Jesus Cristo

1 Anns an toiseach bha am Facal, agus bha am Facal maille ri Dia, agus b’e am Facal Dia.

1 Anns an toiseach bha am Facal, agus bha am Facal maille ri Dia, agus b’e am Facal Dia.

2 Bha e seo air tùs maille ri Dia.

3 Rinneadh na h-uile nithean leis; agus as eugmhais cha do rinneadh aon nì a rinneadh.

14 Agus rinneadh am Facal na fheòil, agus ghabh e còmhnaidh nar measg-ne (agus chunnaic sinn a ghlòir, mar ghlòir aon-ghin Mhic an Athar), làn gràis agus fìrinn.

9 Oir annsan tha uile iomlanachd na Diadhachd a’ gabhail còmhnaidh gu corporra.

9 Oir annsan tha uile iomlanachd na Diadhachd a’ gabhail còmhnaidh gu corporra.

10 Agus tha sibhse coileanta annsan, neach as e ceann gach uile uachdaranachd agus chumhachd;

5 Uime sin biodh an inntinn cheudna annaibhse, a bha ann an Iosa Crìosd:

6 Neach air a bhith dha ann an cruth Dhè, nach do mheas e na reubainn e fhèin a bhith co-ionann ri Dia:

7 Ach chuir e e fhèin ann an dìmeas, a’ gabhail air fhèin cruth seirbhisich, air a dhèanamh ann an coslas dhaoine:

5 Uime sin biodh an inntinn cheudna annaibhse, a bha ann an Iosa Crìosd:

15 Thubhairt esan riu, Ach cò tha sibhse ag ràdh as mi?

16 Agus fhreagair Sìmon Peadar agus thubhairt e, Is tusa Crìosd, Mac an Dè bheò.

17 Agus fhreagair Iosa agus thubhairt e ris, Is beannaichte thusa, a Shìmoin Bhar-Iona; oir cha d’fhoillsich fuil agus feòil sin dhutsa, ach m’Athair-sa a tha air nèamh.

23 Feuch, bidh maighdeann torrach, agus beiridh i mac, agus bheir iad Emanuel mar ainm air, is ionnan sin ri ràdh, air eadar-theangachadh, Dia maille rinn.)

54 A-nis, nuair a chunnaic an ceannard-ceud, agus iadsan a bha maille ris a’ coimhead Iosa, a’ chrith-thalmhainn, agus na nithean eile a rinneadh, ghabh iad eagal mòr, ag ràdh, Gu fìrinneach b’e seo Mac Dhè.

61 Ach dh’fhan esan na thosd, agus cha do fhreagair e nì sam bith. A-rìs dh’fheòraich an t-àrd-shagart dheth, agus thubhairt e ris, An tu Crìosd, mac an tì bheannaichte?

62 Agus thubhairt Iosa, Is mi: agus chì sibh Mac an Duine na shuidhe air deaslàimh cumhachd Dhè, agus a’ teachd le neòil nèimh.

6 Agus thubhairt esan riu, Na biodh eagal oirbh: tha sibh ag iarraidh Iosa o Nàsaret, a cheusadh: dh’èirich e, chan eil e an seo: faicibh an t-àit anns an do chuir iad e.

21 Agus thàrladh, nuair a bha an sluagh uile air am baisteadh, air do Iosa mar an ceudna a bhith air a bhaisteadh, agus e ri ùrnaigh, gun d’fhosgladh nèamh,

22 Agus gun tàinig an Spiorad Naomh a-nuas air ann an coslas corporra mar chalaman, agus gun tàinig guth o nèamh, ag ràdh, Is tusa mo Mhac gràdhach, anns a bheil mo mhòr-thlachd.

58 Thubhairt Iosa riu, Gu deimhinn deimhinn tha mi ag ràdh ribh, Mun robh Abrahàm ann, tha mise.

13 Agus thubhairt Maois ri Dia, Feuch, nuair a thig mi a dh’ionnsaigh chloinn Israeil, agus a their mi riu, Chuir Dia ur n-athraichean mise dur n-ionnsaigh; agus a their iad rium, Ciod as ainm dha? Ciod a their mi riu?

14 Agus thubhairt Dia ri Maois, IS MI AN TI AS MI: agus thubhairt e, Mar seo their thu ri cloinn Israeil, Chuir IS MI mise dur n-ionnsaigh.

30 Mise agus an t-Athair, is aon sinn.

17 Ach fhreagair Iosa iad, Tha m’Athair ag obrachadh gus a-nis, agus tha mise ag obrachadh.

18 Uime sin bu mhò a dh’iarr na h-Iùdhaich a mharbhadh, a chionn nach e a-mhàin gun do bhris e an t-sàbaid, ach gun dubhairt e mar an ceudna gum b’e Dia a Athair-san, ga dhèanamh fhèin co-ionann ri Dia.

