A mulher sábia
A mulher sábia constrói sua casa sobre o fundamento do temor do Senhor. Sua sabedoria abençoa a família, a comunidade e as gerações futuras.
A sabedoria que edifica
A mulher sábia edifica sua casa. O temor do Senhor é o princípio da sabedoria e a instrução que conduz à honra.
Mądra kobieta buduje swój dom, a głupia burzy go własnymi rękami.
Początkiem mądrości jest bojaźń PANA, a wiedza o tym, co święte, to rozum.
Bojaźń PANA jest pouczeniem w mądrości, a pokora poprzedza chwałę.
A jeśli komuś z was brakuje mądrości, niech prosi Boga, który daje wszystkim obficie i bez wypominania, a będzie mu dana.
Szukajcie PANA i jego mocy, szukajcie zawsze jego oblicza.
Virtude e excelência
A mulher virtuosa é coroada de força e dignidade. Ela abre a boca com sabedoria e a instrução da bondade está na sua língua.
Któż znajdzie kobietę cnotliwą? Jej wartość przewyższa perły.
Siła i godność są jej strojem; będzie się cieszyła jeszcze w przyszłości.
Otwiera swe usta mądrze i na jej języku jest prawo miłosierdzia.
Jej dzieci powstają i błogosławią jej, mąż także ją chwali:
Wiele kobiet poczynało sobie cnotliwie, ale ty przewyższasz je wszystkie.
Wdzięk jest zwodniczy i piękność próżna, lecz kobieta, która się boi PANA, jest godna pochwały.
Żona cnotliwa jest koroną swego męża, ale ta, która go hańbi, jest jak zgnilizna w jego kościach.
Miła kobieta dostępuje chwały, a mocarze zdobywają bogactwa.
Dom i bogactwo są dziedzictwem po ojcach, ale roztropna żona jest od PANA.
Exemplo e influência
A mulher sábia é exemplo de fé e bom testemunho. Suas atitudes inspiram e seu legado abençoa as gerações que virão.
Podobnie starsze kobiety niech zachowują się w sposób godny świętych, niech nie oczerniają, nie nadużywają wina, uczą tego, co dobre.
Niech uczą młodsze kobiety rozsądku, jak mają kochać swoich mężów i dzieci;
Żeby były roztropne, czyste, żeby zajmowały się domem, były dobre, posłuszne swoim mężom, aby nie bluźniono słowu Bożemu.
Ich żony także niech będą poważne, nierzucające oszczerstw, trzeźwe, wierne we wszystkim.
Wtedy królestwo niebieskie będzie podobne do dziesięciu dziewic, które wzięły swoje lampy i wyszły na spotkanie oblubieńca.
Pięć z nich było mądrych, a pięć głupich.
Te głupie, wziąwszy swoje lampy, nie wzięły ze sobą oliwy.
Lecz mądre wraz z lampami zabrały oliwę w naczyniach.
A gdy oblubieniec zwlekał z przyjściem, wszystkie zmorzył sen i zasnęły.
O północy zaś rozległ się krzyk: Oblubieniec idzie, wyjdźcie mu na spotkanie!
Wtedy wstały wszystkie te dziewice i przygotowały swoje lampy.
A głupie powiedziały do mądrych: Dajcie nam ze swej oliwy, bo nasze lampy gasną.
I odpowiedziały mądre: Nie damy, bo mogłoby i nam, i wam nie wystarczyć. Idźcie raczej do sprzedawców i kupcie sobie.
A gdy odeszły kupić, nadszedł oblubieniec. Te, które były gotowe, weszły z nim na wesele i zamknięto drzwi.
Potem przyszły też pozostałe dziewice i powiedziały: Panie, Panie, otwórz nam!
Lecz on odpowiedział: Zaprawdę powiadam wam, nie znam was.
Czuwajcie więc, bo nie znacie dnia ani godziny, o której Syn Człowieczy przyjdzie.