Negação de Cristo: o tropeço de Pedro e a apostasia
O que a Bíblia ensina sobre a negação de Cristo
Negar a Cristo é recusar reconhecê-lo publicamente como Senhor e Salvador, seja por medo de retaliação, vergonha diante de outras pessoas ou rejeição deliberada do evangelho. A Bíblia adverte que a confissão de fé não é secundária: quem insiste em rejeitar a Jesus nesta vida não será reconhecido por ele na eternidade.
A advertência do próprio Jesus e das cartas apostólicas mostra a seriedade de renegar a fé:
A svako kova anglo manuša odreknini pe mandar, hem me anglo mlo Dad, kovai ano nebo, ka odrekninav man olestar."(Matej 10:33)
Adalese so, ko angli akaja neverno hem grešno generacija lađala mandar hem mle lafendar, hem me, o Čhavo e manušesoro, ka lađav olestar kad ka avav ani slava mle Dadesiri e svetone anđelencar."(Marko 8:38)
Te nakhavđam o patnje,
oleja hem ka vladina.
Te odrekninđam amen olestar,
hem ov ka odreknini pe amendar.(2. Timotej 2:12)
A fraqueza de Pedro e o perigo da apostasia
O Novo Testamento faz uma distinção clara entre a queda passageira motivada pelo medo e a negação obstinada que abandona a fé de vez.
No pátio do sumo sacerdote, sob a ameaça imediata de prisão, Pedro negou três vezes que conhecia o Mestre, exatamente como Jesus havia antecipado:
O Isus phenđa lese: "Čače vaćerava će, ki akaja rat, angleder so o bašno ka đilabi, trin puti ka hovave da na pendžareja man."(Matej 26:34)
A o Petar anglo sarijende hovavđa vaćerindoj: "Na džanav sostar vaćereja!"(Matej 26:70)
A negação de Pedro foi um ato covarde de autopreservação, mas não representava o estado definitivo do seu coração. Ao se dar conta do que fez, ele chorou amargamente, arrependeu-se e foi plenamente perdoado e restaurado por Jesus após a ressurreição.
Diferente do tropeço de Pedro, as Escrituras apontam dois tipos de negação grave e contínua:
A rejeição pública do Salvador: como a multidão em Jerusalém que escolheu um criminoso em vez de acolher o Justo diante do tribunal romano:
Odrekninđen tumen e Svecostar hem e Pravednikostar, a rodinđen te mukel pe tumenđe e ubica.(Delja 3:14)
A negação teológica e moral: manifestada por falsos mestres que distorcem o evangelho, promovem práticas corrompidas e rejeitam a divindade e a soberania de Jesus:
Ali, maškaro narodo inele hem hovavne proroci, sar so hem maškara tumende ka oven hovavne učitelja, kola čorale ka anen o hovavne sikaviba hem ka odbacinen e Gospodare kova otkupinđa len. Ađahar upra peste ka čhiven brzo propast.(2. Petar 2:1)
Koi hovavno te nane okova kova na priznajini dai o Isus o Hrist. Ko na priznajini e Dade hem e Čhave – ovi o antihrist.(1. Jovan 2:22)
A fidelidade bíblica não exige perfeição humana, mas um compromisso sincero e perseverante com a verdade, pronto a se arrepender das quedas e a permanecer firme na confissão de Cristo.
Este artigo te tocou? Faça uma oração!
+581 estão orando agora.
Junte-se à corrente de oração.