Nascimento de Jesus: o relato bíblico e seu significado
O relato bíblico do nascimento de Jesus
Jesus nasceu em Belém da Judeia, conforme os registros históricos dos evangelhos de Mateus e Lucas. O nascimento ocorreu durante o governo de Herodes e o recenseamento ordenado pelo imperador romano César Augusto, quando Maria, prometida em casamento a José, deu à luz o Messias concebido pelo Espírito Santo.
O anjo Gabriel anunciou previamente a Maria que ela geraria o Filho de Deus:
Orduan diotsa Aingueruäc, Mariá, eztunala beldurric, ecen eriden dun gratia Iaincoa baithan.
Eta horrá, concebituren dun eure sabelean, eta erdiren aiz seme batez eta deithuren dun haren icena Iesus.
Hura içanen dun handi, eta eritziren ciayón Subiranoaren Semé: eta emanen diraucan Iainco Iaunac bere aita Dauid-en thronoa.
Eta regnaturen din Iacob-en etchearen gainean eternalqui, eta haren resumaren finic eztun içanen.(Lukas 1:30-33)
José enfrentou um dilema ao descobrir a gravidez antes do casamento formal. Para não expor Maria publicamente, considerou romper o noivado em segredo, até receber a revelação divina em sonho:
Bada Iesus Christen sortzea hunela içan da. Ecen Maria haren ama Iosephequin fedatua cela, hec elkargana gabe, içorra eriden cedin Spiritu sainduaganic.(Mateo 1:18)
Baina gauça hauc gogoan cerabiltzala, huná, Iaunaren Aingueruä aguer cequion ametsetaric, cioela, Ioseph Dauid-en semeá, ezaicela beldur eure emazte Mariaren hartzera: ecen hartan concebitu dena, Spiritu sainduaganic duc.
Eta erdiren duc seme batez eta deithuren duc haren icena Iesus. Ecen harc saluaturen dic bere populua hayen bekatuetaric.
Bada haur gucia eguin içan da, Iaunac Prophetáz erran vkan çuena compli ledinçát, cioela,
Huná, virginabat içorra içanen da, eta erdiren da seme batez, eta deithuren duté haren icena Emmanuel, cein erran nahi baita hambat nola, Iaincoa gurequin.
Lotaric iratzarturic bada Iosephec eguin ceçan Aingueruäc manatu ceraucan beçala, eta har ceçan bere emaztea.
Eta etzeçan hura eçagut, bere lehen semeaz erdi cedino: eta deiceçan haren icena Iesus.(Mateo 1:20-25)
O casal viajou cerca de 150 quilômetros de Nazaré a Belém por causa do alistamento civil. Como as acomodações locais estavam lotadas, a criança foi envolvida em faixas de pano e deitada em um cocho de alimentação de animais:
Igan cedin bada Ioseph-ere Galileatic, Nazaretheco hiritic, Iudeara, Dauid-en ciuitate Bethlehem deitzen denera (ceren baitzén Dauid-en etchetic eta arraçatic)
Scributan iar ledinçát Maria emaztetan eman içan çayonarequin, cein baitzén içorra.
Eta guertha cedin hec han ciradela, compli baitzitecen haren ertzeco egunac.
Eta erdi cedin bere seme lehen iayoaz, eta bandatoz trocha ceçan hura, eta eçar ceçan mangederán, ceren ezpaitzén hayendaco lekuric ostalerián.(Lukas 2:4-7)
Os primeiros testemunhos: pastores e magos
A notícia do nascimento não foi entregue primeiro a líderes religiosos ou palácios imperiais, mas a pastores no campo, nos arredores de Belém:
Ecen Dauid-en ciuitatean iayo çaiçuela Saluadorea, cein baita Christ Iauna.
Eta haur vkanen duçue seignale, eridenen baituçue haourra bandatoz trochatua, mangederán eçarria.(Lukas 2:10-12)
Eta guertha cedin, hetaric Aingueruäc cerurat ioan ciradenean, erran baitzeçaten artzainec elkarren artean, Goacen bada Bethlehemerano, eta dacussagun eguin içan den gauça haur, cein Iaunac iaquin eraci baitraucu.
