Irrepreensível
Ser irrepreensível não é ser perfeito — é viver com integridade diante de Deus e dos homens. A Bíblia nos chama a buscar uma vida reta, pura e sem manchas visíveis de hipocrisia.
O padrão divino
Deus é perfeito e chama seus filhos à integridade. A palavra de Deus é purificada e Ele é escudo dos que caminham na retidão.
Buscar a perfeição em Cristo
Todos tropeçamos em muitas coisas, mas o alvo é a maturidade. Cristo é a fonte da salvação eterna para todos os que lhe obedecem.
ज्यानकेरीन आपु आखा जुलूम वार चुक जातेह; जो कुण वचना माय नाह चुकेत, तोस ते सीदो माणुह हे एने आखा सेरीराह ताबाम केर सिकेह।
आपणा बोगवानान एने आबाख ने सामने चोखी एने हुवाली बोक्ती ज्यी हे काय विखावालान एने रांडायेल ने दुखा माय तान कालजी लेय, एने सोताह दुनियाह रेन निष्कलंक मेली।
काहाकाय एकेक हाजालो वरदान एने एकेक हाजो दान उपेर रिस ने हेते, एने उजेड़ान आबाख ने उगे रेन जुड़ेह, जा माय नाहते काह बोदेल एय सिकेह, एने नाह हेरेकणार सावलान गेत तो बोदेलने।
उवतो खिरो एय जाणे से, आपणा सोब उकुम मान्नारान केरता जेलेमक्या कालान सुटकारान कारेण बोण गीयो,
यीशु ताह केयो, "केदी तु खिरो बोणने हुदेह ते जा, तारो मालदेन वेचीन गेरब्याह आपदी, एने तुवाह हेरगाम मालदेन जुड़ी; एने आवीन मार पासाण चाल पोड़।"
Vida íntegra
Que a vossa alegria seja completa! Vivam em harmonia, sejam irrepreensíveis — transformados pela renovação da mente.
मी ज्यु वातु तुमूह ज्यानकेरता केथु, काय मारी खुसी तुमरे माय बोणीन रेय, एने तुमरी खुसी पुरी एय जाय।
एवी वोर तुमू मारा नावा माय आबाख फाय रेन काय बी नाह मांग्या; मांगहो ते तुमू जुड़ी, काहाकाय तुमरी खुसी पुरी एय जाय।"
ज्यी दुनियान गेत मा बुणो; पुण तुमरा मोनान नोवाला एय जाणे से तुमरो बोलनो चालनो बी बोदेलती जाय, जाकेरीन तुमू बोगवानान हाजाली, एने पोटनार, एने सिद्द आसा अनुबव केरीन मालुम केरती रिवो।
एय बाय बोणहा, मी तुमूह आपणा मालीक यीशु मसीन नावा माय विन्ता केरथु, काय तुमू सोब एकुच वात किवो एने तुमरे माय फुट नाय पोड़ने जुवे, पुण एकुच मोन एने एकुच होमच्यो केरीन मिलीन रिवो।
एने जी वातुन अतिरीक्त मोंगाह पिरो, मोंगुस आखाह आपसाम बांदणे एने परिपुर्ण केरने।
केदी मसी माय थोड़ीक दिलासो, एने तान मोंग माय दिर, एने जीव ने सेंगेती, एने थोड़ीक किव एने गीण हे। ते मारी ज्यी खुसी पुरी किरो काय एक मोन एन रिवो, एने एकुच मोंग, एने एकुच आसा मीलो। स्वार्थ एने जुठी बोड़ायीन केरता काय मा किरो, पुण गेरबोड़ाय माय एका दिहराह सोताह रेन हाजा सुमजो। एकेक सोतान केरता ओलोस नाह पुण दिहरान केरता बी चिन्ता केरी, जोहलो मसी यीशुन सोबाव इतो तुहलोच तुमरो बी सोबाव रेणे जुवे:
जो बोगवानान वेह रूपाम एन बी तो सोताह,
बोगवानान गेत नाह सोमज्यो जा माय तो जोड़ाय जाय।
पुण आपणे आपाह ओहलो शुन्य केर दिनो,
एने दासान वेह रूप लिदो,
एने माणहान गेणतीम एय गीयो।
एने माणहान वेहा माय देखीन सोताह गेरबड़ो किऱ्यो, एने न्या वोर उकुमा माय रिनो काय मोत, होव,
