Legalidades: o que a Bíblia diz sobre leis e impostos
O cristão e o cumprimento das leis civis
A Bíblia orienta o cristão a cumprir as leis do país, pagar tributos e respeitar as autoridades, pois a ordem pública foi instituída por Deus para promover a justiça e conter o mal. Essa submissão só encontra limite quando uma lei humana entra em conflito direto com a palavra de Deus — situação em que a lealdade ao Senhor vem em primeiro lugar.
Ao escrever aos cristãos que viviam sob o Império Romano, Paulo explicou que a obediência às autoridades civis não deve nascer apenas do medo de punição, mas do dever de manter a consciência limpa perante Deus:
Yaa nu nga teyɗukɗaat kilifaaci tufkiɗu ; raakɗi yi na nike kilifa te wa pulohɗi ŋ Kooh, te ɓi nik kilifa nga ɗa, a Kooh tufkiɗ ɓa. Yaa nu sang teyɗukiɗ nguur ɗah, a sang teyɗuk ini Kooh tufkiɗ ; ɓi na tume ineem hey degse ŋ waas.
Ɓi tufkiɗu neƴƴohaah haa nik ne fu na tume baahiɗ ɗah, waaye nik ne fu na tume baahaaɗi ɗah, ɓa neƴƴohaah. Fu waaɗiɗ sang neƴƴoh ɓi tufkiɗu e ? Tuma baahiɗ, fu raak corkiɗiŋ ɓa. Ɓa nik ŋ pangkiŋ Kooh wuu ini baah nga ɗa. Waaye fu tum baahaaɗi ɗah, neƴƴohaa ɓa, ɓa ganaayukɗi ŋ ɓarang ɓarang. Ɓa nik ŋ pangkiŋ Kooh ne ɓa degohee ŋ waas, ɓa na tiindɗe ayrukiŋ Kooh ngaŋ yi na tume baahaaɗi. Ineem weɗ tah, wa etohiɗ ne fu teyɗuk ɓa ; neƴƴoh ayruki dong kinaat tah, waaye wa namaat nik ne hel onohiɗ ne wa waas.
Ineem weɗ nam tah po ɗu wirnde lempo. Laam, kilifaaci, ɓa na pangkiɗe Kooh te wirndiŋ lempooni, ɓa na faɗohee wa faɗoh nof. Eɗaat ɓa yaa nu nga ini ɗu joy ɗe eɗ ; eɗaat lempooni yi ɗu joya eɗ, ɗu eɗ juutiini yi ɗu joya eɗ, ɗu nup yi ɗu joy nup, ɗu eɗ cir yi ɗu joya eɗ.(Ɓi Rom 13:1-7)
Esse princípio se traduz na prática em não deixar pendências financeiras nem judiciais com o próximo, mantendo a integridade no convívio social:
Kinaat raakɗoh ɓo' ali in, ɗal waaɗi ɗu joy waaɗtiɗoh ; yaa nu waaɗ morom ce ɗah, a mitɗiɗ ini waasi nakoh.(Ɓi Rom 13:8)
Pedro reforça a mesma orientação, ensinando que o respeito às leis humanas serve de testemunho para calar acusações injustas contra os que creem:
Raakaat pesohaaɗ moɗiɗ ŋ harmban kosaaɗiici, ne ɓa yambee ɗu ne ɗu tumoh moɗaaɗi ɗah, ɓa hot tumohaaɗ ciŋ ɗu moɗiɗ ci te ɓa yakiɗ Kooh ŋ mbehi a hayohan na hatil.
