Milagres de Jesus
Os Evangelhos registram dezenas de milagres realizados por Jesus — curas, ressurreições, domínio sobre a natureza e libertações. Cada milagre revelava sua divindade e compaixão.
Curas de cegos e surdos
Jesus devolveu a visão aos cegos e a audição aos surdos, manifestando seu poder sobre toda enfermidade e deficiência.
ယေသျှုက မျက်ကန်းနှစ်ယောက်ကို မျက်စိမြင်စီခြင်း
ယေသျှုသည် ထိုအရပ်မှ ထွက်၍ လမ်းလျှောက်လာစဉ်တွင် မျက်ကန်းနှစ်ယောက်သည်လည်း ကိုယ်တော်၏နောက်မှ လိုက်လာကြ၏။ သူရို့က "ဒါဝိဒ်၏သားတော်၊ အကျွန်ရို့ကို သနားတော်မူပါ" ဟု အော်ဟစ်ကြ၏။
ယေသျှုသည် အိမ်ထဲသို့ ဝင်သောအခါ မျက်ကန်းနှစ်ယောက်သည်လည်း ကိုယ်တော်၏နောက်က ဝင်လာကြသဖြင့် ကိုယ်တော်က "ငါသည် သင်ရို့ကို ကျန်းမာအောင် လုပ်နိုင်သည်ဟု သင်ရို့ ယုံကြည်ကတ်လား" ဟု သူရို့အား မိန်းတော်မူ၏။
သူရို့ကလည်း "ဟုတ်ပါရေ၊ ဆြာ" ဟု လျှောက်ကြ၏။
ထိုအခါ ယေသျှုသည် သူရို့၏မျက်စိကို တို့တော်မူပြီးလျှင် "သင်ရို့ ယုံကြည်သည့်အတိုင်း သင်ရို့၌ ဖြစ်ကတ်စီ" ဟု မိန့်တော်မူသည်နှင့် — သူရို့သည် မျက်စိပြန်မြင်ကြလေ၏။ ယေသျှုက "ဤအကြောင်းကို တစ်ယောက်ကိုလည်း မပြောကတ်ကေ့" ဟု ထိုသူရို့အား တင်းကြပ်စွာ မိန့်မှာတော်မူလေ၏။
သို့သော်လည်း သူရို့ ထွက်လားပြီးနောက် ယေသျှု၏ သတင်းသည် ထိုဒေသတစ်ခုလုံးသို့ ပြန့်နှံ့လေ၏။
ယေသျှုသည် မျက်မမြင်နှစ်ယောက်ကို မျက်စိမြင်စီခြင်း
ယေသျှုနှင့် သူ၏တပည့်တော်ရို့သည် ယေရိခေါမြို့က ထွက်လာကြသောအခါ လူအုပ်ကြီးလည်း နောက်မှ လိုက်လာကြ၏။ လမ်းဘေးမှာ ထိုင်နိန်သော မျက်မမြင်နှစ်ယောက်က ယေသျှု ဖြတ်လားသည်ကို ကြားသောအခါ "ဒါဝိဒ်၏သားတော် အကျွန်ရို့ကို သနားတော်မူပါ၊ အသျှင်" ဟု အော်ဟစ်၍ လျှောက်ကြ၏။
လူအုပ်ကြီးက သူရို့ကို ဆူပူကြိမ်းမောင်းလျက် တိတ်ဆိတ်စွာ နီကြရန်ပြောကြ၏။ သို့သော်လည်း သူရို့က "ဒါဝိဒ်၏သားတော် အကျွန်ရို့ကို သနားတော်မူပါ၊ အသျှင်" ဟု သာ၍ ကျယ်သောအသံနှင့် အော်ဟစ်ကြ၏။
ထိုအခါ ယေသျှုက ရပ်တော်မူလျက် သူရို့ကို ခေါ်၍ "သင်ရို့အဖို့ ငါ ဇာလုပ်ပီးရဖို့လဲ" ဟု မိန်း၏။
သူရို့က "အသျှင်၊ အကျွန်ရို့ မျက်စိမြင်ချင်ပါရေ" ဟု တောင်းလျှောက်ကြ၏။
ယေသျှုသည် လွန်စွာ သနားစိတ်ဝင်၍ သူရို့၏မျက်စိကို တို့တော်မူလျှင် သူရို့သည် ချက်ချင်း မျက်စိမြင်လာကြပြီး ကိုယ်တော်နောက်သို့ လိုက်လားကြ၏။
ဗက်ဇဲဒမြို့၌ မျက်စိကန်းသူတစ်ဦးအား ယေသျှုကုသပီးခြင်း
သူရို့သည် ဗက်ဇဲဒမြို့သို့ ရောက်လာကြသည်ဟိသော် လူတချို့သည် မျက်မမြင်တစ်ဦးကို ယေသျှုထံသို့ ခေါ်ဆောင်လာပြီးလျှင် ထိုသူအား တို့ထိခြင်းကို ပြုတော်မူစီမည့်အကြောင်း တောင်းပန်ကြ၏။ ယေသျှုသည် မျက်စိမမြင်သောသူ၏ လက်ကိုဆွဲ၍ ရွာပြင်သို့ ခေါ်လားတော်မူပြီးလျှင် ထိုသူ၏မျက်စိကို တန်းထွီးဖြင့်ထွီးကာ ထိုသူအထက်မှာ လက်တော်ကို တင်လျက် "သင် တစ်ခုခုကို မြင်ရသလော" ဟု မိန်းတော်မူ၏။
ထိုသူသည် အထက်သို့ မောကြည့်၍ "လူတိကို မြင်ရပါ၏။ သို့ပင်သျှောင်လည်း ထိုသူရို့သည် သစ်ပင်ပိုင် ဖြစ်ပြီးလျှင် လမ်းလျှောက်နိန်ကြပါ၏" ဟု လျှောက်လေ၏။
ထိုအခါ၊ ယေသျှုသည် ထိုသူ၏မျက်စိ၌ လက်တော်ကို တဖန် တင်တော်မူ၍ ကြည့်စီတော်မူပြန်၏။ ထိုသူသည်လည်း အားစိုက်၍ကြည့်ရာ မျက်စိအလင်းကိုရ၍ အရာခပ်သိမ်းကို ယှင်းလင်းစွာမြင်လေ၏။ ယေသျှုကလည်း "ရွာထဲသို့ ပြန်မဝင်ကေ့" ဟု ပညတ်တော်မူ၍ သူ၏အိမ်သို့ ရွှတ်လိုက်လေ၏။
အကြားအာရုံချို့တဲ့သူကို ကျန်းမာစီခြင်း
တုရုဒေသမှ အပြန်တွင် ယေသျှုသည် ဇိဒုန်မြို့ကိုလည်းကောင်း၊ ဒေကာပေါလိပြည် အလယ်ပိုင်းကိုလည်းကောင်း ဖြတ်၍ ဂါလိလဲအိုင်သို့ ကြွတော်မူ၏။ ထိုအခါ လူတချို့သည် ဆွံ့အ၍၊ နားပင်းနိန်သော လူတစ်ယောက်ကို အထံတော်သို့ ခေါ်ဆောင်ခပြီး၊ ထိုသူ၏အထက်တွင် လက်တော်ကို တင်ပါမည့်အကြောင်း၊ ကိုယ်တော့်ကို တောင်းပန်ကြ၏။ ယေသျှုသည် ထိုသူအား လူပရိသတ်အထဲမှ ခေါ်ထုတ်ပြီးလျှင် ထိုသူ၏ နားနှစ်ဖက်လုံးကို လက်ညှိုးတော်ဖြင့် တို့တော်မူ၏။ တန်းတွီးထွီး၍ ထိုသူ၏လျှာကိုလည်း တို့တော်မူ၏။ ထို့နောက် ကောင်းကင်သို့ မျှော်ကြည့်ပြီး သက်ပြင်းချကာ၊ "ဧဖသ" ဟု မိန့်တော်မူ၏။ အဓိပ္ပာယ်ကား "ပွင့်စီ" ဟူ၍ ဖြစ်၏။
ချက်ချင်းပင် ထိုသူ၏နားသည် ပွင့်၍၊ လျှာသည်လည်း သွက်လက်လာသဖြင့် ထိုသူသည် စကားပီသစွာ ပြောလေ၏။ ကိုယ်တော်သည် လူတိအား ဤအဖြစ်အပျက်ကို မည်သူ့ကိုမျှ မပြောကြားစီခြင်းငှာ တားမြစ်တော်မူ၏။ ထိုသို့ တားမြစ်သော်လည်း လူရို့သည် ထိုသတင်းတော်ကို သာ၍ ကြားပြောလေ၏။ ထိုအဖြစ်အပျက်၊ အကြောင်းအရာများကို ကြားရသောသူရို့သည် လွန်စွာအံ့သြကြလျက် "ကိုယ်တော်သည် ခပ်သိမ်းသော အမှုအရာများကို လျောက်ပတ်စွာ ပြုတော်မူယာ။ နားမကြားသော သူတိကို ကြားစီတော်မူပြီး၊ စကားအသော သူတိကိုလည်း စကားပြောနိုင်စီ၏" ဟု ပြောဆိုကြ၏။
မျက်မမြင်ဗာတိမဲကို မျက်စိမြင်စီတော်မူခြင်း
ကိုယ်တော်နှင့် တပည့်တော်ရို့သည် ယေရိခေါမြို့သို့ ရောက်ကြ၏။ ထို့နောက် များစွာသော လူရို့နှင့်တကွ ထိုမြို့မှ ထွက်ကြွတော်မူစဉ် တိမဲ၏သား ဗာတိမဲဆိုသူ မျက်မမြင် သူတောင်းစားတစ်ယောက်သည် လမ်းနားတွင် ထိုင်နိန်၏။ ထိုသူသည် နာဇရက်မြို့သား ယေသျှု ရောက်ဟိလာကြောင်းကို ကြားသောအခါ "ဒါဝိဒ်၏သားတော် ယေသျှု၊ အကျွန့်ကို သနားတော်မူပါ" ဟု ဟစ်အော်လေ၏။
လူရို့က ထိုသူကို တိတ်ဆိတ်စွာ နိန်စီခြင်းငှာ အော်ငေါက်၍ ပြောဆိုသော်လည်း၊ "ဒါဝိဒ်၏သားတော် ယေသျှု၊ အကျွန့်ကို သနားတော်မူပါ" ဟု သာ၍ ကျယ်လောင်စွာ အော်လေ၏။
ထိုအခါ ယေသျှုသည် ရပ်တန့်တော်မူ၍ "ယင်းသူကို ခေါ်လာလော့" ဟု မိန့်တော်မူ၏။
ထို့ကြောင့် ထိုသူရို့သည် မျက်စိမမြင်သောသူအား "အားမငယ်ကေ့။ ထ၊ သင့်ကို ကိုယ်တော် ခေါ်နိန်၏" ဟု ပြောကြ၏။
ထိုသူသည် မိမိ၏အဝတ်ကို ဘေးသို့ ပစ်ချပြီးလျှင် ထ၍ ယေသျှုထံပါးသို့ လာ၏။
ယေသျှုက၊ "သင့်အဖို့ ငါ ဇာလုပ်ပီးရမည်နည်း" ဟု ထိုသူအား မိန်းတော်မူလျှင်၊
ထိုသူက "ဆရာ၊ အကျွန့်မျက်စိ ပြန်မြင်ချင်ပါ၏" ဟု ကိုယ်တော့်ကို လျှောက်လေ၏။
ယေသျှုက၊ "သင်၏ယုံကြည်ခြင်းက သင့်ကို အကောင်းပကတိ ဖြစ်စီယာ။ ပြန်လားလော့" ဟု မိန့်တော်မူပြီးနောက်၊
ချက်ချင်းပင် ထိုသူသည် မျက်စိမြင်၍ ကိုယ်တော်ကြွတော်မူရာနောက်သို့ လိုက်လေ၏။
ယေသျှုသည် မျက်မမြင်သူတောင်းစားကို မျက်စိမြင်စီတော်မူခြင်း
ယေသျှုသည် ယေရိခေါမြို့နားသို့ ရောက်တော်မူစဉ် မျက်မမြင်တစ်ဦးသည် လမ်းဘေးနားတွင်ထိုင်၍ တောင်းစားလျက် နိန်၏။ သူသည် လူထုပရိသတ်ကြီး လားကြသံကို ကြား၍ အကြောင်းကို စုံစမ်းမိန်းမြန်း၏။ လူတိက "နာဇရက်မြို့သား ယေသျှု ကြွလာတော်မူလျက်ဟိကြောင်း" ကို ပြောကြ၏။
ထိုသူက "ဒါဝိဒ်၏ သားတော် ယေသျှု၊ အကျွန့်ကို သနားတော်မူပါ" ဟု အော်ဟစ်လေ၏။
ရှိ့တွင် ဟိနိန်သည့် လူတိက သူ့အား တိတ်တိတ်နီရန် ငေါက်ငန်းပြောဆိုကြ၏။ သို့သော်လည်း သူသည် "ဒါဝိဒ်၏ သားတော်၊ အကျွန့်ကို သနားတော်မူပါ" ဟု ပို၍ပင် ကျယ်လောင်စွာ ဟစ်အော်လေ၏။
သို့ဖြစ်၍ ယေသျှုသည် တန့်တော်မူလျက် မျက်မမြင်အား ခေါ်ခပါဟု မိန့်တော်မူ၏။ ထိုသူသည် အနားသို့ရောက်လျှင်၊ ယေသျှုက၊ "သင်သည် ငါ့အား ဇာအမှုကို ပြုစီလိုသနည်း" ဟု မိန်းတော်မူလျှင်၊
"သခင်ဘုရား၊ အကျွန် မျက်စိပြန်မြင်ချင်ပါ၏" ဟု မျက်မမြင်က လျှောက်လေ၏။
ယေသျှုကလည်း၊ "သင်၏ မျက်စိမြင်စီ၊ သင်၏ ယုံကြည်ခြင်းသည် သင့်မျက်စိကို မြင်စီ ဗျာယ်" ဟု မိန့်တော်မူ၏။
ထိုခဏအတွင်း သူသည် မျက်စိမြင်၍ ဘုရားသခင်၏ဂုဏ်ကျေးဇူးတော်ကို ချီးမွမ်းလျက် ကိုယ်တော်၏နောက်သို့ လိုက်လေ၏။ လူထုပရိသတ်ရို့သည် ထိုအခြင်းအရာကို မြင်လျှင် ဘုရားသခင်ကို ချီးမွမ်းကြကုန်၏။
မွီးရာပါ မျက်ကန်းတစ်ယောက်ကို ယေသျှုက မျက်စိမြင်စီခြင်း
ယေသျှုသည် လမ်း၌ကြွတော်မူစဉ် မွီးရာပါ မျက်ကန်းတစ်ယောက်ကို တွိ့မြင်တော်မူ၏။ တပည့်တော်ရို့က "ဆရာ၊ ဤသူသည် ဇာသူ့အပြစ်ကြောင့် မွီးရာပါ မျက်စိကန်းရသနည်း။ မိမိအပြစ်ကြောင့် ဖြစ်သလော၊ မိဘတိအပြစ်ကြောင့် ဖြစ်သလော" ဟု မိန်းလျှောက်ကြ၏။
ယေသျှုက "သူ၏ အပြစ်ကြောင့် မဟုတ်၊ မိဘ အပြစ်ကြောင့်လည်း မဟုတ်။ ဤသူ၌ ဖြစ်သောအရာကား ဘုရားသခင်၏ တန်ခိုးတော်ကို ထင်ရှားစီရန် ဖြစ်၏။ ငါ့ကို စီရွှတ်တော်မူသော အသျှင်၏ အမှုတော်မြတ်ကို နိ့အချိန်ဟိစဉ် ငါရို့ လုပ်ဆောင်ရမည်။ တစ်ယောက်လည်း မလုပ်နိုင်သော ညဉ့်အချိန် ရောက်လာလိမ့်မည်။ ငါသည် ဤလောကတွင် ဟိနိန်စဉ် လောက၏ အလင်းဖြစ်၏" ဟု မိန့်တော်မူ၏။
ဤသို့ မိန့်တော်မူပြီးနောက် ကိုယ်တော်သည် မြီကြီးကို တန်းထွီးဖြင့် ထွီးပြီးလျှင် ကျုတ်လုပ်၍၊ သူ၏မျက်စိကို လူးပီးတော်မူပြီး၊ "သျှိလောင်ရီကန်၌ မျက်နှာသစ်ရန် လားလော" ဟု မိန့်တော်မူ၏။ သျှိလောင်၏ အဓိပ္ပာယ်ကား "ရွှတ်လိုက်သည်" ဟု ဆိုလိုသတည်း။ ထိုသူသည် လား၍ မျက်နှာသစ်ပြီးနောက် မျက်စိမြင်လျက် ပြန်လာလေ၏။
Curas de paralíticos e enfermos
Paralíticos caminharam, leprosos ficaram limpos e todo tipo de doença foi curada pelo toque e pela palavra de Jesus.
