3 Бо гэта ёсьць воля Божая — сьвятасьць вашая, каб вы высьцерагаліся распусты,

4 каб кожны з вас умеў захоўваць сваё начыньне ў сьвятасьці і годнасьці,

5 а ня ў жарсьцях пажадлівасьці, як пагане, што ня ведаюць Бога;

13 Ежа для жывата, і жывот для ежы; але Бог зьнішчыць і тое, і другое. Цела ж не для распусты, але для Госпада, і Госпад — для цела.

3 І ўсякі, хто мае гэтую надзею на Яго, ачышчае сябе, бо Ён чысты.

1 Навучаньне Давіда. Шчасьлівы, каму дараваная правіна, каму пакрыты грэх.

2 Шчасьлівы чалавек, якому не палічыў ГОСПАД беззаконьняў, і ў духу якога няма нядбальства.

3 Калі я маўчаў, ссохлі косткі мае ў штодзённым стагнаньні маім,

4 бо дзень і ноч абцяжарвала мяне рука Твая; сокі мае высахлі, быццам у летнюю сьпёку. (Сэлях)

5 Грэх мой я паведаміў Табе і не схаваў беззаконьня майго. Я сказаў: «Вызнаю ГОСПАДУ правіны мае», і Ты дараваў мне віну грэху майго. (Сэлях)

6 Таму кожны багабойны бу­дзе маліцца да Цябе ў часе, калі можна знайсьці Цябе; нават калі разальюцца воды вялікія, яны не дакрануцца яго.

2 калі прарок Натан прыйшоў да яго пасьля таго, як ён увайшоў да Батшэвы.

3 Зьлітуйся нада мною, Божа, паводле міласэрнасьці Тваёй, і праз вялікую літасьць Тваю даруй правіны мае!

4 Абмый мяне ўсяго ад беззаконьня майго і ачысьці мяне ад грэху майго.

7 Вось, я ў беззаконьні нарадзіўся, і ў грэху зачала мяне маці мая.

8 Вось, Табе даспадобы праўда ў нутры, дык дай мне пазнаць мудрасьць у сэрцы маім.

9 Акрапі мяне ізопам, каб я ачысьціўся; абмый мяне, каб я стаўся бялейшым за сьнег.

10 Дай мне пачуць радасьць і вясёласьць, каб узьвесяліліся косткі, якія Ты скрышыў.

11 Адвярні аблічча Тваё ад грахоў маіх і прабач мне ўсе беззаконьні мае.

12 Сэрца чыстае ствары ў-ва мне, Божа, і дух упэўнены аднаві ў-ва мне.