Teyɗukaat kikilifa nu nik, sagu Heɗi, teyɗukɗaat buuri yakkiŋ Rom, yi adgoh kur ki, na goornoor ci a na tuuƴe ne ɓa kuƴis tumoh moɗaaɗiici, ɓa ɗaap tumoh baahiɗ ci.(1 Piyeer 2:12-14)
Impostos, processos e deveres na prática
Quando questionado sobre o pagamento de tributos a Roma, Jesus estabeleceu a distinção entre os deveres com o Estado e os deveres com o Criador:
Kon woya ɓoo ini fu liiɓ ŋ inii : Wa waas ne Sesaar, buura yakkaŋ Rom, wirndasse lempo wala ? »
Waaye Yeesu inheen baahaaɗiikaŋ ɓa ; a loffa ɓa ne : « Naafeehaaci, wa ye tah ɗu waaɗee so ɓek ? Teeɓaat to kopori na ambohse lempo. » Ɓa eɗta ɗe dinaar yino. A meekissa ɓa ne : « Ya ɓa raak nataalii, na tiiki nik nga ? » Ɓa loffa ɗe ne : « A Sesaar. » Ŋ ineem, a woosa ɓa ne : « Eɗaat Sesaar ini Sesaar raak, te ɗu eɗ Kooh ini Kooh raak. »(Macce 22:17-21)
Em Cafarnaum, mesmo não tendo a obrigação pessoal de pagar o imposto do templo, Jesus optou por quitar a taxa para não criar escândalo desnecessário:
Wa Yeesu na taalubeeciŋ ɗe ree Kapernawum, ɓooɓa meeksohee lempoonaŋ Kahan Kooh yurhiɗta ŋ Piyeer, ɓa woosa ɗe ne : « Jangɗohohiŋ ɗu eɗohanɗi lempooniŋ Kahan Kooh e ? » Piyeer woosa ɓa ne : « Aha’kay ! » Wa a ree kahna, bala a woyan ɗah, Yeesu woosa ɗe ne : « Simong, fu liiɓ ye nga ? Buur ciŋ Adina ɓa na meekse ɓinde juuti mbaa lempo ? Kuɓuuciŋ ɓa wala jaambur ci ? » A loffa ɗe ne : « Jaambur ci. » Yeesu woosa ɗe ne : « Kon kuɓuuci ɓaahɗi nga. Waaye ne ɓoo sang ɓa ɓek liiɓohaaɗ moɗaaɗi, kaɗa cookma, fu ree ɗah, fu njaf ostukohaani, fu nook cuurndi kocan hay, fu rangis nguɓiŋ ɗe ɗah, fu hey raake hanjar yino nga ; ɓayaa, fu eɗ ɓa wa, wa nik wirndiŋ lempooniŋ ngo na wiŋ ɗa. »(Macce 17:24-27)
No Sermão do Monte, Cristo ensina a resolver desavenças e litígios com prontidão, buscando o acordo antes que o problema escale para os tribunais:
Ara kerhiɗoh na ɓoyi, ne a ɓayee ɗa waas ɗah. Fu tumɗaa ŋ waasi po ɗu ree ngelohaana ɗah, a hey ɗa ɓaye ŋ atte’ohi, yeem eɗ ɗa alkaateeni, fu ɗaaku ŋ kasoona. Ñam na woyee ɗa wa te wa keeh, fu pulohanɗi ndaam feeh fu wirindɗi po ŋ darmi uup ƴissuut ɗah.(Macce 5:25,26)
O próprio cumprimento das normas do Império fez parte da história bíblica: o decreto de recenseamento civil emitido por César Augusto levou José e Maria até Belém, onde se cumpriu a profecia do nascimento de Jesus:
Ŋ jamanoocaam, buura yakkaŋ Rom teeksee Ogis nakohha ne tiik caŋ ɓooɓa jen fiissaat. Fiisiŋ tiik ceem nikka wa koc, wa hendee ŋ jamanoona Kiriñus nikoh goornooraŋ Siri. Ŋ ineem, yaa nu nga ɗah, kaɗeeɗa ne a fiisu ŋ kur ka a cosaankoh. Suseef nammba puloh kur ka na woyse Nasareet ŋ Galile, a kaɗta Betlehem ŋ Yudee, kur ɓi Dawuuda laam a ɓaahee ŋ ɓi rimkoh nga ɗe. A kaɗta bindka na ɓitiice Maryaama tel ɗe rook.(Luk 2:1-5)
E quando a fé cristã enfrentasse perseguição nos tribunais humanos, Jesus garantiu que o Espírito Santo daria a resposta certa diante de reis e governadores:
ɗu hey ɓayse ŋ fiki ɓi goornoor na ɓi buur saguuso. Ineem hey tahe po ɗu min ndo seede ŋ fikiiɓa na fiki ɓooɓi nikɗi Yawuut. Waaye ɓa ɓayee ɗu ɗah, kinaat jaahiɗ ŋ findi ɗu woyohan na ini ɗu woyan, ɗu hey eɗse ŋ saasi saasi ini ɗu woyan.(Macce 10:18,19)
O limite da autoridade humana diante de Deus
O respeito às leis e aos tribunais não significa que o poder dos governantes seja absoluto. Diante de Pôncio Pilatos, Jesus deixou claro que a autoridade humana só existe porque Deus a permite:
Ŋ ndeem Pilaat woosa ɗe ne : « Fu sang woo na so e ? Fu inahɗi ne ŋ raakiɗ hatili ŋ min ɗa faɗsoh te ŋ namiɗ raak hatili ŋ min ɗa daaƴoh ŋ kurwaa e ? » Yeesu loffa ɗe ne : « Fu heeɗi raake ali hatil nga so ne Kooh oneeɗi ɗa wa ɗah. Weɗ tah yi deg go ŋ yaah fu a yi raak bakaaɗi uup yak. »(Saaŋ 19:10,11)
O profeta Isaías lembra que governos, nações e seus decretos são pequenos perante a grandeza e a soberania do Criador:
Nenhum obstáculo civil ou jurídico tem a palavra final contra a vontade divina quando Ele decide abrir o caminho:
Kooh rangsiɗiɗ to bunta angiɗ ne ŋ min panguk baahiɗ, ali nik ne sah ɓi langɗi na so laayiɗ nga.(1 Korenta 16:9)
Este artigo te tocou? Faça uma oração!
+581 estão orando agora.
Junte-se à corrente de oração.