ထိုအခါ နူနာရောဂါ ခံစားနိန်ရသော လူတစ်ယောက်သည် ကိုယ်တော်ထံပါးသို့ ရောက်လာပြီး ကိုယ်တော်ရှိ့မှာ ဒူးထောက်၍ "ဆရာ၊ အလိုတော်ဟိလျှင် အကျွန့်ကို သန့်ယှင်းစီတော်မူပါ" ဟု လျှောက်ထားလေ၏။
ယေသျှုသည် လက်တော်ကိုဆန့်၍ ထိုသူကို တို့တော်မူပြီးလျှင် "ငါ အလိုဟိသည်ဖြစ်၍ သန့်ယှင်းခြင်းသို့ ရောက်စီ" ဟု မိန့်တော်မူသောအခါ ထိုသူသည် ချက်ချင်း နူနာရောဂါ ပျောက်ကင်းလား၏။ ထို့နောက် ယေသျှုက "နားထောင်၊ သင်သည် ဤအကြောင်းကို တစ်ယောက်ကိုလေ့ မပြောလီကေ့၊ ယဇ်ပုရောဟိတ်ပါးသို့ လား၍ သင့်ကိုယ်ကို ပြလော့။ ထို့နောက် သင့်ရောဂါကို ပျောက်ကင်းစီသည့်အကြောင်း လူတိုင်းရှိ့မှာ သက်သီဖြစ်ခြင်းငှာ မောသျှေမိန့်မှာထားခသည့်အတိုင်း ပူဇော်သကာကို ဘုရားသျှင်အား ဆက်ကပ်လော့" ဟု ထိုသူအား မိန့်တော်မူ၏။
လူတချို့သည် ခြီ၊ လက်သီနိန်၍ အိပ်ရာထက်၌ တုံးလုံးလှဲနိန်သောသူတစ်ယောက်ကို အထံတော်သို့ ထမ်းယူလာကြ၏။ ယေသျှုသည် ထိုသူရို့၏ကြီးမားသော ယုံကြည်ခြင်းကို မြင်သောအခါ ခြီ၊ လက်သီနိန်သူအား "ငါ့သား၊ မစိုးရိမ်ကေ့၊ သင်၏အပြစ်အားလုံးကို ခွင့်ရွှတ်ပြီးယာ" ဟု မိန့်တော်မူ၏။
ထို့နောက် တချို့ကျမ်းတတ်ဆရာတိက "ဤသူသည် ဘုရားသခင်ကို ပြစ်မှား ခြင်းဖြစ်သည်" ဟု မိမိရို့၏စိတ်ထဲ၌ ထင်မှတ်နိန်ကြ၏။
ယေသျှုက သူရို့သည် ဇာကို စဉ်းစားနိန်ကြသည်ကို သိမြင်သောကြောင့် "သင်ရို့သည် ဇာကြောင့် အေပိုင် မကောင်းသောအမှုအရာတိကို စဉ်းစားနိန်ကတ်စွာလဲ၊ ‘သင့်အပြစ်ကို ခွင့်ရွှတ်ပြီးယာလို့ ပြောစွာက သာ၍ လွယ်ကူမည်လော’ သို့မဟုတ် ‘ထပြီးကေ လမ်းလျှောက်လိုက်’ ဟု ပြောစွာက သာ၍ လွယ်ကူမည်လော။ လူသားသည် မြီကြီးထက်တွင် အပြစ်ရွှတ်ပိုင်ခွင့် အာဏာဟိသည်ကို ငါ သက်သီပြမည်။" ထို့ကြောင့် ကိုယ်တော်က ခြီလက်သီနိန်သူအား "ထ၍ သင့်အိပ်ရာကို ယူဆောင်ပြီးလျှင် အိမ်သို့ ပြန်လီ" ဟု မိန့်တော်မူ၏။
ထိုအခါ ခြီ၊ လက်သီနိန်သောသူသည် ထ၍ အိမ်သို့ ပြန်လားလေ၏။
ထိုနီရာ၌ လက်တစ်ဖက်သီနိန်သော လူတစ်ယောက်ဟိ၏။ ယေသျှုကို အမှားရှာ၍ အပြစ်တင်စွပ်စွဲလိုသော လူအချို့သည်လည်း ထိုနီရာ၌ ဟိနိန်ကြ၏၊ ထို့ကြောင့် ထိုသူရို့က "ဥပုသ်နိ့မှာ အနာရောဂါပျောက်စီခြင်းသည် ငါရို့၏ ပညတ်တရားကို ဆန့်ကျင်သည် မဟုတ်ပါလား" ဟု မိန်းကြ၏။
ယေသျှုက "အကယ်၍ သင်ရို့ထဲက တစ်ယောက်ယောက်မှာ သိုးတစ်ကောင်ဟိ၏၊ ထိုသိုးသည် ဥပုသ်နိ့၌ တွင်းနက်ကြီးတစ်ခုထဲသို့ ကျနိန်လျှင် သင်ရို့သည် ထိုသိုးကို တွင်းထဲက ဆယ်တင်ကြမည်လော၊ မဆယ်တင်ဘဲ နီကြမည်လော။ လူတစ်ယောက်သည် သိုးတစ်ကောင်ထက် သာ၍ တန်ဖိုးကြီး၏၊ သို့ဖြစ်၍ ဥပုသ်နိ့၌ တစ်စုံတစ်ယောက်ကို ကူညီခြင်းငှာ ငါရို့၏ပညတ်တရားက ငါရို့ကို ခွင့်ပြုထား၏" ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ထို့နောက် ယေသျှုက လက်တစ်ဖက်သီနိန်သောသူအား "သင်၏လက်ကို ဆန့်လိုက်" ဟု မိန့်တော်မူသည့်အတိုင်း၊
ထိုသူသည် လက်ကို ဆန့်လိုက်လျှင် ထိုလက်သည် အခြားလက်တစ်ဖက်ကဲ့သို့ အကောင်းပကတိ ဖြစ်လားလေ၏။
သျှိမုန်၏ယောက္ခမသည် အိပ်ရာထဲ၌ ဖျားနာ၍ တုံးလုံးလှဲနိန်သည်ကို ထိုအိမ်သို့ ရောက်လျှင်ရောက်ချင်း ယေသျှုအား လျှောက်ထားလေ၏။ ယေသျှုသည် သူမအနားသို့ လားပြီးလျှင် လက်ကိုကိုင်ဆွဲ၍ ထူမတော်မူ၏။ ထိုအခါ သူမသည် ဖျားနာပျောက်၍ အာဂန္တုဝတ်ကို ပြုလေ၏။
နူနာစွဲသူ တစ်ယောက်ကို ယေသျှုက ကျန်းမာစီခြင်း
အနူရောဂါသည် တစ်ယောက်သည် ကိုယ်တော်၏ ရှိ့တော်သို့ ရောက်လာပြီး၊ ဒူးထောက်လျက် "ကိုယ်တော် အလိုတော်ဟိလျှင် အကျွန့်ကို သန့်ယှင်းစီပါ" ဟု တောင်းပန်လေ၏။
ယေသျှုသည် သနားတော်မူသဖြင့်၊ လက်တော်ကိုဆန့်၍ ထိုသူကို တို့ပြီး "ငါ အလိုဟိ၏၊ သန့်ယှင်းစီလော့" ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ထိုသူသည် ချက်ချင်း နူနာပျောက်၍ သန့်ယှင်းခြင်းသို့ ရောက်လေ၏။
ထိုစဉ် လူလေးယောက်ရို့သည် လီဖြတ်သော လူတစ်ယောက်ကို ကိုယ်တော့်အထံတော်ပါးသို့ သယ်ယူလာကြ၏။ သို့သော် လူအပေါင်းရို့သည် ပြည့်ကျပ်နိန်သဖြင့် ကိုယ်တော့်ထံသို့ တိုး၍ မပေါက်နိုင်ကြ။ ထို့ကြောင့် ကိုယ်တော်ဟိသည့် နီရာအထက်မှ အိမ်ခေါင်မိုးကိုဖွင့်ပြီး၊ လူမမာအား လှဲနိန်သောဖျာနှင့်တကွ လျောချကြ၏။ ယေသျှုကလည်း ထိုသူရို့၏ ယုံကြည်ခြင်းကို မြင်လျှင် လီဖြတ်သောလူအား "ငါ့သား၊ သင်၏အပြစ်ကို ခွင့်ရွှတ်ယာ" ဟု မိန့်တော်မူ၏။
ထိုအရပ်၌ ထိုင်နိန်ကြသော ကျမ်းတတ်ဆရာအချို့က၊ "ဤသူသည် ဇာကြောင့် ဤပိုင် ပြောရသနည်း။ ဤသည်ကား ဘုရားကို ပြစ်မှားခြင်းဖြစ်၏။ ဘုရားသခင် တစ်ပါးတည်းရာ အပြစ်ကို ရွှတ်နိုင်သောသူဖြစ်၏" ဟူ၍ တွေးတောနိန်ကြ၏။
ထိုသူရို့သည် မိမိရို့၏စိတ်နှလုံးထဲ၌ ထိုသို့ တွေးတောနိန်သည်ကို ယေသျှုသည် မိမိဉာဏ်တော်အားဖြင့် ချက်ချင်း သိတော်မူသဖြင့် "သင်ရို့ ဇာတွက် ယင်းပိုင် တွေးတောကြသနည်း။ လီဖြတ်နိန်သော သူအား ‘သင်၏ အပြစ်ကို ခွင့်ရွှတ်ယာ’ ဟု ပြောသည်က ပို၍ လွယ်သလော၊ ထိုသို့ မဟုတ် ‘ထပြီးလျှင် သင့်ဖျာကို လိပ်ကာ ပြန်လားလော့’ ဟု ပြောသည်က ပို၍ လွယ်သလော။ လူသားသည် ဤလောက၌ အပြစ်ရွှတ်ပိုင်ခွင့် တန်ခိုးအာဏာဟိသည်ကို သင်ရို့သည် တွိ့မြင်ရလိမ့်မည်" ဟု ပြောဆိုပြီးလျှင် လီဖြတ်သောသူအား "သင့်အား ငါ ဆိုသည်ကား၊ ထပြီးလျှင် သင်၏ဖျာကို ကောက်၍ အိမ်သို့ ပြန်လော့" ဟု မိန့်တော်မူ၏။
ထိုသူသည်လည်း မိမိ၏ဖျာကို ကောက်ပြီးလျှင် လူအပေါင်းရို့ရှိ့မှ ထွက်လားလေ၏။ ထိုအမှုအရာကို တွိ့မြင်သောလူရို့သည် အလွန်တရာအံ့ဩကြပြီး "ဤပိုင် ငါရို့တစ်သက်မှာ တခါမှ မမြင်ဖူးပါ" ဟု ဆိုလျက် ဘုရားသခင်၏ ဂုဏ်တော်ကို ချီးမွမ်းကြ၏။
လက်တစ်ဖက် လီဖြတ်နိန်သော လူတစ်ယောက်
ထို့နောက် ယေသျှုသည် တရားဇရပ်သို့ ကြွတော်မူပြန်လျှင်၊ ထိုတရားဇရပ်၌ လက်တစ်ဖက် သီနိန်သောသူ တစ်ယောက်ဟိ၏။ ထိုအရပ်၌ ဟိသောလူအချို့သည် ကိုယ်တော့်ကို ပြစ်တင်စွပ်စွဲခွင့် ရခြင်းငှာ ဥပုသ်နိ့၌၊ ထိုသူ၏ရောဂါကို ကိုယ်တော်သည် ပျောက်ကင်းစီတော်မူမည်၊ မမူမည်ကို အနီးကပ် စောင့်ကြည့်နိန်ကြ၏။ ယေသျှုသည် ထိုသူအား "ရှိ့သို့လာ၍ ရပ်လော့" ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ထို့နောက် ကိုယ်တော်က လူရို့အား "ငါရို့ပညတ်ကျမ်းအရ ဥပုသ်နိ့၌ ကောင်းသောအရာကို ပြုသင့်သလော၊ သို့မဟုတ် ဆိုးသောအရာကို ပြုသင့်သလော။ လူ့အသက်ကို ကယ်သင့်သလော၊ သို့မဟုတ် သတ်သင့်သလော" ဟု မိန်းတော်မူလျှင်၊
လူရို့သည် တိန်းနိန်ကြ၏။ ထိုအခါ ကိုယ်တော်သည် အမျက်ထန်တော်မူ၍ လှည့်ပတ်ကြည့်ပြီး ထိုသူရို့၏စိတ်နှလုံးသည် မိုက်မဲသောကြောင့် ကိုယ်တော်သည် ဝမ်းနည်းတော်မူ၏။ ကိုယ်တော်ကလည်း "သင်၏လက်ကို ဆန့်လော့" ဟု လက်သီနိန်သောသူအား မိန့်တော်မူ၏။ ထိုသူသည် မိမိလက်ကို ဆန့်လျှင် အကောင်းပကဓိ ဖြစ်လေ၏။
လူတစ်ဦးကို ယေသျှု ရောဂါပျောက်စီခြင်း
တစ်နိ့တွင် ယေသျှုသည် မြို့တစ်မြို့၌ ဟိတော်မူစဉ် ထိုမြို့၌ တစ်ကိုယ်လုံး နူနာစွဲသူတစ်ယောက်သည် ဟိ၏။ သူသည် ယေသျှုကို မြင်လျှင် ပျပ်ဝပ်လျက် "အသျှင်၊ အလိုတော်ဟိလျှင် အကျွန့်ကို သန့်ယှင်းနိုင်ပါ၏" ဟု လျှောက်တင်၏။
ယေသျှုသည် လက်ကိုဆန့်၍ ထိုသူကို တို့တော်မူပြီးလျှင် "ငါအလိုဟိ၏။ သန့်ယှင်းစီ" ဟု မိန့်တော်မူလျှင် ချက်ချင်းပင် ထိုသူသည် ရောဂါပျောက်လေ၏။
လူတချို့သည် လီဖြတ်သူတစ်ယောက်ကို အိပ်ရာနန့်မ၍ ယူလာကြပြီးလျှင် ယေသျှု ရှိ့တော်မှောက်၌ ချထားရန်အတွက် အိမ်ထဲသို့ ဝင်နိုင်ခြင်းငှာ ကြိုးစားကြ၏။ လူထုပရိသတ်ကြောင့် သူရို့သည် လူနာကို သယ်ယူရန် လမ်းကို ရှာမတွိ့နိုင်ကြပေ။ ထို့ကြောင့် လူနာကို အိပ်ရာနှင့်တကွ အိမ်ခေါင်ထက်သို့ မတင်လာပြီးလျှင် အိမ်ခေါင်ကို ဖွင့်၍ လူအုပ်အလယ်၌ဟိသော ယေသျှု၏ ရှိ့မှောက်သို့ လျောချကြ၏။ ယေသျှုသည် ထိုသူရို့၏ ယုံကြည်ခြင်းကို မြင်သောအခါ၊ လူနာအား "အဆွီ၊ သင်၏အပြစ်ကို ရွှတ်ဗျာယ်" ဟု မိန့်တော်မူ၏။
ကျမ်းတတ်ဆရာတိနှင့် ဖာရိယှဲတိက "ဤသူကား ဇာသူလဲ၊ ဘုရားသခင်ကို ပြစ်မှား ပြောဆိုပါသည်တကား၊ ဘုရားသခင်မှလွဲ၍ အပြစ်ကို ဇာသူက ရွှတ်ပီးနိုင်မည်နည်း" ဟု တွေးတော နိန်၏။
ယေသျှုသည် သူရို့ တွေးတောနိန်သည်ကို သိတော်မူသဖြင့် "သင်ရို့ ဇာဖြစ်လို့ ယင်းပိုင် တွေးတော နိန်ကြသနည်း၊ ‘သင်၏အပြစ်ကို ရွှတ်ဗျာယ်’ ဟု ပြောသည်က ပို၍ လွယ်မည်လား၊ ထိုသို့ မဟုတ်လျှင် ‘ထ၍ လှမ်းလားလော့’ ဟု ပြောသည်က ပို၍ လွယ်မည်လား၊ လူသားသည် ဤလောက၌ အပြစ်လွှတ်ပိုင်သည်ကို သင်ရို့ကို သက်သီပြမည်" ဟု ဆိုလျက် လီဖြတ်သူအား "သင့်ကို ငါပြောမည်၊ ‘ထ’ အိပ်ရာလိပ်ကို ထမ်းပြီးလျှင် အိမ်သို့ပြန်လော့" ဟု မိန့်တော်မူ၏။
ချက်ချင်းပင် ထိုသူသည် လူတိရှိ့တွင် ထရပ်လျက် မိမိလဲလျောင်းနိန်ခသော အိပ်ရာကို ထမ်းပြီးလျှင် ဘုရားသခင်၏ ကျေးဇူးတော်ကို ချီးမွမ်းလျက် အိမ်သို့ ပြန်လေ၏။
လက်တစ်ဖက် လီဖြတ်နိန်သူ
အခြားသော ဥပုသ်နိ့ တစ်နိ့တွင် ယေသျှုသည် တရားဇရပ်ထဲသို့ ဝင်ပြီးလျှင် ဟောပြောသွန်သင်တော်မူ၏။ ထိုနီရာ၌ လက်ျာဖက် လက်သီသူတစ်ဦးဟိ၏။ တချို့သော ကျမ်းတတ်ဆရာရို့နှင့် ဖာရိယှဲရို့သည် ယေသျှုကို အပြစ်ရှာလိုသဖြင့် ဥပုသ်နိ့၌ ထိုသူအား ကျန်းမာခွင့်ပီးမည်၊ မပီးမည်ကို စောင့်ကြည့်ကြ၏။ သို့သော် ယေသျှုသည် ထိုသူရို့၏ အကြံအစည်ကို သိသောအခါ လက်သီသောသူအား "ထလာပြီးလျှင် ရှိ့တွင်လာရပ်ပါ" ဟု မိန့်တော်မူသည်အတိုင်း ထိုသူသည် ထ၍ မတ်တပ်ရပ် နိန်၏။ ထိုအခါ ယေသျှုက "သင်ရို့ကို ငါမိန်းမေ။ ပညတ်တရားအရ ဥပုသ်နိ့၌ ကျေးဇူးပြုသင့်သလား၊ သူ့အကျိုးကို ဖျက်ဆီးသင့်သလား။ လူတစ်ယောက်၏အသက်ကို ကယ်သင့်သလား၊ ဖျက်ဆီးသင့်သလား" ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ကိုယ်တော်သည် ထိုသူရို့အား လှည့်ပတ်၍ ကြည့်တော်မူပြီးလျှင် လက်သီသောသူအား "သင့်၏လက်ကို ဆန့်လော့" ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ထိုသူသည် လက်ကို ဆန့်လိုက်သောအခါ အကောင်းပကတိ ဖြစ်လေ၏။
ရောမတပ်မှူး၏ အခိုင်းအစီကို ရောဂါပျောက်စီတော်မူခြင်း
ယေသျှုသည် လူတိအား ထိုသို့ ဟောပြောသွန်သင်ပြီးနောက် ကပေရနောင်မြို့သို့ ကြွတော်မူ၏။ ထိုမြို့၌ ရောမတပ်မှူးတစ်ဦးတွင် အလွန်အားထားရသော အခိုင်းအစီတစ်ယောက်သည် ဖျားနာလျက် သီလုမျောပါးဖြစ် နိန်၏။ တပ်မှူးသည် ယေသျှု၏သတင်းတော်ကို ကြားသောအခါ ယုဒအမျိုး အကြီးအကဲတိကို ကိုယ်တော့်ထံသို့ ရွှတ်လိုက်ပြီး၊ ကိုယ်တော်ကြွ၍ မိမိ၏အခိုင်းအစီအား ကျန်းမာစီရန် တောင်းလျှောက်စီ၏။ သူရို့သည် ယေသျှုထံသို့ ရောက်လာ၍ "ထိုသူသည် ကိုယ်တော်၏ ကျေးဇူးပြုခြင်းကို ခံထိုက်သူဖြစ်ပါ၏။ သူသည် အကျွန်ရို့လူမျိုးတိကိုချစ်လို့ အကျွန်ရို့အတွက် တရားဇရပ်တစ်ဆောင်ကို ဆောက်လုပ်ပီးသူလည်း ဖြစ်ပါ၏" ဟု လေးနက်စွာလျှောက်လေ၏။