18 Uime sin bu mhò a dh’iarr na h-Iùdhaich a mharbhadh, a chionn nach e a-mhàin gun do bhris e an t-sàbaid, ach gun dubhairt e mar an ceudna gum b’e Dia a Athair-san, ga dhèanamh fhèin co-ionann ri Dia.

21 Oir mar tha an t-Athair a’ dùsgadh, agus a’ beothachadh nam marbh, is amhail sin a tha am Mac a’ beothachadh an dream as àill leis.

22 Oir chan eil an t-Athair a’ toirt breith air duine sam bith; ach thug e gach uile bhreitheanas don Mhac:

23 A-chum gun tugadh na h-uile dhaoine urram don Mhac, amhail a tha iad a’ toirt urraim don Athair. An tì nach eil a’ toirt urraim don Mhac, chan eil e a’ toirt urraim don Athair a chuir uaithe e.

25 Gu deimhinn deimhinn tha mi ag ràdh ribh gu bheil an uair a’ teachd, agus gu bheil i a-nis ann, anns an cluinn na mairbh guth Mac Dhè: agus an dream a chluinneas, bidh iad beò.

6 Thubhairt Iosa ris, Is mise an t-slighe, agus an fhìrinn, agus a’ bheatha: cha tig aon neach a-chum an Athar ach tromhamsa.

9 Thubhairt Iosa ris, A bheil mise ùine cho fada maille ribh, agus nach aithne dhut fhathast mi, Philip? An tì a chunnaic mise, chunnaic e an t-Athair: agus cionnas a tha thu ag ràdh, Foillsich an t-Athair dhuinn?

10 Nach eil thu a’ creidsinn gu bheil mise anns an Athair, agus an t-Athair annamsa? Na briathran a tha mi a’ labhairt ribh, chan ann uam fhèin a tha mi gan labhairt: ach an t-Athair, a tha a’ gabhail còmhnaidh annamsa, tha esan a’ dèanamh nan obraichean.

25 Thubhairt Iosa rithe, Is mise an aiseirigh, agus a’ bheatha: an tì a chreideas annamsa, ged gheibheadh e bàs, bidh e beò:

40 Thubhairt Iosa rithe, Nach dubhairt mi riut, ma chreideas tu, gum faic thu glòir Dhè?

12 Agus chan eil slàinte ann an neach air bith eile: oir chan eil ainm air bith eile fo nèamh air a thabhairt am measg dhaoine, tre am faod sinn a bhith air ar tèarnadh.

36 Agus nuair a dh’imich iad air an t-slighe, thàinig iad gu uisge àraidh: agus thubhairt an caillteanach, Feuch, uisge; ciod a tha a’ bacadh mise a bhith air mo bhaisteadh?

37 Agus thubhairt Philip, Ma tha thu a’ creidsinn led uile chridhe, faodaidh tu. Agus fhreagair e agus thubhairt e, Tha mi a’ creidsinn gur e Iosa Crìosd Mac Dhè.

38 Agus dh’àithn e an carbad a sheasamh: agus chaidh iad sìos le chèile don uisge, araon Philip agus an caillteanach; agus bhaist e e.

3 Neach air a bhith dha na dhealradh a ghlòire-san, agus na fhìor ìomhaigh a phearsa, agus a’ cumail suas nan uile nithean le facal a chumhachd, nuair a ghlan e ar peacaidhean troimhe fhèin, shuidh e air deas-làimh na mòrachd anns na h-àrdan:

4 Air dha a bhith air a dhèanamh nas ro-òirdheirce na na h-aingil, a mheud is gun d’fhuair e mar oighreachd ainm a bu ro-fheàrr na iadsan.

14 Do bhrìgh uime sin gu bheil againn Ard-shagart mòr, a chaidh a-steach do na nèamhan, Iosa Mac Dhè, cumamaid gu daingeann ar n-aidmheil.

15 Oir chan eil Ard-shagart againn nach eil comasach air co-fhulangas a bhith aige ri ar n-anfhainneachdan; ach a bhuaireadh anns na h-uile nithean air an dòigh cheudna rinne, gidheadh as eugmhais peacaidh.

2 Ag amharc air Iosa, ceannard agus fear-crìochnachaidh ar creidimh, neach airson an aoibhneis a chuireadh roimhe, a dh’fhuiling an crann-ceusaidh, a’ cur na nàire an neo-shuim, agus a shuidh air deis rìgh-chathair Dhè.

