A mulher sábia
A mulher sábia constrói sua casa sobre o fundamento do temor do Senhor. Sua sabedoria abençoa a família, a comunidade e as gerações futuras.
A sabedoria que edifica
A mulher sábia edifica sua casa. O temor do Senhor é o princípio da sabedoria e a instrução que conduz à honra.
زن دانا خانه خود را بنا میکند، اما زن نادان با دست خود خانهاش را خراب میکند.
ترس خداوند سرآغاز حکمت است. شناخت خدای مقدّس انسان را دانا میسازد.
خداترسی به انسان حکمت میآموزد و فروتنی برای او عزت و احترام به بار میآورد.
اما اگر کسی از شما خواستار حکمت و فهم برای درک ارادۀ خدا باشد، باید آن را از خدا درخواست کند، از خدایی که آن را سخاوتمندانه عطا میفرماید، بدون اینکه شخص را سرزنش کند، و به او عطا خواهد شد.
خداوند و قوت او را طالب باشید
و پیوسته حضور او را بخواهید.
Virtude e excelência
A mulher virtuosa é coroada de força e dignidade. Ela abre a boca com sabedoria e a instrução da bondade está na sua língua.
زن خوب را چه کسی میتواند پیدا کند؟ ارزش او از جواهر هم بیشتر است!
او زنی است قوی و باوقار و از آینده نمیترسد. سخنانش پر از حکمت و نصایحش محبتآمیز است.
فرزندانش او را میستایند و شوهرش از او تمجید نموده، میگوید: «تو در میان تمام زنانِ خوب، بینظیر هستی!»
زیبایی فریبنده و ناپایدار است، اما زنی که خداترس باشد قابل ستایش است.
زن نجیب، تاج سر شوهرش است، ولی زن بیحیا مانند خوره جان او را میخورد.
زن نیکو سیرت، عزت و احترام به دست میآورد، اما مردان بیرحم فقط میتوانند ثروت به چنگ آورند.
خانه و ثروت از اجداد به ارث میرسد، اما زن عاقل بخشش خداوند است.
Exemplo e influência
A mulher sábia é exemplo de fé e bom testemunho. Suas atitudes inspiram e seu legado abençoa as gerações que virão.
به زنان سالخورده نیز بیاموز که در زندگی و رفتار خود باوقار باشند، غیبت نکنند، اسیر شراب نبوده، آنچه را که نیکوست، به دیگران تعلیم دهند، تا بتوانند به زنان جوانتر بیاموزند که چگونه شوهر و فرزندان خود را دوست بدارند، عاقل و پاکدامن باشند، و کدبانویی شایسته و همسری مطیع برای شوهر خود باشند، تا کسی بهانهای برای بدگویی از کلام خدا نیابد.
زنان ایشان نیز باید محترم و باوقار باشند و دربارهٔ دیگران بدگویی نکنند، بلکه خویشتندار بوده، در هر امری قابل اعتماد باشند.
«در آن زمان، ملکوت آسمان شبیه ده ندیمه خواهد بود که چراغهای خود را روشن کردند تا به استقبال داماد بروند. پنج تن از این ندیمهها دانا و پنج تن دیگر نادان بودند. ندیمههای نادان چراغهای خود را برداشتند، اما روغن با خود نبردند. ولی ندیمههای دانا با چراغهای خود ظرفهای پر از روغن نیز بردند. چون آمدن داماد به طول انجامید، ندیمهها به خواب رفتند. اما در نیمههای شب، صدایی به گوش رسید که: "داماد میآید! برخیزید و به پیشوازش بروید!" همۀ ندیمهها بیدار شدند و چراغهای خود را آماده کردند. پنج دختری که روغن کافی نیاورده بودند، چون چراغهایشان در حال خاموش شدن بود، از پنج دختر دیگر روغن خواستند. ولی ایشان جواب دادند: "اگر از روغن خود به شما بدهیم، برای خودمان کفایت نخواهد کرد. بهتر است بروید و از فروشندگان برای خودتان روغن بخرید." ولی وقتی آنان برای خرید روغن رفته بودند، داماد از راه رسید و کسانی که آماده بودند، با او به جشن عروسی داخل شدند و در بسته شد. کمی بعد، آن پنج دختر دیگر رسیدند و از پشت در فریاد زدند: "سرور ما، سرور ما، در را باز کنید!" اما او جواب داد: "براستی به شما میگویم، من شما را نمیشناسم!" پس بیدار باشید چون نمیدانید در چه روز و ساعتی باز میگردم.