O que são milagres e qual o seu propósito na Bíblia?

O que a Bíblia ensina sobre os milagres

Na Bíblia, o milagre é uma intervenção direta e soberana de Deus na história humana, alterando o curso natural dos fatos para cumprir um propósito divino. Eles nunca acontecem como mero espetáculo: nas Escrituras, cada ato extraordinário funciona como um sinal que revela quem Deus é, confirma a Sua palavra e aponta para o Seu Reino.

Desde o livramento de Israel no Mar Vermelho até os feitos narrados nos profetas, o milagre testemunha que o Criador não está limitado pelas leis da própria criação.

37 Adalese so o Devel sa šaj te ćerel!"(Luka 1:37)

26 O Isus dikhlja len šukar, i phenđa: "E manušenđe adava nane moguće, ali e Devlese sai moguće."(Matej 19:26)

A fé e a soberania divina

Nos Evangelhos, Jesus frequentemente associa o milagre à confiança de quem se aproxima dele. No entanto, a Bíblia não trata a fé como uma força mágica ou um mecanismo de barganha que obriga Deus a agir; a fé bíblica é a certeza humilde de que Deus tem poder para intervir segundo a Sua própria vontade.

A falta de fé, por outro lado, revela um coração fechado à ação divina, como ocorreu na própria cidade de Jesus, onde a incredulidade impediu o reconhecimento dos Seus feitos.

20 A o Isus phenđa lenđe: "Adalese so injen tikora verakere manuša. Čače vaćerava tumenđe: te ovel tumen ine vera sar zrno oti gorušica, ka phenen ine akala goraće: ‘Nakh akatar adari’, hem oj ka nakhel ine. Hem ništa naka ovel tumenđe ine nemoguće.(Matej 17:20)

23 A o Isus phenđa lese: "Te šaj? Sa šaj okolese kova verujini."(Marko 9:23)

50 A o Isus šunđa adava hem phenđa e Jairese: "Ma dara! Samo verujin hem oj ka ovel sasljardi!"(Luka 8:50)

21 A o Isus phenđa lenđe: "Čače vaćerava tumenđe, te ine tumen vera hem te na sumnjinđen, na samo da ka ćeren adava so me ćerđum e smokvaja nego hem ka šaj te vaćeren akala goraće: ‘Ušti hem frde tut ano more!’ – hem ađahar ka ovel.(Matej 21:21)

58 I na ćerđa but čudesija adari adalese so e manušen na ine vera.(Matej 13:58)

27 O Isus dikhlja len šukar, i phenđa: "E manušenđe adava nane moguće, ali na hem e Devlese. Adalese soi e Devlese sa moguće."(Marko 10:27)

27 A o Isus phenđa lenđe: "So nane moguće e manušenđe, mogućei e Devlese."(Luka 18:27)

Os milagres de Jesus: cura, provisão e misericórdia

O ministério terreno de Cristo foi marcado por atos de compaixão diante da dor humana. Em Caná da Galileia, na cura da mulher encurvada ou na multiplicação dos pães, Jesus respondeu à aflição concreta das pessoas e demonstrou autoridade sobre doenças, carências materiais e forças da natureza.

Essas ações serviram para atestar publicamente que ele era o Messias prometido, inaugurando o tempo da reconciliação com Deus.

11 Ađahar o Isus plo prvo čudesno znako ćerđa ani Kana e Galilejakiri, hem mothovđa pli slava, i lesere učenici verujinde ano leste.(Jovan 2:11)

16 O Isus lelja o pandž mare hem e duje maćhen, dikhlja nakoro nebo, zahvalinđa e Devlese zako hajba, phaglja len hem dinđa ko učenici te podelinen len e manušenđe. 17 I sare hale đikote na čalile. A palo adava, dešu duj korpe čedinde pe okolestar so ačhilo oto hajba.(Luka 9:16,17)

10 I jekh savato sar o Isus sikaj ine ani jekh sinagoga, 11 adari inele nesavi đuvli kola o bišukar duho ćerela ine te ovel namborme. Oj inele grbavo dešu ofto berš hem nisar našti ine te ispravini pe.

12 Kad o Isus dikhlja la, vičinđa la kora peste hem phenđa laće: "Đuvlije, oslobodimi injan taro to nambormipe!"

13 I čhivđa ple vasta upro late, a oj otojekhvar ispravinđa pe hem lelja te slavini e Devle.

14 Tegani e sinagogakoro vođa, holjame so o Isus sasljarđa ko savato, phenđa e narodose: "Isi šov dive ano kurko ko save šaj te ćerel pe buti! Ko adala dive aven hem oven sasljarde, a na ko savato!"

