A mulher sábia
A mulher sábia constrói sua casa sobre o fundamento do temor do Senhor. Sua sabedoria abençoa a família, a comunidade e as gerações futuras.
A sabedoria que edifica
A mulher sábia edifica sua casa. O temor do Senhor é o princípio da sabedoria e a instrução que conduz à honra.
E goďaver džuvľi budinel peskro kher,
ale e diliňi les korkori čhivel tele peskre vastenca.
O goďaveripen chudel la sveta daraha anglo RAJ,
a te prindžareha le Svetes, akor achaľoha.
E sveto dar le RAJESKRI tut bararel avri andro goďaveripen,
te aveha pokorno, o manuša tut dena pačiv.
Te varekaske tumendar kampel goďi, mi mangel peske le Devlestar a ela leske diňi. Bo ov del ščirones sakones a na čhivkerel pro jakha.
Roden le RAJES the leskri zor,
ma preačhen te rodel leskro muj!
Virtude e excelência
A mulher virtuosa é coroada de força e dignidade. Ela abre a boca com sabedoria e a instrução da bondade está na sua língua.
Ko šaj arakhel lačha romňa?
Odi romňi mol buter sar o perli!
Hiňi urďi andre zor the andre pačiv
a na daral pes avre dživesestar.
O muj phundravel goďaha
a pre čhib la hin o kamibnaskro sikaviben.
Sar ušťen lakre čhave, žehňinen lake,
the lakro rom la ašarel.
Phenel lake: „But džuvľa hine lačhe romňija,
ale tu sal savorendar nekfeder!"
Ma de tuha te thovel avri oleha, hoj e džuvľi hiňi tuke pre dzeka,
bo o šukariben našľola,
ale kampel te ašarel ola džuvľa, savi pes daral le RAJESTAR.
E lačhi romňi hiňi sar e koruna pro šero le romeske,
ale odi, savi leske kerel ladž, hiňi sar o hňisos andre leskre kokala.
La džuvľa, so hiňi lačhejileskri, den o manuša pačiv,
ale o maribnaskre dochuden ča o barvaľipen.
O kher the o barvaľipen amen hin amare dadendar,
ale e goďaver romňi hin le RAJESTAR.
Exemplo e influência
A mulher sábia é exemplo de fé e bom testemunho. Suas atitudes inspiram e seu legado abençoa as gerações que virão.
A the o phureder džuvľa pes mi ľikeren avke, sar kampel le pobožne manušenge te dživel, te na vakeren o pľetki, te na aven otrokiňi la moľake. Mi sikaven oda, so hin lačho, a mi den le ternedere džuvľen goďi, hoj te kamen peskre romen the peskre čhaven. O terneder džuvľa mi en goďaver the pačivale, mi starinen pes pal peskre khera, mi en lačhe a mi podden pes peskre romenge, hoj ňikas te na avel so te phenel pro Lav le Devleskro.
Avke the lengre romňija te aven lačhe, na pľetkarki, ale strižba the pačivale andre savoreste.
„Akor ela o ňeboskro kraľišagos ajso, sar o deš pačivale čhaja, save peske ile o lampi a gele anglal te užarel le ternes. Ale pandž lendar sas diline a pandž goďaver. O diline peske ile o lampi, ale na ile peha olejos, ale o goďaver peske ile o lampi the le olejoha andro cakli. Sar imar but na avelas o terno, zadriminde savore a zasute.
Ale pal jepaš rat vareko vičinďa: ‚Dikh, o terno avel! Džan avri pal leste!‘
Akor ušťile savore čhaja a pripravinenas peske o lampi. A o nagoďaver phende le goďaverenge: ‚Den amen tumare olejostar, bo amare lampi murdaľon andre.‘
Ale o goďaver lenge odphende: ‚Na, bo na ela dos aňi amen aňi tumen. Feder ela, te tumenge džana te cinel olendar, ko bikenen olejos.‘
A sar gele te cinel, akor avľa o terno. Ola, ko sas pripravimen, gele leha andre pro bijav a phandľa pes andre o vudar.
Paľis doavle the okla čhaja a phenenas: ‚Rajeja, Rajeja, phundrav amenge!‘
Ale ov odphenďa: ‚Čačipen tumenge phenav, na prindžarav tumen!‘
Vašoda ma soven, bo na džanen o džives aňi e ora, kana avela o Čhavo le Manušeskro!"