Pular para o conteúdo
Publicidade

A mulher sábia: como ela edifica o lar e a família

Quem é a mulher sábia na Bíblia

A mulher sábia é aquela que edifica e preserva o seu lar a partir do temor do Senhor. Em vez de agir por impulso ou vaidade, ela recorre ao discernimento bíblico para tomar decisões, gerenciar recursos e orientar seus relacionamentos com prudência.

Nas Escrituras, o termo "casa" vai além das quatro paredes: representa a família, o patrimônio e a estabilidade da vida compartilhada. A mulher tola destrói essa estrutura com palavras ásperas, negligência e conflitos evitáveis, enquanto a sábia trabalha de forma ativa e paciente para sustentar os seus.

O alicerce da sabedoria: o temor a Deus

A sabedoria descrita no texto bíblico não nasce de intuição pessoal nem de acúmulo de experiência secular. Ela tem início no reconhecimento da soberania de Deus sobre todas as áreas da vida.

Quando surgem situações em que faltam discernimento e clareza, a orientação das Escrituras é buscar o auxílio de Deus em oração diária.

O caráter da mulher virtuosa na prática

O capítulo 31 de Provérbios descreve uma mulher ativa, equilibrada e produtiva. O valor que o texto bíblico atribui a ela não reside na beleza exterior transitória, mas na integridade moral e na capacidade de agir com diligência.

Sua boca comunica ensinamentos práticos acompanhados de misericórdia. Por causa de sua conduta exemplar, ela desfruta do reconhecimento público e do respeito de sua própria família.

O livro de Provérbios reforça repetidamente o impacto que a conduta de uma mulher exerce sobre a honra e a paz do ambiente em que vive:

O legado e o testemunho comunitário

No Novo Testamento, essa sabedoria ultrapassa o âmbito doméstico e se traduz em mentoria e maturidade espiritual para a comunidade de fé. As mulheres mais experientes são chamadas a instruir as mais jovens, unindo ortodoxia bíblica e comportamento digno.

Isto agjar sikav hem e pophure romnen te ponašinen pe sar so ličinela e romnenge soj tane sveta, te na keren špijolnukija hem te na oven zavisnikija tari mol, nego te sikaven adava soj šukar. Togaš ola šaj te sikaven e terne džuvlen te mangen pumare romen hem e čhaven, te kontrolirinen pe, te oven čisto srceja, te oven domakice, te oven ljubezna hem te pokorinen pe pumare romenge – te šaj te na mejlarel pe o lafi e Devleskoro.(Tit 2:3-5)

Isto agjar, lengere romnja mora te oven cenime, te na keren špijolnukija, te džanen te kontrolirinen pe hem te oven verna ko sa.(1 Timotej 3:11)

Na parábola das dez virgens, Jesus também utiliza o exemplo de mulheres preparadas para ilustrar a prudência de quem mantém a fé vigilante e perseverante até o fim.

O Isus phengja: "Togaš o carstvo nebesno ka ovel sar deš čhaja so lele pumare lampe hem iklile te udžaren e džamutre. Pandž lendar sine glupava, a pandž pametna. O glupava lele peja pumare lampe, ama na lele peja ujle bašo pumare lampe, a o pametna lele pumare lampe peja hem ujle da ki tegla. Adaleske so o džamutro alo pokasno, ola sarine pašlile hem zasuke.

I ki ekvaš i rat šundilo vikiba: ‘Akje o džamutro! Ikloven te udžaren le!’

Togaš o deš čhaja uštile hem spreminge pumare lampe.

O glupava vakerge e pametnonge: ‘Den amen hari taro tumaro ujle, soske amare lampe ačhona.’

A o pametna odgovoringe lenge: ‘Našti! Soske nane te resel ni tumenge ni amenge. Ama pošukar te džan hem te kinen tumenge ujle okote kaj so bikinena.’

Ama dži kote džana sine te kinen, alo o džamutro, i okola čhaja so sine spremna khuge leja ko bijav, hem o udar phandlilo.

Palo adava ale okola čhaja hem vikinge: ‘Gospodare! Gospodare, phrav amenge o udar!’

Ov odgovoringja lenge: ‘Čače vakerava tumenge: Na pendžarava tumen.’

Adaleske, oven džangavde, soske na džanena ni o dive ni o sati koga ka avel o Čhavo Manušeskoro."(Matej 25:1-13)

Edificar a própria casa, como ensina Provérbios 14:1, não é uma meta abstrata: é o resultado diário de decisões firmadas na verdade e no temor a Deus.

Seja o primeiro

Este artigo te tocou? Faça uma oração!

+581 estão orando agora.

Junte-se à corrente de oração.