15 A o Gospod Isus phenđa lese: "Dujemujengere injen! Tumen li ko savato na phravena tumare guruve ili tumare here taro jasle te legaren le te pijel pani? 16 A akajai đuvli oto pleme e Avraamesoro kola o Sotoni ićerđa phandlja dešu ofto berš. Oj li na valjani te ovel phravdi taro akala lancija e nambormipasere ko savato?"

17 Kad phenđa adava, lađandile sare kola inele protiv leste, a sa avera manuša radujinde pe zako sa o šukar delja save o Isus ćerđa.(Luka 13:10-17)

49 ali kad dikhle le sar phirela upro jezero, lelje te vičinen, adalese so mislinde dai duho. 50 Sare dikhle le hem tresinde oti dar,

ali o Isus odmah phenđa lenđe: "Oven hrabra! Me injum. Ma daran!"(Marko 6:49,50)

14 Kad o manuša dikhle o čudesno znako savo o Isus ćerđa, phende: "Akavai čače o Proroko savo valjani te avel ko sveto!"(Jovan 6:14)

15 I molitva vaćerdi ani vera ka sasljari e namborme – o Gospod ka vazdel le. Hem te ćerđa grehija, ka ovel lese oprostime. 16 Adalese, vaćeren tumare grehija jekh averese hem molinen jekh averese te oven sasljarde. I molitvai e pravednikosiri zorali hem but šaj te ćerel.(Jakov 5:15,16)

17 O proroko o Ilija inele samo manuš sar hem amen. Sa vileja molinđa pe te na perel bršim, hem o bršim trin berš hem šov masek na pelo ki adaja phuv. 18 Onda palem molinđa pe, hem o nebo dinđa bršim, hem i phuv anđa plo bijandipe.(Jakov 5:17,18)

Sinais na igreja primitiva e a pregação do Evangelho

Após a ascensão de Jesus, o livro de Atos registra apóstolos e discípulos realizando sinais extraordinários no nome de Jesus. O objetivo desses acontecimentos era autenticar a mensagem da cruz diante de judeus e gentios, fortalecendo a proclamação da verdade em meio à perseguição.

As cartas do Novo Testamento mostram que a operação de milagres também faz parte dos dons distribuídos pelo Espírito Santo para a edificação da comunidade de fé.

22 Izraelconalen, šunen akala lafija: o Isus taro Nazaret inele manuš kole o Devel potvrdinđa angla tumende prekalo zorale delja, čudesija hem znakija save ćerđa prekalo leste, kad inele maškar tumende. Adava hem korkore tumen džanen.(Delja 2:22)

31 Kad završinde i molitva, o than kote inele tresinđa hem sare pherdile e Svetone Duhoja, i lelje hrabro te vaćeren e Devlesoro lafi.(Delja 4:31)

11 O Devel prekalo Pavle ćerđa bare čudesija. 12 Ađahar da đi hem o maramice hem o pojasija save ov pipinđa legarena ine e nambormenđe, hem on ovena ine sasljarde pumare nambormipastar, a o bišukar duhija ikljona ine olendar.(Delja 19:11,12)

12 O znakija save dokažinena mlo apostolstvo: o čudesna znakija, o čudesija hem o zorale delja, ćerdei maškara tumende ano baro strpljenje.(2. Korinćanenđe 12:12)

8 Adalese so, jekhese o Duho dela daro te vaćeri lafi oti mudrost, dok o isto Duho averese dela te vaćeri lafi oto džandipe. 9 Jekhese o Duho dela daro te verujini, dok o isto Duho averese dela daro te sasljari. 10 Jekhese o Duho dela daro te ćerel čudesija, a averese daro te prorokujini. Nekase dela daro te razlikujini e duhonen, nekase te vaćeri ano avera jezici, a nekase te tumačini adala jezici.(1. Korinćanenđe 12:8-10)

28 A o Devel ani Khanđiri čhivđa prvo e apostolen, dujto e prorokonen, trito e učiteljen, onda okolen kola ćerena čudesija, onda okolen kas isi daro te sasljaren, ili te pomožinen, ili te upravinen, ili te vaćeren ano avera jezici.(1. Korinćanenđe 12:28)

39 A o Isus phenđa: "Muken le te ćerel adava! Adalese so nijekh kova ano mlo anav ćerela čudo našti odmah te vaćeri bišukar mandar. 40 Adalese so okova kova nane protiv amende, ovi amencar!(Marko 9:39,40)

O milagre maior: a encarnação e a ressurreição

Embora curas físicas e provisões alimentares façam parte da narrativa bíblica, o ápice da intervenção de Deus na história é a pessoa de Jesus Cristo. Seu nascimento de uma virgem e sua ressurreição dentre os mortos constituem a vitória definitiva sobre o pecado e a morte.

O apóstolo João conclui que o valor central desses registros não é alimentar a curiosidade, mas levar quem lê a crer que Jesus é o Filho de Deus e, crendo, ter vida eterna.