ယေသျှုသည် ထိုသူရို့နှင့်အတူ ကြွတော်မူ၏။ တပ်မှူးအိမ်နှင့် မနီးမဝီးသို့ ရောက်သောအခါ တပ်မှူးသည် မိတ်ဆွီများကို ကိုယ်တော်ထံသို့ ရွှတ်လိုက်၍ "အသျှင်ဘုရား၊ ဒုက္ခမရှာပါကေ့။ ကိုယ်တော်သည် အကျွန့်အိမ်ထဲသို့ ဝင်ခြင်းကိုပင် အကျွန် မခံယူထိုက်ပါ။ ယင်းနည်းတူ အကျွန်ကလည်း ကိုယ်တော်ထံပါးကို လာထိုက်သူ မဟုတ်ဟု ယူဆပါ၏။ အမိန့်တော်ကိုသာ ပီးတော်မူပါလျှင် အကျွန်၏ အခိုင်းအစီသည် ကျန်းမာလာပါလိမ့်မည်။ အကျွန်ကိုယ်တိုင်ပင် အထက်အရာဟိ အောက်၌ အမှုထမ်းသူဖြစ်ပြီးလျှင် အကျွန့် လက်အောက်၌လည်း စစ်သားများ ဟိပါ၏။ တစ်ဦးကို ‘လားလော့’ ဟု ဆိုလျှင် လား၍၊ တစ်ဦးကို ‘လာလော’ ဟု ဆိုလျှင် လာကြပါ၏။ အခိုင်းအစီတိကို ‘ဤအလုပ်ကို လုပ်လိုက်’ ဟု ဆိုလျှင် လုပ်ကြပါ၏" ဟု လျှောက်ထားစီ၏။
ယေသျှုသည် ထိုစကားကိုကြားတော်မူလျှင် အံ့သြတော်မူ၍ နောက်တော်မှလိုက်လာကြသော လူထုပရိသတ်ဖက်သို့ လှည့်ကြည့်တော်မူပြီးလျှင်၊ "ငါဆိုသည်ကား၊ ဤပိုင်ယုံကြည်ခြင်းကို ဣသရေလလူမျိုးထဲ၌ပင် တစ်ခါလေ့ ငါမတွိ့သိမ့်" ဟု မိန့်တော်မူ၏။
တပ်မှူး ရွှတ်လိုက်သော သူရို့သည် အိမ်သို့ ပြန်ရောက်သောအခါ ထိုအခိုင်းအစီသည် ကျန်းမာလျက်ဟိသည်ကို တွိ့ကြ၏။
တစ်ဆယ့်သျှစ်နှစ်ပတ်လုံး နတ်ဆိုးပူး၍ ရောဂါနှိပ်စက်ခြင်းကို ခံနိန်ရသော မိန်းမတစ်ယောက်ဟိ၏။ သူမသည် ကျောကုန်း၍ မိမိခါးကို လုံးဝမဆန့်နိုင်။ ယေသျှုသည် သူမကို မြင်သောအခါ အထံတော်သို့ ခေါ်တော်မူလျက်၊ "အချင်းမိန်းမ၊ သင်၏ရောဂါမှ လွတ်မြောက်ဗျာယ်" ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ကိုယ်တော်သည် သူမ၏အထက်၌ လက်ကို တင်တော်မူသဖြင့် သူမသည် ချက်ချင်းပင် ခါးဆန့်လားပြီး ဘုရားသခင်၏ကျေးဇူးတော်ကို ချီးမွမ်းလေ၏။
ယေသျှုက လူနာတစ်ဦးကို ကျန်းမာစီခြင်း
ဥပုသ်နိ့တစ်နိ့၌ ယေသျှုသည် အစားအစာ သုံးဆောင်တော်မူရန် ဖာရိယှဲ အကြီးအကဲတစ်ဦး၏ အိမ်သို့ ဝင်တော်မူ၏။ ထိုအခါ လူအပေါင်းရို့သည် ယေသျှုကို အနီးကပ် စောင့်ကြည့်နိန်ကြ၏။ လက်နှင့်ခြီတွင် ရီဖျဉ်းနာ စွဲနိန်သူတစ်ယောက်သည် ယေသျှု၏ရှိ့တော်၌ ဟိ၏။ ထိုအခါ ယေသျှုကလည်း "ဥပုသ်နိ့၌ အနာပျောက်ကင်းခြင်းသည် တရားတော်နန့် ညီသလော၊ မညီသလော" ဟု ကျမ်းတတ်ဆရာရို့နှင့် ဖာရိယှဲရို့ကို မိန်းတော်မူ၏။
သို့သော်လည်း သူရို့သည် တိတ်တိတ်နိန်ကြ၏။ ယေသျှုက လူနာကိုခေါ်လျက် ရောဂါကို ပျောက်စီပြီးလျှင် သူအား ပြန်လားစီတော်မူ၏။
နူနာသည် ဆယ်ဦးကို ယေသျှု ကျန်းမာစီတော်မူခြင်း
ယေသျှုသည် ယေရုဆလင်မြို့သို့ ခရီးပြုတော်မူစဉ် ယှာမာရိနယ်နှင့် ဂါလိလဲနယ်စပ်ကြားတလျှောက် ကြွတော်မူ၏။ ရွာတစ်ရွာသို့ ဝင်သောအခါ နူနာသည်ဆယ်ယောက်သည် ကိုယ်တော့်ကို ခရီးဦးကြိုပြုကြ၏။ သူရို့သည် အဝီးတွင်ရပ်လျက်၊ "ယေသျှု၊ အကျွန်ရို့ကို သနားတော်မူပါ" ဟု ဟစ်အော်ကြ၏။
ယေသျှုသည် ထိုသူရို့ကို မြင်တော်မူလျှင်၊ "သင်ရို့သည် ယဇ်ပုရောဟိတ်တိပါးသို့ လား၍ ကိုယ်ကိုပြကြလော့" ဟု မိန့်တော်မူ၏။
သူရို့သည် လားနိန်စဉ် သန့်ယှင်းခြင်းသို့ ရောက်ကြ၏။ သူရို့အထဲက တစ်ယောက်သည် ရောဂါပျောက်ကင်းကြောင်းကို သိမြင်သောအခါ အထံတော်သို့ ပြန်လာ၍ ဘုရားသခင်၏ ဂုဏ်တော်ကို ကျယ်သောအသံဖြင့် ချီးမွမ်းလေ၏။ ထို့နောက် ယေသျှု၏ ခြီတော်ရင်းတွင် ပြပ်ဝပ်လျက် ကျေးဇူးတော် ချီးမွမ်းလေ၏။ ထိုသူကား ယှာမာရိအမျိုးသားဖြစ်၏။ ယေသျှုက "တစ်ကျိပ်သောလူရို့သည် သန့်ယှင်းခြင်းသို့ ရောက်ကြသည် မဟုတ်လော။ ကျန်သော ကိုးယောက်ကား ဇာမှာ ဟိကြသနည်း။ ဤတစ်ပါးအမျိုးသား မှတစ်ပါး ဘုရားသခင်၏ ဘုန်းတော်ကို ချီးမွမ်းရန် ပြန်လာသောသူ တစ်ယောက်မျှ မဟိသလော" ဟု မိန်းတော်မူ၏။ ထို့နောက် ယေသျှုက "သင်ထ၍ လားလော့။ သင်၏ယုံကြည်ခြင်းသည် သင့်ရောဂါကို ပျောက်စီ ဗျာယ်" ဟု ထိုသူအား မိန့်တော်မူ၏။
ရီကန်၌ ကျန်းမာစီခြင်း
ထို့နောက် ယေသျှုသည် ယုဒဘာသာရေးပွဲတော် ဟိသည်ဖြစ်၍ ယေရုဆလင်မြို့သို့ ကြွတော်မူ၏။ ယေရုဆလင်မြို့၌ ဟိသော သိုးတန်းခါးနားတွင် ရီကန်တစ်ကန် ဟိ၏။ ထိုရီကန်အား ဆင်ဝင်ငါးခုဖြင့် ကာရံထားပြီး ဟေဗြဲဘာသာစကားအားဖြင့် ဗေသေသဒ ဟု ခေါ်ဆို၏။ မျက်စိမမြင်သောသူ၊ ကိုယ်လက်မသန်စွမ်းသူနှင့် လီဖြတ်သောသူ — စသည့် လူမမာများစွာရို့သည် ထိုဆင်ဝင်များ၌ လဲလျောင်းလျက် နိန်ကြ၏။ အကြောင်းမူကား သခင်ဘုရား၏ ကောင်းကင်တမန်သည် ထိုရီကန်၌ မကြာမကြာ ဆင်းသက်ပြီး ရီကို လှုပ်လေ့ဟိ၏။ ထိုကဲ့သို့ ရီလှုပ်ခတ်ပြီးသည်နှင့် ရီကန်အတွင်းသို့ အယင်ဆုံး ဝင်ရောက်နိုင်သော သူသည် မည်သည့်ရောဂါမျိုးမဆို ပျောက်ကင်း၏၊ ဟူ၍ ပေါင်းထည့်ထားသည်။သုံးဆယ်သျှစ်နှစ်ပတ်လုံး ဖျားနာခြင်းဝေဒနာကို ခံစားနိန်ရသော လူတစ်ဦးသည်လည်း ထိုနီရာ၌ ဟိ၏။ ယေသျှုသည်လည်း လဲလျောင်းနိန်သော ထိုသူကို မြင်လျှင် ကာလကြာမြင့်စွာ ရောဂါခံစားနိန်ရကြောင်းကို သိတော်မူ၏။ ထို့ကြောင့် ကိုယ်တော်သည် ထိုသူအား "သင်သည် ကျန်းမာခြင်း ရလိုသလော" ဟု မိန်းလေ၏။
ထိုဖျားနာနိန်သောသူကလည်း "ဆရာ၊ ရီလှုပ်ခတ်လာသောအခါ အကျွန့်အား ရီကန်ထဲသို့ ချပီးမည့်လူ တစ်ယောက်မျှ မဟိပါ။ အကျွန်သည် ရီကန်ထဲသို့ ဆင်းခြင်းငှာ ကြိုးစားနိန်စဉ် တခြားသူတစ်ယောက်သည် ဦးစွာ ရောက်လားတတ်ပါ၏" ဟု လျှောက်လေ၏။
ယေသျှုကလည်း "ထလော့၊ သင်၏ ဖျာကိုယူ၍ လှမ်းလားလော့" ဟု မိန့်တော်မူလျှင်၊ ထိုသူသည် ချက်ချင်းပင် ကျန်းမာလားသဖြင့် မိမိဖျာကို ယူ၍ လှမ်းလားလေ၏။
ထိုအမှုအရာ ဖြစ်ပျက်သောနိ့ကား ဥပုသ်နိ့၌ ဖြစ်၏။
ထို့နောက် ယေသျှုသည် ဂါလိလဲပြည် ကာနမြို့သို့ ပြန်ကြွလေ၏။ ထိုနီရာကား ရီကို စပျစ်ရည် ဖြစ်စီသောနီရာ ဖြစ်သတည်း။ ထိုမြို့၌အစိုးရသော အရာဟိတစ်ယောက်၏သားသည် ကပေရနောင်မြို့တွင် ဖျားနာလျက် ဟိ၏။ ယေသျှုသည် ယုဒပြည်မှ ဂါလိလဲပြည်သို့ ကြွလာတော်မူကြောင်းကို ထိုသူသည် ကြားသိကြသောအခါ ကိုယ်တော်ထံသို့ လာပြီးလျှင် ကပေရနောင်မြို့သို့ ကြွ၍ သီလုနီးပါးဖြစ်နိန်သော မိမိ၏သားကို ကျန်းမာစီခြင်းငှာ တောင်းလျှောက်လေ၏။ ယေသျှုကလည်း "သင်ရို့သည် နိမိတ်လက္ခဏာနှင့် အံ့ဩဖွယ်များကို မမြင်ရလျှင် ယုံကြည်ကြမည် မဟုတ်" ဟု ထိုသူအား မိန့်တော်မူ၏။
အရာဟိကလည်း "ဆရာ၊ အကျွန့်သား သီဆုံးမလားခင် အကျွန်နှင့်အတူ လိုက်ပါလော့" ဟု ပြန်၍ လျှောက်လေ၏။ ယေသျှုကလည်း "ပြန်လားလော၊ သင်၏သား သက်သာလိမ့်မည်" ဟု ထိုသူအား မိန့်တော်မူ၏။
ထိုသူသည်လည်း ယေသျှု၏စကားကို ယုံကြည်သဖြင့် ပြန်လားလေ၏။ ထိုသူသည် အိမ်သို့ ပြန်သောလမ်း၌ မိမိ၏အခိုင်းအစီများနှင့် တွိ့လျှင် "သင်၏သားသည် သက်သာလားယာ" ဟု ပြောကြ၏။
ထိုသူကလည်း အခိုင်းအစီတိကို မိမိသားသည် မည်သည့်အချိန်၌ သက်သာလားသည်ကို မိန်းလေ၏။ ထိုသူရို့ကလည်း "ဖျားနာခြင်းမှ သက်သာလာသည်ကား ညက မွန်းလွဲ တစ်ချက်တီးအချိန်၌ ဖြစ်ပါ၏" ဟု ပြောလေ၏။
ထိုအခါ သူငယ်၏ဖခင်သည် မိမိသား၌ ဖြစ်ပျက်သောအချိန်သည် ယေသျှုက "သင့်သားသည် သက်သာလိမ့်မည်" ဟု မိန့်တော်မူသော အချိန်ပင်ဖြစ်ကြောင်းကို သတိရလေ၏။ ထို့ကြောင့် သူနှင့် သူ၏ မိသားစုအားလုံးသည် ယုံကြည်ကြ၏။
ဤသည်ကား ယေသျှုသည် ယုဒပြည်မှ ဂါလိလဲပြည်သို့ ကြွတော်မူပြီးနောက် ဒုတိယအကြိမ် ပြုသော အံ့ဖွယ်နိမိတ်လက္ခဏာပင် ဖြစ်သတည်း။
A mulher com fluxo de sangue
Uma mulher que sofria há doze anos tocou a orla do manto de Jesus e foi curada instantaneamente pela sua fé.
ထိုအခါ တစ်ဆယ့်နှစ်နှစ်ကာလပတ်လုံး သွီးသွန်နာစွဲနိန်သော မိန်းမတစ်ယောက်သည် ယေသျှုနောက်သို့ လိုက်လာပြီး ကိုယ်တော်၏ဝတ်ရုံအနားပန်းဖွားကို တို့ထိလေ၏။ သူမက "အကျွန်သည် ကိုယ်တော်၏ဝတ်ရုံအနားပန်းဖွားကို တို့ထိခွင့်ရလျှင် တောင်မှ ကျန်းမာလားလိမ့်မည်" ဟု မိမိကို မိမိ ပြောဆိုနိန်၏။
ယေသျှုသည် နောက်သို့ ပြန်လှည့်ကြည့်၍ သူမကိုမြင်ပြီး "မစိုးရိမ်ကေ့ ငါ့သမီး၊ သင်၏ယုံကြည်ခြင်းသည် သင့်ကို ကျန်းမာစီယာ" ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ယင်းအချိန်၌ပင် ထိုမိန်းမ၏အနာသည် ပျောက်ကင်းလားလေ၏။
ထိုအခါ မိန်းမတစ်ယောက်သည် တစ်ဆယ့်နှစ်နှစ်ပတ်လုံး သွီးသွန်နာခံစားရ၍၊ ဆီးသမားပေါင်းစုံ၌ ကုသမှုကို ခံယူသောကြောင့် မိမိ၌ ဟိသမျှသောဥစ္စာများပင် ကုန်ဆုံးသော်လည်း သက်သာခြင်းမဟိသည့်အပြင် အခြေအနေပို၍ ဆိုးဝါးလာ၏။ သူမသည် ယေသျှု၏ သတင်းတော်ကို ကြားသည်ဟိသော်၊ "ထိုသူ၏အဝတ်တော်ကို အကျွန်သည် တို့ထိခွင့်ရလျှင် ဤရောဂါမှ ပကတိကျန်းမာလားမည်" ဟု ဆိုလျက်၊ လူအပေါင်းရို့ကြားမှ တိုးဝင်းကာ ကိုယ်တော်၏ နောက်တော်သို့ ရောက်လာ၍ အဝတ်တော်ကို တို့လေ၏။
ထိုသို့ တို့ပြီးသည်နှင့် ချက်ချင်း သွီးသွန်ခြင်း တန့်လားသည်ဖြစ်၍ မိမိကိုယ်ခန္ဓာ၌ ထိုရောဂါ ပျောက်ကင်းသည်ကို သိလေ၏။
တစ်ဆယ့်နှစ်နှစ်ပတ်လုံး သွီးသွန်နာ စွဲနိန်သော မိန်းမတစ်ယောက်သည် မိမိ၌ဟိသော ငွီကြေးများ အကုန်ခံပြီး ဆီးဆရာများနှင့် ကုသသော်လည်း မည်သည့်ဆီးဆရာမှ ရောဂါကို ပျောက်နိုင်စွမ်း မဟိကြ။ ထိုမိန်းမသည် ယေသျှု၏ နောက်တော်သို့ ချဉ်းကပ်၍ ကိုယ်တော်၏ ဝတ်ရုံပန်းဖွားတော်ကို တို့လေ၏။ ထိုခဏချင်းတွင် သွီးသွန်နာ ပျောက်ကင်းလေ၏။ ယေသျှုကလည်း၊ "ငါ့ကို ဇာသူ တို့သနည်း" ဟု မိန်းတော်မူလျှင်၊
လူအပေါင်းရို့သည် ငြင်းလတ်သော်၊ ပေတရုက "သခင်၊ လူတိက သခင့်ကို ဝိုင်းရံ နိန်ကြပါလျက်နှင့် ‘ငါ့ကို ဇာသူ တို့သနည်း’ ဟု မိန့်တော်မူပါသည်တကား" ဟုလျှောက်ကြ၏။
သို့သော်လည်း ယေသျှုက "တစ်ယောက်ယောက်က ငါ့ကို တို့၏။ ငါ့ကိုယ်က တန်ခိုးထွက်လားသည်ကို ငါသိရ၏" ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ထိုမိန်းမသည် မိမိပြုခသည့်အမှုကို ဖုံးကွယ်ထား၍ မရကြောင်း သိလာသောအခါ တုန်လှုပ်လျက် ရှိ့တော်သို့လာပြီး ပျပ်ဝပ်ကာ ယေသျှုအား တို့ထိရသည့်အကြောင်းကိုလည်းကောင်း၊ ချက်ချင်းပင် မိမိ၏ရောဂါ ပျောက်ကင်းကြောင်းကိုလည်းကောင်း လူအပေါင်းရို့၏ရှိ့တွင် လျှောက်လေ၏။ ယေသျှုကလည်း၊ "ငါ့သမီး၊ သင်၏ ယုံကြည်ခြင်းသည် သင့်ကို ကျန်းမာစီဗျာယ်၊ ငြိမ်ဝပ်စွာလားလော" ဟု မိန့်တော်မူ၏။
Ressurreições
Jesus ressuscitou mortos — a filha de Jairo, o filho da viúva de Naim e Lázaro. Ele é Senhor sobre a morte.
