Misericórdia

18 Cò as Dia ann cosmhail riutsa, a mhaitheas aingidheachd, agus a ghabhas seachad air easaontas iarmad a oighreachd? Cha ghlèidh e a chorraich gu sìorraidh, a chionn gur toigh leis tròcair.

1 Dèan tròcair orm, a Dhè, a rèir do choibhneas gràidh; a rèir lìonmhorachd do chaomh-thròcairean, dubh as m’easaontas.

2 Gu h-iomlan ionnail mi om lochd, agus glan mi om pheacadh,

6 Cuimhnich do chaomh-thròcairean, a Thighearna, agus do choibhneasan gràdhach, oir tha iad ann o chian nan cian.

7 Peacaidhean m’òige agus m’easaontais, na cuimhnich thusa; a rèir do thròcair bi-sa cuimhneachail orm, air sgàth do mhaitheis, a Thighearna.

1 O na doimhneachdan ghlaodh mi riut, a Thighearna.

2 A Thighearna, èisd rim ghuth; thugadh do chluasan an aire do ghuth m’athchuingean.

11 A Thighearna, na cùm-sa do chaomh-thròcairean uam; gleidheadh do choibhneas gràdhach agus d’fhìrinn a-ghnàth mi.

6 Gu cinnteach leanaidh math agus tròcair mi uile làithean mo bheatha; agus còmhnaichidh mi ann an taigh an Tighearna fad mo làithean.

13 Mar a ghabhas athair truas da chloinn, gabhaidh an Tighearna truas dhiubhsan don eagal e;

15 Ach chan ann mar an cionta a tha an saor-thìodhlac. Oir ma fhuair mòran bàs tre chionta aoin, is mò gu mòr na sin a tha gràs Dhè, agus an tìodhlac tro ghràs a tha tre aon duine, Iosa Crìosd, pailt do mhòran.

15 Ciod uime sin? Am peacaich sinn, do bhrìgh nach eil sinn fon lagh, ach fo ghràs? Nar leigeadh Dia.

4 Ach Dia, a tha saoibhir ann an tròcair, airson a mhòr-ghràidh leis an do ghràdhaich e sinn,

5 Eadhon air dhuinn a bhith marbh ann am peacaidhean, cho-bheothaich e sinn maille ri Crìosd; (le gràs tha sibh air ur tèarnadh;)

9 Agus thubhairt e rium, Is leòr mo ghràs-sa dhut: oir tha mo chumhachd air a dhèanamh foirfe ann an anfhainneachd. Uime sinn is ro-thoilichte a nì mi uaill am anfhainneachdan, a-chum gun gabh cumhachd Chrìosd còmhnaidh orm.

13 An tì a dh’fhalaicheas a pheacaidhean, cha soirbhich leis; ach esan a dh’aidicheas agus a thrèigeas iad, gheibh e tròcair.

7 Trèigeadh an t-aingidh a shlighe, agus an duine eucorach a smuaintean, agus tilleadh e ris an Tighearna, agus nochdaidh e tròcair dha; agus ri ar Dia-ne, oir bheir e maitheanas gu pailt.

18 Agus air an adhbhar seo feithidh an Tighearna, a-chum gun nochd e deagh-ghean dhuibh; agus air an adhbhar seo àrdaichear e, a-chum gun nochd e tròcair dhuibh; oir is Dia ceart-bhreitheach an Tighearna; is beannaichte iadsan uile a tha a’ feitheamh ris-san.

13 Ach imichibh agus fòghlamaibh ciod as ciall dha seo, Tròcair is àill leam, agus chan ìobairt: oir cha tàinig mise a ghairm nam fìreanach, ach nam peacach a-chum aithreachais.

21 Air dol do Pheadar da ionnsaigh anns an àm sin, thubhairt e, A Thighearna, cia minig a pheacaicheas mo bhràthair am aghaidh, agus a mhaitheas mi dha? An ann gu ruig an seachdamh uair?

22 Thubhairt Iosa ris, Chan abair mi riut gus an seachdamh uair, ach gu deich agus trì-fichead seachd uairean.

14 Oir ma mhaitheas sibh an cionta do dhaoine, maithidh ur n-Athair nèamhaidh dhuibhse mar an ceudna:

31 Gidheadh ann ad mhòr-thròcair cha do chuir thu as dhaibh gu tur, agus cha do thrèig thu iad; oir is Dia gràsmhor agus tròcaireach thusa.

5 Is math don duine a bhios truacanta agus coingheallach, a riaghlas a ghnothaichean gu ceart,

17 Agus biodh maise an Tighearna ar Dia oirnn, agus daingnich thusa obair ar làmh dhuinn; seadh, daingnich obair ar làmh.