22 Sa adava ulo sar te pherđol okova so o Gospod vaćerđa palo proroko:

23 "Šunen! I čhaj ka ačhol khamni!

Ka bijani murše hem ka vičinen le Emanuel"

(so značini: "O Devel amencar").(Matej 1:22,23)

9 I kad phenđa adava, legardilo upre ko nebo anglo lengere jaćha, a jekh oblako učharđa le hem našti ine više te dikhen le.(Delja 1:9)

7 Peljum ki phuv hem šunđum o glaso savo vaćeri maje: ‘Savle, Savle, sose progonineja man?’(Delja 22:7)

8 Tegani đerdinđa hem okova aver učeniko, okova kova prvo reslo đi o grobo, dikhlja hem poverujinđa. 9 Adalese so, on pana na halile soi pisime ano Sveto lil – da o Isus valjani te uštel taro mule.(Jovan 20:8,9)

29 A o Isus phenđa lese: "Adalese so dikhljan man, poverujinđan. Blago okolenđe kola na dikhle, a poverujinde."

30 O Isus anglo ple učenici ćerđa pana but avera čudesna znakija save nane pisime ani akaja knjiga. 31 Ali akavai pisime te verujinen dai o Isus o Hrist, o Čhavo e Devlesoro, hem te šaj, verujindoj, ovel tumen dživdipe ano lesoro anav.(Jovan 20:29-31)

O discernimento contra sinais enganosos

As Escrituras advertem com firmeza: a manifestação de algo sobrenatural não é garantia de que sua origem seja divina. Tanto o Antigo quanto o Novo Testamento ensinam que sinais podem ser imitados ou usados para desviar o povo da verdade.

Jesus e os profetas alertaram contra a busca doentia por prodígios e condenaram a postura daqueles que viram milagres evidentes, mas se recusaram a se arrepender de seus caminhos.

38 Tegani nesave učitelja e Zakonestar hem nesave fariseja phende e Isusese: "Učitelju, mangaja te dikha nesavo znako tutar sar dokaz da injan e Devlestar."

39 A o Isus phenđa lenđe: "I bišukar hem i neverno generacija rodela znako, ali nisavo znako naka del pe laće sem adava so inele e prorokose e Jonase. 40 Adalese so, sar so ‘o Jona trin dive hem trin raća inele ano vođi e bare maćhesoro’, ađahar hem me, o Čhavo e manušesoro, trin dive hem trin raća ka ovav ani phuv.(Matej 12:38-40)

20 Tegani o Isus lelja te ukorini e manušen taro dizja ano save ule but lesere čudesija so na pokajinde pe.

21 "Jao tumenđe, manušalen taro Horazin! Jao tumenđe, manušalen tari Vitsaida! Te oven ine čudesija maškaro manuša taro Tir hem taro Sidon save ule maškara tumende, pana angleder ka urjen pe ine ano šeja oto kanaj hem ka čhoren pepeo upro pumare šere sar te mothoven da kajinena pe. 22 Ali, vaćerava tumenđe: e manušenđe taro Tir hem taro Sidon ka ovel po lokhe ko dive oto baro sudo negoli tumenđe. 23 A tumen, manušalen taro Kafarnaum, na li đi o nebo ka vazden tumen? Đi o than e mulengoro isi te peren. Adalese so, te oven ine čudesija maškaro manuša tari Sodoma save ule maškara tumende, ka pokajinen pe ine hem i Sodoma ka ačhol ine đi avdive. 24 Ali, vaćerava tumenđe: e manušenđe tari Sodoma ka ovel po lokhe ko dive oto baro sudo negoli tumenđe."(Matej 11:20-24)

13 Tegani dikhljum sar taro muj e Aždajakoro, taro muj e Zverakoro hem taro muj e Hovavne prorokosoro ikljona trin bišukar duhija savei slična e žabenđe. 14 Adala duhija inele demonja save ćerena čudesija. On džana koro carija e svetosere sar te čeden len zako mariba ko Baro dive e Devlesoro, kova sa šaj.(Otkrivenje 16:13,14)

O testemunho contínuo da criação

Além dos eventos que rompem o curso normal do mundo, a Bíblia reconhece que a manutenção diária da vida e a complexidade do ser humano já revelam a grandeza miraculosa de Deus. Toda a ordem criada aponta para o Criador que a sustenta momento a momento.

37 A kad alo paše uzalo than kotar huljela pe ine tari e Maslinakiri gora, sa o učenici so inele adari lelje radosno hem oto sa o glaso te slavinen e Devle zako sa o čudesija save dikhle, 38 vaćerindoj:

"Blagoslovime o Caro

kova avela ano anav e Gospodesoro!

Nek ovel mir ano nebo

hem slava e Devlese ko učipe!"(Luka 19:37,38)