အရာဟိသမီးတစ်ယောက်နှင့် ယေသျှု၏ဝတ်ရုံအနားပန်းဖွားကို လာတို့သောမိန်းမ
ယေသျှုသည် ဤအကြောင်းအရာများကို မိန့်တော်မူနိန်စဉ် ယုဒလူမျိုး အရာဟိတစ်ယောက်သည် ကိုယ်တော်ပါးသို့ ရောက်လာ၍ ကိုယ်တော်ရှိ့တော်၌ ပျပ်ဝပ်လျက် "အကျွန့်သမီး သီကျလားသည်မှာ မကြာသိမ့်ပါ၊ သို့သော်လည်း ကိုယ်တော်သည် ကြွလာ၍ သူမထက်မှာ လက်ကို တင်ပီးတော်မူပါ၊ သူမသည် အသက်ရှင်လာလိမ့်မည်" ဟု လျှောက်လေ၏။
ထို့ကြောင့် ယေသျှုသည် ထ၍ သူ့နောက်သို့ လိုက်လေ၏၊ ကိုယ်တော်၏တပည့်တော်တိလည်း ကိုယ်တော်နှင့်အတူ လိုက်ပါကြ၏။
ထိုနောက် ယေသျှုသည် အရာဟိအိမ်သို့ ရောက်လေ၏။ ကိုယ်တော်သည် အသုဘအခမ်းအနားအတွက် တီးမှုတ်နိန်ကြသူများနှင့် ရုတ်ရုတ်တ်သဲသဲ ဖြစ်နိန်ကြသောလူအုပ်ကြီးကို မြင်သောအခါ ကိုယ်တော်က "အားလုံး အပြင်သို့ ထွက်ကတ်၊ ဤမိန်းမသျှေသည်ကား သီလားစွာ မဟုတ် — အိပ်ပျော်နိန်စွာရာဖြစ်သည်" ဟု မိန့်တော်မူလိုက်၏။ ထိုအခါ သူရို့အားလုံးက ကိုယ်တော့်ကို ပျက်ရယ်ပြုကြ၏။ သို့သော် လူတိ ထွက်လားကြသည်နှင့်တပြိုင်နက်၊ ယေသျှုသည် မိန်းမသျှေ၏အခန်းထဲသို့ ဝင်ပြီးလျှင် သူမ၏လက်ကို ကိုင်၍ ဆွဲထူလိုက်သောခါ သူမသည် မတ်တတ်ထလေ၏။
ထိုအခါ ယာဣရုဟု အမည်ဟိသူ တရားဇရပ်မှူးတစ်ယောက်သည် လာ၍ ယေသျှုကို မြင်လျှင် ခြီတော်ရင်း၌ ပျပ်ဝပ်လျက်၊ "အကျွန်၏သမီးသျှေ သီဖို့ ဖြစ်နိန်ယာ။ ထိုအသျှေကို အသက်ရှင်ကျန်းမာစီခြင်းငှာ ကိုယ်တော်ကြွပြီးလျှင် အသျှေထက်မှာ လက်တော်ကို တင်ပီးတော်မူပါ" ဟု ကိုယ်တော့်ကို အနူးအညွှတ်တောင်းပန်လေ၏။
ထို့ကြောင့် ယေသျှုသည် ထိုသူနှင့်လိုက်လား၏။ များစွာသောလူရို့သည် ဝိုင်းအုံလျက် လိုက်သဖြင့် ကိုယ်တော့်ကို တို့မိ၊ ထိမိကြ၏။
ယာဣရု၏အိမ်သို့ကြွ၍ ရောက်လျှင် လူရို့သည် အုတ်အုတ်သဲသဲ ပြုနိန်ကြသည်ကိုလည်းကောင်း၊ လွန်စွာ မြည်တမ်းငိုကြွီးနိန်ကြသည်ကိုလည်းကောင်း မြင်တော်မူလျှင်၊ ကိုယ်တော်သည် အိမ်ထဲသို့ ဝင်၍ "ဇာကြောင့် ဝိုင်းအုံ၍ ငိုနိန်ကြသနည်း။ ဤသူငယ်မသျှေ သီကျလားသည် မဟုတ် — အိပ်ပျော်နိန်ခြင်းသာ ဖြစ်၏" ဟု မိန့်တော်မူ၏။
ထိုအခါ လူရို့သည် ကိုယ်တော့်ကို လှောင်ပြောင်ကြ၏။ ကိုယ်တော်သည် ထိုသူရို့ကို အပြင်သို့ ထွက်ခိုင်းစီပြီးမှ သူငယ်မ၏ မိဘတိနှင့် တပည့်တော်သုံးယောက်ကို ခေါ်၍ သူငယ်မသျှေဟိရာ အခန်းသို့ ဝင်တော်မူ၏။ ကိုယ်တော်သည် သူငယ်မသျှေ၏ လက်ကိုဆုပ်ကိုင်ကာ "တလိသကုမိ" ဟု မိန့်တော်မူ၏။ အနက်ကား "မိန်းမငယ် ထလော၊ ငါ ဆို၏" ဟု ဆိုလိုသတည်း။
ထိုသို့ မိန့်တော်မူပြီးနောက် သူငယ်မသျှေသည် ချက်ချင်းထ၍ လမ်းလျှောက်လေ၏။ ထိုသူငယ်မသျှေကား တစ်ဆယ့်နှစ်နှစ် သမီးအရွယ် ဖြစ်၏။ ထိုအခါ လူရို့သည် အလွန်အံ့သြကြ၏။
ထို့ကြောင့် ယေသျှုက၊ "အဂု လူတိကို ဇာချင့်နန့် ခိုင်းနှိုင်းပြရမည်နည်း။ သူရို့သည် ဇာချင့်နှင့် တူသနည်း။ သူရို့ကား ဈီး၌ထိုင်နိန်သော အချေတိနှင့် တူ၏။ ‘ငါရို့သည် သာယာစွာတီးမှုတ်သော်လည်း၊ သင်ရို့ မကခုန်ကတ်။ ငါရို့ ငိုခြင်းကို ဆိုသော်လည်း သင်ရို့ မငိုကတ်’ ဟု အချင်းချင်း အော်ဟစ်ပြောဆိုကြ၏။ ဗတ္တိဇံယောဟန်က အစားအစာမစား၊ စပျစ်ရည်ကို မသောက်ဘဲ လာသောခါ သင်ရို့က ‘ဤသူသည် နတ်ဆိုးဝင်ပူးသူ’ ဟု ဆိုတတ်ကြ၏။ လူသားသည် စားသောက်၍ လာသည့်အခါ သင်ရို့က ‘ဤသူကို ကြည့်လော့။ သူသည် စားသောက်ကြူးသူ ဖြစ်၏။ အခွန်ခံ၊ အပယ်ခံရို့နှင့် မိတ်ဖွဲ့သူဖြစ်သည်’ ဟု ဆိုကြ၏။ သို့စေကာမူ ဘုရားသခင်၏ ဉာဏ်ပညာကို လက်ခံသူသောသူအပေါင်းရို့က ထိုပညာ မှန်ကန်ကြောင်းကို ပြသကြသည်" ဟု မိန့်တော်မူ၏။
ဖာရိယှဲသျှိမုန်၏အိမ်တွင် ကိုယ်တော် ဟိတော်မူစဉ်
ဖာရိယှဲတစ်ဦးသည် ယေသျှုအား မိမိနှင့်အတူ ညစာသုံးဆောင်ရန် ပင့်ဖိတ်တော်မူသောကြောင့် ယေသျှုသည် ဖာရိယှဲအိမ်သို့ဝင်၍ စားပွဲတွင်ထိုင်၍ သုံးဆောင်တော်မူ၏။ ထိုမြို့တွင် အပြစ်များသော မိန်းမတစ်ယောက်ဟိ၏။ သူမသည် ဖာရိယှဲအိမ်၌ ယေသျှုသည် ညစာသုံးဆောင်နိန်သည်ကို ကြားလျှင် ဆီမွှီးအပြည့်ပါသော ကျောက်ဖြူဘူး တစ်လုံးကိုယူ၍၊
ထိုအခါ တရားဇရပ်မှူး ယာဣရုဆိုသောသူသည် ကိုယ်တော်ထံသို့ ရောက်လာ၍ ယေသျှု၏ ခြီတော်ရင်းတွင် ပြပ်ဝပ်လျက် သူ၏အိမ်သို့ ကြွတော်မူရန် ကိုယ်တော့်ကို တောင်းပန်တော်မူ၏။ အကြောင်းမှာ သူ၌ တစ်ဆယ့်နှစ်နှစ်အရွယ် တစ်ဦးတည်းသော သမီးသည် သီခါနီး ဖြစ်နိန်သောကြောင့် ဖြစ်၏။
ယေသျှုသည် သူနှင့်အတူ လိုက်လားကြသောအခါ လူအပေါင်းရို့သည် ကိုယ်တော့်ကို တိုက်မိကြ၏။
ထိုသို့ ကိုယ်တော်မိန့်တော်မူစဉ် တရားဇရပ်မှူးအိမ်မှ လူတစ်ယောက်လာ၍ "သခင်၏သမီး သီဗျာယ်၊ ဆရာကို မနှောင့်ယှက်ကေ့ဖိ" ဟု ယာဣရုအား ပြော၏။
ထိုစကားကို ယေသျှုကြားတော်မူလျှင် ယာကုရုအား၊ "မစိုးရိမ်ကေ့၊ ယုံကြည်ခြင်း တစ်ခုရာ ဟိလော၊ သူငယ်မချေ ကျန်းမာလိမ့်မည်" ဟု မိန့်တော်မူ၏။
တရားဇရပ်မှူးအိမ်သို့ ရောက်သောအခါ ပေတရု၊ ယောဟန်၊ ယာကုပ်နှင့် သူငယ်မ၏ မိဖနှစ်ပါးမှတစ်ပါး မည်သူ့ကိုမျှ မိမိနှင့်အတူ ဝင်စီတော်မမူ။ သူငယ်မချေ သီဆုံးသည့်အတွက် လူတိုင်းသည် ငိုကြွီးမြည်တမ်းလျက် ဟိကြ၏။ ယေသျှုက "မငိုကတ်ကေ့၊ သူငယ်မချေ သီစွာ မဟုတ်၊ အိပ်ပျော် နိန်ခြင်းသာဖြစ်၏" ဟု မိန့်တော်မူ၏။
ထိုအခါ သူရို့သည် သူငယ်မချေ သီဆုံးပြီးကြောင်းကို သိကြသည်ဖြစ်၍ ကိုယ်တော့်ကို လှောင်ပြောင်ကြ၏။ သို့သော် ယေသျှုသည် သူငယ်မ၏လက်ကို ဆုပ်ကိုင်ကာ "ကလိန့်မေချေ၊ ထလော့" ဟု ခေါ်တော်မူ၏။ သူငယ်မသည် အသက်ပြန်ရှင်လာ၍ ချက်ခြင်းပင် ပြန်ထလေ၏။ ယေသျှုသည် သူငယ်မအား အစားအစာကျွေးမွေးရန် မိန့်မှာတော်မူ၏။ မိဖရို့သည် များစွာအံ့သြကြ၏။ ယေသျှုက ဤအဖြစ်အပျက်ကို မည်သူ့ကိုမျှ မပြောစီရန် သူရို့အား ပညတ်တော်မူ၏။
လာဇရု သီဆုံးခြင်း
မာရိနှင့် သူမ၏ ညီမဖြစ်သူ မာသရို့ နီထိုင်ကြသော ဗေသနိရွာတွင် လာဇရုဆိုသူ လူတစ်ယောက်သည် ဖျားနာလျက်ဟိ၏။ ထိုမာရိကား သခင်ဘုရား၏ ခြီတော်ထက်မာ ဆီမွှီးလောင်း၍ မိမိ၏ဆံပင်နှင့် သုတ်ပီးသူဖြစ်၏။ ဖျားနာနိန်သော လာဇရုသည် သူမ၏မောင် ဖြစ်၏။ ညီအစ်မနှစ်ယောက်ရို့က "အသျှင်၊ အသျှင်ချစ်တော်မူသောသူသည် ဖျားနာနိန်ပါ၏" ဟု ယေသျှုထံတော်သို့ သတင်းပို့လိုက်ကြ၏။
ထိုသတင်းကို ယေသျှုကြားတော်မူလျှင် "လာဇရု၏ ဖျားနာခြင်းသည် သီနာ မဟုတ်။ ဘုရားသခင်၏ဘုန်းတော် ထင်ရှားရန် ဖြစ်၏။ ထိုဖျားနာခြင်းကြောင့် ဘုရားသခင်၏ သားတော်သည် ဘုန်းတော်ထင်ရှား လိမ့်မည်" ဟု မိန့်တော်မူ၏။
ယေသျှုသည် မာသ၊ သူမ၏အစ်မနှင့် လာဇရုရို့ကို ချစ်တော်မူ၏။ လာဇရု ဖျားနာနိန်ကြောင်းကို ကိုယ်တော်သည် ကြားတော်မူလျှင်၊ ကိုယ်တော်သည် မိမိရောက်ရာ အရပ်တွင် နှစ်ရက် ဆက်၍ နီတော်မူ၏။ ထို့နောက် တပည့်တော်ရို့အား "ယုဒပြည်သို့ ပြန်လားကြမည်" ဟု မိန့်တော်မူ၏။
တပည့်တော်ရို့ကလည်း "ဆရာ၊ ယုဒလူတိက ဆရာကို မကြာသိမ့်သောအချိန်က ကျောက်ခဲနှင့် ပစ်ခြင်းငှာ အကြံဟိကြသည်ဖြစ်၍ ထိုအရပ်သို့ ပြန်ကြွဦးမည်လော" ဟု မိန်းလျှောက်ကြလျှင်၊
ယေသျှုက "တစ်နိ့တွင် တစ်ဆယ့်နှစ်နာရီ ဟိသည် မဟုတ်လော၊ ဇာသူမဆို လောက၌ နိ့အချိန်တွင် အလင်းရောင်ကို မြင်ရသောကြောင့် ခလုတ်မတိုက်ဘဲ ကောင်းမွန်စွာ လားလာနိုင်ကြ၏။ သို့သော်လည်း ညအချိန်၌ကား အလင်းရောင် မဟိသောကြောင့် လားလာကြသော လူတိသည် ခလုတ်တိုက်ပြီး လဲတတ်ကြ၏" ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ကိုယ်တော်သည် ထိုသို့ မိန့်တော်မူပြီးနောက် "ငါရို့အဆွီ လာဇရုသည် အိပ်နိန်ခြင်းသာဖြစ်၍ သူ့ကို နှိုးခြင်းငှာ လားကြမည်" ဟု ထပ်၍ မိန့်တော်မူ၏။
တပည့်တော်ရို့က "အသျှင်၊ သူသည် အိပ်ပျော်နိန်သည်ဆိုလျှင် ကျန်းမာလာပါလိမ့်မည်" ဟု လျှောက်ကြ၏။
ယေသျှုကလည်း၊ လာဇရုသီဆုံးကြောင်းကို ရည်ရွယ်၍ မိန့်တော်မူသော်လည်း သာမန် အိပ်ပျော်ကြောင်းကို ဆိုလိုသည်ဟု တပည့်တော်ရို့က ထင်မှတ်ကြ၏။ ထို့ကြောင့် ယေသျှုသည်၊ "လာဇရုက သီလားခယာ။
Domínio sobre a natureza
Jesus acalmou a tempestade, andou sobre as águas e multiplicou pães. A natureza obedece à voz do seu Criador.
ယေသျှုက မုန်တိုင်းကို ငြိမ်စီခြင်း
ယေသျှုသည် လောင်းတစ်စင်းထဲသို့ တက်တော်မူလျှင် သူ၏တပည့်တော်တိလည်း ကိုယ်တော်နှင့်အတူ လိုက်ပါကြ၏။ ထိုအခါ အိုင်ထဲတွင် လီပြင်းမုန်တိုင်းတစ်ခုသည် ရုတ်တရက် ထလာသောကြောင့် လောင်းသည် မြုပ်လုမြုပ်ချင် ဖြစ်နိန်၏။ သို့သော်လည်း ယေသျှုသည် အိပ်ပျော်နိန်၏။ တပည့်တော်ရို့သည်လည်း ကိုယ်တော်ပါးသို့ လာ၍ ကိုယ်တော့်ကို နှိုးကြ၏။ "အသျှင်ဘုရား၊ အကျွန်ရို့ သီဖို့ယာ၊ အကျွန်ရို့ကို ကယ်တော်မူပါ" ဟု လျှောက်ကြ၏။
ယေသျှုကလည်း "သင်ရို့သည် ဇာဖြစ်လို့ အကြောက်လွန်နိန်ကတ်လဲ၊ အလွန် ယုံကြည်ခြင်း နည်းကတ်တေကား" ဟု ဆိုပြီးနောက် အိပ်ရာမှ ထ၍ မုန်တိုင်းနှင့် ရီလှိုင်းကို ရပ်တန့်ရန် အမိန့်ပီးလိုက်သဖြင့် လီပြင်းမုန်တိုင်သည် ငြိမ်သက်လားလေ၏။
လူတိသည် အလွန်အံ့ဩကြသည်ဖြစ်၍ "ဤသူကား ဇာပိုင်လူလဲ၊ လီနှင့် လှိုင်းတိတောင် သူ့အမိန့်ကို နာခံကတ်တေကား" ဟု ပြောကြ၏။
ထိုနိ့ညစာဖက်၌ တပည့်တော်တိသည် ကိုယ်တော်အပါးသို့ ရောက်လာကြပြီးလျှင် "မိုးချုပ်ပြီဖြစ်၍ လူသူကင်းမဲ့သည့် အရပ်ဖြစ်၏။ ဤသူရို့အဖို့ စားစရာဝယ်ခြင်းငှာ လူအချို့ကို ကျေးရွာများသို့ စီရွှတ်တော်မူပါ" ဟု လျှောက်ကြ၏။
ယေသျှုကလည်း "သူရို့လားစရာမလို၊ သင်ရို့ကိုယ်တိုင် သူရို့ကို စားစရာ တစ်စုံတစ်ခု ပီးကတ်ရဖို့" ဟု မိန့်တော်မူ၏။
ထိုအခါ တပည့်တော်တိက "အကျွန်ရို့အားလုံးမှာ မုန့်ငါးလုံးနှင့် ငါးနှစ်ကောင်ရာ ဟိပါ၏" ဟု ပြန်လျှောက်ကြ၏။
ကိုယ်တော်ကလည်း "ထိုသို့ဆိုသော်၊ သင်ရို့မှာ ဟိသောအရာများကို ငါ့ပါးသို့ ယူလာကတ်" ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ကိုယ်တော်သည် လူပရိသတ်တိကို မြက်ခင်းပြင်ထက်မှာ ထိုင်ခိုင်းလိုက်၏။ ထို့နောက် မုန့်ငါးလုံးနှင့် ငါးနှစ်ကောင်ကို ယူ၍ ကောင်းကင်သို့ မျှော်ကြည့်လျက် ဘုရားသခင်၏ကျေးဇူးတော်ကို ချီးမွမ်းပြီးမှ မုန့်ကိုဖဲ့၍ တပည့်တော်တိကို ပီး၏၊ တပည့်တော်တိသည် ထိုမုန့်ကို လူတိအား ဝီငှပီးကြ၏။ လူအားလုံး ဝစွာစားကြပြီးမှ၊ စားကြွင်းစားကျန်တိကို လိုက်၍ ကောက်သိမ်းသောအခါ တောင်းနှင့် တစ်ဆယ့်နှစ်တောင်း အပြည့် ရ၏။ စားသုံးကြသောလူဦးရေမှာ မိန်းမနှင့် အသျှေတိမပါဘဲ၊ ယောက်ျားတိချည်း သီးသန့် ��,������ ခန့် ဟိလေ၏။
မိုးသောက်ဘက် သုံးချက်တီးချိန်နှင့် ခြောက်ချက်တီးအချိန်ကြားတွင် ယေသျှုသည် ရီထက်၌ လမ်းလျှောက်၍ တပည့်တော်တိပါးသို့ လာ၏။
ယေသျှုသည် တခြားသော လူအုပ်ကြီးကို ကျွေးမွေးတော်မူခြင်း
ယေသျှုသည် တပည့်တော်တိကို မိမိထံပါးသို့ ခေါ်ပြီးလျှင် "ငါသည် ဤလူတိကို သနားမိပါ၏၊ ဇာကြောင့်လဲဆိုကေ ဤသူရို့သည် သုံးရက်ကြာ ငါနှင့် အတူနီထိုင်ကြပြီးပြီဖြစ်၍ ဂုအချိန်၌ သူရို့မှာ စားစရာတစ်ခုလေ့ မဟိကတ်ယာ။ ငါသည် သူရို့ကို တစ်ခုလည်း မကျွေးဘဲ ပြန်မရွှတ်ချင်၊ သူရို့သည် လမ်းခရီး၌ အားပြတ်ကြလိမ့်မည်" ဟု မိန့်တော်မူ၏။
တပည့်တော်ရို့ကလည်း "ဤကန္တာရတော၌ ဤမျှလောက် များစွာသောလူရို့ကို ကျွေးမွီးခြင်းငှာ လုံလောက်သောအစာကို ဇာနီရာမှာ အကျွန်ရို့ ရှာရပါဖို့လဲ" ဟု လျှောက်တော်မူကြ၏။
ယေသျှုက "သင်ရို့၌ မုန့် ဇာလောက်ဟိလဲ" ဟု မိန်းတော်မူလျှင်၊
