Materialismo: o perigo da riqueza e o contentamento
O que a Bíblia diz sobre o materialismo
Na Bíblia, o materialismo não se define pela posse de bens em si, mas pela ilusão de que o valor, a segurança e a identidade de uma pessoa dependem do que ela acumula. Jesus resumiu esse engano em Lucas 12:15 ao afirmar que a vida humana não consiste na abundância dos bens que possui, tratando a cobiça desenfreada como uma forma direta de idolatria.
وقَالْ لِلنَّاسْ: «رُدُّوا بَالْكُمْ وابْعْدُوا عْلَى كُلْ أَنْوَاعْ الطْمَعْ، عْلَى خَاطِرْ حْيَاةْ الإِنْسَانْ مُشْ فِي كُثْرِةْ أَمْلَاكُو».(لُوقَا 12:15)
مَالَا أُقْتْلُوا الرَّغْبَاتْ الِّي فِيكُمْ المَرْبُوطَة بِالأَرْضْ: الزْنَى والنْجَاسَة والتَّسَيُّبْ والشْهَاوِي الخَايْبَة والطْمَعْ، الِّي هُوَّ عْبَادِةْ الصْنَبْ،(كُولُوسِي 3:5)
شْنِيَّة الفَايْدَة كَانْ الإِنْسَانْ يِرْبَحْ العَالِمْ الكُلْ ويَخْسَرْ رُوحُو؟ وشْنِيَّة يْنَجِّمْ يَعْطِي الإِنْسَانْ بَاشْ يِفْدِي رُوحُو؟(مَتَّى 16:26)
شْنِيَّة الفَايْدَة كَانْ الإِنْسَانْ يِرْبَحْ العَالِمْ الكُلْ ويِخْسِرْ رُوحُو؟(مُرْقُسْ 8:36)
Por que a confiança na riqueza falha
A Escritura expõe repetidamente a fragilidade dos bens terrenos. A riqueza não é eterna, não acompanha o indivíduo após a morte e é incapaz de comprar livramento espiritual. Além disso, a busca compulsiva por acumulação produz insatisfação crônica: quem faz do dinheiro sua fonte de esperança descobre que ele nunca é suficiente para preencher o coração.
كِي جِينَا لِلدِّنْيَا مَا جِبْنَا مْعَانَا شَيْ، وكِي بِشْ نُخْرْجُوا مِنْهَا مُشْ بِشْ نْهِزُّوا مْعَانَا شَيْ. إِذَا كَانْ عَنْدْنَا مَا نَاكْلُوا ومَا نِلْبْسُوا هَاذَا يْكَفِّينَا.(تِيمُوثَاوُسْ الأُولَى 6:7,8)
آمَا الِّي يْحِبُّوا يْوَلِّيوْ غْنِيِّينْ رَاهُمْ يْطِيحُوا فِي التَّجِرْبَة ويُحْصْلُوا فِي مِنْدَافْ وفِي بَرْشَة شْهَاوِي تَافْهَة تْضُرْ وادَّمِّرْ النَّاسْ وتِهْلِكْهُمْ.(تِيمُوثَاوُسْ الأُولَى 6:9)
O contentamento como alternativa
Em oposição ao materialismo, o ensino bíblico propõe o contentamento: a capacidade de viver em paz com o que se tem, confiando na providência diária de Deus. Ter recursos materiais não é pecado, mas a sabedoria bíblica prioriza a integridade, o temor a Deus e a paz interior acima do ouro e da prata.
