Mudança

8 Iosa Crìosd an-dè, agus an-diugh, agus gu sìorraidh an Tì ceudna.

6 Oir is mise Iehòbhah, cha chaochail mi: air an adhbhar sin chan eil sibhse, O chlann Iàcoib, air ur sgrios.

17 Tha gach uile dheagh thabhartas agus gach uile thìodhlac iomlan on àirde, a’ teachd a-nuas o Athair na soillse, maille ris nach eil atharrachadh, no sgàil tionndaidh.

31 Thèid nèamh agus talamh thairis; ach cha tèid mo bhriathran-sa thairis a-chaoidh.

17 Uime sin ma tha neach sam bith ann an Crìosd, is creutair nuadh e: chaidh na seann nithean seachad; feuch, rinneadh na h-uile nithean nuadh.

18 Ach air bhith dhuinne uile, le aghaidh gun chòmhdach, ag amharc mar ann an sgàthan air glòir an Tighearna, tha sinn air ar n-atharrachadh a-chum na h-ìomhaigh cheudna, o ghlòir gu glòir, mar le Spiorad an Tighearna.

2 Agus na bithibh air ur cumadh ris an t-saoghal seo: ach bithibh air ur cruth-atharrachadh tre ath-nuadhachadh ur n-inntinn, a-chum gun dearbh sibh ciod i toil mhath, thaitneach, agus dhiongmhalta sin Dhè.

2 A mhuinntir mo ghràidh, a-nis is sinne mic Dhè; agus chan eil e soilleir fhathast ciod a bhios sinn: ach tha fhios againn, nuair a dh’fhoillsichear esan, gum bi sinn cosmhail ris; oir chì sinn e mar a tha e.

21 A chruth-atharraicheas ar corp dìblidh, a-chum gun dèanar e co-chosmhail ra chorp glòrmhor fhèin, a rèir a obrachaidh leis a bheil e comasach air na h-uile nithean a chur fo a cheannsal fhèin.

51 Feuch, tha mi a’ labhairt nì diamhair ribh; cha chaidil sinn uile, ach caochlaidhear sinn uile,

52 Ann an tiota, ann am priobadh na sùla, ri guth na trompaid deireannaich (oir sèididh an trompaid), agus èiridh na mairbh neo-thruaillidh, agus caochlaidhear sinne.

8 Air an adhbhar sin, thugaibh a-mach toradh iomchaidh don aithreachas.

3 Chan eadh, tha mi ag ràdh ribh: ach mura dèan sibhse aithreachas, sgriosar sibh uile mar an ceudna.

19 Air an adhbhar sin, dèanaibh-se aithreachas agus bithibh air ur n-iompachadh, a-chum gum bi ur peacaidhean air an glanadh as, nuair a thig àmannan fionnaireachd o làthair an Tighearna;

1 Aig gach nì tha tràth, agus àm aig gach rùn fo nèamh:

4 Tha aon ghinealach a’ siubhal, agus ginealach eile a’ teachd; ach fanaidh an talamh gu bràth.

5 Eiridh mar an ceudna a’ ghrian, agus thèid a’ ghrian fodha, agus luathaichidh i da h-àite fhèin as an d’èirich i.

6 Thèid a’ ghaoth a làimh na h-àird a deas, agus thèid i mun cuairt don àird a tuath; thèid i mun cuairt agus mun cuairt a-ghnàth, agus ath-thillidh a’ ghaoth air a cuairtean fhèin.

7 Ruithidh na h-aibhnichean uile a-chum na mara, gidheadh chan eil a’ mhuir làn: a-chum an àite as an tàinig na h-aibhnichean, thuige sin tillidh iad a-rìs.

9 An nì a bha ann, is e an nì sin fhèin a bhitheas ann; agus an nì sin a rinneadh, is e an nì sin fhèin a nìthear; agus chan eil nì sam bith nuadh fon ghrèin.

10 A bheil nì ann mum faodar a ràdh, Feuch, tha e seo nuadh? Bha e ann cheana anns an t-seann aimsir a bha ann romhainn.

19 Feuch nì mi nì nuadh; a-nis brisidh e a-mach; nach toir sibh aire dha? Seadh, nì mi anns an fhàsach slighe, agus aibhnichean anns an dìthreabh.

3 Air dhuibh fhios seo a bhith agaibh air tùs, gun tig anns na làithean deireannach luchd-fochaid, ag imeachd a rèir an ana-miann fhèin.

4 Agus ag ràdh, Càit a bheil gealladh a theachd? Oir o chaidil na h-athraichean, tha na h-uile nithean a’ fantainn mar a bha iad o thoiseach a’ chruthachaidh.

5 Oir tha iad aineolach air seo de an deòin, gu robh na nèamhan ann o chian, agus an talamh na sheasamh as an uisge, agus anns an uisge, tre fhacal Dhè:

6 Tre an deachaidh an saoghal a bha an sin ann a sgrios, air teachd don dìle air.

7 Ach tha na nèamhan agus an talamh a tha a-nis ann, leis an fhacal sin fhèin air an tasgadh suas, agus air an gleidheadh fa chomhair teine air cheann là a’ bhreitheanais, agus sgrios dhaoine an-diadhaidh.