တပည့်တော်ရို့က "မုန့်ခုနစ်လုံးနှင့် ငါးချေ အနည်းငယ် ဟိပါ၏" ဟု လျှောက်ကြလေ၏။
ထိုအခါ ယေသျှုကလည်း လူတိကို မြီကြီးထက်မှာ ထိုင်ကြရန် မိန့်တော်မူ၏။ ထို့နောက် ကိုယ်တော်သည် မုန့်ခုနစ်လုံးနှင့် ငါးများကို ယူ၍ ဘုရားသခင်အား ကျေးဇူးတော်ချီးမွမ်းပြီးမှ၊ မုန့်နှင့် ငါးကို ဖဲ့ပြီးလျှင် တပည့်တော်တိအား ပီးလေ၏၊ တပည့်တော်တိကလည်း ထိုမုန့်နှင့် ငါးကို လူတိအား ဝီပီးကြ၏။ လူအပေါင်းရို့သည် ဝစွာ စားကြလေ၏။ ပြီးနောက် တပည့်တော်ရို့သည် စားကြွင်းစားကျန်များကို ကောက်သိမ်းကြသောအခါ တောင်းခုနစ်လုံး အပြည့် ရလေ၏။ စားသုံးသောသူများတွင် မိန်းမနှင့် သူငယ်တိ မပါဘဲ ယောက်ျားချည်းသက်သက် ��,������ ဟိလေ၏။
ဗိမာန်တော်အခွန် ပီးဆောင်ခြင်း
ယေသျှုနှင့် သူ၏တပည့်တော်ရို့သည် ကပေရနောင်မြို့သို့ ရောက်လာကြသောအခါ ဗိမာန်တော် အခွန်ကောက်သူများသည် ပေတရုပါးသို့ ရောက်လာကြပြီးလျှင် "သင်ရို့ဆရာသည် ဗိမာန်တော်အခွန်ကို ပီးပါလား" ဟု မိန်းကြ၏။
"ပီးပါရေ" ဟု ပေတရုက ပြန်ပြော၏။
ပေတရုသည် အိမ်ထဲသို့ ဝင်လာသောအခါ ယေသျှုက "သျှိမုန်၊ သင်၏ထင်မြင်ယူဆချက်က ဇာပိုင်လဲ။ လောကီ သျှင်ဘုရင်တိကို ဇာသူတိက အခွန်ပီးကတ်ရလဲ။ တပါးအမျိုးသားတိက ပီးကတ်ရလား၊ မိမိနိုင်ငံသားတိက ပီးကတ်ရလား" ဟု ဦးစွာ မိန်းတော်မူ၏။
"တပါးအမျိုးသားတိကသာ အခွန် ပီးကတ်ရပါရေ" ဟု ပေတရုက ဖြေ၏။
ထိုအခါ ယေသျှုက "ကောင်းပြီ၊ ဆိုလိုသည်မှာ မိမိနိုင်ငံသားတိက ပီးစရာမလို။ သို့သော်လည်း ငါရို့သည် အခွန်ကောက်သောသူရို့ကို စော်ကားပြစ်မှားခြင်းငှာ အလိုမဟိ။ ထို့ကြောင့် အိုင်သို့ လား၍ ငါးမျှားခီ။ သင်သည် ပထမဆုံး မျှားလို့ရသည့်ငါးကို ဆွဲတင်၍ ထိုငါး၏ ပါးစပ်ကို ဖွင့်လိုက်လျှင် ငါနှင့် သင်ရို့၏ ဗိမာန်တော်အခွန်အတွက် လုံလောက်သော ဒင်္ဂါးတစ်ပြားကို တွိ့လိမ့်မည်။ ထိုဒင်္ဂါးကို ယူ၍ ငါ့ရို့အတွက် အခွန်ကို သူရို့အား ပီးလိုက်ကြ" ဟု မိန့်တော်မူ၏။
သင်္ဘောသဖန်းပင်အား မိန့်တော်မူခြင်း
ယေသျှုသည် နောက်တစ်နိ့ မိုးထစောစော မြို့သို့ ပြန်ကြွတော်မူသောအခါ လမ်းမှာ ဝမ်းဆာတော်မူ၏။ ကိုယ်တော်သည် လမ်းဘေးမှာ သဖန်းပင်တစ်ပင်ကို မြင်၍ လားကြည့်တော်မူ၏၊ သို့ရာတွင် အရွက်များသာဟိပြီး အသီးတစ်လုံးမျှ မတွိ့သဖြင့် ကိုယ်တော်က "ဤအပင်သည် နောက်တစ်ခါမျှ အသီးမသီးပါစီကေ့" ဟု မိန့်တော်မူလိုက်သည်နှင့် သဖန်းပင်သည် ချက်ချင်း ခြောက်သွိ့လားလေ၏။
တပည့်တော်ရို့သည် ဤအခြင်းအရာတိကို မြင်ကြသောအခါ အလွန်အံ့အားသင့်ကြ၏။ "ဤသဖန်းပင်သည် ချက်ချင်း ဇာပိုင် ခြောက်လခလဲ" ဟု သူရို့က မေးကြ၏။
ယေသျှုက "သင်ရို့ကို ငါ အမှန်ဆိုသည်ကား သင်ရို့မှာ သံသယကင်းသည့်ယုံကြည်ခြင်းသာ ဟိမည်ဆိုလျှင် ဤသဖန်းပင်ကို ငါ လုပ်ရေပိုင် လုပ်နိုင်သည်သာမက ဤတောင်ကုန်းကို ‘ပင်လယ်ထဲသို့ ကျလီ’ ဟု ဆိုလျှင် သင်ရို့ဆိုသည့်အတိုင်း ဖြစ်လိမ့်မည်။ သင်ရို့သည် ယုံကြည်ခြင်း ဟိကြလျှင် သင်ရို့ တောင်းသမျှကို ရကြလိမ့်မည်" ဟု မိန့်တော်မူ၏။
ထိုအခါ ရုတ်တရက် ပြင်းထန်သော လီမုန်တိုင်းတိုက်ခတ်လာ၍ လှိုင်းများထသောကြောင့် လောင်းထဲ၌ ရီပြည့်လုပြည့်ချင် ဖြစ်လေ၏။ ကိုယ်တော်မူကား လောင်း၏ပဲ့ပိုင်း၌ ခေါင်းအုံးထက်တွင် ကျိန်းစက်လျက် နီတော်မူ၏။ တပည့်တော်ရို့သည် ကိုယ်တော့်ကို နှိုးပြီးလျှင် "ဆရာ၊ အကျွန်ရို့ သီဘေးနှင့် ကြုံနိန်ရသည်ကို ဥပေက္ခာပြုတော်မူပါသည်လော" ဟု မိန်းလျှောက်ကြ၏။
ကိုယ်တော်သည် ထ၍ လီနှင့်လှိုင်းများအား "တိတ်ဆိတ်ငြိမ်ဝပ်စွာ နီလော့" ဟု အမိန့်ပီးတော်မူလျှင် လီသည်ငြိမ်၍ လှိုင်းသည် မထလီယာ။ ထို့နောက် ကိုယ်တော်သည် တပည့်တော်ရို့အား "ဇာတွက်နှင့် ဤမျှလောက် ကြောက်ကြသနည်း။ ဇာကြောင့် ယုံကြည်ခြင်း မဟိသနည်း" ဟု မိန့်တော်မူ၏။
ထိုအခါ သူရို့သည် အလွန်ကြောက်လန့်၍ "ဤလူကား ဇာပိုင်လူလဲ၊ လီနှင့်လှိုင်းတောင်မှ ဤလူ၏ အမိန့်ကို လိုက်နာကြ၏" ဟု အချင်းချင်း ပြောဆိုနိန်ကြ၏။
ယင်းနိ့ နီဝင်စပြုသောအခါ တပည့်တော်ရို့သည် အထံတော်ပါးသို့ ချဉ်းကပ်ပြီးလျှင် "ဤအရပ်ကား၊ လူသူမဟိသော အရပ်ဖြစ်ပါ၏။ မိုးလည်း ချုပ်ယာ။ ဤလူတိကို ပတ်ဝန်းကျင်ဟိ တောရွာများနှင့် ယာတောများသို့ စားစရာဝယ်စီခြင်းငှာ စီရွှတ်တော်မူပါ" ဟု လျှောက်ထားကြ၏။
ကိုယ်တော်က "သူရို့အား စားစရာတစ်စုံတစ်ခုကို သင်ရို့ပီးကြလော့" ဟု မိန့်တော်မူ၏။
တပည့်တော်တိက "အကျွန်ရို့သည် ငွီဒင်္ဂါးပြား ������ ဖို့ အစားအစာဝယ်ပြီးလျှင် ဤသူရို့ကို ကျွေးရမည်လော" ဟု လျှောက်ထားကြ၏။
ကိုယ်တော်ကလည်း၊ "သင်ရို့၌ မုန့်ဇာလောက်ဟိသည်ကို လား၍ကြည့်လော့" ဟု မိန့်တော်မူ၏။
တပည့်တော်ရို့သည် ရှာ၍တွိ့သောအခါ "မုန့်ငါးလုံးနှင့် ငါးနှစ်ကောင် ဟိပါ၏" ဟု လျှောက်ကြ၏။
ထိုအခါကိုယ်တော်သည် လူအပေါင်းရို့ကို စိမ်းလန်းသောမြက်ခင်းထက်၌ အုပ်စုလိုက်ထိုင်စီခြင်းငှာ တပည့်တော်ရို့အား စီခိုင်းတော်မူ၏။ လူရို့သည် တစ်ရာစု၊ ငါးဆယ်စုဖြင့် စီတန်း၍ထိုင်ကြ၏။ ထို့နောက် ကိုယ်တော်သည် မုန့်ငါးလုံးနှင့်ငါးနှစ်ကောင်ကို ယူ၍ ကောင်းကင်သို့ မျှော်ကြည့်လျက် ဘုရားသခင်၏ ကျေးဇူးတော်ကို ချီးမွမ်းပြီးမှ မုန့်ကို ဖဲ့တော်မူပြီးလျှင် လူတိကို ဝီငှစီခြင်းငှာ တပည့်တော်ရို့အား ပီးတော်မူ၏။ ထိုနည်းတူ ငါးနှစ်ကောင်ကိုလည်း ခွဲဝီပီးတော်မူ၏။ လူအပေါင်းရို့သည် ဝစွာစားကြပြီးမှ၊ မုန့်နှင့်ငါး အကြွင်းအကျန်ကို ကောက်သိမ်းကြရာတွင် တစ်ဆယ့်နှစ်တောင်း အပြည့်ရကြ၏။ မုန့်ကိုစားသော ယောက်ျားအရီအတွက်ကား လူ ��,������ မျှလောက် ဟိ၏။
တပည့်တော်ရို့သည် လီမသင့်သောကြောင့် တက်ဖြင့်လှော်ခတ်၍ ညောင်းရိ့ကြသည်ကို ကိုယ်တော်သည်မြင်လျှင် ရီထက်မှ စက်တော်ဖြန့်၍ တပည့်တော်ရို့ပါးသို့ ကြွလာတော်မူ၏။ ထိုအချိန်ကား မိုးသောက်ယံဖြစ်၏။ ကိုယ်တော်သည် သူရို့အနားမှ ကျော်ဖြတ်ခြင်းငှာ ပြု၏။ ထိုသို့ ရီထက်မှာ စက်တော်ဖြန့်၍ ကြွတော်မူသည်ကို သူရို့သည် မြင်လျှင် "စစ္ဆီ" ဟု ထင်မှတ်ပြီး အော်ကျွီးကြ၏။ ထိုသူအပေါင်းရို့သည် ကိုယ်တော့်ကို မြင်သောအခါ ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့ကြ၏။
ကိုယ်တော်သည် ချက်ချင်းနှုတ်ဆက်၍ "မစိုးရိမ်ကတ်ကေ့။ မကြောက်ကတ်ကေ့။ ငါ ရာဖြစ်၏" ဟု သူရို့အား မိန့်တော်မူ၏။ ထို့နောက် ကိုယ်တော်သည် တပည့်တော်ရို့ဟိရာ၊ လောင်းထက်သို့ တက်တော်မူလျှင် လီသည် ငြိမ်းလေ၏။ ထိုသူရို့လည်း လွန်စွာအံ့သြကြ၏။
လူပေါင်း , ကို ယေသျှုကျွေးမွီးတော်မူခြင်း
ထိုအခါ အခြားသောလူရို့လည်း လာရောက်စုရုံးကြ၏။ သူရို့၌ စားစရာတစ်ခုမျှ မဟိသဖြင့်၊ ယေသျှုသည် တပည့်တော်ရို့ကို ခေါ်၍၊ "ဤသူရို့ကို ငါသည် သနား၏။ အကြောင်းမူကား သူရို့သည် သုံးရက်ပတ်လုံး ငါနှင့်အတူ ဟိနိန်ကြ၏။ အဂု သူရို့၌ စားစရာတစ်ခုလေ့ မဟိ။ တချို့က ခရီးဝီးကနိန် လာကြသည်ဖြစ်၍ သူရို့ကို မကျွေးမမွီးဘဲနှင့် အိမ်သို့ ပြန်ရွှတ်လိုက်လျှင်၊ ဝမ်းဆာသောကြောင့် လမ်း၌ မူးလဲကျလားလိမ့်မည်" ဟု မိန့်တော်မူ၏။
တပည့်တော်ရို့ကလည်း ကိုယ်တော့်ကို "ဤတောကန္တာရတွင် ဤလူတိကို ဇာပိုင် ဝအောင်ကျွေးနိုင်မည်နည်း" ဟု မိန်းလျှောက်ကြ၏။
ယေသျှုက "သင်ရို့၌ မုန့်ဇာလောက် ဟိသနည်း" ဟု မိန်းတော်မူလျှင်၊
တပည့်တော်ရို့က "မုန့်၊ ခုနစ်လုံး ဟိပါ၏" ဟု လျှောက်ထားလေ၏။
ကိုယ်တော်သည် လူရို့ကို မြီထက်၌ ထိုင်စီခြင်းငှာ မိန့်တော်မူ၏။ ထို့နောက် ကိုယ်တော်သည် မုန့်ခုနစ်လုံးကို ယူပြီးလျှင် ဘုရားသခင်၏ ကျေးဇူးတော်ကို ချီးမွမ်းပြီးမှ မုန့်ကိုဖဲ့၍ လူအပေါင်းရို့အား ဝီပီးစီခြင်းငှာ တပည့်တော်ရို့ကို စီခိုင်းတော်မူသဖြင့် တပည့်တော်ရို့လည်း မိန့်တော်မူသည့်အတိုင်း ပြုတော်မူ၏။ သူရို့၌ ငါးသျှေ အနည်းချေ ဟိကြသည်ဖြစ်၍ ကျေးဇူးတော်ကို ချီးမွမ်းပြီးမှ လူအပေါင်းရို့အား ဝီပီးစီခြင်းငှာ တပည့်တော်ရို့အား စီခိုင်းတော်မူ၏။ လူအပေါင်းရို့သည်လည်း ဝစွာစားကြပြီးမှ — စားကြွင်းစားကျန်များပင်လျှင် တောင်းဖြင့် ခုနစ်တောင်းအပြည့် ကောက်သိမ်းရကြ၏။ မုန့်စားသောသူ အရီအတွက်ကား ��,������ မျှ ဟိသတည်း။ ယေသျှုသည် လူအပေါင်းရို့ကို ထိုအရပ်မှ ပြန်ရွှတ်တော်မူပြီးမှ၊
ယေသျှုသည် သဖန်းပင်အား ဒဏ်ခတ်တော်မူခြင်း
နောက်တစ်နိ့၌ ယေသျှုနှင့် တပည့်တော်ရို့သည် ဗေသနိရွာမှ ပြန်လာကြစဉ်တွင် ကိုယ်တော်သည် ဆာလောင်မွတ်သိပ်ခြင်းသို့ ရောက်တော်မူ၏။ ကိုယ်တော်သည် အရွက်တိဖုံးနိန်သော သဖန်းပင်တစ်ပင်ကို အဝီးမှ မြင်တော်မူလျှင် အသီးကို တွိ့လိုတွိ့ငြား လား၍ ကြည့်တော်မူ၏။ သို့ရာတွင် သဖန်းသီး သီးချိန် မဟုတ်သောကြောင့် အသီးကို မတွိ့ဘဲ အရွက်တိကိုသာ တွိ့တော်မူ၏။ ထိုအခါ ကိုယ်တော်က သဖန်းပင်ကို "နောက်အစဉ်အဆက် သင်၏အသီးကို တစ်ယောက်မှ မစားစီရ" ဟု မိန့်တော်မူ၏။
ထိုသို့ မိန့်တော်မူသည်ကို တပည့်တော်ရို့သည် ကြားကြ၏။
သဖန်းပင်မှ သင်ခန်းစာ
နောက်တစ်နိ့ မိုးထက်စောစောအချိန်၌ ကိုယ်တော်နှင့် တပည့်တော်ရို့သည် လမ်း၌ လျှောက်လားကြစဉ်၊ သဖန်းပင်ကို မြင်ကြ၏။ ထိုအပင်သည် အမြစ်မှစ၍ တစ်ပင်လုံး ခြောက်သွိ့ညှိုးနွမ်းလျက် ဟိ၏။ ပေတရုသည် သတိရ၍ "ဆရာ၊ ကြည့်တော်မူပါ၊ ကိုယ်တော် ဒဏ်ခတ်ခသော သဖန်းပင်သည် ညှိုးနွမ်းခြောက်သွိ့လားခယာ" ဟု လျှောက်ထား၏။
ယေသျှုက "ဘုရားသခင်ကို ယုံကြည်ကြလော့။ ငါ အမှန်ဆိုသည်ကား၊ အကြင်သူသည် စိတ်နှလုံးထဲ၌ သံသယမဟိဘဲ၊ ‘မိမိပြောဆိုသည်အတိုင်း ဖြစ်မည်ဟု’ ယုံကြည်ခြင်း ဟိသောသူသည် ‘ဤတောင်ကို နီရာမှ ရွိ့လော့။ ပင်လယ်၌ ကျလော့ ဟုဆိုလျှင် ထိုသူဆိုသည့်အတိုင်း ဖြစ်လိမ့်မည်။’ ထို့ကြောင့် ငါ ဆိုသည်ကား သင်ရို့သည် မိမိတောင်းလျှောက်သော အရာကို မုချရယာဟု ယုံကြည်ကြလျှင် တောင်းသမျှကို ရကြလိမ့်မည်။ သင်ရို့ ဆုတောင်းသောအခါ သူတစ်ပါး၏ အပြစ်တိကို ခွင့်ရွှတ်ရမည်။ ထိုမှသာ၊ ကောင်းကင်ဘုံ၌ ဟိတော်မူသော သင်ရို့အဖသည် သင်ရို့၏အပြစ်တိကို ခွင့်ရွှတ်တော်မူလိမ့်မည်" ဟု မိန့်တော်မူ၏။
ယေသျှုသည် ပထမဆုံး တပည့်တော်များကို ခေါ်ခြင်း
တစ်နိ့၌ ယေသျှုသည် ဂင်္နေသရက်အိုင်ကမ်းခြီတွင် ရပ်နိန်တော်မူစဉ် လူတိက ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပါတ်တော်ကို ကြားနာခြင်းငှာ ကိုယ်တော်ထံပါးသို့ တိုးဝင်လာကြ၏။ ထိုအခါ ကိုယ်တော်သည် ကမ်းနား၌ ကပ်ထားသော လောင်းနှစ်စင်းကို မြင်၏။ တံငါသည်ရို့သည် လောင်းထက်ကဆင်းပြီးနောက် ပိုက်များကို ဆီးကြောလျက်နိန်ကြ၏။ ယေသျှုသည် လောင်းများအနက် သျှိမုန်၏ လောင်းထက်သို့ တက်တော်မူပြီးလျှင် လောင်းကို ကမ်းမှအနည်းချေခွါရန် သျှိမုန်အား ပြော၏။ ထို့နောက် ယေသျှုသည် ထိုင်ပြီးလျှင် လူပရိတ်သတ်ရို့အား ဟောပြောသွန်သင်တော်မူ၏။
ထိုသို့ ဟောပြောပြီးသောအခါ၊ ကိုယ်တော်က "ရီနက်ရာသို့ ရွှိ့လား၍ သင့်အဖော်တိနှင့်အတူ ပိုက်ကိုချပြီး ငါးဖမ်းကြလော့" ဟု သျှိမုန်အား မိန့်တော်မူ၏။
