Frutos do Espírito

22 امّا ثمرۀ روح، محبت، شادی، آرامش، صبر، مهربانی، نیکویی، وفاداری، 23 فروتنی و خویشتنداری است. هیچ شریعتی مخالف اینها نیست.

8 شما زمانی تاریکی بودید، امّا اکنون در خداوندْ نور هستید. پس همچون فرزندان نور رفتار کنید. 9 زیرا ثمرۀ نور، در هر گونه نیکویی، پارسایی و راستی است. 10 بسنجید که مایۀ خشنودی خداوند چیست.

17 امّا آن حکمت که از بالاست، نخست پاک است، سپس صلح‌آمیز و ملایم و نصیحت‌پذیر، و سرشار از رحمت و ثمرات نیکو، و بَری از تبعیض و ریا! 18 پارسایی، محصولی است که در صلح و صفا، و به دست صلحجویان کاشته می‌شود.

4 به همین‌سان، ای برادران من، شما نیز به واسطۀ جسد مسیح* در قبال شریعت به مرگ سپرده شدید تا با شخصی دیگر وصلت کنید، یعنی با او که از مردگان برخیزانیده شد، تا برای خدا ثمر آوریم. 5 زیرا زمانی که در سیطرۀ نَفْس* به سر می‌بردیم، امیالی گناه‌آلود که شریعت آنها را برمی‌انگیخت، در اعضای ما عمل می‌کرد تا برای مرگ ثمر آوریم. 6 امّا اکنون با مردن نسبت به آنچه در قید آن بودیم، از شریعت آزاد شده‌ایم تا از راه نوینِ روح خدمت کنیم، نه از راه کهنۀ آنچه نوشته‌ای بیش نیست.*

21 در آن زمان، از انجام اعمالی که اکنون از آنها شرمسارید، چه ثمری بردید؟ نتیجۀ انجام آن اعمال، مرگ است! 22 امّا حال که از گناه آزاد گشته و بندگان خدا شده‌اید، ثمری که می‌برید نیل به تقدّس است که به حیات جاویدان می‌انجامد.

4 در من بمانید، و من نیز در شما می‌مانم. چنانکه شاخه نمی‌تواند از خود میوه آورد اگر در تاک نماند، شما نیز نمی‌توانید میوه آورید اگر در من نمانید.

5 «من تاک هستم و شما شاخه‌های آن. کسی که در من می‌ماند و من در او، میوۀ بسیار می‌آورد؛ زیرا جدا از من، هیچ نمی‌توانید کرد.

8 جلال پدر من در این است که شما میوۀ بسیار آورید؛ و این‌گونه شاگرد من خواهید شد.*

درخت و میوه‌اش

43 «هیچ درخت نیکو، میوۀ بد به‌بار نمی‌آوَرَد و هیچ درخت بد، میوۀ نیکو نمی‌دهد. 44 هر درختی را از میوه‌اش می‌توان شناخت. نه از بوتۀ خار می‌توان انجیر چید، و نه از بوتۀ تمشک، انگور! 45 شخصِ نیک از خزانۀ نیکوی دل خود نیکویی برمی‌آورد، و شخصِ بد از خزانۀ بدِ دل خود، بدی. زیرا زبان از آنچه دل از آن لبریز است، سخن می‌گوید.

8 پس ثمری شایستۀ توبه بیاورید

12 برای خویشتن پارسایی بکارید،

و محبت را درو کنید؛

زمین بایرِ خود را شیار دهید،

زیرا زمان آن است که خداوند را بجویید

تا بیاید و پارسایی بر شما بباراند.

10 پارسایان را گویید که ایشان را سعادتمندی خواهد بود،

زیرا که از ثمرۀ اعمال خویش خواهند خورد.

23 و نه تنها خلقت،* بلکه خود ما نیز که از نوبر روح برخورداریم، در درون خویش ناله برمی‌آوریم، در همان حال که مشتاقانه در انتظار پسرخواندگی، یعنی رهایی بدنهای خویش هستیم.

19 میوۀ من از طلا نیکوتر است، از طلای ناب،

و محصول من بِه از نقرۀ اعلاست.