28 Bundan sonra İsa her şeyin zaten tamamlandığını biliyordu. Kutsal Yazılarʼın sözü yerine gelsin diye, "Susadım" dedi.* 29 Orada ekşi şarapla* dolu bir kap vardı. Askerler bir sünger alıp onu şaraba batırdılar. Sonra süngeri bir dalın ucuna* takıp İsaʼnın ağzına uzattılar. 30 İsa ekşi şarabı içtikten sonra, "Tamamlandı!" dedi. Ardından başını eğip ruhunu teslim etti.

23 Askerler İsaʼyı çarmıha gerdikten sonra Oʼnun elbiselerini alıp dört parçaya böldüler. Her askere birer pay düşecekti. Gömleğini* de aldılar. Gömlek boydan boya dikişsiz, tek bir kumaş parçasıydı. 24 Bu sebeple birbirlerine şöyle dediler: "Bunu yırtmayalım, kime düşecek diye kura çekelim."

Bu, Kutsal Yazıʼnın şu sözü yerine gelsin diye oldu:

"Giysilerimi aralarında paylaştılar

ve kaftanım için kura çektiler."*

İşte, bunları askerler yaptılar.

25 İsaʼnın çarmıhının yanındaysa kadınlar duruyordu. Onlar İsaʼnın annesi, teyzesi, Klopasʼın karısı Meryem, ve Mecdelli Meryemʼdi. 26 İsa, annesinin ve sevdiği öğrencinin* orada durduğunu gördü. Annesine, "Bayan*, işte bu senin oğlun!" dedi. 27 Ondan sonra öğrencisine "Bak, bu senin annen!" dedi. O öğrenci o günden sonra İsaʼnın annesini kendi evine aldı.

33 Kafatası denilen yere geldiler. Orada İsaʼyı ve suçluları birer çarmıha gerdiler. Suçlulardan biri İsaʼnın sağında, öbürü ise solundaydı. 34 O zaman İsa şöyle dedi: "Baba, onları bağışla. Çünkü ne yaptıklarını bilmiyorlar." Askerler İsaʼnın elbiselerini aralarında paylaşmak için kura çektiler.

35 Halk etrafta durmuş bakıyordu. Halkın liderleri de İsaʼyla alay ettiler. "Başkalarını kurtardı. Eğer O Allahʼın Mesihi, Allahʼın seçtiği kişiyse kendini de kurtarsın bakalım!" diyorlardı.

36 Askerler de İsaʼyla alay ettiler. Yaklaşıp Oʼna ekşi şarap* uzattılar. 37 "Eğer sen Yahudilerin kralıysan, kendini kurtar bakalım" dediler.

38 İsaʼnın başının üzerinde bir de şöyle bir yazı vardı: Yahudilerin Kralı budur.

39 Çarmıha gerilmiş suçlulardan biri İsaʼyı aşağılamaya başladı. "Sen Mesih değil misin? Haydi kendini de bizi de kurtar!" dedi.

40 Ama öbürü onu azarladı. "Sen Allahʼtan hiç mi korkmuyorsun?" diye karşılık verdi. "Sen de aynı ölüm cezasını çekiyorsun. 41 Aslında, biz haklı olarak ceza çekiyoruz. Yaptıklarımızın karşılığını alıyoruz. Ama bu adam hiçbir kötülük yapmadı."

42 Sonra, "Ey İsa, kral olarak geldiğinde beni hatırla" dedi.

43 İsa ona, "Sana doğrusunu söylüyorum, bugün benimle birlikte cennette olacaksın" dedi.

33 Saat öğleyin on iki olunca, bütün ülkenin üzerine karanlık çöktü. Bu karanlık saat üçe kadar sürdü. 34 Saat üçte İsa sesini yükselterek, "Elohi, Elohi, lema şevaktani?" dedi. Bu söz, "Allahım, Allahım, beni niçin terk ettin?" demektir.*

51 O anda tapınaktaki perde yukarıdan aşağıya kadar yırtılıp ikiye ayrıldı. Yer sarsıldı ve kayalar yarıldı. 52 Mezarlar açıldı ve Allahʼın kutsal halkından ölmüş olan birçok kişinin cesetleri dirildi. 53 Onlar İsaʼnın dirilişinden sonra mezarlarından çıkıp kutsal şehre* girdiler ve birçok kişiye göründüler.