သျှိမုန်က၊ "သခင်၊ အကျွန်ရို့ တစ်ညလုံးကြိုးစား၍ ငါးရှာကြသော်လည်း ငါးချေ တစ်ကောင်တောင် မရ။ သို့သော် ကိုယ်တော် မိန့်တော်မူသောကြောင့် ပိုက်တိကို ချပါမည်" ဟုလျှောက်ထား၏။ သူရို့သည် ပိုက်တိကို ချပြီးနောက် အုပ်မိသောငါး များလွန်းသဖြင့် ပိုက်များပင် စုတ်ပြဲလုမတက်ဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့် လာရောက်ကူညီခြင်းငှာ အခြားသော လောင်းတွင်ဟိသော အဖော်များကို အချက်ပြ၍ ခေါ်ကြ၏။ ထိုသူရို့သည် လာ၍ လောင်းနှစ်စင်း၌ ထည့်ကြရာ ငါးနှင့်ပြည့်သဖြင့် လောင်းများ နစ်မြုပ်လုနီးပါး ဖြစ်လေ၏။ ထိုအခြင်းအရာကို သျှိမုန်ပေတရုမြင်သောအခါ ယေသျှု၏ ခြီတော်ရင်းတွင် ပျပ်ဝပ်လျက် "အသျှင်၊ အကျွန်သည် အပြစ်များသောသူဖြစ်၍ အကျွန်ရို့ပါးမှ ကြွလားတော်မူပါ" ဟုလျှောက်၏။
ထိုသို့လျှောက်ရသည်မှာ ဖမ်းမိသော ငါးများပြားသဖြင့် သျှိမုန်နှင့် သူ့အပေါင်းအဖော်ရို့သည် အံ့သြကြသောကြောင့် ဖြစ်၏။ သျှိမုန်၏ လုပ်ဖော်ဆောင်ဖက်များဖြစ်ကြသော ဇေဗေဒဲ၏သား ယာကုပ်နှင့် ယောဟန်သည်လည်း အံ့သြကြ၏။ ယေသျှုက သျှိမုန်အား "မကြောက်ကတ်ကေ့၊ သင်ရို့သည် အဂုအချိန်ကစပြီးလျှင် လူကိုမျှားသော တံငါဖြစ်လိမ့်မည်" ဟု မိန့်တော်မူ၏။
ထိုသူရို့သည် လောင်းကို ကမ်းနားမှာ ကပ်ထားပြီးလျှင် ဟိသမျှကိုစွန့်၍ နောက်တော်သို့ လိုက်ကြ၏။
လီမုန်တိုင်း ငြိမ်းစီတော်မူခြင်း
တစ်နိ့၌ ယေသျှုနှင့် တပည့်တော်ရို့သည် လောင်းထက်သို့ တက်ကြ၏။ ထို့နောက်ကိုယ်တော်က၊ "အိုင်တစ်ဖက်ကို ကူးကြကုန်အံ့" ဟု မိန့်တော်မူသဖြင့် တပည့်တော်ရို့သည် ရွက်ရွှင့်ကြ၏။ သူရို့ ရွက်ရွှင့်ကြစဉ် ယေသျှုသည် အိပ်လျက် နိန်တော်မူ၏။ ရုတ်တရက် အိုင်တွင် လီမုန်တိုင်းကျလာသဖြင့် လောင်းသည် ရီနှင့်ပြည့်လုပြည့်ချင် ဟိသောကြောင့် တပည့်တော်ရို့သည် ကြီးစွာသော ဒုက္ခဖီးနှင့် ကြုံရလေ၏။ တပည့်တော်ရို့သည် ချဉ်းကပ်ပြီး ယေသျှုကို နှိုးပြီးလျှင် "သခင်၊ သခင်၊ အကျွန်ရို့ သီရပါဖို့ ဗျာယ်" ဟု ဆိုကြ၏။
ယေသျှုသည် ထတော်မူပြီးလျှင် လီနှင့်လှိုင်းတိကို အမိန့်ပီးတော်မူသဖြင့် လီနှင့်လှိုင်းသည် ငြိမ်သက်လေ၏။ ထို့နောက် ကိုယ်တော်က၊ "သင်ရို့ ယုံကြည်ခြင်းက ဇာမာလဲ" ဟု တပည့်တော်တိအား မိန်းတော်မူ၏။
သို့သော် သူရို့သည် ကြောက်ရွံ့အံ့သြလျက် "ဤသူကား ဇာပိုင်မျိုးလူလဲ၊ လီနှင့်လှိုင်းတိကိုပင် အမိန့်ပီးသောအခါ သူရို့သည် အမိန့်နာခံကြသည်တကား" ဟု အချင်းချင်း ပြောဆိုကြ၏။
လီမုန်တိုင်း ငြိမ်းစီတော်မူခြင်း
တစ်နိ့၌ ယေသျှုနှင့် တပည့်တော်ရို့သည် လောင်းထက်သို့ တက်ကြ၏။ ထို့နောက်ကိုယ်တော်က၊ "အိုင်တစ်ဖက်ကို ကူးကြကုန်အံ့" ဟု မိန့်တော်မူသဖြင့် တပည့်တော်ရို့သည် ရွက်ရွှင့်ကြ၏။ သူရို့ ရွက်ရွှင့်ကြစဉ် ယေသျှုသည် အိပ်လျက် နိန်တော်မူ၏။ ရုတ်တရက် အိုင်တွင် လီမုန်တိုင်းကျလာသဖြင့် လောင်းသည် ရီနှင့်ပြည့်လုပြည့်ချင် ဟိသောကြောင့် တပည့်တော်ရို့သည် ကြီးစွာသော ဒုက္ခဖီးနှင့် ကြုံရလေ၏။ တပည့်တော်ရို့သည် ချဉ်းကပ်ပြီး ယေသျှုကို နှိုးပြီးလျှင် "သခင်၊ သခင်၊ အကျွန်ရို့ သီရပါဖို့ ဗျာယ်" ဟု ဆိုကြ၏။
ယေသျှုသည် ထတော်မူပြီးလျှင် လီနှင့်လှိုင်းတိကို အမိန့်ပီးတော်မူသဖြင့် လီနှင့်လှိုင်းသည် ငြိမ်သက်လေ၏။ ထို့နောက် ကိုယ်တော်က၊ "သင်ရို့ ယုံကြည်ခြင်းက ဇာမာလဲ" ဟု တပည့်တော်တိအား မိန်းတော်မူ၏။
သို့သော် သူရို့သည် ကြောက်ရွံ့အံ့သြလျက် "ဤသူကား ဇာပိုင်မျိုးလူလဲ၊ လီနှင့်လှိုင်းတိကိုပင် အမိန့်ပီးသောအခါ သူရို့သည် အမိန့်နာခံကြသည်တကား" ဟု အချင်းချင်း ပြောဆိုကြ၏။
နတ်ဆိုးဝင်ပူးသူကို ကျန်းမာစီတော်မူခြင်း
ယေသျှုနှင့် သူ၏တပည့်တော်ရို့သည် ဂါလိလဲပြည်နှင့် အိုင်တစ်ဖက်ဖြစ်သော ဂါရစနယ်သို့ ရွက်ရွှင့်ကြ၏။
နီဝင်စပြုသောအခါ တပည့်တော် တစ်ဆယ့်နှစ်ပါးသည် ကိုယ်တော်ထံသို့ လာ၍ "ဤလူတိကို ပတ်ဝန်းကျင်၌ဟိသော ကျေးရွာဇာနပုဒ်များနှင့် ယာတောများသို့လားပြီး တည်းခိုဖို့နီရာနှင့် အစားအစာကို ရှာစီပါ။ ဇာကြောင့်ဆိုသော် ဤနီရာသည် လူသူဝီးသောအရပ် ဖြစ်ပါ၏" ဟု လျှောက်ထားကြ၏။
သို့သော် ယေသျှုကလည်း "သူရို့ စားစရာဖို့ သင်ရို့ကိုယ်တိုင် ပီးလော့" ဟု မိန့်တော်မူ၏။
သူရို့က "အကျွန်ရို့က ဤလူတိအတွက် စားစရာကို လားပြီး ဝယ်ရပါမည်လော။ အကျွန်ရို့၌ မုန့်ငါးလုံးနှင့် ငါးနှစ်ကောင်ရာ ဟိပါ၏" ဟု ပြန်လည် လျှောက်ထားကြ၏။ (ထိုသို့ လျှောက်ထားရခြင်းမှာ ထိုနီရာ၌ လူကြီး အယောက် ��,������ ခန့် ဟိသောကြောင့်ဖြစ်၏။)
ယေသျှုက "ဤလူတိကို လူငါးဆယ်ခန့်စီ အစုလိုက် ထိုင်စီလော့" ဟု တပည့်တော်ရို့အား မိန့်တော်မူ၏။
တပည့်တော်ရို့သည် ကိုယ်တော် မိန့်တော်မူသည့်အတိုင်း ဆောင်ရွက်ကြပြီးနောက်၊ ကိုယ်တော်သည် မုန့်ငါးလုံးနှင့် ငါးနှစ်ကောင်ကို ယူတော်မူကာ ကောင်းကင်သို့ မျှော်ကြည့်လျက် ဘုရားသခင်၏ ကျေးဇူးတော်ကို ချီးမွမ်းတော်မူပြီးမှ မုန့်နှင့်ငါးကို ဖဲ့တော်မူ၍ လူတိအား ဝီငှစီခြင်းငှာ တပည့်တော်ရို့အား ပီးအပ်တော်မူ၏။ သူရို့အားလုံးသည် ဝစွာစားကြပြီးနောက် တပည့်တော်ရို့သည် စားကြွင်းများကို စုသိမ်းရာ တောင်းတစ်ဆယ့်နှစ်တောင်း အပြည့်ရ၏။
ကာနမြို့မှ မင်္ဂလာဆောင်
နောက်နှစ်ရက်ကြာသောအခါ ဂါလိလဲပြည်၊ ကာနမြို့၌ ထိမ်းမြားမင်္ဂလာပွဲ ကျင်းပရာ ယေသျှု၏မယ်တော်သည် ထိုနီရာ၌ ဟိတော်မူ၏။ ယေသျှုနှင့် တပည့်တော်ရို့ကိုလည်း ဖိတ်ကြ၏။ စပျစ်ရည်ကုန်လားသောအခါ ယေသျှု၏မယ်တော်က "သူရို့မှာ စပျစ်ရည် ကုန်လားယာ" ဟု ကိုယ်တော့်ကို ပြောလေ၏။
ယေသျှုကလည်း "မယ်တော်၊ ဇာအမှုကို ပြုရမည်ကို ငါ့အား မပြောပါကေ့။ ငါ့အချိန်မရောက်သိမ့်" ဟု မိန့်တော်မူ၏။
ထိုအခါ မယ်တော်ကလည်း "သူစီခိုင်းသမျှကို လုပ်ဆောင်ကြလော့" ဟု အခိုင်းအစီတိအား မှာထားလေ၏။
ထိုနီရာ၌ ယုဒအမျိုးသားရို့၏ ဘာသာဓလေ့အရ စင်ကြယ်ခြင်းအဖို့အလို့ငှာ ရီနှစ်ထမ်း သုံးထမ်းခန့် ဝင်သောကျောက်ရီအိုး ခြောက်အိုးဟိ၏။ ယေသျှုက "ဤရီအိုးများတွင် ရီအပြည့်ဖြည့်လော့" ဟု အခိုင်းအစီရို့အား မိန့်တော်မူလျှင်၊ သူရို့သည် ရီအိုး နှုတ်ခမ်းအထိ ရီအပြည့်ဖြည့်ကြ၏။ ထို့နောက် ကိုယ်တော်သည် ထိုသူရို့အား "အဂု၊ ရီအချို့ကို ခပ်ပြီးလျှင် ပွဲအုပ်ပါးသို့ ယူလားကြလော့" ဟု မိန့်တော်မူသည့်အတိုင်း သူရို့သည်လည်း ပြုကြ၏။ ပွဲအုပ်သည် ရီမှ စပျစ်ရည်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲလားသော ရီကို မြည်းကြည့်လေ၏။ ရီခပ်ယူလာသော အခိုင်းအစီရို့သည် ထိုစပျစ်ရည်ကို ဇာပိုင်ရကြသည်ကို သိသော်လည်း ပွဲအုပ်မူကား မသိပေ။ ထို့ကြောင့် သတို့သားအား ခေါ်ပြီးလျှင်၊ "လူတိုင်းက အကောင်းဆုံးသော စပျစ်ရည်နှင့် ဦးစွာ ဧည့်ခံကြ၏။ လူတိ ဝစွာသောက်ကြပြီးမှ ညံ့သောစပျစ်ရည်ကို ဧည့်ခံလေ့ဟိကြ၏။ သို့သော်လည်း သင်မူကား အကောင်းဆုံးသော စပျစ်ရည်ကို အဂုထက်ထိ ထုတ်ပီးပါသည်တကား" ဟု ဆို၏။
ယေသျှုသည် ဂါလိလဲပြည်၊ ကာနမြို့၌ ထိုသို့ ပထမဆုံးသော နိမိတ်လက္ခဏာကို ပြတော်မူလျက် မိမိ၏ဘုန်းတန်ခိုးတော်ကို ထွန်းတောက်စီ၏။ တပည့်တော်ရို့သည်လည်း ကိုယ်တော့်ကို ယုံကြည်ကြ၏။
ဤသို့ မိန်းရခြင်းမှာ ဖိလိပ္ပုအား အကဲခက်လိုသောကြောင့်ဖြစ်၏။ ယေသျှုက မိမိမည်သို့ ပြုရမည်ကို သိထားပြီး ဖြစ်၏။
ဖိလိပ္ပုကလည်း "လူတစ်ယောက်စီကို အစားအစာ တစိကေချေလောက်သာ ပီးမည်ဆိုလျှင်ပင် ငွီဒင်္ဂါးပြား ������ အဖိုးနှင့် မလောက်ပါ" ဟု လျှောက်လေ၏။
ကိုယ်တော်၏ တပည့်တော်ထဲမှ တစ်ယောက်ဖြစ်သော သျှိမုန်ပေတရု၏ညီ အန္ဒြေကလည်း၊ "မုန့်ငါးလုံးနှင့် ငါးနှစ်ကောင်ဟိသော အသျှေတစ်ယောက် ဤမှာ ဟိပါ၏။ သို့ရာတွင် ထိုမုန့်နှင့် ငါးများသည် ဤလူအားလုံးအတွက်မူ မလုံလောက်ပါ" ဟု လျှောက်လေ၏။
ယေသျှုကလည်း "လူတိကို ထိုင်ခိုင်းကြလော့" ဟု တပည့်တော်ရို့အား မိန့်တော်မူ၏။ ထိုနီရာ၌ မြက်ပင်ထူထပ်လျက်ဟိ၏။ ထို့ကြောင့် ��,������ လောက်ဟိသော ယောက်ျားရို့သည် ထိုနီရာ၌ ထိုင်ကြ၏။ ထို့နောက် ယေသျှုသည် မုန့်ကို ယူ၍ ကျေးဇူးတော်ကို ချီးမွမ်းပြီးမှ ထိုင်နိန်သော လူအပေါင်းရို့အား ဝီငှပီးတော်မူ၏။ ထိုနည်းတူ ကိုယ်တော်သည် ငါးကိုယူ၍ ဝီငှပီးပြီးလျှင် လူအပေါင်းရို့သည် ဝလင့်စွာစားကြ၏။ ထိုသို့ လူရို့သည် ဝလင့်စွာစားကြပြီးနောက် ကိုယ်တော်သည် တပည့်တော်ရို့အား "စားကြွင်းစားကျန်များ အလေအလွင့် မဖြစ်စီခြင်းငှာ စုသိမ်းကြလော့" ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ထို့ကြောင့် လူအပေါင်းရို့က ဝလင့်စွာစားကြပြီး တပည့်တော်ရို့သည် မုယောမုန့်ငါးလုံးမှ စားကြွင်းစားကျန်တိကို စုသိမ်းကြရာတွင် တောင်းဖြင့် ဆယ့်နှစ်တောင်း အပြည့်ရလေ၏။
တပည့်တော်ရို့သည် သုံး၊ လေးမိုင်ခန့် လှော်ခတ်ပြီးသောအခါ ယေသျှုသည် ရီထက်တွင် စက်တော်ဖြန့်၍ လောင်းအနားသို့ ကြွလာသည်ကို မြင်ကြသောကြောင့် သူရို့သည် ကြောက်လန့်ကြ၏။ ထိုအခါ ယေသျှုက "မကြောက်ကတ်ကေ့၊ ငါပင်ဖြစ်၏" ဟု တပည့်တော်ရို့အား မိန့်တော်မူ၏။ ထိုအခါ သူရို့သည် ဝမ်းမြောက်စွာဖြင့် ကိုယ်တော့်ကို လောင်းထက်သို့ တက်စီကြပြီးနောက် တစ်ခဏချင်းတွင် လောင်းသည် မိမိရို့ ခရီးဦးတည်ရာ ကမ်းခြီသို့ ရောက်လေ၏။
အသျှင်ယေသျှုက တပည့်တော်ခုနစ်ပါးကို ကိုယ်ထင်ပြခြင်း
ထိုသို့ ဖြစ်ပျက်ပြီးနောက် ယေသျှုသည် တပည့်တော်တိအား တိဗေရိအိုင်တွင် နောက်တဖန် ကိုယ်ထင်ပြတော်မူခ၏။ ပြတော်မူသည်မှာ ဤသို့ဖြစ်၏။ သျှိမုန်ပေတရုနှင့် အမြွှာပူးဟု ခေါ်သည့် သောမ၊ ဂါလိလဲပြည် ကာနမြို့သား နာသနေလ၊ ဇေဗေဒဲ၏ သားများနှင့် အခြားသော ယေသျှု၏တပည့်တော်နှစ်ယောက်သည်လည်း အတူတကွ ဟိနိန်ကြ၏။ သျှိမုန်ပေတရုက "အကျွန် ငါးဖမ်း လားဖို့ယာ" ဟု ပြောသောအခါ၊
တခြားလူတိက "သင်နှင့်အတူ အကျွန်ရို့လည်း လိုက်ပါဖို့" ဟု ဆို၍ သူရို့သည် လောင်းတစ်စီးဖြင့် ထွက်လာကြ၏။ သို့ရာတွင် သူရို့သည် ထိုညတွင် ဇာတစ်ခုမျှ မရကြပေ။ မိုးလင်းလာသောအခါ ယေသျှုသည် ရီကမ်းစပ်နားတွင် ရပ်နိန်တော်မူ၏။ သို့သော်လည်း တပည့်တော်တိက ယေသျှုဖြစ်သည်ကို မသိကြ။ ထိုအခါ ကိုယ်တော်က "မိတ်ဆွီရို့ ငါး မရကြသလော" ဟု သူရို့အား မိန်း၏။
"တစ်ခုလည်း မရပါ" ဟု သူရို့က ပြန်ပြောကြ၏။
ကိုယ်တော်က "သင်ရို့၏ပိုက်ကို လောင်း၏ညာဖက်မှာ ချကြလော့၊ ငါးတိ ရလာလိမ့်မည်" ဟု မိန့်တော်မူသည့်အတိုင်း သူရို့သည် ပိုက်ကို ချကြသောအခါ များစွာသော ငါးတိကို ဖမ်းမိသောကြောင့် ပိုက်ကိုပင် ဆွဲ၍ မတင်နိုင်ကြပေ။
ယေသျှု ချစ်သောတပည့်တော်က "သခင်ဘုရား ဖြစ်ပေ၏" ဟု ပေတရုအား ပြောလေ၏။ "သခင်ဘုရား ဖြစ်ပေ၏" ဟူသောစကား သျှိမုန်ပေတရုသည် ကြားလျှင်ကြားချင်း အဝတ်မဝတ်ဘဲ၊ အပြင်အင်္ကျီကို မိမိကိုယ်၌ ပတ်စည်းကာ ရီထဲသို့ ခုန်ဆင်းလေ၏။ အခြားသော တပည့်တော်ရို့သည် ငါးများနှင့် ပြည့်နိန်သော ပိုက်ကို လက်လံငါးဆယ်လောက် ကွာဝီးသည့်နီရာက လောင်းဖြင့် ဆွဲ၍ ကမ်းခြီသို့ လာကြ၏။ သူရို့သည် ကမ်းခြီသို့ ရောက်ကြသောအခါ မီးကျီးခဲမီးဖိုကိုလည်းကောင်း၊ ကင်ထားသော ငါးများကိုလည်းကောင်း၊ မုန့်တချို့ကိုလည်းကောင်း တွိ့ကြလေ၏။ ယေသျှုကလည်း "သင်ရို့ အဂု ဖမ်းမိသော ငါးတချို့ကို ယူခကြလော့" ဟု သူရို့အား မိန့်တော်မူ၏။
သျှိမုန်ပေတရုသည် လောင်းထက်သို့ ပြန်၍ တက်ပြီးလျှင် ငါးကြီး ������ ကောင်နှင့် ပြည့်နိန်သည့် ပိုက်ကွန်ကို ကုန်းထက်သို့ ဆွဲတင်လာ၏။ ငါးများသော်လည်း ပိုက်ကွန်သည် စုတ်ပြဲခြင်းမဟိပေ။
Libertações
Jesus expulsou demônios com autoridade. Os espíritos impuros não resistiam à sua palavra e saíam imediatamente.