खुरूसखाम ने मोत बी वेठ लिदो।
ज्यास ने वोजेसे बोगवान ताह जुलूम मोठो बी किरेल,
एने ताह तो नाव आपेल जो आखा नावा माय रेन उचो हे।
काय जा हेरगाम एने देरती पोर
एने देरतीन बुंदे हेते,
ता सोब यीशुन नाव से मांड्या पोड़ी,
एने बोगवान आबाख ने बोड़ायीन केरता
एकेक जिब मान लेय काय यीशु मसीच मालीक हे।
ज्यानकेरीन एय मारा मोंगाल्ला, जिहकेरीन तुमू जेलेम से उकुम मानते आयेल हेते, तिहेच केरीन एवी बी नाह मार हेऱ्या रेतेन पुण खाज केरीन मी सेटो रेथु, तीबी बितेन एने कापतेन आप आपणा सुटकारान काम पुरो केरती जावो; काहाकाय बोगवानुच हे जो आपणी हाजाली आसा दाड़ीन तुमरा मोना माय आसा एने काम, दुयू वातुन केरनेन पोरबाव टाकेल हे। सोब काम बिगेर कुड़कुड़ावतेन एने बिगेर बोलचालान केऱ्या किरो, काहाकाय तुमू जी खाराब वोसी माय बोगवानान निर्दोस सोरा बोणीन रिवो, जान विची माय तुमू जीवायीन वचन लेतेन दुनिया माय हेलेगताला दिवान गेत देखातेह। काय मसीह जीव उठणेन दिह माहु मोठवाय केरनेन कारीन रेय काय नाह मारो दोवेड़नो एने नाह मारो मेहनेत केरनो उदेड़ एनो। केदी माहु तुमरा बोरहान रूप बोलीदान एने सेवा हेऱ्यो आपणी लुय बी वोयाड़ने पोड़ी, तीबी मी खुस हे एने तुमू आखा हिऱ्यो खुसी वाटथु। तिहेच तुमू बी खुस रिवो एने मार हेऱ्या खुसी किरो।
माहु मालीक यीशु माय आसा हे काय मी तीमुथीयुसाह तुमू फाय चालोच मोकलुह, काय तुमरो हाल होमलीन माहु हुक जुड़ी। काहाकाय मार फाय ओहला काल्लोस माणुह नाह सोतो, जो खेराय माय चोखाला मोना केरीन तुमरी बोलायीन बारा माय चिन्ता केरी। काहाकाय सोब सोतान कामाम लागेल हेते, नाह काय यीशु मसीन। पुण ताह तुमू पारखेल एने जाण बी लियेल हेते काय जीहे सोरो आबाख हेऱ्यो केरने, तोहलोच तु हाजाली खोबरीह पोसार ने मार हेऱ्यो मेहनेत किरेल। तानकेरीन माहु आसा हे काय जीहे माहु मालुम पुड़ील काय मारो काय एण्यो हे, तिहेच मी ताह तुमू फाय चालोच मोकली देह। एने माहु मालीक माय बुरहो हे काय मी सोता बी तुमूह मिलने उतवाल्युह आवुह। पुण मी इपफ्रुदीतुसाह जो मारो बाहख हे, एने मोदेक केरनार एने हाती लेड़ानार एने तुमरो खुबर्यो, एने गेरजीन वातु माय मारी सेवा केरनार हे, तुमू फाय मोकेलनेन जोरेवरी सोमज्यो। काहाकाय तान मोन तुमू सोबा माय लागेल एतो, तानकेरीन तु दुख माय रेतालो काहाकाय तुमू तान बेमारीन हाल होमलेल एता। एने खेरीच तो दुखाऱ्यो ते एय जायेल इतो न्या वोर काय मोरने केरतालो, पुण बोगवान ता पोर किव किऱ्यो, एने ता पोर ओलोस नाह पुण मार पोर बी काय माहु दुखा पोर दुख नाय एय। तानकेरीन मी ताह मोकेलनेन पोशो बी कोसीत किऱ्यो काय तुमू ताह पोशा मिलीन खुस एय जावो एने मारो बी दुख कोम एय जाय। तानकेरीन तुमू मालीक माय ता हेऱ्या जुलूम खुसी माय मिलाज्यो, एने ओहलान आदर केऱ्या किरज्यो, काहाकाय तो मसीन कामान केरता तान जीवा पोर वेला विसीन मोतीन आहने आव लागेल इतो, काहाकाय जी कोमी तुमरी उगे रेन मार सेवा माय ईयेल एती तीह पुरी केरी।
होमालीन! कुण बी एगदाह बुरायीन बोदले बुराय नाय केरी; एने कायेम एका दिहरान एने आखान हाजो केरती रिवो।