16 Thigeamaid uime sin le dànachd gu rìgh-chathair nan gràs, a-chum gum faigh sinn tròcair, agus gun amais sinn air gràs a-chum cobhair ann an àm feuma.

1 Air an adhbhar sin guidheam oirbh, a bhràithrean, tre thròcairean Dhè, ur cuirp a thoirt nam beò-ìobairt, naoimh, thaitnich do Dhia, nì as e ur seirbhis reusanta.

16 Oir is ann mar sin a ghràdhaich Dia an saoghal, gun tug e a aon-ghin Mhic fhèin, a-chum is ge bè neach a chreideas ann, nach sgriosar e, ach gum bi a’ bheatha shìorraidh aige.

29 Oir thìodhlaiceadh dhuibhse airson Chrìosd, chan e a-mhàin creidsinn ann, ach mar an ceudna fulang air a shon;

1 Agus chuir Heseciah fios gu Israel uile agus gu Iùdah, agus mar an ceudna sgrìobh e litrichean gu Ephraim agus gu Manaseh, iad a theachd gu taigh an Tighearna ann an Ierusalem, a chumail na càisge don Tighearna Dia Israeil.

2 Agus ghabh an rìgh comhairle, agus a uachdarain, agus an coitheanal uile ann an Ierusalem, a’ chàisg a chumail air an dara mìos.

3 Oir cha b’urrainn iad a cumail anns an àm sin, a chionn nach do naomhaich na sagartan iad fhèin gu leòr, agus nach robh an sluagh air cruinneachadh gu Ierusalem.

4 Agus thaitinn an nì ris an rìgh, agus ris a’ choitheanal uile.

5 Agus shuidhich iad reachd, gairm a thabhairt air feadh Israeil uile o Bheer-sèba eadhon gu Dan, iad a theachd a chumail na càisge don Tighearna Dia Israeil ann an Ierusalem; oir cha do chùm mòran i mar a bha e sgrìobhte.

6 Agus chaidh na gillean-ruith le litrichean on rìgh agus o a uachdarain air feadh Israeil uile agus Iùdah, agus a rèir àithne an rìgh, ag ràdh, A chlann Israeil, tillibh a dh’ionnsaigh an Tighearna, Dia Abrahàim, Isaaic, agus Israeil, agus tillidh esan a dh’ionnsaigh na fuidhill dhibh a chaidh as o làimh rìghrean Asiria.

7 Agus na bithibh cosmhail ri ur n-athraichean, agus cosmhail ri ur bràithrean a pheacaich an aghaidh an Tighearna, Dia an athraichean, agus thug esan thairis iad gu lèirsgrios, mar a chì sibh.

8 A-nis na bithibh-se cruaidh-mhuinealach cosmhail ri ur n-athraichean: thugaibh sibh fhèin thairis don Tighearna, agus rachaibh a-steach da ionad naomh, a naomhaich e gu bràth; agus dèanaibh seirbhis don Tighearna ur Dia, a-chum gun tionndaidh lasan a fheirge air falbh uaibh.

9 Oir ma thilleas sibh a dh’ionnsaigh an Tighearna, gheibh ur bràithrean agus ur clann iochd nam fianais-san a thug leo am braighdeanas iad, air chor is gun till iad a dh’ionnsaigh na tìre seo; oir gràsmhor agus tròcaireach tha an Tighearna ur Dia, agus cha tionndaidh e a ghnùis air falbh uaibh, ma thilleas sibh da ionnsaigh.

10 Agus chaidh na gillean-ruith thairis o bhaile gu baile, air feadh tìr Ephraim agus Mhanaseh, eadhon gu ruig Sebulun: ach bha iad a’ fanaid orra, agus a’ dèanamh ball-magaidh dhiubh.

11 Gidheadh, dh’irioslaich daoine àraidh de Aser, de Mhanaseh, agus de Shebulun iad fhèin, agus thàinig iad gu Ierusalem.

12 Mar an ceudna ann an Iùdah bha làmh Dhè a thoirt aon chridhe dhaibh, a dhèanamh àithne an rìgh agus nan uachdaran, a rèir facal an Tighearna.

13 Agus chruinnich ann an Ierusalem mòran sluaigh, a chumail fèill an arain neo-ghortaichte anns an dara mìos, co-chruinneachadh ro-mhòr.

14 Agus dh’èirich iad, agus thug iad air falbh na h-altairean a bha ann an Ierusalem, agus na h-altairean uile airson tùise thug iad air falbh, agus thilg iad iad ann an sruth Chidroin.