ယေသျှုသည် ရောမစစ်ဗိုလ်၏ အခိုင်းအစီတစ်ယောက်ကို ကျန်းမာစီခြင်း
ယေသျှုသည် ကပေရနောင်မြို့သို့ ရောက်လာသောအခါ ရောမစစ်ဗိုလ်တစ်ယောက်သည် ကိုယ်တော်ပါးသို့ ရောက်လာပြီးလျှင် ကူညီရန် တောင်းပန်သည်မှာ၊ "ဆရာ၊ အကျွန့်တပည့်တစ်ယောက်သည် အဖျားရောဂါကို ပြင်းထန်စွာ ခံစားနိန်ရ၍ အိမ်၌ အိပ်ရာထက်မှာ တုံးလုံးလှဲနိန်ပါ၏" ဟု ဆိုလေ၏။
ယေသျှုကလည်း "ငါလား၍ သူ့ကို ကျန်းမာစီမည်" ဟု မိန့်တော်မူ၏။
ရောမစစ်ဗိုလ်က "ဤသို့ မဟုတ်ရပါ ဆရာ၊ ကိုယ်တော်တိုင် အကျွန့်အိမ်သို့ ကြွလာခြင်းငှာ အကျွန်နှင့် မထိုက်တန်ပါ။ အမိန့်ပီးလိုက်ရုံမျှဖြင့် အကျွန်၏တပည့်သည် နီကောင်းလားပါလိမ့်မည်။ အကြောင်းမူကား အကျွန်သည် အထက်အရာဟိတိ အမိန့်အာဏာအောက်၌ နီရသောသူတစ်ယောက် ဖြစ်ပါ၏။ အကျွန်မှာလည်း စစ်သားတိ အများကြီး ဟိပါ၏။ စစ်သားတစ်ယောက်ကို အကျွန်က ‘လား’ ဟု အမိန့်ပီးလိုက်လျှင် သူသည် လားရပါ၏၊ ‘လာ’ ဟု အမိန့်ပီးလိုက်လျှင် လာရပါ၏။ အကျွန့် အစီအပါအား ‘ဤအရာကို လုပ်ပါ’ ဟု အကျွန်က ဆိုလျှင် သူသည် လုပ်ရပါ၏" ဟု သူက လျှောက်လေ၏။
ယေသျှုသည် ထိုစကားကို ကြားသောအခါ လွန်စွာအံ့သြတော်မူ၍ ကိုယ်တော်၏နောက်သို့ လိုက်လာကြသောလူများကို ဤသို့ မိန့်တော်မူ၏။ "ငါဆိုသည်ကား၊ ဤသို့သောယုံကြည်ခြင်းကို ဣသရေလလူမျိုးထဲ၌ပင်လျှင် ငါ မတွိ့ဖူးသိမ့်။ သင်ရို့ကို ငါအမှန်ဆိုသည်ကား၊ လူရို့သည် အရှိ့ရပ်၊ အနောက်ရပ်က ရောက်လာကြပြီးလျှင် ကောင်းကင်နိုင်ငံ၏ပွဲတော်၌ အာဗြဟံ၊ ဣဇာက်၊ ယာကုပ်ရို့နှင့်အတူ ထိုင်ကြလိမ့်မည်။ သို့သော်လည်း နိုင်ငံတော်သား ဖြစ်ထိုက်သောသူများသည် ငိုကြွေးမြည်တမ်း၍ အံသွားကြိတ်နိန်ရမည့် မှောင်မိုက်ထဲသို့ ပစ်ချခြင်းကို ခံရကြလိမ့်မည်။" ထို့နောက် ယေသျှုသည် ရောမစစ်ဗိုလ်အား၊ "သင့်အိမ်သို့ ပြန်လော့၊ သင်ယုံကြည်သည့်အတိုင်း ဖြစ်လိမ့်မည်" ဟု မိန့်တော်မူ၏။
ထိုသို့ မိန့်တော်မူပြီးသည်နှင့် ရောမစစ်ဗိုလ်၏တပည့်သည် အဖျားရောဂါ ပျောက်ကင်းလေ၏။
နတ်ဆိုးပူးသောလူနှစ်ယောက်ကို ကျန်းမာစီခြင်း
ယေသျှုသည် အိုင်တစ်ဖက်ကမ်း၊ ဂါဒရနယ်စပ်ကို ရောက်သောအခါ နတ်ဆိုးဝင်ပူးနိန်သော သူနှစ်ယောက်သည် သင်္ချိုင်းဂူများကြားက ထွက်လာပြီး ကိုယ်တော့်ကို လာ၍ တွိ့ကြ၏။ လူများသည် ထိုနတ်ဆိုးပူးသော လူနှစ်ယောက်ကို အလွန်ကြောက်လန့်ကြသဖြင့် ထိုလမ်းမှ မလားဝံ့ကြ။ ချက်ချင်းပင်လျှင် ထိုသူနှစ်ယောက်က "ဘုရားသခင်၏သားတော် ယေသျှု၊ အကျွန်ရို့ကို ဇာလုပ်ပါဖို့လဲ၊ အချိန်မရောက်ခင် အကျွန်ရို့ကို အပြစ်ပီးဖို့ လာယာလား" ဟု အော်ဟစ်ကြ၏။
ထိုအရပ်နှင့် မနီးမဝီးတွင် ဝက်အုပ်ကြီးတစ်အုပ် အစာစားနိန်ကြ၏။ "အကျွန်ရို့ကို နှင်ထုတ်မည် ဆိုလျှင် ထိုဝက်အုပ်ထဲသို့ ဝင်ခွင့်ပီးပါ" ဟု နတ်ဆိုးတိက ယေသျှုအား တောင်းပန်ကြ၏။
ထိုသို့ဆိုလျှင် "ဝင်ကတ်လီ" ဟု ယေသျှုက မိန့်တော်မူလိုက်သောကြောင့် နတ်ဆိုးများသည် ထိုသူရို့ထဲမှ ထွက်၍ ဝက်များထဲသို့ ဝင်ကြ၏။ ထိုဝက်အားလုံးသည် အိုင်ကမ်းထောင်းစောက်မှ ရီအိုင်ထဲသို့ တစ်ဟုန်ထိုး ဗြီးဆင်းကြပြီးလျှင် ရီထဲ၌ သီကြလေ၏။
ဝက်ကျောင်းသားများသည်လည်း မြို့ထဲသို့ ဗြီး၍ ဝင်ကြပြီးလျှင် နတ်ဆိုးပူးနိန်သောသူတိ၌ ဖြစ်ခသည့်အကြောင်းစုံကို ပြောပြကြ၏။ ထိုမြို့တွင် ဟိသမျှသော လူတိသည် ယေသျှုအား တွိ့ရန် ထွက်လာကြ၏။ ထို့နောက် သူရို့သည် ကိုယ်တော့်ကို တွိ့ကြသောအခါ သူရို့နယ်မှ ထွက်လားရန် တောင်းပန်ပြောဆိုကြလေ၏။
ယေသျှုသည် လူအ တစ်ယောက်ကို စကားပြောနိုင်အောင် လုပ်ပီးခြင်း
ထိုသူနှစ်ယောက် ထွက်လားကြသောအခါ လူတချို့သည် နတ်ဆိုးဝင်ပူးနိန်သောကြောင့် စကားမပြောနိုင်သော လူအ တစ်ယောက်ကို ယေသျှုပါးသို့ ခေါ်ဆောင်လာကြ၏။ သို့သော် နတ်ဆိုးကို မောင်းထုတ်လိုက်သည်နှင့်တပြိုင်နက်၊ ထိုသူသည် စကားပြောနိုင်သည်ဖြစ်၍ လူတိုင်းက အံ့သြကြလေ၏။ သူရို့က "ဣသရေလလူမျိုးထဲ၌ ဤသို့သော အရာတိကို ငါရို့ တစ်ခါမျှ မတွိ့ဖူးပါကား" ဟု အံ့ဩကြ၏။
ယေသျှုနှင့် ဗေလဇေဗုလ
ထို့နောက် လူအချို့သည် နတ်ဆိုးဝင်ပူးသောကြောင့် မျက်စိကန်း၍ စကားအ နိန်သော သူတစ်ယောက်ကို ယေသျှုပါးသို့ ယူလာကြ၏။ ယေသျှုသည် ထိုသူအား ကျန်းမာစီတော်မူသဖြင့် ထိုသူသည် မျက်စိမြင်၍ စကားပြောနိုင်လေ၏။
မိန်းမတစ်ယောက်၏ ယုံကြည်ခြင်း
ယေသျှုသည် ထိုအရပ်မှ ထွက်ခွါပြီး တုရုနှင့် ဇိဒုန်မြို့ အနီးဝန်းကျင်ဒေသသို့ ကြွတော်မူ၏။ ထိုဒေသ၌ နီထိုင်သော ခါနာန်မိန်းမ တစ်ယောက်သည် ယေသျှုပါးသို့ ရောက်လာပြီး "ဒါဝိဒ်၏သားတော် အကျွန့်ကို သနားတော်မူပါ အသျှင်၊ အကျွန်၏သမီးသည် နတ်ဆိုး ဝင်ပူး၍ ပြင်းထန်စွာ ဝေဒနာခံစားနိန်ရပါ၏" ဟု ငိုယို၍ လျှောက်လေ၏။
သို့သော်လည်း ယေသျှုသည် သူမအား စကားတစ်ခွန်းမျှ ပြန်ပြောတော်မမူ။ ကိုယ်တော်၏တပည့်တော်ရို့သည် ကိုယ်တော့်ပါးသို့ လာရောက်ကာ "သူမကို ပြန်ခိုင်းလိုက်ပါ၊ သူမသည် နားပူနားဆာ လုပ်ကာ အကျွန်ရို့နောက်က လိုက်နိန်ပါရေ" ဟု တောင်းပန်ကြ၏။
ယေသျှုကလည်း "ဣသရေလအမျိုးထဲမှ ပျောက်နိန်ကြသောသိုးများ အတွက်သာ ငါ့ကို စီရွှတ်လိုက်၏" ဟု မိန့်တော်မူ၏။
သို့သော်လည်း ထိုအမျိုးသမီးသည် ကိုယ်တော်၏ ခြီတော်ရင်းသို့ လာ၍ ပျပ်ဝပ်လျက် "ဆရာ၊ အကျွန့်ကို ကူညီတော်မူပါ" ဟု လျှောက်၏။
ယေသျှုကလည်း "သားသမီးတိ စားမည့်အစာကို ခွီးတိကို မချပီးအပ်" ဟု ပြန်ပြောတော်မူ၏။
မိန်းမကလည်း "မှန်ပါ၏ အသျှင်၊ သို့သော်လည်း ခွီးတိတောင်မှ မိမိသခင်၏စားပွဲက ကျလာသော စားကြွင်းစားကျန်တိကို စားရခွင့်ဟိပါ၏" ဟု လျှောက်လေ၏။
ထို့နောက် ယေသျှုက "အချင်းမိန်းမ၊ သင်သည် ယုံကြည်ခြင်းကြီးမားသော သူတစ်ယောက် ဖြစ်၏။ သင် လိုသမျှ ပြည့်စုံပါစီ" ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ထိုခဏခြင်းတွင် ထိုမိန်းမ၏သမီးသည် ကျန်းမာခြင်းသို့ ပြန်ရောက်လေ၏။
ယေသျှုသည် နတ်ဆိုးပူးနေသော သူငယ်တစ်ဦးကို ကျန်းမာစီတော်မူခြင်း
ယေသျှုနှင့် တပည့်တော်ရို့သည် လူထုပရိသတ်ပါးသို့ ပြန်ရောက်လာကြသောအခါ လူတစ်ယောက်သည် ကိုယ်တော်ထံပါးသို့ ရောက်လာပြီး ရှိ့မှာ ဒူးထောက်လျက်၊ "အသျှင်ဘုရား၊ အကျွန့်သားကို သနားတော်မူပါ။ သူသည် ဝက်ရူးပြန်ရောဂါကို ပြင်းထန်စွာ ခံစားနိန်ရပြီးလျှင် မီးထဲ၌လည်းကောင်း၊ ရီထဲ၌လည်းကောင်း မကြာမကြာ လဲကျတတ်ပါ၏။ အကျွန်သည် ကိုယ်တော်၏တပည့်တိပါးသို့ သူ့ကို ပို့ဆောင်ပြီးပါပြီ။ သို့သော် သူရို့သည် သူ့ကို ကျန်းမာစီခြင်းငှာ မတတ်နိုင်ကတ်ပါ" ဟု လျှောက်၏။
ထိုအခါ ယေသျှုက "သင်ရို့သည် ယုံကြည် ခြင်းမဟိ၊ ဖောက်ပြန်တတ်သောအမျိုးပါကား၊ ငါသည် သင်ရို့နှင့်အတူ ဇာလောက်ကြာကြာ နီရပါဖို့လဲ။ ငါသည် သင်ရို့ကို ဇာလောက်ကြာကြာ သည်းခံနိန်ရပါဖို့လဲ။ သူငယ်ကို ငါ့ပါးသို့ ယူလာခ" ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ယေသျှုက နတ်ဆိုးကို အမိန့်တစ်ချက် ပီးလိုက်သည်နှင့် ထိုနတ်ဆိုးသည် သူငယ်ပါးမှ ထွက်လားသဖြင့်၊ သူငယ်သည် ချက်ချင်း ကျန်းမာလား၏။
ထိုအချိန်၌ တရားဇရပ်တွင် ဝိညာဉ်ဆိုးပူးသော လူတစ်ယောက်ဟိ၏။ ထိုသူသည် အော်ဟစ်ကြောက်လန့်၍၊ "နာဇရက်မြို့သားယေသျှု၊ ကိုယ်တော်သည် အကျွန်ရို့နှင့် ဇာသို့ ဆိုင်သနည်း။ အကျွန်ရို့ကို ဖျက်ဆီးဖို့ ရောက်လာသည်လော။ ကိုယ်တော်သည် ဘုရားသခင်ထံမှ ကြွလာသော သန့်ယှင်းသော သူဖြစ်သည်ကို — အကျွန်သိပါ၏" ဟု ဟစ်ကြော်လေ၏။
ယေသျှုကလည်း "တိန်း၍ နီပြီးလျှင် ထိုသူအထဲက ထွက်လားလော့" ဟု ဝိညာဉ်ဆိုးကို အမိန့်ပီးတော်မူလျှင်၊
ဝိညာဉ်ဆိုးသည် ထိုသူကို တက်စီပြီး ကြီးသောအော်ဟစ်ခြင်းကို ပြုပြီးမှ ထွက်လားလေ၏။
လူတစ်ယောက်ပါးမှ ဝိညာဉ်ဆိုးကို ယေသျှု မောင်းထုတ်ခြင်း
ယေသျှုနှင့် တပည့်တော်ရို့သည် ဂါလိလဲအိုင် တစ်ဖက်ကမ်းဟိ ဂါရစဒေသသို့ ရောက်ကြ၏။ ယေသျှုသည် လောင်းမှ ဆင်းတော်မူသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ဝိညာဉ်ဆိုးပူးသော သူတစ်ယောက်သည် ကိုယ်တော့်ကို တွိ့ခြင်းငှာ သင်္ချိုင်းမှ ထွက်လာလေ၏။ ထိုသူသည် သင်္ချိုင်းအုတ်ဂူများကြား၌ နိန်တတ်ပြီး၊ သူ့ကို ဇာသူတစ်ယောက်မျှ သံကြိုးနှင့်တုပ်၍ မထားနိုင်။ ထိုသူအား လက်ထိတ်၊ ခြီကျဉ်းရို့ကို သံကြိုးများဖြင့် အကြိမ်ကြိမ်တုပ်ထားခဖူး၏။ သို့သော် ထိုကြိုးများသာ ပြတ်လား၏။ ဇာသူမျှ သူ့ကို ထိန်းချုပ်၍ မရ။ ထိုသူသည် ခွန်အားကြီးသောသူဖြစ်၏။ ထိုသူသည် သင်္ချိုင်းအုတ်ဂူများကြား၌ သော်လည်းကောင်း၊ တောင်ကုန်းများအထက်၌ သော်လည်းကောင်း နိ့၊ ညမပြတ် ဟစ်အော်၍ လှည့်ပတ်လားလာကာ ကျောက်စောင်းနှင့် ကိုယ်ကို ပြတ်စီ၏။
ထိုသူသည် အဝီးမှ ယေသျှုကို မြင်လျှင် ဗြီးလာကာ ရှိ့တော်၌ ပျပ်ဝပ်လျက်၊ "အမြင့်ဆုံးသော ဘုရားသခင်၏ သားတော်ယေသျှု၊ ကိုယ်တော်သည် အကျွန်နှင့် ဇာသို့ ဆိုင်သနည်း။ အကျွန့်အား မညှဉ်းဆဲပါကေ့။ ဘုရားသခင်ကို တိုင်တည်၍ တောင်းဆိုပါ၏" ဟု ကျယ်သောအသံဖြင့် အော်ဟစ်တောင်းပန်လေ၏။ ထိုသို့ လျှောက်ထားသည့်အကြောင်းကား ယေသျှုသည် ထိုသူအား "ဆိုးညစ်သောဝိညာဉ်၊ ဤလူထဲက ထွက်လော့" ဟု မိန့်တော်မူသောကြောင့် ဖြစ်၏။
ကိုယ်တော်က "သင်၏နာမည်ကား မည်သို့နည်း" ဟု မိန်းတော်မူလျှင်၊
ထိုဝိညာဉ်ဆိုးက၊ "အကျွန်၏အမည်ကား၊ ‘လေဂေါင်’ ဖြစ်ပါ၏ — အကျွန်ရို့က အများဖြစ်ပါ၏" ဟု လျှောက်ထားပြီးမှ၊ မိမိရို့အား ထိုအရပ်မှ နှင်ထုတ်တော် မမူစီခြင်းငှာ အကြိမ်ကြိမ်တောင်းပန်လေ၏။
ထိုအချိန်၌ တောင်ခါးစောင်း၌ ကျက်စားနိန်သော ဝက်အုပ်တစ်အုပ်ဟိ၏။ ထိုဝိညာဉ်ဆိုးတိက "အကျွန်ရို့အား ထိုဝက်တိပါးသို့ ဝင်ပူးရသော အခွင့်ကို ပီးတော်မူပါ" ဟု တောင်းပန်ကြလျှင်၊ ကိုယ်တော်သည် ချက်ချင်း အခွင့်ပီးတော်မူ၏။ ထိုဝိညာဉ်ဆိုးရို့သည် ထိုသူပါးမှ ထွက်၍ ဝက်တိ၌ ဝင်ကြ၏။ အကောင်ရွီအားဖြင့် ��,������ ခန့် ဟိသော ဝက်အုပ်သည် — အိုင်ကမ်းထောင်းစောက်သို့ တစ်ဟုန်ထိုးဗြီးဆင်း၍ အိုင်၌ နစ်မွမ်းသီဆုံးကြ၏။
ဝက်ကျောင်းသော သူရို့သည် မြို့၊ ရွာများသို့ ဗြီး၍ သတင်းတော်ကို ပြောကြသဖြင့်၊ လူရို့သည် ထိုအမှုအရာများအား ကြည့်ရှုအံ့သောငှာ လာရောက်ကြ၏။
သို့သော် သင်ရို့က အကြင်သူ၌ မိဘကိုကူညီခြင်းငှာ ပစ္စည်းတစ်စုံတစ်ခု ဟိလျက်နှင့် ယင်းပစ္စည်းကို ‘ကော်ဘန်’ ဟုခေါ်သော ဘုရားသခင်အဖို့ လှူထားပြီးသော ပစ္စည်းဖြစ်၏ဟု ဆို၏။ ထိုသူသည် သားသမီးရို့ ပြုအပ်သောဝတ်ကို ပြုဖို့မလိုဟု သွန်သင်၏။ ယင်းပိုင် သင်ရို့ လက်ဆင့်ကမ်းပီးသော ထုံးတမ်းစဉ်လာတိနှင့် ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပက်တော်ကို ပယ်ကြ၏။ ထိုသို့ အခြားသော အကျင့်ဓလေ့များကိုလည်း သင်ရို့သည် ပြုကြ၏" ဟု မိန့်တော်မူ၏။
လူကို မသန့်ယှင်းစီသော အရာများ
ထို့နောက် ကိုယ်တော်သည် လူပရိသတ်ရို့အား တဖန်ခေါ်တော်မူပြီးလျှင်၊ "သင်ရို့အားလုံး ငါ့စကားကို နာယူ၍ နားလည်သိမှတ်ကြလော့။ လူ၏ပြင်ပမှ ဝင်သောအရာ တစ်စုံတစ်ခုမျှ လူကို မညစ်ညမ်းစီနိုင်။ လူ၏အတွင်းမှ ထွက်သောအရာကသာ လူကို ညစ်ညမ်းစီနိုင်၏။"
အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ ယုံကြည်ခြင်း
