A mulher sábia
A mulher sábia constrói sua casa sobre o fundamento do temor do Senhor. Sua sabedoria abençoa a família, a comunidade e as gerações futuras.
A sabedoria que edifica
A mulher sábia edifica sua casa. O temor do Senhor é o princípio da sabedoria e a instrução que conduz à honra.
બાકી જો તુમહેમાઅને યોકતાલ બુદયે કોમી હેય, તે પોરમેહેરાપાઅને માગા, તો ઠપકો દેયા વોગાર બોદહાન ઉદારતાથી દેહે, એને તો ચ્ચાલ દેઅરી.
Virtude e excelência
A mulher virtuosa é coroada de força e dignidade. Ela abre a boca com sabedoria e a instrução da bondade está na sua língua.
Exemplo e influência
A mulher sábia é exemplo de fé e bom testemunho. Suas atitudes inspiram e seu legado abençoa as gerações que virão.
એને તેહેકેનુજ ડાયેં થેએયેહેન હિકાડ, કા પોરમેહેરા ભક્તિ કોઅનારી થેએયેહે હારકા પવિત્ર જીવન જીવા જોજે, બીજહાવોય દોષ થોવનારી નાંય જોજે, દારવા પીનારી નાંય જોજે, બાકી હારાં જીવન જીવાહાટી હિકાડનારી જોજે. યાહાટી કા ચ્યો જુવાન થેએયેહેલ હોમજાડે, કા ચ્યો પોતે માટડાવોય એને પોહહાવોય પ્રેમ કોએ. એને પોતાલ તાબામાંય રાખે, પવિત્ર, માટડા પ્રતિ ઈમાનદાર રોય, એને પોતે ગુઉ હાંબાળે, દયાળુ એને પોતે માટડા તાબામાંય રોનારી જોજે, જેથી પોરમેહેરા વચના કાદાં નિંદા નાંય કોએ.
એને મંડળી સેવાકાહા થેએયોબી માનાપાના લાયકે રા જોજે, દોષ થોવનારી નાંય રા જોજે, બાકી હાચવીન વ્યવહાર કોઅનારી, એને બોદી વાતહેમાય ઈમાનદાર રા જોજે.
"પાછે ઈસુય ચ્યાજ શિષ્યહાન આખ્યાં, જોવે આંય, માઅહા પોહો પાછો યીહીં, તોવે હોરગા રાજ્ય ચ્યે દોહો કુંવારીયેહે પરમાણે ઓઅરી; જ્યો પોતાના દિવા લેઈને વોવડાલ મિળાં નિંગ્યહો. ચ્યેહેમાય પાચ મૂર્ખ એને પાચ હોમાજદાર આત્યો. મૂર્ખ કુંવારીહેય ચ્યેહે દિવા તે લેદા, બાકી ચ્યેહેય જૈતુના તેલ નાંય લેદા. બાકી જ્યો હોમાજદાર આત્યો ચ્યેહેય દિવા આરે સીચહયેમાય જૈતુના તેલ બી બોઅઇ લેદા. જોવે વોવડાલ યાં વાઆ લાગી ગીયી, તોવે ચ્યે બોદહયેન નિંદ યા લાગી, એને ચ્યો હૂવી ગીયો."
"આરદ્યે રાતી બોંબલા લાગ્યે: એઅયા, વોવડો યેય રિયહો, ચ્યાલ મિળાં ચાલા." તોવે બોદ્યો કુંવારીયો ઉઠીન ચ્યેહે દિવા હારાં કોઅરા લાગ્યો. એને ચ્યે મૂરખ્યેંહેય હોમાજદારહયેલ આખ્યાં, તુમહે જૈતુના તેલામાંઅને વાયજ આમહાનબી દિયા, કાહાકા આમહે દિવા ઉલાય જાં કોઅતાહા. બાકી હોમાજદારહ્યેય જાવાબ દેનો કા ઈ તેલ આમે એને તુમહેહાટી પુરાં નાંય ઓઅરી, હારાં તે ઈ હેય કા તુમા વેચનારાહાપાંય જાયને પોતાહાટી વેચાતાં લીયા. જોવે ચ્યો વેચાતાં લાં જાત, તોવે વોવડો યેય પોઅચ્યેલ, એને જ્યો તિયારી આત્યો, ચ્યો ચ્યાઆરે વોરાડા ગોઆમાય જાત્યો રિયો એને બાઅણા લાવી લેદા. યા પાછે બીજ્યો કુંવારીયોબી યેયન વોવડાલ આખા લાગ્યો, ઓ માલિક, આમહેહાટી બાઆં ઉગાડી દે. ચ્યાય જાવાબ દેનો, કા આંય તુમહાન હાચ્ચાંજ આખતાહાવ, કા આંય તુમહાન નાંય વોળખું. યાહાટી જાગતા રિયા, કાહાકા તુમહાન નાંય ખોબાર મા પાછા યેયના બારામાય, એને ચ્યા સોમાયા બારામાય.