A mulher sábia
A mulher sábia constrói sua casa sobre o fundamento do temor do Senhor. Sua sabedoria abençoa a família, a comunidade e as gerações futuras.
A sabedoria que edifica
A mulher sábia edifica sua casa. O temor do Senhor é o princípio da sabedoria e a instrução que conduz à honra.
Ɠima anzanui ná-pɛlɛyeɠei loni,
kɛlɛ ɠimalala gelei nɔnɔi woloni tɔ ɓɔɠɔi.
Ɠɔoɠɔ GALAGI ɠaazuluabai ɠa é ga ɠimalai lɔɔzeizuʋɛ,
è GALA Ɲadegai ɠwɛɛ, é ga kidafaawui.
Ɠɔoɠɔ GALAGI ɠaazuluabai ɠa ɗa nu ɠala ga ɠimalai,
aisa nu ʋa lɛbiya zɔlɔɔ, kɛni è ɓɔɠɔmaayei pɛ.
Ɠimalai ta GALA falii
Ni nui ta ɠa wo zaama, balagai ɠimalai ma, kɛni é fali GALA ma, nii a fe bɛ, mazɔlɔɔ GALA ka ɗa ɛsɛ pɛ kɔ ga faanɛɛi, zelilo faa nɔpɛ ge la ba.
À Ɠɔoɠɔ GALAGI ɠaiziɛ ta ná-zɛbɛi,
wɔin ɠɛ wo ma ga wo ɠɛ gaazu yeenɔpɛ.
Virtude e excelência
A mulher virtuosa é coroada de força e dignidade. Ela abre a boca com sabedoria e a instrução da bondade está na sua língua.
Undaanɛ nu ɠa ga naa, nii a anzanu zɔɓelamai zɔlɔɔ,
tosuʋɛ wɔɔlɔʋɛ kɔbu ani ʋagɔiti sɔngɔi ʋa.
Zɛbɛi ta unfemai, ta bɛ ga maaɠili zɔɔlai,
toɠa ɗa ɲɛɛ laa ɠakama, a ɠɛna ɠisiaa ʋelela ʋele vaiti su.
Toɠa ɗa ɓɔɛ ga ɠimalai,
soogɛ kalagi wosu ga wooɠɛɠiladai.
Ná-dointi ta ɗa wuzeɠe, ti ʋa ti ɗa maamusɛ.
Maamusɛ vai ɠa ɗa ɠɛ ga guyei sinigi la.
É ɠɛ ma: «Anzanui mɔinʋɛ, ti-losuʋɛti bɔɔlɔai,
kɛlɛ ɗɔun ɗa, è ɓudɛʋɛ ti pɛ maazu.»
Zaalai ɠa ga yaava ani, padai ɠa ɗa leʋe,
kɛlɛ anzanui é luazu Ɠɔoɠɔ GALAGI ʋa, naa ɠa maanɛai ga é maamusɛi zɔlɔɔ.
Ziilɔɔ anzanui ɠa ɗa sinigi nɔungi wuzeɠe,
kɛlɛ anzanui é unfetala vai ɠɛɛzu, toɠa sinigi ʋa ga kae wana zeeɓɛi.
Anzanu ʋagɔi ɠa ɗa lɛbiyai zɔlɔɔ,
suɓaa zunuiti ti naavoloi zɔlɔɔ.
Nu ɠa zoo è pɛlɛi ta anii kpein sɔlɔɔ ga pogani è-ɠɛɛni zea,
kɛlɛ Ɠɔoɠɔ GALAGI ɠila kpe nɔ ɠa a zoo, é ɠima anzanui ve nu ya.
Exemplo e influência
A mulher sábia é exemplo de fé e bom testemunho. Suas atitudes inspiram e seu legado abençoa as gerações que virão.
Bo ɠana nɔ anzanu ɓakologiti ma, ga ti-ziɛ ʋelei zoloo ɲadedai ma. Ti mina nu lɔɠɔ ɠoloɠolo faa ɠɛ, ti mina ɓɔɠɔ ve dɔɔi ya. Ti maanɛɛʋɛ, ti ɗa tɛnɛ pagɔiti bo, naa ɠa a kɛ ti anzalopoiti kala ga ti ti-zinigiti nɛɛ ʋɛ, ta ti-lointi, ta ti ɠɛ ga kidafaawu nuiti, ti ɲade, ti ɠaaɓa ta-ʋɛlɛi ma, ti ɠɛ ga nu ʋagɔ, ti ɓɔɠɔmaayei ti ɓɔɠɔ zinigiti bɛ, naa ɠa a kɛ nu mina woo ɲɔu wo GALA daawooi laalɔɠɔma.
Anzanuiti ɓalaa maanɛɛʋɛ ti ɠɛ ga unfema nuiti, ti mina ɠɛ ga tɔɠɔ ɠoloɠolo nu, kɛlɛ kɛni ti ɠɛ ga sɔɓelama nu, ti ɠɛ ga wooɠɛɠila nu fai pɛ su.
Faalaalii é ʋilɛ anzalopo puugɔiti ba
«Naazu, geeɠɔlɔgi ma masadai ɠa ɠula ga anzalopo puugɔ, niiti ti ta-lanboiti seɠeni, ti ɗa li anzazinigi laaɠomisu. Dɔɔlugɔiti ti ɠɛni ga ɠimalala nuiti, dɔɔlugɔiti ti ga ɠima nuiti. Zɔiti ti ɠɛni ga ɠimalala nuiti, naati ti ta-lanboiti daavegaiti seɠeni, ti la gulɔ ɠili kpɔni ba. Kɛlɛ ɠima geleiti ti gulɔi ʋuuni gooleiti su, ti kpɔ ta-lanboiti ba, ti ti zeɠe. Tɛi anzazinigi la ɠɛni ʋaani fala, ɲiimɛnii leʋeni ga ti pɛ, tama ti ɲiini.
«Kua zaamai, zezei woni, ti ɠɛ ma: ‹Anzazinigi ʋaa! À ɠulana, wo daaɠomi!› Anzalopoi naati pɛ ti wuzeɠeni, ti ta-lanboiti kpɛtɛ. Zɔiti ti ɠɛni ga ɠimalala nuiti, naati ti ɠɛni ɠima geleiti ma: ‹À gi ɠɔ wa-wulɔiti su, tɔɔzei gá-lanboiti ta ga za.› Ɠima geleiti ti ɠɛni ti ma: ‹Ɓa-o, gulɔi niiti ti la kula ɠɛa ade ʋa, tɔun à li yaaɠoiti pɔ bɛ, wo ta ɠeya ná ɓɔɠɔ ʋɛ.›
«Siɛgi zu ti ɠɛni liizu la gulɔi ɠeyazu, anzazinigi ʋaani. Zɔiti ti ɠɛʋele ɓɛtɛni, naati ti yɛni polu, ti lɛ vulu ɠɛɛ ʋɛlɛi wu, ti pɛlɛi laaɠulu.»
«Tago zuɠoozaai ma, anzalopoi zɔiti ɓalaa ti ʋaani, ti ɗa toligi wo, ti ɗa ɠɛ ma: ‹Màliɠii, màliɠii, pɛlɛi laalao gi ʋɛ.› Kɛlɛ é ɠɛni ti ma: ‹Gè bo wo ma ga gaamai, gè la wo ɠwɛɛ.› À ɠaazuɓa mu, tɔɔzei wo la foloi ta yeeɠɛɠalai ɠwɛɛ.»