ထို့နောက် ယေသျှုသည် ထိုအရပ်မှထွက်၍ တုရုမြို့နယ်သို့ ကြွတော်မူ၏။ ရောက်လျှင်၊ အိမ်တစ်အိမ်တွင် ဝင်၍ တည်းခိုတော်မူ၏။ မိမိရောက်ကြောင်းကို ဇာသူ့ကိုမျှ မသိစီလိုသော်လည်း ပုန်းအောင်း၍ မနိန်နိုင်ပေ။ ဝိညာဉ်ဆိုးပူးသော မိန်းမသျှေတစ်ယောက်၏ အမိသည် ယေသျှု ရောက်သည်ကို ကြားလျှင် ချက်ချင်း ရောက်လာ၍ ခြီတော်ရင်း၌ ပျပ်ဝပ်ပြီးနိန်၏။ သူမသည် တစ်ပါးအမျိုး၊ ယှုရိပြည် ဖိနိတ်နယ်သူ ဖြစ်၏။ မိမိ၏သမီးပါးမှ နတ်ဆိုးကို နှင်ထုတ်ပီးတော်မူခြင်းငှာ ကိုယ်တော့်ကို တောင်းပန်၏။ ကိုယ်တော်ကလည်း၊ "သားသမီးတိကို ဦးစွာ ဝအောင်ကျွေးရ၏။ သားသမီးတိအဖို့ ကောင်းသောအစာကို ယူပြီးလျှင် ခွီးတိအား မကျွေးအပ်" ဟု သူမအား မိန့်တော်မူ၏။
ထိုအမျိုးသမီးကလည်း "မှန်ပါ၏အသျှင်၊ ထိုသို့ဆိုသော်လည်း သားသမီးရို့၏ စားကြွင်း၊ စားကျန်တိကို စားပွဲအောက်မှ ခွီးတိစားရကြပါ၏" ဟု ပြန်၍ လျှောက်လေ၏။
ထိုအခါ ယေသျှုက "သင်သည် ဤသို့ လျောက်ပတ်စွာ လျှောက်ထားသောကြောင့် အိမ်သို့ ပြန်လားလော့၊ နတ်ဆိုးသည် သင်၏သမီး အထဲက ထွက်လားယာ" ဟု မိန့်တော်မူ၏။
ထိုအမျိုးသမီးသည် မိမိအိမ်သို့ ပြန်၍ အိပ်ရာထဲ၌ လဲနိန်သော သူမ၏သမီးပါးမှ နတ်ဆိုးထွက်လားကြောင်းကို တွိ့ရလေ၏။
လူစုလူဝေးထဲမှ လူတစ်ယောက်က "ဆရာ၊ ဝိညာဉ်ဆိုးဝင်ပူးပြီး စကားအနိန်သော အကျွန်၏သားသျှေကို ကိုယ်တော်ထံသို့ ခေါ်လာပါ၏။ ဝိညာဉ်ဝင်ပူးသည့်အခါတိုင်း သားသျှေသည် မြီကြီးထက်မှာ လဲကျတတ်ပါ၏။ ပါးစပ်မှလည်း အမြှုပ်ထွက်၍ အံသွားကြိတ်ကာ ခန္ဓာကိုယ်ကိုလည်း မာတောင့်စီပါ၏။ ဆရာတပည့်တိကို ယင်းဝိညာဉ်အား နှင်ထုတ်ပီးစီခြင်းငှာ တောင်းပန်သော်လည်း သူရို့သည် မတတ်နိုင်ကြပါ" ဟု ကိုယ်တော့်ကို လျှောက်ထား၏။
ကိုယ်တော်က "အို၊ ယုံကြည်ခြင်း မဟိသောအမျိုး၊ ငါသည် သင်ရို့နှင့် ဇာလောက်ကြာကြာနီရမည်နည်း။ ဇာလောက်ကြာကြာ သင်ရို့ကို သည်းခံရမည်နည်း။ ယင်းသူငယ်ကို ငါ့ပါးသို့ ယူလာကြလော့" ဟု မိန့်တော်မူသည်အတိုင်း၊ သူရို့သည် သူငယ်အား ယေသျှုထံသို့ ယူလာကြ၏။
ထိုဝိညာဉ်သည် ယေသျှုကို မြင်လျှင်မြင်ချင်း သူငယ်အား ပြင်းစွာတုန်တတ်စီပြီး မြီထက်သို့ လဲကျကာ လူးလိမ့်လျက် သူငယ်၏ပါးစပ်မှ အမြှုပ်ထွက်လျက် နိန်၏။ ယေသျှုကလည်း "ဤပိုင် ဖြစ်နိန်သည်ကား ကြာယာလော့" ဟု သူငယ်၏ဖခင်အား မိန်းတော်မူလျှင်၊
ဖခင်က "အသျှေကတည်းမှစ၍ ဖြစ်နိန်ပါ၏။ ယင်းဝိညာဉ်ဆိုးသည် သားသျှေကို သီစီခြင်းငှာ မီးထဲ၌ လည်းကောင်း၊ ရီထဲ၌ လည်းကောင်း အလီလီ လဲစီတတ်ပါ၏။ ကိုယ်တော် တတ်နိုင်သည်ဆိုလျှင် အကျွန်ရို့ကို သနား၍ ကယ်မတော်မူပါ" ဟု ပြန်၍ လျှောက်ထား၏။
ယေသျှုက "ဇာကြောင့် ‘တတ်နိုင်တော်မူလျှင်’ ဟူ၍ ပြောသနည်း။ ယုံကြည်ခြင်းဟိသောသူအဖို့ ခပ်သိမ်းသော အမှုအရာကို တတ်စွမ်းနိုင်သည်" ဟု ထိုသူအား မိန့်တော်မူ၏။
ထိုအခါ သူငယ်၏ဖခင်က "အကျွန် ယုံကြည်ပါ၏။ သို့သော် အကျွန်၌ဟိသော ယုံကြည်ခြင်းကို ပိုပြီးဟိဖို့ မစတော်မူပါ" ဟု အသံကျယ်စွာ အော်ဟစ်၍ လျှောက်ထားလေ၏။
လူစုလူဝေးရို့သည် စုရုံး၍ ဗြီးလာကြသည်ကို ယေသျှုသည် မြင်တော်မူလျှင် "ဆွံ့အ၍ နားပင်းစီသော နတ်၊ ယင်းအသျှေပါးက ထွက်လော့။ ဇာခါမျှ ပြန်ဝင်မပူးကေ့၊ ငါ အမိန့်ပီး၏" ဟု ဝိညာဉ်ဆိုးအား မိန့်တော်မူ၏။
ထိုဝိညာဉ်သည် အော်ဟစ်ပြီးလျှင် သူငယ်အား ပြင်းစွာတက်စီပြီးမှ ထွက်လားလေ၏။ သူငယ်သည်လည်း လူသီကဲ့သို့ ဖြစ်နိန်သဖြင့် လူအပေါင်းရို့က "အသျှေ သီယာ" ဟု ပြောကြ၏။ သို့ရာတွင် ယေသျှုသည် သူငယ်၏လက်ကို ကိုင်၍ ထူမတော်မူလျှင် သူငယ်သည် ထလာ၏။
ယေသျှုသည် များစွာသော လူတိကို ကျန်းမာစီတော်မူခြင်း
ယေသျှုသည် တရားဇရပ်မှ ထွက်ကြွပြီး သျှိမုန်၏အိမ်သို့ ကြွတော်မူ၏။ သျှိမုန်၏ယောက္ခမသည် အဖျားဝေဒနာကို ပြင်းစွာ ခံစားနိန်သည်ဖြစ်၍ သူရို့သည် ထိုအကြောင်းကို ကိုယ်တော်အား လျှောက်ထားကြ၏။ သို့ဖြစ်၍ ကိုယ်တော်သည် သူမ၏အနားတွင် ရပ်ပြီးလျှင် အဖျားပျောက်စီရန် အမိန့်ပီးတော်မူလျှင် အဖျားပျောက်သဖြင့် ချက်ချင်းထ၍ သူရို့အား အာဂန္တုဝတ်ကို ပြုလေ၏။
ယေသျှုသည် ကမ်းထက်သို့ တက်သည်နှင့် နတ်ဆိုးတိပူးသောသူ တစ်ယောက်သည် မြို့မှလာ၍ ကိုယ်တော့်ကို လာရောက် တွိ့ဆုံလေ၏။ ထိုသူသည် အဝတ်ကိုမဝတ်၊ အိမ်တွင်မနီဘဲ သင်္ချိုင်းကုန်းများတွင်သာ နီသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်၏။ ယေသျှုကိုမြင်လျှင် သူသည် အော်ဟစ်ကာ ရှိ့တော်၌ပျပ်ဝပ်လျက် "ယေသျှု၊ အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ဘုရားသခင်၏သားတော်၊ အကျွန့်ပါးက ဇာအလိုဟိပါသလဲ၊ အကျွန့်ကို မနှိပ်စက်ပါကေ့၊ တောင်းပန်ပါ၏" ဟု ကျယ်သောအသံဖြင့် အော်ဟစ် လျှောက်ထားလေ၏။ ထိုသို့ လျှောက်ထားရသည့်အကြောင်းမှာ ယေသျှုသည် ဝိညာဉ်ဆိုးအား ထိုသူအထဲမှ ထွက်လားရန် အမိန့်ပီးလိုက်သောကြောင့်ဖြစ်၏။ ဝိညာဉ်ဆိုးသည် ထိုသူအား ကြိမ်ဖန်များစွာ ဝင်ပူးခ၏။ သူ၏ခြီ၊ လက်တိကို သံကြိုးများနှင့် တုတ်နှောင်ဖမ်းချုပ် စောင့်ကြပ်ထားသော်လည်း ထိုသူသည် သံကြိုးများကို ချိုးဖြတ်ကာ တောကန္တာရသို့ ထွက်ပြီးတတ်၏။
ယေသျှုက နတ်ဆိုးအား "သင့်နာမည်က ဇာလဲ" ဟု မိန်းတော်မူလျှင်၊ "အကျွန့်နာမည် လေဂေါင်ဖြစ်ပါ၏" ဟု ပြန်လျှောက်လေ၏။ အကြောင်းမှာ ထိုသူအား နတ်ဆိုးရို့သည် ပူးကပ်နိန်သောကြောင့်ဖြစ်၏။
နတ်ဆိုးရို့က "အကျွန်ရို့ကို အဆုံးမဟိသော တွင်းနက်ထဲ၌ လားဖို့ အမိန့်မပီးပါကေ့" ဟု ယေသျှုအား တောင်းပန်ကြ၏။
ထိုအရပ်၌ ဝက်အုပ်ကြီးတစ်အုပ်သည် တောင်ခါးစောင်းနားတွင် ကျက်စားလျက်ဟိ၏။ နတ်ဆိုးရို့သည် ထိုဝက်တိထဲသို့ ဝင်ပူးခွင့်ပြုရန် ယေသျှုကို တောင်းပန်ကြ၏။ ကိုယ်တော်သည်လည်း ထိုသူရို့အား အခွင့်ပီးတော်မူလေ၏။ နတ်ဆိုးရို့သည် လူမှခွါ၍ ဝက်တိထဲသို့ ဝင်ပူးကြ၏။ ထိုအခါ ဝက်တစ်အုပ်လုံးသည် အိုင်ကမ်းထောင်းစောက်သို့ တဟုန်ထိုး ဗြီးဆင်းလျက် အိုင်ထဲ၌ ရီနစ်သီဆုံးကြ၏။
ဤသို့ဖြစ်ပျက်သည့် အကြောင်းအရာများကို ဝက်ထိန်းသားရို့သည် မြင်လျှင် ဗြီး၍ မြို့ရွာများသို့ လားကာ ထိုအခြင်းအရာကို ပြောကြ၏။ လူတိကလည်း ထိုအဖြစ်အပျက်ကို ကြည့်ရန်ထွက်လာကြ၏။ ယေသျှုထံပါးသို့ ရောက်သောအခါ နတ်ဆိုး ထွက်လားသောသူသည် အဝတ်ကိုဝတ်၍ ယေသျှု၏ ခြီတော်ရင်းတွင် အကောင်းပကတိ ထိုင်နိန်သည်ကို မြင်လျှင် သူရို့အားလုံးသည် ကြောက်ရွံ့ကြ၏။
ငါအမှန်ဆိုသည်ကား၊ ဤအရပ်၌ဟိသော လူတချို့သည် ဘုရားသခင်၏ နိုင်ငံတော်ကို မမြင်ရခင် မသီရ" ဟု မိန့်တော်မူ၏။
အဆင်းသဏ္ဌာန် ပြောင်းလဲတော်မူခြင်း
ဤသို့ မိန့်တော်မူပြီးနောက် သျှစ်ရက်ခန့် ကြာသောအခါ ယေသျှုသည် ပေတရု၊ ယောဟန်၊ ယာကုပ်ရို့ကို ခေါ်၍ ဆုတောင်းခြင်းငှာ တောင်ထက်သို့ တက်ကြွတော်မူ၏။ ဆုတောင်းတော်မူစဉ် မျက်နှာတော်၏ အဆင်းသဏ္ဌာန်သည် ပြောင်းလဲလာ၍ အဝတ်တော်သည်လည်း ဖြူဖွေးတောက်ပလာ၏။ လူနှစ်ဦးသည် ရုတ်တရက်ပေါ်လာ၍ ကိုယ်တော်နှင့် စကားပြောလျက် နိန်၏။ ထိုသူရို့ကား မောသျှေနှင့် ဧလိယပင်ဖြစ်၏။ သူရို့သည် ဘုန်းတန်ခိုးတော်နှင့်တကွ ပေါ်လာ၍ ဘုရားသခင်၏ အလိုတော်နှင့်အညီ မကြာမီ ယေရုဆလင်မြို့၌ အသက်တော် စွန့်ရမည့်အကြောင်းကို ယေသျှုနှင့် ပြောနိန်ကြ၏။
ပေတရုနှင့် အဖော်များသည် ငိုက်မျဉ်းလျက် နိန်ကြ၏။ သို့ရာတွင် သူရို့ နိုးလာသောအခါ ယေသျှုသည် ဘုန်းတန်ခိုးတော်နှင့် လည်းကောင်း၊ ကိုယ်တော်နှင့်အတူ ရပ်နိန်သူနှစ်ဦးကိုလည်းကောင်း မြင်ကြ၏။ ထိုသူနှစ်ဦးရို့သည် ယေသျှုထံမှ ထွက်ခွါလားကြစဉ် ပေတရုက "သခင်၊ ဤနီရာ၌ နီစရာကောင်းပါ၏။ ကိုယ်တော်အတွက် တဲတစ်ဆောင်၊ မောသျှေအတွက် တဲတစ်ဆောင်၊ ဧလိယအတွက် တဲတစ်ဆောင်၊ တဲသုံးဆောင်ကို အကျွန်ရို့ ဆောက်ပီးပါမည်။" ဟု (ပြောမိပြောရာ ပြောသည်) လျှောက်ထား၏။
ပရိသတ်ထဲမှ လူတစ်ယောက်က "ဆရာ၊ အကျွန်၏ တစ်ဦးတည်းသောသားကို ကြည့်ရှုတော်မူပါ၊ တောင်းပန်ပါ၏။ နတ်ဝင်ပူးလို့ ရုတ်တရက် အော်ဟစ်တတ်ပါ၏။ နတ်က သူ့ကိုလှဲချ၍ မာတောင့်စီပြီးလျှင် ပါးစပ်မှအမြှုပ် ထွက်လာပါ၏။ နတ်ဆိုးက သူ့ကို နာကြင်အောင် နှိပ်စက်ပြီး ထွက်လားပါ၏။ အကျွန်ကလည်း ကိုယ်တော်၏တပည့်တော်တိကို နှင်ထုတ်ပီးဖို့ တောင်းပန်သော်လည်း သူရို့ မတတ် နိုင်ကြပါ" ဟု အော်၍ လျှောက်ထား၏။
ယေသျှုက "ယုံကြည်ခြင်းမဟိ၊ ဖောက်ပြန်တတ်သောလူတိ၊ ငါသည် သင်ရို့နှင့်အတူ ဇာအချိန်ထိကြာအောင် နီရမည်နည်း။ ဇာလောက်ထိ သည်းခံရမည်နည်း" ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ထို့နောက် ထိုသူအား "သင်၏သားကို မ၍ ဤနီရာသို့ ယူလာလော့" ဟု မိန့်တော်မူ၏။
ထိုလူငယ် လာစဉ်မှာပင် နတ်ဆိုးသည်သူ့အား မြီကြီးထက်၌လှဲချပြီး မာတောင့်စီ၏။ ယေသျှုသည် နတ်ဆိုးအား အမိန့်ပီး၍ လူငယ်ကို ကျန်းမာစီတော်မူပြီးနောက် ဖခင်အား ပြန်လည် အပ်ပီးတော်မူ၏။ လူအပေါင်းရို့သည် ဘုရားသခင်၏ မဟာတန်ခိုးတော်ကို မြင်ရ၍ အံ့သြကြကုန်၏။
အသီသတ်ခြင်း ခံတော်မူရမည့်အကြောင်းကို တဖန် ယေသျှုသည် ဖော်ပြတော်မူခြင်း
လူရို့သည် ယေသျှုပြုတော်မူခသော အမှုအရာများကြောင့် အံ့သြနိန်ကြစဉ်၊ ကိုယ်တော်က၊
ယေသျှုနှင့် ဗေလဇေဗုလ
ယေသျှုသည် ဆွံ့အသော နတ်ဆိုးကို နှင်ထုတ်တော်မူ၏။ နတ်ဆိုး ထွက်လားပြီးနောက် ဆွံ့အသောသူသည် စကားပြောလေ၏၊ ထို့ကြောင့် လူထုပရိသတ်ရို့သည် အံ့သြကြ၏။
တပည့်တော်တစ်ယောက်သည် ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်း၏ ကျွန်တစ်ယောက်ကို ခွတ်လိုက်လျှင် ထိုသူ၏ ညာဖက်နားရွက် ပြတ်လေ၏။
ထိုအခါ ယေသျှုက "တန်ဖိ" ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ကိုယ်တော်သည် ထိုသူ၏နားရွက်ကို လက်တော်နှင့် တို့တော်မူ၍ အနာကို ပျောက်စီတော်မူ၏။
ယောဟန်၏ စီတမန်များသည် အထံတော်မှ ထွက်လားကြပြီးနောက် ယေသျှုသည် ယောဟန်အကြောင်းနှင့် ပတ်သတ်၍ လူအစုအဝေးအား၊ "သင်ရို့သည် ဇာကို ကြည့်ရှုခြင်းငှာ တောကန္တရသို့ လားကြသနည်း၊ လေတိုက်၍ လှုပ်သည့် ကျူပင်ကို ကြည့်ရန် လားကြသလော၊ သို့တည်း မဟုတ် ဝတ်ကောင်းစားကောင်း ဝတ်ထားသောလူကို ကြည့်ခြင်းငှာ လားကြသလော၊ ဝတ်ကောင်းစားကောင်း ဝတ်ပြီးလျှင် စည်းစိမ်ခံစားနိန်သော လူတိကား မင်းစိုးရာဇာအိမ်တိတွင် နီထိုင်ကြ၏။ ငါ့ကို ပြောလော့၊ ပရောဖက်ကို ကြည့်ရန် လားကြသလော၊ မှန်ပါ၏။ ပရောဖက်ထက် သာ၍ ကြီးမြတ်သူကို ကြည့်ဖို့ လားကြခြင်းဖြစ်၏။ ကျမ်းစာလာသည်ကား၊ ‘သင်၏လမ်းကို အသင့်ဖြစ်စီရန် ငါ့၏ စီတမန်ကို သင်၏ ရှိ့၌ ငါစီရွှတ်မည်’ ဟု ဆိုရာ၌ ယောဟန်ကို ဆိုလိုခြင်းဖြစ်၏။ ငါဆိုသည်ကား၊ မိန်းမမွီးသော လူတိထဲ၌ ယောဟန်ထက်ကြီးမြတ်သော လူတစ်ယောက်မှ မဟိ။ သို့သော်လည်း ဘုရားသခင်၏ နိုင်ငံတော်၌ အငယ်ဆုံးသောသူသည် ယောဟန်ထက် သာ၍ ကြီးမြတ်သည်" ဟု မိန့်တော်မူ၏။
အခွန်ခံသောသူတိမှစ၍ လူအပေါင်းရို့သည် ယောဟန်၏ဗတ္တိဇံကို ခံယူခသဖြင့် ကိုယ်တော်၏စကားကို ကြားသောအခါ ဘုရားသခင်သည် ဖြောင့်မတ်တော်မူသည်ကို အသိမှတ်ပြုကြ၏။ သို့စေကာမူ ဖာရိယှဲနှင့် ကျမ်းတတ်ဆရာရို့က၊ မိမိရို့အတွက် ဘုရားသခင်ထားတော်မူသော အကြံအစည်တော်ကို ငြင်းပယ်သူများ ဖြစ်ကြသောကြောင့် ယောဟန်ပါးတွင် ဗတ္တိဇံကို မခံယူကြ။