A mulher sábia
A mulher sábia constrói sua casa sobre o fundamento do temor do Senhor. Sua sabedoria abençoa a família, a comunidade e as gerações futuras.
A sabedoria que edifica
A mulher sábia edifica sua casa. O temor do Senhor é o princípio da sabedoria e a instrução que conduz à honra.
K’orana ək’elynane zəiyfee, ces xavxhe ha’an,
beynyava zəiyfeeme cen xav cene xıleka hı’ğəkkar ha’an.
Rəbbile qəpq’ı’niy ats’alyne q’oma ulyozzur,
Muq’addasna qıvaats’ıyid ək’elika ıxhay vodun.
Rəbbile qəpq’ı’niyn k’orana ək’eliy terbiye hele.
Vuceecar-vuc xərra ıkdekkanar hı’rmatıka eyxhe.
Vuşde şavukamecab k’orana ək’el hivdiyxharxhee, mana Allahıke hevqe. Mang’vee mana qivdiykkın, hexxan ittevhu gırgıng’us hoole.
Virtude e excelência
A mulher virtuosa é coroada de força e dignidade. Ela abre a boca com sabedoria e a instrução da bondade está na sua língua.
Şavuk’leyiy yugna xhunaşşe aveykı,
mana gıranne g’ayebışile gıranna vor.
Bet
Mana gucuka, micagra vor,
ögiyle qööne ı’mreqar şadra ileeka.
Pe
Mana k’orane ək’elika yuşan hee’e,
məng’ı’qa yugna mı’sləhət vob.
Tsade
Uşaxar oza qeepxha, məng’ı’k’le baxtivarva eyhe,
adameeyir mana axtı qee’e:
Reş
«Yugun zəiyfabı geeb vob,
vaka sa ayqasdame deşda».
Şin
Zəiyfayna uftaniyvalla horbışikan kar vod,
micagiyvallab geeb deş aaxvas,
Rəbbile qiyeeq’ənna zəiyfar axtı qee’es.
Tav
Yugna xhunaşşe adamiyn tac vodun,
tesser ha’anar vuk’arne bark’uk akar.
Yik' yugne zəiyfayna hı’rmat geeb qooxhe.
Zulum hoolene adameeşe karcad sa’a.
Xaviy var-devlet dekkına miras vobna,
ək’elikana xhunaşşer Rəbbikena pay vobna.
Exemplo e influência
A mulher sábia é exemplo de fé e bom testemunho. Suas atitudes inspiram e seu legado abençoa as gerações que virão.
Yits’ne içiyne hək’eena misaala
Mane gahıl Xəybışda Paççahiyvalla nişikiy akaraba vuxhes? Haane, yits’ıyre içiy bazirbı alyaat’u tsumayne ögilqa qığeepç’ı. Mane içeeşina xhoyre ək’elikana, xhoyrer bəç’ər kar yeexhe. Bəç’ərne içeeşe bazirbı alyaat’anbı, yicbı gyoxhxhan ha’asın q’ışmee alyaat’a deş. Ək’elikanbışemee bazirbışika sacigee, q’ışıd alyaat’an. Tsuma qarı hidiyxharva, manbışin gırgınbı nik’en avqu g’alyabak’anbı.
Xəmne yı’q’nee «Tsumay qöövur, mang’une ögilqa qığeepç’eva» ts’ir qavayle. Mane gahıl, mane içerşin gırgınbı oza qeepxha con bazirbı qa’a giviyğal. Bəç’ərne içeeşe ək’elynanbışik’le eyhen: «Vuşde q’ışıke şasıd hele, yişin bazirbı k’ədəqqə vod». Ək’elynane içeeşe eyhen: «Deş hele, şi yişde q’ışıke şosud huvee, şasıd şosud g’ayxharas deş. Mançin nekke yugun, şu şosun hapk’ın massa helenbışike alişşe». Manbı q’ış alişşes hapk’ınne gahıl tsumay qaraylena. Manasa xhoyre içiymee, mang’uka sacigee davatbı ixhesde cigeeqa ikkeepç’ı, akkabı qa’anbı. Qiyğa bəç’ər içer qabı «Yişda xərna! Yişda xərna! Şasıd akka eeqeva!» eyhe. Tsumee manbışik’le eyhen: «Zı şok’le hək’en eyhe, zak’le şu vaats’a deş».
Mançil-allab muğurba vuxhe. Şok’le Mana qalesın yiğıd, sə’ətıd ats’a deş.