17 Uime sin b’fheumail dha anns na h-uile nithean a bhith air a dhèanamh cosmhail ra bhràithrean; a-chum gum biodh e na àrd-shagart tròcaireach agus dìleas ann an nithean a-thaobh Dhè, a-chum rèite a dhèanamh airson peacaidhean an t-sluaigh:

4 Gu deimhinn ar n-anfhainneachd ghiùlain e, agus ar doilgheasan dh’iomchair e; ach shaoil sinne gu robh e air a bhualadh, air a smachdachadh le Dia, agus air a chlaoidh.

5 Ach lotadh e airson ar peacadh-ne, bhruthadh e airson ar n-aingidheachdan; leagadh airsan smachdachadh ar sìth, agus le a chreuchdan-san shlànaicheadh sinne.

6 Oir rugadh dhuinne duine-cloinne, thugadh dhuinne mac; agus bidh an uachdaranachd air a ghualainn; agus goirear mar ainm dheth, Iongantach, Comhairliche, an Dia cumhachdach, an t-Athair sìorraidh, Prionnsa na sìthe.

15 Ge bè neach a dh’aidicheas gur e Iosa Mac Dhè, tha Dia na chòmhnaidh annsan, agus esan ann an Dia.

15 Ge bè neach a dh’aidicheas gur e Iosa Mac Dhè, tha Dia na chòmhnaidh annsan, agus esan ann an Dia.

9 An seo dh’fhoillsicheadh gràdh Dhè dhuinne, do bhrìgh gun do chuir Dia a aon-ghin Mhic don t-saoghal, a-chum gum bitheamaid beò trìdsan.

10 Ann an seo tha gràdh, chan e gun do ghràdhaich sinne Dia, ach gun do ghràdhaich esan sinne, agus gun do chuir e a Mhac fhèin gu bhith na ìobairt-rèitich airson ar peacaidhean.

9 An seo dh’fhoillsicheadh gràdh Dhè dhuinne, do bhrìgh gun do chuir Dia a aon-ghin Mhic don t-saoghal, a-chum gum bitheamaid beò trìdsan.

8 An tì a nì peacadh, is ann on diabhal a tha e; oir tha an diabhal a’ peacachadh o thùs. Is ann a-chum na crìche seo a dh’fhoillsicheadh Mac Dhè, a-chum gun sgriosadh e obraichean an diabhail.

5 Cò an tì a bhuadhaicheas air an t-saoghal, ach esan a tha a’ creidsinn gur e Iosa Mac Dhè?

11 Agus is i seo an fhianais, gun tug Dia dhuinn a’ bheatha mhaireannach: agus tha a’ bheatha seo na Mhac.

12 An tì aig a bheil am Mac tha beatha aige: an tì aig nach eil Mac Dhè chan eil beatha aige.

9 Ma dh’aidicheas tu led bheul an Tighearna Iosa, agus ma chreideas tu ann ad chridhe gun do thog Dia o na mairbh e, gun saorar thu.

20 Tha mi air mo cheusadh maille ri Crìosd: gidheadh tha mi beò; ach cha mhise, ach Crìosd a tha beò annam: agus a’ bheatha a tha mi a-nis a’ caitheamh anns an fheòil, tha mi ga caitheamh tre chreideamh Mac Dhè, a ghràdhaich mi, agus a thug e fhèin air mo shon.

19 Ach leasaichidh mo Dhia-sa ur n-uireasbhaidh uile, a rèir a shaoibhreis ann an glòir, tre Iosa Crìosd.

15 Agus biodh sìth Dhè a’ riaghladh nur cridhe, a-chum a bheil sibh mar an ceudna air ur gairm ann an aon chorp; agus bithibh taingeil.

10 Oir is sinne a obair-san, air ar cruthachadh ann an Iosa Crìosd a-chum dheagh obraichean, airson an d’ullaich Dia ro-làimh sinn, a-chum gun gluaiseamaid annta.

2 Agus gluaisibh ann an gràdh, eadhon mar a ghràdhaich Crìosd sinne, agus a thug e e fhèin air ar son, na thabhartas agus na ìobairt deagh-fhàile do Dhia.

