A mulher sábia

1 زن حکیم خانۀ خویش را بنا می‌کند،

اما زن نادان به دست خود آن را ویران می‌سازد.

10 «ترس خداوند آغاز حکمت است،

و شناخت آن قدوس، بصیرت.

33 ترس خداوند، مربّیِ حکمت است،*

فروتنی، پیشروِ عزّت.

5 اگر از شما کسی بی‌بهره از حکمت است، درخواست کند از خدایی که سخاوتمندانه و بدون ملامت به همه عطا می‌کند، و به وی عطا خواهد شد.

11 خداوند و قوّت او را بطلبید؛

پیوسته جویای روی او باشید!

حکمت: همسری شایسته

10 کیست که همسری شایسته تواند یافت؟

ارج او از یاقوت بس فزونتر است.

25 قوّت و عزّت، جامۀ اوست؛

و بر روزهای آینده لبخند می‌زند.

26 دهان خود را حکیمانه می‌گشاید،

و تعلیم محبت‌آمیز بر زبان اوست.

28 فرزندانش برخاسته، او را مبارک می‌خوانند؛

شوهرش نیز او را می‌ستاید:

29 «زنان بسیار کارهای شایسته کرده‌اند،

اما تو بر آنها همه پیشی گرفته‌ای.»

30 جذابیت فریبنده است و زیبایی زودگذر؛

اما زنی را که از خداوند می‌ترسد، باید ستود.

4 زن شایسته، تاجِ سرِ شوهر است،

اما زنی که شرمساری به بار آورد،

همچون پوسیدگی است در استخوانهایش.

16 زنِ خوش‌رفتار عزّت می‌اندوزد،

مردان بی‌رحم، تنها دولت.

14 خانه و ثروت از پدران به ارث می‌رسد،

اما زن عاقل بخشش خداوند است.

3 به همین‌سان، زنان سالخورده باید شیوۀ زندگی محترمانه‌ای داشته باشند. نباید غیبت‌گو یا بندۀ شراب باشند، بلکه باید آنچه را که نیکوست تعلیم دهند، 4 تا بتوانند زنان جوانتر را خرد بیاموزند که شوهردوست و فرزنددوست باشند 5 و خویشتندار و عفیف و کدبانو و مهربان و تسلیمِ شوهر، تا کلام خدا بد گفته نشود.

11 به همین‌سان، همسرانشان* نیز باید باوقار باشند، و نه غیبت‌گو، بلکه معتدل و درخور اعتماد در همه چیز.

مَثَل ده باکره

1 «در آن روز، پادشاهی آسمان همچون ده باکره خواهد بود که چراغهای خود را برداشته، به استقبال داماد بیرون رفتند. 2 پنج تن از آنان دانا و پنج تن دیگر نادان بودند. 3 باکره‌های نادان چراغهای خود را برداشتند، امّا روغن با خود نبردند. 4 ولی دانایان، با چراغهای خود ظرفهای پر از روغن نیز بردند. 5 چون آمدن داماد به درازا کشید، چشمان همه سنگین شده، به خواب رفتند. 6 در نیمه‌های شب، صدای بلندی به گوش رسید که می‌گفت: "داماد می‌آید! به پیشواز او بروید!" 7 آنگاه همۀ باکره‌ها بیدار شدند و چراغهای خود را آماده کردند. 8 نادانان به دانایان گفتند: "قدری از روغن خود به ما بدهید، چون چراغهای ما رو به خاموشی است." 9 امّا دانایان پاسخ دادند: "نخواهیم داد، زیرا روغن برای همۀ ما کافی نخواهد بود. بروید و از فروشندگان برای خود بخرید." 10 امّا هنگامی که آنان برای خرید روغن رفته بودند، داماد سر رسید و باکره‌هایی که آماده بودند، با او به ضیافت عروسی درآمدند و در بسته شد. 11 پس از آن، باکره‌های دیگر نیز رسیدند و گفتند: "سرور ما، سرور ما، در بر ما بگشا!" 12 امّا او به آنها گفت: "آمین، به شما می‌گویم، من شما را نمی‌شناسم." 13 پس بیدار باشید، چون از آن روز و ساعت خبر ندارید.