Legalidades: o que a Bíblia diz sobre leis e impostos
O cristão e o cumprimento das leis civis
A Bíblia orienta o cristão a cumprir as leis do país, pagar tributos e respeitar as autoridades, pois a ordem pública foi instituída por Deus para promover a justiça e conter o mal. Essa submissão só encontra limite quando uma lei humana entra em conflito direto com a palavra de Deus — situação em que a lealdade ao Senhor vem em primeiro lugar.
Ao escrever aos cristãos que viviam sob o Império Romano, Paulo explicou que a obediência às autoridades civis não deve nascer apenas do medo de punição, mas do dever de manter a consciência limpa perante Deus:
हर इक माणु शासन दे अधिकारियां दे अधीन रे; क्योंकि सारे अधिकार परमेश्वर दिया तरफा ला होंदे न; कने जड़े अधिकार न, सै परमेश्वरे ही दितयो न। इस तांई जड़ा कोई ऐसे लोकां दा बिरोध करदा है जिना बाल शाशन करणे दा अधिकार है, सै परमेश्वरे दे नियमा दा बिरोध करदा है, कने बिरोध करणे बालयां जो सजा मिलणी।
क्योंकि अगर कोई अच्छे कम्म करदा है तां, उना जो अधिकारियां ला डरने दी जरूरत नी है; अगर सै बुरे कम्म करदा है तां उसयो डरने दी जरूरत है, अगर तुसां अधिकारियां ला डरणा नी चांदे न तां भले कम्म करा जिसला सै तुहाड़ी तारीफ करन। क्योंकि अधिकारी लोक तेरिया सहायता तांई परमेश्वरे दे सेवक न। पर अगर तू बुराई करे, तां तू डर; क्योंकि अधिकारियां बाल तुसां जो सजा देणे दा हक है कने सै परमेश्वरे दे सेवक न, जिना जो इस तांई भेजया है की सै उना लोकां जो सजा देन जड़े गलत कम्म करदे न। तुसां जो ऐसा सिर्फ सजा ला बचणे तांई ही नी करणा चाईदा, पर इस तांई भी की तुहाड़ी अंतरात्मा साफ रे।
इस तांई करी भी दिया, क्योंकि शासन करणे बाले परमेश्वरे दे सेवक न, कने हमेशा अपणी जिम्मेबारियां जो निभाणे च अपणी जिन्दगी लाई दिन्दे न। इस तांई जिसयो जड़ा मिलणा चाईदा, तुसां जो सै उसयो देणा चाईदा; जिसयो कर चाईदा, उसयो कर दिया, जिसयो चुंगी चाईदी, उसयो चुंगी दिया; जिसला डरणा चाईदा उसला डरा; जिसदी इज्जत करणा चाईदी उदी इज्जत करा।(रोमियो 13:1-7)
Esse princípio se traduz na prática em não deixar pendências financeiras nem judiciais com o próximo, mantendo a integridade no convívio social:
तुसां सारयां जो सिर्फ इक ही गल्ला दा कर्जदार होणा चाईदा कने सै ऐ है, की तुसां सारे इक दुज्जे ने प्यार रखा; क्योंकि जड़ा दुजयां ने प्यार रखदा है, उनी ही व्यवस्था पुरी किती है।(रोमियो 13:8)
Pedro reforça a mesma orientação, ensinando que o respeito às leis humanas serve de testemunho para calar acusações injustas contra os que creem:
केई बरी ऐसे लोक होंदे न जड़े प्रभु जो नी जाणदे न कने सै तुहांजो पर ऐ बोली करी गलत इल्जाम लांदे न की तुहाड़े कम्म बुरे न। इस तांई इक अच्छी जिन्दगी जिया ताकि सै उना भले कम्मा जो दीखन जड़े तुसां करदे न कने उस दिन परमेश्वरे जो महिमा देन जिस दिन यीशु मसीह मुड़ी करी ओंणा है।
प्रभु यीशु दी इज्जत मान करणे तांई तुहांजो उना सारे हुकमा जो मनणा चाईदा जड़े इस संसारे दे अधिकारी न; मतलब की राजा दे अधीन जड़ा सारयां ला बड्डा कने जरूरी अधिकारी है, कने राज्यपालां दे अधीन रिया क्योंकि सेई ही है जिदा उपयोग राजा उना लोकां जो सजा देंणे तांई करदा है, जिना दे कम्म बुरे न कने उना लोकां दी तारीफ करणे तांई जिना दे कम्म अच्छे न।(1 पतरस 2:12-14)
Impostos, processos e deveres na prática
Quando questionado sobre o pagamento de tributos a Roma, Jesus estabeleceu a distinção entre os deveres com o Estado e os deveres com o Criador:
इस तांई सांझो दस कि तू क्या सोचदा है? महाराजा जो कर देणा ठीक है, कि गलत है।" यीशुऐ उना दी बुराई जाणी करी बोलया, "है कपटियों, मिंजो कजो परखदे न?" करे दा सिक्का मिंजो दसा। "तालू सै उदे बाल इक दीनार लेई आये।" उनी, उना ला पुछया, "ऐ आकृति कने ना कुसदा है?" उना उसने बोलया, महाराजा दा। तालू उनी उना जो बोलया, "जड़ा महाराजा दा है, सै महाराजा जो, कने जड़ा परमेश्वरे दा है, सै परमेश्वरे जो दिया।"(मत्ती 22:17-21)