54 İsaʼya bekçilik yapan yüzbaşı ve onun yanındaki adamlar deprem ve diğer olup bitenleri gördüler. Bu yüzden çok korktular ve şöyle dediler: "Bu adam gerçekten de Allahʼın Oğluʼydu!"

13 Bir kişinin kendi arkadaşları için canını vermesinden daha büyük bir sevgi yoktur.

16 Allah dünyayı o kadar sevdi ki, biricik Oğluʼnu verdi. Öyle ki, her kim Oʼna iman ederse mahvolmasın ama sonsuz yaşama kavuşsun.

10 Çünkü biz daha Allahʼa düşmanken, Oʼnun Oğluʼnun ölümü sayesinde kendisiyle barıştık. Barıştıktan sonra, Oğluʼnun yaşamı sayesinde kurtulacağımız çok daha kesindir.

16 Sevginin ne olduğunu şundan anlıyoruz: Mesih bizim için canını verdi. Bizim de imanlı kardeşlerimiz için canımızı vermemiz lazım.

2 Günahlarımızı bağışlatan kurban* Oʼdur. Bu kurban sadece bizim değil, bütün dünyanın günahlarını da bağışlatan kurbandır.

7,8 Bunun yerine yüceliğini kenara koyup köle gibi oldu,

insan olarak dünyaya geldi.

İnsan şeklinde bulunduğu zaman,

alçakgönüllülükle Allahʼa itaat etti,

ölmeye, hatta çarmıhta ölmeye razı oldu.

9 Biliyoruz ki, Mesih ölümden dirildi ve bir daha ölmeyecek. Ölümün artık Oʼnun üzerinde hükmü yok. 10 Çünkü Mesih ölümüyle günah karşısında ilk ve son defa öldü.* Şimdiyse hayatını Allah için yaşıyor.

3 Hepimiz vaftiz olunca Mesih İsaʼyla bir olduk; vaftiz olmakla Oʼnun ölümüne ortak olduk. Yoksa bunu bilmiyor musunuz? 4 Biz vaftiz edilirken Mesih İsaʼyla birlikte ölüp gömüldük. Mesihʼin Baba Allahʼın görkemli gücüyle ölümden dirildiği gibi biz de yepyeni bir yaşam sürelim.

27 İnsanın bir defa ölmesi ve ondan sonra yargılanması kaçınılmazdır. 28 Aynı şekilde Mesih de birçok insanın günahlarını ortadan kaldırmak için kendini bir defa kurban etti. O ikinci defa gelecek. Ancak bu sefer insanların günahını kaldırmak için değil, Oʼnu dört gözle bekleyenleri kurtarmak için gelecek.

22 Ey İsrail halkı! Şu sözleri dinleyin: Nasıralı İsa Allah tarafından kimliği size kanıtlanmış bir adamdır. Bildiğiniz gibi, Allah bunu Oʼnun aracılığıyla aranızda yapılan güçlü işler, harikalar ve mucizelerle yaptı. 23 Fakat Allahʼın önceden karar verdiği bir planı vardı. O, ne olacağını önceden biliyordu. Buna göre İsa elinize teslim edildi. Oʼnu Tevratʼı tanımayanların eliyle çarmıha çivileyip öldürdünüz. 24 Fakat Allah Oʼnu diriltti. Oʼnun ölüm acılarına son verdi. Çünkü ölümün İsaʼyı esir tutması mümkün değildi.

11 İyi çoban benim. İyi çoban koyunları için canını verir.

26 Demek ki, bu ekmeği her yediğiniz zaman ve bu bardaktan her içtiğiniz zaman, Rab gelinceye kadar, Oʼnun ölümünü bildirmiş olursunuz.