Lei de Deus: o que é e qual o seu propósito
O que é a lei de Deus e qual é o seu propósito
A lei na Bíblia é a revelação da vontade e do caráter de Deus, dada para orientar o relacionamento humano com o Criador e com o próximo. Seu papel não é salvar por esforço próprio, mas expor o pecado e apontar a necessidade da redenção em Cristo.
O apóstolo Paulo ensina que a lei atua como um padrão que torna o ser humano consciente de suas falhas. Em vez de anular a responsabilidade moral, a graça capacita o crente a viver os princípios justos da lei guiado pelo Espírito.
عْلَى خَاطِرْ حَتَّى حَدْ مَا يْوَلِّي صَالَحْ قُدَّامْ اللَّهْ بْطَاعْتُو لِلشَّرِيعَة: الشَّرِيعَة تْوِجْدِتْ بَاشْ تِكْشِفْ الذْنُوبْ.(رُومَا 3:20)
مَالَا كِيفَاشْ؟ نَعْمْلُوا الذْنُوبْ مَادَامْنَا تَحْتْ حُكْمْ النِّعْمَة مُشْ تَحْتْ حُكْمْ الشَّرِيعَة؟ حَاشَا!(رُومَا 6:15)
«كُلْ شَيْ حْلَالْ»، آمَا مُشْ كُلْ شَيْ يَنْفَعْ. «كُلْ شَيْ حْلَالْ»، آمَا مُشْ كُلْ شَيْ يِبْنِي.(كُورِنْثُوسْ الأُولَى 10:23)
رَاهِي الشَّرِيعَة الكُلْ تِتْلَخَّصْ فِي وْصِيَّة وَحْدَة: «حِبْ قْرِيبِكْ كِيفْ مَا تْحِبْ رُوحِكْ».(غَلَاطْيَة 5:14)
آمَا ثَمْرِةْ الرُّوحْ هِيَّ: المْحَبَّة، الفَرْحَة، السَّلَامْ، وِسْعْ البَالْ، السْيَاسَة، الطِّيبَة والأَمَانَة، والحَنَانْ والتَّحَكُّمْ فِي النَّفْسْ. ومَا فَمَّة حَتَّى قَانُونْ يِمْنَعْ الحَاجَاتْ هَاذِي.(غَلَاطْيَة 5:22,23)
هِزُّوا أَحْمَالْ بْعَضْكُمْ، وهَكَّا إِطَّبْقُوا شَرِيعِةْ المَسِيحْ.(غَلَاطْيَة 6:2)
O cumprimento da lei no amor
Jesus resumiu as exigências morais da Escritura em dois mandamentos fundamentais: amar a Deus sobre todas as coisas e amar o próximo como a si mesmo. O amor cumpre a lei porque quem age com misericórdia e justiça não comete dano contra ninguém.
والثَّانْيَة هِيَّ: "حِبْ قْرِيبِكْ كِيفْ مَا تْحِبْ رُوحِكْ". مَا فَمَّاشْ وْصِيَّة أُخْرَى أَعْظِمْ مِنْ هَاذُومَا الإِثْنِينْ».(مُرْقُسْ 12:31)
هَاذِي هِيَّ وْصِيْتِي: حِبُّوا بْعَضْكُمْ كِيفْ مَا آنَا حَبِّيتْكُمْ.(يُوحَنَّا 15:12)
«كِيمَا تْحِبُّوا النَّاسْ يْعَامْلُوكُمْ، عَامْلُوهُمْ إِنْتُومَا زَادَا. وهَاذَا يْلَخَّصْ التَّعْلِيمْ الِّي فِي الشَّرِيعَة وكْتُبْ الأَنْبِيَاءْ.(مَتَّى 7:12)
مَا تْكُونُوشْ مُسَالِينْ لْحَتَّى حَدْ كَانْ بِمْحَبِّتْكُمْ لِبْعَضْكُمْ، رَاهُو الِّي يْحِبْ غِيرُو يْكُونْ طَبِّقْ الشَّرِيعَة الكُلْ.(رُومَا 13:8)
وهَاذِي الوْصِيَّة الِّي عْطَاهَالْنَا: الِّي يْحِبْ اللَّهْ يِلْزْمُو يْحِبْ خُوهْ زَادَا.(يُوحَنَّا الأُولَى 4:21)
يَا حْبَابِي إِذَا كَانْ قْلُوبْنَا مَا لَامِتْنَاشْ، تْكُونْ عَنْدْنَا ثِيقَة كْبِيرَة قُدَّامْ اللَّهْ ، وأَيْ حَاجَة نُطْلْبُوهَا مِنْ عَنْدُو يَعْطِيهَالْنَا عْلَى خَاطِرْنَا نْطِيعُوا الِّي وَصَّانَا بِيهْ ونَعْمْلُوا الِّي يْرَضِّيهْ.(يُوحَنَّا الأُولَى 3:21,22)
A instrução de Deus no Antigo Testamento
No hebraico bíblico, a palavra comumente traduzida por lei (Torah) significa instrução, ensino ou direção. Para o povo de Israel, os mandamentos não eram vistos apenas como restrições jurídicas, mas como um caminho de sabedoria, preservação da vida e aliança com o Senhor.
A exigência de justiça e integridade
A obediência aos mandamentos não se resume a práticas formais. Os profetas bíblicos advertiram que qualquer observância religiosa desprovida de integridade moral, socorro ao vulnerável e prática da justiça é rejeitada por Deus.
مَا تْكُونُوشْ مَرْبُوطِينْ بْعَهْدْ مْعَ الِّي مُشْ مُؤْمْنِينْ. يَاخِي شْنُوَّة الِّي يُرْبُطْ بِينْ الصَّلَاحْ والشَّرْ؟ وشْنُوَّة الِّي يِجْمَعْ النُّورْ بِالظْلَامْ؟(كُورِنْثُوسْ الثَّانْيَة 6:14)
وإِنْتُومَا يَا آبَاءْ، مَا تْغَزْلُوشْ أَوْلَادْكُمْ، آمَا رَبِّيوْهُمْ وأَنْصْحُوهُمْ حَسْبْ وْصَايَا الرَّبْ.(أَفَسُسْ 6:4)
Este artigo te tocou? Faça uma oração!
+581 estão orando agora.
Junte-se à corrente de oração.