Em Cafarnaum, mesmo não tendo a obrigação pessoal de pagar o imposto do templo, Jesus optou por quitar a taxa para não criar escândalo desnecessário:
जालू सै कफरनहूम शेहरे च पुज्जे, तां मंदरे दा कर लेंणे बालयां, पतरसे बाल आई करी पुछया, कि क्या तुहाड़ा गुरू मंदरे दा कर नी दिन्दा है? उनी बोलया, "हाँ, दिन्दा है।" जालू सै घरे आया, तां यीशुऐ पतरसे दे पूछणे ला पेहले ही उसयो बोलया, "हे शमौन तू क्या समझदा है? धरतिया दे राजे महसूल या कर कुसला लेंदे न? अपणे पुत्रां ला कि परायां ला?" पतरसे उना ने बोलया, "परायां ला।" यीशुऐ उसला बोलया, "तां पुत्र बची गे।" तमी असां उना जो ठोकर ना खुआन, तू झिला दे बखे जाई करी बीडी पा, कने जड़ी मछी पेहले निकलगी, उसा जो पकड़यां; उसा दा मुउ खोलणे पर इक सिक्का मिलणा है, उसयो लेईकरी मेरे कने अपणे बदले उना जो कर देई दियां।(मत्ती 17:24-27)
No Sermão do Monte, Cristo ensina a resolver desavenças e litígios com prontidão, buscando o acordo antes que o problema escale para os tribunais:
कचेरी जांदे बकते रस्ते च ही तू अपणे बिरोधी ने राजीनामा करी ले, ताकि तेरा बिरोधी तिजो न्याय करणे बाले दे हथे ना देई दे, कने न्याय करणे बाला तिजो जेला च पाई दे। मैं तुसां ने सच्च बोलदा है जालू दीकर तू इक-इक पैसा नी भरी दिंगा तालू दीकर तू जेलखाने ला नी छुटी सकदा है।"(मत्ती 5:25,26)
O próprio cumprimento das normas do Império fez parte da história bíblica: o decreto de recenseamento civil emitido por César Augusto levou José e Maria até Belém, onde se cumpriu a profecia do nascimento de Jesus:
उना दिना च रोमी महाराजा औगुस्तुस कैसरे सारे रोमी सम्राज्य दी जनगणना करणे दा हुकम दिता। ऐ पैली जनगणना उस बेले होई, जालू क्विरिनियुस सीरिया प्रदेश दा राज्यपाल था। कने सारे लोक जनगणना च ना लिखाणे तांई अपणे-अपणे शेहरे जो गे जिथू उना दे पूर्वज थे। यूसुफ भी तांई तां गलील प्रदेश दे नासरत शेहरे ला यहूदिया प्रदेशे दे राजा दाऊद दे शेहर बैतलहम शेहरे जो गिया था, क्योंकि सै राजा दाऊद दा बंशज कने परिबारे दा था। ताकि अपणी मंगैतर मरियम जड़ी लेरथी थी, उसा सोगी जाई करी ना लिखाइ दे।(लूका 2:1-5)
E quando a fé cristã enfrentasse perseguição nos tribunais humanos, Jesus garantiu que o Espírito Santo daria a resposta certa diante de reis e governadores:
तुसां मेरे तांई हाकिमा कने राजयां दे सामणे उना पर, कने होर जातियां पर गबाह बणने तांई पेश किते जाणे न।
जालू सै तुहांजो पकड़ागें तां चिंता मत करदे, कि असां कियां; कने क्या बोलणा है: क्योंकि जड़ा कुछ तुसां बोलणा है सै तुहांजो उसी बेले पता लग्गी जाणा।(मत्ती 10:18,19)
O limite da autoridade humana diante de Deus
O respeito às leis e aos tribunais não significa que o poder dos governantes seja absoluto. Diante de Pôncio Pilatos, Jesus deixou claro que a autoridade humana só existe porque Deus a permite:
पिलातुसे उसयो बोलया, "मिंजो ने कनी बोला दा है? क्या तू जाणदा नी की तिजो छडणे दा हक मिंजो है कने तिजो सूली पर चड़ाणे दा हक भी मिंजो है।" यीशुऐ जबाब दिता, "अगर तिजो परमेश्वर दिया तरफा ला नी दितया होंदा, तां तेरा मिंजो पर कोई हक नी होंदा, इस तांई जिनी मिंजो तेरे हथे पकड़ाया है, उदा पाप जादा है।"(यूहन्ना 19:10,11)
O profeta Isaías lembra que governos, nações e seus decretos são pequenos perante a grandeza e a soberania do Criador:
Nenhum obstáculo civil ou jurídico tem a palavra final contra a vontade divina quando Ele decide abrir o caminho:
क्योंकि हल्ले भी ऐथू मते लोक न जड़े परमेश्वरे दा बचन सुणना चांदे न, मेरा ऐथू रेंणा बड़ा जरूरी है। हालांकि ऐथू मते लोक ऐसे न जड़े मेरा बिरोध करदे न।(1 कुरिन्थियों 16:9)
Este artigo te tocou? Faça uma oração!
+581 estão orando agora.
Junte-se à corrente de oração.