A mulher sábia
A mulher sábia constrói sua casa sobre o fundamento do temor do Senhor. Sua sabedoria abençoa a família, a comunidade e as gerações futuras.
A sabedoria que edifica
A mulher sábia edifica sua casa. O temor do Senhor é o princípio da sabedoria e a instrução que conduz à honra.
लेकीन नीम दा टु यारीकारा दिमाक इन कमी ईरूल रा परमेश्वर से बेळुल, जो सप्पा मुंदुरी बिना दोष हचकु अनुग्रहपुर्वक कोळतान, अदिक आऊक कोटकु आदीत.
Virtude e excelência
A mulher virtuosa é coroada de força e dignidade. Ela abre a boca com sabedoria e a instrução da bondade está na sua língua.
Exemplo e influência
A mulher sábia é exemplo de fé e bom testemunho. Suas atitudes inspiram e seu legado abençoa as gerações que virão.
हांगा हाळामुंड आर्तेर्द चाल-चलन पवित्र लॉकुर घाई ईरूल; आंदुर निंदक आगबाळुल तथा अंगुर शयद या याल्ला अन्द लत आंदरी ईरबाळुल लेकीन वळ्लीद मातगोळ कल्सावळ्तेर ईरूल. ताकी आंदुर हारोदोर आर्तेर इक चेतावनी कोळ्त ईरूल कि तान गांडुर से अदिक चिकोर से प्यार ईटुल; अदिक खुद नियंत्रित, पवित्र, अदिक मान्ना अन्द वळ्लीद व्यवस्था माळावळ्त, अदिक तान गांड्ड उन हात्ती ईरावळ्त ईरूल, ताकी यावारा भी परमेश्वर उन दी टु बरावाळा वचन इन अपमान ईला माळुल.
ईदा प्रकार देल आंदुर हिंग्सुर भी आदर ताकोमा लायक आर्तेर ईरूल; अदिक अपमान इन मातगोळी माळावळतेर ईला ईरूल, लेकीन शालीन अदिक सप्पा मातगोळ दा विश्वास इन लायक ईरूल.
हत्त कुवारा पोरगोळ्द उदाहरण
"स्वर्ग इन राज्य आ हत्त कुवारा पोरगोळ घाई ईत्तीत जो तान मशाल हुडुकु मंळगार से भेंट माळली होटार. आंदुर दा टु अईद मूर्ख अदिक अईद समझदार ईरोर. आ अईद मूर्ख पोरगोळ तान मशालगोळ रा हुळदुर, लेकीन तान सांगुळ याण्णा हुळदीदिल; लेकीन समझदार पोरगोळ तान मशालगोळ सांगुळ तान चाळीगोळ दा याण्णा भी तुम कोंडुर. याग मंळगार उक बरली समय आत्त, रा आंदुर सप्पा पोरगोळ जपस्ली कुरतुर अदिक मिंगेदुर."
"आर्धा ईळ्लक इक धूम मचुस्त: ‘नोळी, मंळगार बरेत्यान! आऊन से भेंट माळोर साटी नळी.’ आग आंदुर सप्पा कुवारा पोरगोळ यदकु तान मशालगोळी ठीक माळली कुरतुर. अदिक मूर्ख पोरगोळ समझदार पोरगोळ से अंदुर, ‘तान याण्णा दा टु थ्वाळासा नामी भी कोळी, यतिकी नाम मशालगोळ नूनेत्याव.’ लेकीन समझदार पोरगोळ उत्तर कोट्टुर, ईला! नाव कोळ सकालेव. कदाचित ईद नाम अदिक नीम साटी पुरा आगिदील, ‘भला रा ईद आद कि नीव याण्णा मारावाळेर हात्ती होगकु तान साटी कोंडकु तंदकोमी.’ याग आंदुर याण्णा कोमोर साटी होगोर रा मंळगार होटबंदुन, अदिक जो तयार ईरोर, आंदुर आ मंळगार उन सांगुळ यल मदा आगताव आ मान्ना दा होटोदुर अदिक दरवाजा बंद माळकु आगीत."
"इदुर बाद्दा आंदुर दुसरा कुवारा पोरगोळ भी बंदकु अनली कुरतुर, ‘हे स्वामी, हे स्वामी, नाम साटी दरवाजा तेरू अदिक नामी बुळ्क बरगोळ!’ आ मंळगार उत्तर कोट्टुन, ‘ना नीम से खरा अनतीन, ना नीमी अरालीन.’"
इदुरसाटी जाग्सतेला ईरी, यतिकी नीव न आ दिन इक जान्सतीर, न आ समय इक.