15 Agus mharbh iad a’ chàisg air a’ cheathramh-là-deug den dara mìos; agus bha nàire air na sagartan agus air na Lèbhithich, agus naomhaich iad iad fhèin, agus thug iad a-steach ìobairtean-loisgte do thaigh an Tighearna.

16 Agus sheas iad nan àit a rèir an riaghailt, a rèir lagh Mhaois, òglach Dhè: agus chrath na sagartan an fhuil a ghabh iad o làimh nan Lèbhitheach.

17 Oir bha mòran anns a’ choitheanal nach robh air an naomhachadh: uime sin bha cùram marbhadh na càisge air na Lèbhithich, airson gach neach nach robh glan, a-chum an naomhachadh don Tighearna.

18 Oir cha do ghlan mòran den t-sluagh, mòran de Ephraim, agus de Mhanaseh, de Isachar, agus de Shebulun iad fhèin; gidheadh, dh’ith iad a’ chàisg, cha b’ann mar a tha e sgrìobhte.

19 Ach rinn Heseciah ùrnaigh air an son, ag ràdh, Gun tugadh an Tighearna math maitheanas do gach aon, a dheasaich a chridhe a dh’iarraidh an Tighearna, Dia a athraichean, ged nach eil e glan a rèir glanadh an ionaid naoimh.

20 Agus dh’èisd an Tighearna ri Heseciah, agus leighis e an sluagh.

21 Agus chùm clann Israeil a bha an làthair ann an Ierusalem fèill an arain neo-ghortaichte seachd làithean le mòr-ghàirdeachas: agus mhol na Lèbhithich agus na sagartan an Tighearna o là gu là, a’ seinn le innealan fuaimneach don Tighearna.

22 Agus labhair Heseciah gu coibhneil ris na Lèbhithich uile, a theagaisg eòlas math an Tighearna; agus dh’ith iad air an fhèill rè seachd làithean, ag ìobradh ìobairtean-sìth, agus a’ cliùthachadh an Tighearna, Dia an athraichean.

23 Agus ghabh an coitheanal uile comhairle seachd làithean eile a chumail: agus chùm iad seachd làithean eile le aoibhneas.

24 Oir thug Heseciah rìgh Iùdah suas don choitheanal mìle tarbh òg, agus seachd mìle caora; agus thug na h-uachdarain suas don choitheanal mìle tarbh òg, agus deich mìle caora: agus naomhaich mòran shagart iad fhèin.

25 Agus rinn coitheanal Iùdah uile gàirdeachas, agus na sagartan, agus na Lèbhithich, agus an coitheanal uile a thàinig à Israel, agus na coigrich a thàinig à tìr Israeil, agus a bha a chòmhnaidh ann an Iùdah.

26 Mar sin bha mòr-aoibhneas ann an Ierusalem: oir o làithean Sholaimh mhic Dhaibhidh, rìgh Israeil, cha robh a leithid ann an Ierusalem.

27 An sin dh’èirich na sagartan agus na Lèbhithich, agus bheannaich iad an sluagh: agus chuala Dia an guth, agus thàinig an ùrnaigh suas da àite-còmhnaidh naomh-san, do nèamh.

1 Their iad, Ma chuireas duine air falbh a bhean, agus gun imich i uaithe, agus gun gabh i le fear eile, an till e da h-ionnsaigh a-rìs? Nach bi am fearann sin gu ro-mhòr air a thruailleadh? Ach rinn thusa strìopachas le mòran leannan; gidheadh till riumsa a-rìs, deir an Tighearna.

2 Tog do shùilean suas ris na h-ionadan àrda, agus, feuch, cia an t-àite anns nach do thruailleadh thu? Shuidh thu gam feitheamh anns na slighean, mar an t-Arabach anns an fhàsach; agus shalaich thu am fearann led strìopachas, agus led dhroch-bheairt.

3 Agus chumadh na frasan air an ais, agus an t-uisge deireannach cha robh ann; gidheadh, agadsa bha aodann strìopaich, chuir thu cùl ri nàire.

4 Nach gairm thu ormsa on uair seo, ag ràdh, M’athair, bu tusa fear-stiùraidh m’òige?

5 An gleidhear fearg gu bràth? An cumar corraich gu sìorraidh air chuimhne? Feuch, labhair, agus rinn thu aingidheachd; agus chaidh e leat.

6 Thubhairt an Tighearna rium fòs ann an làithean Iosiah an rìgh. Am faca tu ciod a rinn Israel chùl-sleamhnach? Chaidh i suas air gach sliabh àrd, agus fo gach crann gorm, agus an sin rinn i strìopachas.