4 Oir mar a tha mòran bhall againn ann an aon chorp, agus nach e an t-aon ghnìomh a tha aig gach ball;

5 Amhail sin ged tha sinne nar mòran, is aon chorp ann an Crìosd sinn, agus is buill sinn gach aon fa leth da chèile.

57 Ach buidheachas do Dhia, a tha a’ toirt dhuinne na buadha, tre ar Tighearna Iosa Crìosd.

15 Ach naomhaichibh an Tighearna Dia nur cridheachan: agus bithibh ullamh a-ghnàth a-chum freagradh a thoirt, maille ri ceannsachd agus eagal, do gach uile dhuine a dh’iarras oirbh reuson an dòchais a tha annaibh:

5 Oir is aon Dia a tha ann, agus aon eadar-mheadhonair eadar Dia agus daoine, an duine Iosa Crìosd;

11 Agus chunnaic mi nèamh air fhosgladh, agus, feuch, each geal; agus ghoireadh den Tì a shuidh air Dìleas, agus Fìor; agus ann am fìreantachd tha e a’ dèanamh breitheanais agus cogaidh.

12 Agus bha a shùilean mar lasair theine, agus air a cheann bha mòran chrùn; agus bha ainm aige sgrìobhte, nach b’aithne do neach sam bith ach e fhèin;

13 Agus bha e air a sgeadachadh le trusgan tumte ann am fuil: agus is e an t-ainm a ghoirear dheth, FACAL DHE.

14 Agus lean na h-armailtean a bha air nèamh e air eich gheala, air an sgeadachadh le lìon-aodach grinn, geal agus glan.

15 Agus as a bheul tha claidheamh geur a’ dol a-mach, a-chum gum buaileadh e na cinnich leis; agus riaghlaidh e iad le slait iarainn: agus tha e a’ saltairt fìon-amair fraoch-feirge an Dè uile-chumhachdaich.

16 Agus tha aige air a thrusgan agus air a leis ainm sgrìobhte, RIGH NAN RIGH, AGUS TIGHEARNA NAN TIGHEARNA.

21 Gràs ar Tighearna Iosa Crìosd gu robh maille ribh uile. Amen.

27 Na dhèidh sin thubhairt e ri Tòmas, Cuir an seo do mheur, agus feuch mo làmhan; agus sìn an seo do làmh, agus cuir am thaobh i: agus na bi mì-chreidmheach, ach creidmheach.

28 Agus fhreagair Tòmas, agus thubhairt e ris, Mo Thighearna agus mo Dhia.

30 Agus rinn Iosa, gu fìrinneach, mòran de mhìorbhailean eile am fianais a dheisciobal, nach eil sgrìobhte anns an leabhar seo.

31 Ach tha iad seo sgrìobhte, a-chum gun creideadh sibh gur e Iosa an Crìosd Mac Dhè; agus a’ creidsinn dhuibh, gum biodh agaibh beatha tro a ainm-san.

12 Is i seo m’àithne-sa, gun gràdhaich sibhse a chèile, mar a ghràdhaich mise sibhse.

20 Gu deimhinn deimhinn tha mi ag ràdh ribh, an tì a ghabhas ri neach sam bith a chuireas mise uam, gabhaidh e riumsa; agus an tì a ghabhas riumsa, gabhaidh e ris an tì a chuir uaithe mi.

28 Agus bheir mi a’ bheatha mhaireannach dhaibh; agus cha sgriosar iad am feasd, cha mhò a spìonas neach air bith as mo làimh iad.

29 M’Athair a thug dhòmhsa iad, is mò e na na h-uile; agus chan urrainn neach air bith an spìonadh à làimh m’Athar.

30 Mise agus an t-Athair, is aon sinn.

16 Oir is ann mar sin a ghràdhaich Dia an saoghal, gun tug e a aon-ghin Mhic fhèin, a-chum is ge bè neach a chreideas ann, nach sgriosar e, ach gum bi a’ bheatha shìorraidh aige.

17 Oir cha do chuir Dia a Mhac don t-saoghal a-chum gun dìteadh e an saoghal, ach a-chum gum biodh an saoghal air a shaoradh trìdsan.

18 An tì a chreideas ann, cha dìtear e: ach an tì nach creid, tha e air a dhìteadh cheana, a chionn nach do chreid e ann an ainm aon-ghin Mhic Dhè.

38 Agus an tì nach glac a chrann-ceusaidh, agus nach lean mise, chan airidh orm e.

20 Oir ge bè àite anns a bheil dithis no triùir air an cruinneachadh an ceann a chèile ann am ainm-sa, tha mise an sin nam meadhon.

27 Agus air do Iosa amharc orra, thubhairt e, Do dhaoine tha seo eu-comasach, ach chan eil do Dhia: oir do Dhia tha na h-uile nithean comasach.

27 Ach thubhairt esan, Na nithean a tha eu-comasach do dhaoine, tha iad comasach do Dhia.

25 Gràs ar Tighearna Iosa Crìosd gu robh maille ri ur spiorad-sa. Amen.