صْحِيحْ، التَّقْوَى فِيهَا بَرْشَة رِبْحْ إِذَا كَانْ مْعَاهَا القَنَاعَة.(تِيمُوثَاوُسْ الأُولَى 6:6)
عِيشُوا بْعَادْ عْلَى مْحَبِّةْ الفْلُوسْ، وإِسْتَكْفَاوْ بِلِّي عَنْدْكُمْ. عْلَى خَاطِرْ اللَّهْ قَالْ: «عُمْرِي مَا نْهَمْلِكْ ولَا نْخَلِّيكْ».(العِبْرَانِيِّينْ 13:5)
ونْحِبْ زَادَا المْرَا تِلْبِسْ لِبْسَة مُحْتَرْمَة وتْزَيِّنْ رُوحْهَا بِالحِشْمَة والرْزَانَة، مُشْ الشْعَرْ المَظْفُورْ والذْهَبْ والجَوَاهِرْ واللِّبْسَة الغَالْيَة، آمَا بْأَعْمَالْ صَالْحَة تْلِيقْ بِنْسَاء يْقُولُوا الِّي هُومَا يْعِيشُوا فِي التَقْوَى.(تِيمُوثَاوُسْ الأُولَى 2:9,10)
Generosidade e tesouros duradouros
O remédio mais prático contra o apego aos bens é a generosidade. Ao ordenar que seus seguidores ajuntem tesouros no céu em vez da terra, Jesus ensina a redirecionar o coração: onde estão os recursos, ali se fixa a devoção. Quando bens materiais são compartilhados para suprir o próximo e servir a Deus, eles deixam de ser ídolos e se tornam instrumentos de serviço.
«مَا تِكْنْزُوشْ لِرْوَاحْكُمْ كْنُوزْ فِي الأَرْضْ وِينْ يْنَجِّمْ يْفَسَّدْهَا السُّوسْ والصْدِيدْ، ووِينْ يْنَجْمُوا يَحْفْرُوا عْلِيهَا السُّرَّاقْ ويِسْرْقُوهَا. آمَا إِكْنْزُوا لِرْوَاحْكُمْ كْنُوزْ فِي السْمَاء، وِينْ لَا يْنَجِّمْ يْفَسَّدْهَا لَا السُّوسْ ولَا الصْدِيدْ، ولَا يْنَجْمُوا يَحْفْرُوا عْلِيهَا السُّرَّاقْ ويِسْرْقُوهَا.(مَتَّى 6:19,20)
عْلَى خَاطِرْ وِينْ يْكُونْ كَنْزِكْ يْكُونْ قَلْبِكْ.(مَتَّى 6:21)
جَاوْبُو يَسُوعْ: «إِذَا تْحِبْ تْكُونْ كَامِلْ، بِيعْ الِّي عَنْدِكْ الكُلْ وفَرْقُو عَالفْقَارَى، وهَكَّا يْوَلِّي عَنْدِكْ كِنْزْ فِي السْمَاء، ومْبَعِّدْ إِيجَا تَبَّعْنِي!»(مَتَّى 19:21)
وَصِّي الغْنِيِّينْ فِي الدِّنْيَا هَاذِي بَاشْ مَا يِتْكَبْرُوشْ ومَا يْعَمْلُوشْ عْلَى فْلُوسْ مَا تْدُومِشْ، آمَا يِتْوَكْلُوا عْلَى اللَّهْ الِّي يَعْطِينَا الخِيرَاتْ بْلَاشْ حْسَابْ بَاشْ نِتْمَتْعُوا بِيهُمْ،(تِيمُوثَاوُسْ الأُولَى 6:17)
والمُؤْمْنِينْ كَانُوا قَلْبْ وَاحِدْ ونَفْسْ وَحْدَة، ولِّي عَنْدُو حَاجَة مَا كَانِشْ يْقُولْ «هَاذِي مْتَاعِي وَحْدِي»، آمَا كَانُوا يِتْشَارْكُوا فِي كُلْ شَيْ عَنْدْهُمْ.(أَعْمَالْ 4:32)
هَاذَاكَا عْلَاشْ مَا نْرَكْزُوشْ عَالأُمُورْ الِّي نْشُوفُوهَا، آمَا نْرَكْزُوا عَالْأُمُورْ الِّي مَا نْشُوفُوهَاشْ. عْلَى خَاطِرْ الِّي نْشُوفُوهْ وَقْتِي، آمَا الِّي مَا نْشُوفُوهِشْ يْدُومْ لِلْأَبَدْ.(كُورِنْثُوسْ الثَّانْيَة 4:18)
Este artigo te tocou? Faça uma oração!
+581 estão orando agora.
Junte-se à corrente de oração.