Justiça

33 بلکه نخست در پی پادشاهی خدا و عدالت او باشید، آنگاه همۀ اینها نیز به شما عطا خواهد شد.

18 شریر اجرتِ دروغین می‌گیرد،

آن که پارسایی می‌کارد، مزد حقیقی.

21 هر آن که در پی پارسایی و محبت باشد،

به حیات و پارسایی و عزّت دست می‌یابد.

3 پسندیده‌تر از قربانیها نزد خداوند،

به جا آوردن پارسایی است و عدالت.

2 همۀ راههای انسان در نظر خودش درست است،

اما خداوند است که دلها را می‌آزماید.

2 گنجهای حاصل از شرارت سودی ندارد،

اما پارسایی از مرگ رهایی می‌بخشد.

21 او کسی را که گناه را نشناخت، در راه ما گناه ساخت،* تا ما در وی پارساییِ خدا شویم.

11 زیرا فیض خدا به ظهور رسیده است، فیضی که همگان را نجات‌بخش است 12 و به ما می‌آموزد که بی‌دینی و امیال دنیوی را ترک گفته، با خویشتنداری و پارسایی و دینداری در این عصر* زیست کنیم،

سفارش پولس به تیموتائوس

11 امّا تو ای مرد خدا، از اینها همه بگریز، و در پی پارسایی و دینداری و ایمان و محبت و پایداری و ملایمت باش.

8 در پایان، ای برادران، هرآنچه راست است، هرآنچه والاست، هرآنچه درست است، هرآنچه پاک است، هرآنچه دوست‌داشتنی و هرآنچه ستودنی است، بدان بیندیشید. اگر چیزی عالی است و شایان ستایش، در آن تأمل کنید.

7 فریب نخورید: خدا را استهزا نتوان کرد. انسان هر چه بکارد، همان را خواهد دِرَوید.

9 لذا از انجام کار نیک خسته نشویم، زیرا اگر دست از کار برنداریم، در زمان مناسب محصول را درو خواهیم کرد.

18 پارسایی، محصولی است که در صلح و صفا، و به دست صلحجویان کاشته می‌شود.

16 پس نزد یکدیگر به گناهانِ خود اعتراف کنید و برای یکدیگر دعا کنید تا شفا یابید. دعایِ شخص پارسا، با قدرت بسیار عمل می‌کند.

8 به خدا نزدیک شوید، که او نیز به شما نزدیک خواهد شد. ای گناهکاران، دستهای خود را پاک کنید، و ای دو دلان، دلهای خود را طاهر سازید.

28 زیرا خداوند عدالت را دوست می‌دارد

و سرسپردگان خود را ترک نخواهد کرد.

آنان تا به ابد محفوظ خواهند بود،

اما نسل شریران منقطع خواهند شد.

15 چشمان خداوند، بر پارسایان است

و گوشهایش به فریاد کمک ایشان؛

6 زیرا پارسا هرگز جنبش نخواهد خورد؛

او تا به ابد در یادها می‌ماند.

راه پارسایان و راه شریران

1 خوشا به حال کسی که در مشورت شریران گام نزند

و در راه گنهکاران نایستد

و در محفل تمسخرگران ننشیند؛

10 تو را به جان و دل می‌جویم؛

مگذار از فرمانهای تو منحرف شوم.

6 خدا «به هر کس بر حسب اعمالش سزا خواهد داد.»*

15 زِنهار، کسی بدی را با بدی پاسخ نگوید، بلکه همواره در پی نیکی کردن به یکدیگر و به همۀ مردم باشید.

14 امّا حتی اگر در راه حق رنج دیدید، خوشا به حالتان! «از آنچه آنان می‌ترسند شما مترسید* و در هراس مباشید.»*

33 و اگر فقط به کسانی نیکی کنید که به شما نیکی می‌کنند، چه برتری دارید؟ حتی گناهکاران نیز چنین می‌کنند.

25 دامی است برای انسان که به‌شتاب چیزی را وقف کند

و تازه پس از آن به نذر خود بیندیشد!