7 Agus thubhairt mise, an dèidh dhi seo uile a dhèanamh, Till am ionnsaigh-sa: ach cha do thill i. Agus chunnaic a piuthar fhealltach Iùdah seo.

8 Agus chunnaic mise nuair, airson gach uile adhaltranais anns an robh Israel chùl-sleamhnach ciontach, a chuir mi air falbh i, agus a thug mi litir-dhealachaidh dhi, gidheadh nach do ghabh a piuthar fhealltach Iùdah eagal, ach gun d’imich i, agus gun do rinn i fhèin strìopachas mar an ceudna.

9 Agus thàrladh, le ro-mheud a tograidh gu neòghlaine, gun do thruaill i am fearann, agus gun do rinn i adhaltranas le clachan agus le croinn.

10 Agus fòs an dèidh seo uile cha do thill a piuthar fhealltach Iùdah riumsa le a h-uile chridhe, ach gu cealgach, deir an Tighearna.

11 Uime sin thubhairt Iehòbhah rium; Is mò a dh’fhìreanaich Israel chùl-sleamhnach i fhèin na Iùdah chealgach.

12 Imich agus glaodh na briathran seo fa chomhair na h-àird a tuath, agus abair; Till, O Israeil chùl-sleamhnaich, deir an Tighearna, agus cha leig mi mo chorraich ort; oir tha mise tròcaireach, deir an Tighearna, cha ghlèidh mi m’fhearg gu bràth.

13 A-mhàin aidich do chionta, gun do rinn thu easaontas an aghaidh an Tighearna do Dhia; agus gun do rinn thu do shlighean coitcheann do choigrich, fo gach aon chraoibh uaine; agus nach tug sibh gèill dom ghuth-sa, deir an Tighearna.

14 Tillibh, O chlann chùl-sleamhnach, deir an Tighearna, oir tha mi pòsda ribh: agus gabhaidh mi sibh, aon à baile, agus dithis à teaghlach, agus bheir mi sibh gu Sion:

15 Agus bheir mi dhuibh aodhairean a rèir mo chridhe fhèin, agus beathaichidh iad sibh le eòlas agus le tuigse.

16 Agus tàrlaidh, nuair a thèid sibh an lìonmhorachd agus am meud anns an fhearann, anns na làithean sin, deir an Tighearna, chan abair iad nas mò, Airc coicheangail an Tighearna, cha mhò a thig i nan aire, cha mhò a chuimhnicheas iad i, cha mhò a bheir iad sùil na dèidh, cha mhò a nìthear sin tuilleadh.

17 Anns an àm sin theirear ri Ierusalem rìgh-chathair an Tighearna; agus bidh tathaich nan uile chinneach da h-ionnsaigh, air sgàth ainm an Tighearna a bhios ann an Ierusalem: agus cha ghluais iad nas mò a rèir cruas an droch chridhe fhèin.

18 Anns na làithean sin thèid taigh Iùdah gu taigh Israeil; agus thig iad le chèile a-mach as an tìr mu thuath, a-chum an fhearainn a thug mise mar sheilbh dur n-athraichean.

19 Agus nuair a thubhairt mi, Cionnas a bheir mi àite dhut am measg mhac, agus a bheir mi dhut am fearann taitneach, oighreachd aoibhneach sluagh nan cinneach? An sin thubhairt mi, Goiridh tu riumsa, M’athair; agus cha till thu air d’ais om leantainn.

20 Gu deimhinn, mar a chlaonas bean neo-dhìleas o a fear-pòsda, mar sin bhuin sibhse gu neo-dhìleas riumsa, O thaigh Israeil, deir an Tighearna.

21 Chualas guth air na h-ionadan àrda, caoidh agus athchuinge chloinn Israeil; a chionn gun do chlaon iad an slighe; dhìochuimhnich iad an Tighearna an Dia.

22 Tillibh, o chlann chùl-sleamhnach; lèighsidh mise ur cùl-sleamhnachadh. Feuch, tha sinn a’ teachd ad ionnsaigh, oir is tu an Tighearna ar Dia.

23 Gu deimhinn chan eil ach dìomhanas anns na cnuic, ann an neart nan slèibhtean; gu deimhinn anns an Tighearna ar Dia-ne tha slàinte Israeil.

24 Ach dh’ith an nì nàireach sin suas saothair ar n-athraichean o ar n-òige; an caoraich, agus am buar, am mic, agus an nigheanan.

25 Laighidh sinn sìos nar nàire, agus thig ar masladh tharainn: a chionn gun do pheacaich sinn an aghaidh an Tighearna ar Dia, sinn fhèin agus ar n-athraichean, o ar n-òige eadhon gus an-diugh, agus nach robh sinn umhail do ghuth an Tighearna, ar Dia.