1 Mądra niewiasta buduje dom swój; ale go głupia rękami swemi rozwala.

10 Początek mądrości jest bojaźń Pańska, a umiejętność świętych jest rozum.

33 Bojaźń Pańska jest ćwiczenie się w mądrości, a sławę uprzedza poniżenie.

5 A jeźli komu z was schodzi na mądrości, niech prosi u Boga, który ją szczerze wszystkim daje, a nie wymawia; i będzie mu dana.

10 Któż znajdzie niewiastę stateczną, gdyż nad perły daleko większa jest cena jej?

25 Moc i przystojność jest odzieniem jej; nie frasuje się o czasy przyszłe.26 Mądrze otwiera usta swe, a nauka miłosierdzia jest na języku jej.

28 Powstawszy synowie jej błogosławią jej; także i mąż jej chwali ją,29 Mówiąc: Wiele niewiast grzecznie sobie poczynały; ale je ty przechodzisz wszystkie.

30 Omylna jest wdzięczność, i marna piękność; ale niewiasta, która się Pana boi, ta pochwały godna.

4 Żona stateczna koroną jest męża swego; ale która go do hańby przywodzi, jest jako zgniłość w kościach jego.

16 Niewiasta uczciwa dostępuje sławy, a mocarze mają bogactwa.

14 Dom i majętność dziedzictwem przypada po rodzicach; ale żona roztropna jest od Pana.

3 Także i stare niewiasty niech chodzą w ubiorze przystojnym, jako przystoi świętym; niech nie będą potwarliwe, nie kochające się w wielu wina, poczciwych rzeczy nauczające;4 Aby młodych pań rozumu uczyły, jakoby mężów swoich i dziatki miłować miały,5 A były roztropne, czyste, domu pilne, dobrotliwe, mężom swym poddane, aby słowo Boże nie było bluźnione.

11 Żony także niech mają poważne, nie potwarliwe, trzeźwe, wierne we wszystkiem.

1 Tedy podobne będzie królestwo niebieskie dziesięciu pannom, które wziąwszy lampy swoje, wyszły przeciwko oblubieńcowi.2 A było z nich pięć mądrych, a pięć głupich.3 One głupie wziąwszy lampy swoje, nie wzięły oleju z sobą.4 Lecz mądre wzięły oleju w naczynia swoje z lampami swemi.5 A gdy oblubieniec odwłaczał z przyjściem, zdrzemały się wszystkie i posnęły.6 A o północy stał się krzyk: Oto oblubieniec idzie; wynijdźcie przeciwko niemu!7 Tedy wstały one wszystkie panny i ochędożyły lampy swoje.8 Ale głupie rzekły do mądrych: Dajcie nam z oleju waszego, boć lampy nasze gasną.9 I odpowiedziały one mądre, mówiąc: Nie damy, by snać nam i wam nie dostało; idźcie raczej do sprzedawających, a kupcie sobie.10 A gdy odeszły kupować, przyszedł oblubieniec; a te, które były gotowe, weszły z nim na wesele; i zamknione są drzwi.11 Lecz potem przyszły i one drugie panny, mówiąc: Panie, Panie, otwórz nam!12 A on odpowiadając, rzekł: Zaprawdę powiadam wam, nie znam was.13 Czujcież tedy; bo nie wiecie dnia ani godziny, której Syn człowieczy przyjdzie.