Eta ethor citecen lehiatuqui, eta eriden citzaten Maria eta Ioseph, eta haourtchoa mangederán eçarria.
Eta ikussi vkan çutenean, publica ceçaten haourtchoaz erran içan çayena.
Eta ençun vkan cituzten guciéc mirets ceçaten hæy artzainéz erran içan çaizten gaucén gainean.(Lukas 2:15-18)
Meses depois, sábios do oriente chegaram guiados por uma estrela até a residência onde o menino estava com Maria, prestando-lhe adoração e entregando ouro, incenso e mirra:
Hec bada reguea ençunic parti citecen: eta huná, Orientean ikussi vkan çuten içarra hayén aitzinean ioaiten cen, haourtchoa cen lekuaren gainera ethorriric gueldi cedino.
Eta içarra ikussiric bozcario handiz boz citecen haguitz.
Eta etchera sarthuric eriden ceçaten haourtchoa bere ama Mariarequin: eta ahozpez adora ceçaten hura, eta bere thesaurac desplegaturic presenta cietzoten estrenác, vrrhe, encensu, eta myrrha.
Eta diuinoqui ametsetan aduertitu içanic ezlitecen Herodesgana itzul, berce bidez retira citecen bere comarcarát.(Mateo 2:9-12)
O propósito da encarnação
Na teologia bíblica, o nascimento de Jesus não é apenas a vinda de um profeta ou mestre moral, mas a encarnação: Deus assumindo a condição humana no tempo histórico para executar o plano de redenção:
Baina ethorri içan denean demboraren complimendua, igorri vkan du Iaincoac bere Semea emaztetic eguina, eta Leguearen azpico eguina:
Leguearen azpico ciradenac redemi litzançát, haourrén adoptionea recebi gueneçançát.(Galaziarrei 4:4,5)
Bada biz çuetan Iesus Christ baithan-ere içan den affectionea.
Ceinec Iaincoaren formán celaric ezpaitu estimatu harrapatze Iaincoaren bardin içatea: 7 Badaric-ere bere buruä ezdeustu vkan du, cerbitzari forma harturic, guiçonén irudico eguin içanic, eta formaz eriden içanic guiçon beçala:
Bere buruä beheratu vkan du obedient eguin içanic heriorano, are herio crutzecorano.(Filipoarrei 2:5-8)
Ao partilhar da mesma carne e sangue humanos, Cristo se tornou mediador entre Deus e a humanidade, enfrentando a morte para anular a condenação do pecado:
Ceren bada haourrac participant baitirade haraguian eta odolean, hura-ere halaber participant eguin içan da hetan beretan, herioaz deseguin leçançát herioaren iaurgoá çuena, cein baita deabrua:
Eta deliura litzançát herioaren beldurrez, bere vici gucian sclabo içatera suiet ciraden guciac.(Hebrearrei 2:14,15)
Halacotz behar cen gauça gucietan anayeac irudi licén, misericordioso licençát eta Sacrificadore subirano fidel Iaincoa baitharatco gaucetan, populuaren bekatuén pagamenduaren eguiteco.(Hebrearrei 2:17)
O próprio Jesus resumiu a razão do seu nascimento em seu julgamento diante do governador romano Pôncio Pilatos:
Erran cieçón orduan Pilatec, Regue aiz bada hi? Ihardets ceçan Iesusec, Hic dioc ecen Regue naicela ni. Ni hunetacotzát iayo içan nauc, eta hunetacotzát ethorri içan nauc mundura, testimoniage demodançát eguiari. Eguiatic den guciac, ençuten dic ene voza.(Joan 18:37)
O envio do Filho ao mundo revela a iniciativa de Deus em resgatar a humanidade por meio da fé:
Ecen hala Iaincoac onhetsi vkan du mundua, non bere Seme bakoitza eman vkan baitu, hura baithan sinhesten duenic gal eztadin, baina vicitze eternala duençát.(Joan 3:16)
Este artigo te tocou? Faça uma oração!
+581 estão orando agora.
Junte-se à corrente de oração.