Legalidades: o que a Bíblia diz sobre leis e impostos
O cristão e o cumprimento das leis civis
A Bíblia orienta o cristão a cumprir as leis do país, pagar tributos e respeitar as autoridades, pois a ordem pública foi instituída por Deus para promover a justiça e conter o mal. Essa submissão só encontra limite quando uma lei humana entra em conflito direto com a palavra de Deus — situação em que a lealdade ao Senhor vem em primeiro lugar.
Ao escrever aos cristãos que viviam sob o Império Romano, Paulo explicou que a obediência às autoridades civis não deve nascer apenas do medo de punição, mas do dever de manter a consciência limpa perante Deus:
Yayuu ǝndǝi a to nung to i ya dǝ kab nwanung, bakwɔ ya dǝ kab nwanung yangǝu kwɔ Fuh dǝlǝu ɓǝ, langkwoi ya dǝ kab nwanung yangǝu kwɔ ǝn Fuh ji bǝilǝ ɓǝlǝu.
Yuu akwɔ nǝ labǝ to nung to i ba ya dǝ kab nwanung yang dǝna la ǝn nungkwɔ Fuh gei angǝ i toɓǝ; langkwoi yuu akwɔ toni yang dǝna wulǝ kwan lǝlo tthǝ.
Bakwɔ ya to nung to a langǝ i surr ya dǝ kab nwanungǝu, kwoi ǝn ya to nung to mullub. A yiɗi bǝ sur yakwɔ dǝna dǝ kab nwa nung ɓa? Yang ato nungkwɔ ǝn a langǝ i ɓǝ, yang i khaa. Bakwɔ i ǝn thǝb gi Fuh yangbǝ i toa nung to a langǝ i tthǝ. Kwoi nǝ ato nung to mullub, yang a surri, bakwɔ ttha bǝ ɗab lua bǝi tthǝ la langǝ i. I ǝn thǝb gi Fuh langkwoi dǝi to nung to ibǝ ɗab lua bǝi gi Fuh lo ya kwɔ dǝna to mullub ɓǝ. Lǝba ɓǝkwɔ yang ato nungto i ya dǝkab nwa nung- ǝn bakwɔ bǝ ɗablua bǝi gi ɓǝlǝu, kwoi langɓǝ nungkwɔ lonyimǝ dǝna geitthǝ ɓǝ.
Nungkwɔ langɓǝ lǝ bakwɔ ma kwai nungǝmmi ɓǝ, bakwɔ ya dǝ kab nwanung dǝna to nung to lǝ Fuh tthǝ kwɔ nǝ i to nung to gi ɓǝ. Kwai, than gi lomǝ: kwai nungǝmmi lomǝ langkwoi i nung gǝmmi nung namǝ, yang ji ghaali i angǝ a i ǝndǝi.(Romawa 13:1-7)
Esse princípio se traduz na prática em não deixar pendências financeiras nem judiciais com o próximo, mantendo a integridade no convívio social:
Bǝ a gwab than yuu akun dǝilo mǝ thǝ- nung kun kwɔ a dǝilo mǝ kwɔ nungɓǝ lǝ bǝ yiɗi tha. Yuu akwɔ nǝ dǝna toni yang dǝu to nung to i zuu gi Musa.(Romawa 13:8)
Pedro reforça a mesma orientação, ensinando que o respeito às leis humanas serve de testemunho para calar acusações injustas contra os que creem:
Ɓa to kiggǝ matthǝ dang yayuu kwɔ i Fuh lǝu ɓǝ yangbǝ kwɔ nǝ i muoɓǝ i nung aɓau ɓǝ, yang i ibǝ nungto ɓǝ a langǝ i yang lakwɔ i dǝ angǝ a lǝ Fuh Vii bǝ wuo gu.
Lǝba Dangbang ɓa dǝ lo ɓǝlǝ yakku yayuu: Gong Yigwoi, kwɔ lǝya loyigwoi angǝ a ɓǝ,
langkwoi lǝ ya gwamna, yuu akwɔ i du nung to ɗablua ya to nung to mungkullum langkwoi u kha yakwɔ to nung a langǝ i ɓǝ.(1 Bitrus 2:12-14)
Impostos, processos e deveres na prática
Quando questionado sobre o pagamento de tributos a Roma, Jesus estabeleceu a distinção entre os deveres com o Estado e os deveres com o Criador:
A gei ɓitthǝ, ɓǝlǝ bamǝ lo nung zuu ɓi? Maɗing kwɔ ɓi kwai nungǝmmi na Kaisar ɓa?>>
Yeso, ibǝ nung a ɓko kwɔ dǝnni mab ɓǝng, u gei angǝ,<<Ɓǝya to nung dang bǝthǝl, ba ɓǝ bǝ dǝɓa ɗu nunglǝim? Ɓa tamnatthǝ nungkurɓǝ kwɔ dǝɓa kwailǝ nungǝmmi ɓǝ.>>Nungkwɔ wui du dinari, Nungkwɔ ǝrr u ɓibǝi angǝ, Ɗuǝn yikwa?>>
I gwabnwa angǝ, <<Kaisar,>>
Nungkwɔ Yeso gei angǝ,<<Ɓa dǝ Kaisar nungkwɔ ǝn a bǝ Kaisar ɓǝ, langkwoi ɓa dǝlǝ Fuh nungkwɔ ǝn a bǝ Fuh ɓǝ.>>(Matta 22:17-21)
Em Cafarnaum, mesmo não tendo a obrigação pessoal de pagar o imposto do templo, Jesus optou por quitar a taxa para não criar escândalo desnecessário:
Tthasua kwɔ Yeso i ya nanung to wuo kafarnahum, ya muo nungǝmmi wuo sua Bitrus wu ɓibbu angǝ, <<Ya naɓǝnatthǝ nung kwai nungǝmmi kǝm Nyǝknung wa?
Bitrus gwab nwa angǝ, <<Ənh, dǝnnu kwai nungǝmmi.>>
Kwɔ Bitrus wu dang gwoi ɓǝ, Yeso gei ba nungsi angǝ, << Ɓǝ a nhǝma, Saminu? Ya yigwoi longwam dǝna muo nungǝmmi na yaɓaa- na yathang gi ko tthǝn na ya kunna?>>
Bitrus gwab nwa angǝ<< Tthang yakun,
<< Yeso gei angǝ maɗing, <<yang ǝǝ mangǝ ya losua ɓǝ kwaiu. Kwoi yangbǝ bǝɓi ɓanglǝ dang wai thǝ, ɓatǝ nwam tǝɓa li galim. Ɓa muo tthǝng a nwasiu kwɔ ɓa muo kwɔ; ɓa ɓko nwuo ɓa tǝi nungkurɓǝ. Ɓa kwai lǝ nung gǝmmim kǝm nyǝknungǝm i a ɓǝ.>>(Matta 17:24-27)
No Sermão do Monte, Cristo ensina a resolver desavenças e litígios com prontidão, buscando o acordo antes que o problema escale para os tribunais:
<<Nǝ yuu akun ɓuobnwa lomǝ koto, a mab ganglang mǝ i ulǝ nunglǝi thǝmtthǝ yirrǝ lona tthǝ, nwuni bǝ atǝ koto. Nǝ a kǝn bǝiɓǝng, i talǝ tthasi ya to kwan, i dalǝ ya tthǝbthǝl, yang i tthǝbba pursǝna. Ən gei ɓǝ ba a langǝ i tthǝ, a iu na kwai sua nungkurɓǝ kwɔ i ɓǝrratthǝ ɓǝ ɗǝ.(Matta 5:25,26)
O próprio cumprimento das normas do Império fez parte da história bíblica: o decreto de recenseamento civil emitido por César Augusto levou José e Maria até Belém, onde se cumpriu a profecia do nascimento de Jesus:
Lona lǝ kullo yigwoi angǝ a Kaisar Agustus dǝba angǝ i than yayuu losua Roma ǝndǝi. Nungkwɔ lǝ bǝ than yayuu a nwasiu kwɔ i than vii gi Kirniyas lǝ yikku losua Suriya. Yaɓa ǝndǝi kwoi tǝ gwoi gi yangbǝ tǝi thanni.
Nungkwɔ Yusufu ǝrr dang losua angǝ a ya Nazarat dang losua Galili tǝ Baitalami dang Yahudiya, bǝikwɔ i si yigwoi Dawuda tthǝɓǝ. Yusufu tǝ bǝiɓǝ bakwɔ u ǝn bie Dawuda ɓǝ. Yusufu tǝbǝ than lo i Maryamu, yamsigu kwɔ a dǝbbu ɓǝ. Maryamu i wa lǝ,(Lucas 2:1-5)
E quando a fé cristã enfrentasse perseguição nos tribunais humanos, Jesus garantiu que o Espírito Santo daria a resposta certa diante de reis e governadores:
Lǝ bam i wuo ɓǝlǝ tthasi ya dǝ kabnwa ba i ya yigwoi lǝ shǝdǝ gi i yayol. Nǝ i muo ɓǝ, bǝ kiggǝ ɓǝ ǝrr thǝ nungkwɔ ɓa gei ko nunglǝi kwɔ ɓa geilǝ ɓǝthǝ. Lona lǝ kullo i gei nungkwɔ ma gei ɓǝ.(Matta 10:18,19)
O limite da autoridade humana diante de Deus
O respeito às leis e aos tribunais não significa que o poder dos governantes seja absoluto. Diante de Pôncio Pilatos, Jesus deixou claro que a autoridade humana só existe porque Deus a permite:
Bilatus geiu angǝ, <<A geim ba waa? A nhǝm, ɓangtthǝ i ttha kwɔ mǝn yana langkwoi mǝn gei i piǝ ɓǝ.>>
Yeso gwab nwa angǝ, <<Mǝtthǝ i ttha lom lǝ bakwɔ ǝn Fuh da ɓǝ. Yuu akwɔ dǝm dang namǝ kwɔ nung a ɓko gu ɓkoɗing.>>(Yohanna 19:10,11)
O profeta Isaías lembra que governos, nações e seus decretos são pequenos perante a grandeza e a soberania do Criador:
Nenhum obstáculo civil ou jurídico tem a palavra final contra a vontade divina quando Ele decide abrir o caminho:
Nunglǝi bǝ to nung to a langǝ i ɓkom tthǝng, ko kwɔ yayuu kpaaɗing dǝna lam ɓǝ.(Korantiyawa 1 16:9)
Este artigo te tocou? Faça uma oração!
+581 estão orando agora.
Junte-se à corrente de oração.