A nova jerusalém
A Nova Jerusalém é a cidade de Deus que desce do céu, morada eterna dos redimidos. Nela não haverá mar, morte, choro nem dor — Deus habitará com seu povo para sempre.
A cidade celestial
João viu a santa cidade, a Nova Jerusalém, descendo do céu como noiva adornada para o esposo. Ali Deus morará com seu povo.
K’ulluutti katamaa, taɂusubtti Iyyerusaalemi, entterii keesamin tasarssattetto mashaashe aani isi ekkaasattedde daruurkko Waa dollekko dagaa giraan ani dee; Haa taɂamatta taɂatii yaaye korffinjjekko biyaa giraan ani maale; «Hikkima! Waa kakkobbaraara min ibaaddone wota gira; isone wotana girnnara; isona gosakkeessayyan; Waa ussun isone wota Hedokkisoonna linnara; Ilmmi dubba ilɂoɂoottisookko shakaarara; kat’t’awwoo seera mankkoroorero maraan goyi goorttun gadda goorttun oottan goorttun abboosa hittakko horenbbaan lakkogiro.»
Ayyaanayi tanjiinttina taɂeertti wodami tos in beesegure k’ulluutti katamaa Iyyerusaalemi daruurkko Waa dollekko dagaa gira iin tuse. Kabaja tawaayi hank’k’ayisaa gitte; ifakokki hank’k’a aaloo kakkabajaame eɂemo aaninna, daawɂitii aani muc’c’i kaɂame awɂallokkiyye; Gooc’a tomonkko lama taɂabtto taɂatiinna taɂeertti tagimbbe ali abanaayite; gooc’a tomonkko lamaayi erggichcha tomonkko lama aallee oorare; gooc’a tomonkko lamaayi gutii taɂisiraɂeeli aaniikkokki mege s’aafame gire. Mina tabiyaaninne gooc’a seed, mina taɂeleenne gooc’a seed, mina tahegeleenne gooc’a seed, mina taɂiyaanne gooc’a seed abanaayite. Takatamaa alikkokki gimbbe ukum tomonkko lama abanaanaye; usu ukum gutii tomonkko lama idaaddoon ofarameeraankokki mege s’aafame gire;
Dubba kadaanddaara Goottaa Hedona idaado k’ulluukki min kawaakisee mankkoleeraan maraan katamaayi orroo k’ulluukki min kawaa ani lakkodeero; Kabaja tawaa mankkohank’k’aatto maraanna idaado ifakkisee mankkollee maraan katamaa arriti goorttun diginni eseen goggohank’ayiranun lakkodootisaro.
Hittakko abbaabatere erggichchati Waakkona kaɂidaado korffinjjekko obiyaaran daawɂitii aani ollaaraan ogiri beke olaga iin tuse; Hikki laga kakkatamaa kabalɂaankki raa t’eɂe belɂeesere roorara; lagaayi betenenna merggene diginni diginnii dubamaa gees kooyi tomonkko lama gale il kadubamare kagiri gaa gire; usu gaakonɂi baalallo gosa fayyisareen. Hittakko horenbbaan maamisikki k’anggo suure lakkogiro; kawaanna kaɂidaado korffinjje katamaayi orroo girnnara; ohandaaranna usu hedoyisayinnaraan. Horetteessa dinnaraan; megekkeessana bebbeedttisooyi gutii girnnara; Hittakko horenbbaan hemeen lakkogirnnatto; Goottaa Hedokkiso isoon mankkohank’ayisaro maraan korroontta goorttun kaɂaritii ifa lakkodootisaro; jiruu jiroommakko taa jiruu jiroomma geeranii iso reedinnaraan.
A pátria celestial
Os patriarcas aguardavam uma cidade que tem fundamentos, cujo arquiteto e construtor é Deus. Nosso lar eterno está além desta vida.
Gidda goɂameen hikkakko karoore daruurii kagiro ul halchcharaan; haannuun Waa isoon katamaa mankkoɂekkaasero maraan, «Hedookkiso» amami uumamin isoo lakkomullaaro.
Isin goɂameen tas’iyooni wodami tos gabbalantteettan. Esena arddotti tawaa katamaa talleetetto tadaruuree Iyyerusaalemitta; geggelooyi kakukkumero kamooggan kumaayi katootaamiro erggichchaal tos gabbalantteettan. Megekkiso daruurii kakkoons’aafamero, min kawaawun barkki olleeraan amaniilkotti haganaa, dubba gutii kafirddaaro Hedona duuddonɂi olleeraan k’ullooleekotti neefool tos gabbalantteettan. Ammato oɂusubuun t’eɂee aallee kawogarisaro kalleeroo Yesuusa tos, kaɂaabeela iigikko karoore kaɂayeesarona kaɂarac’c’aamero iigi tos gabbalantteettan.
Elekko talleetetta Iyyerusaalemi ade balichummaa giratta; esena Aayettaanitta.
«Wodanattisin arooc’annak’amo, Waayi ammana, iinna ada ammana. Aabbokkeekki minii minjjool kamooggan kagira, hikki liwaatewa ani segarewa, kakkoonseeyinara banɂe ekkaasinya. Ani seeyirena banɂe kakkoɂekkaase goorata, ani mankkogiroo isinna inne wota goggogirttaawun isin aatin kallami emeeyinara.
A glória da Nova Jerusalém
Deus habitará no meio do seu povo. Sua presença será a luz da cidade, e o rio da vida fluirá do trono de Deus e do Cordeiro.
Ani saami emeeyinnara; kallachchakkaa kukko maayyona goggoɂaatonko kaɂabtto ataayisa aba. Kaɂawodayinaro Hedokkeekki k’ulluukki min kawaayi ani usu libe yelnnara; esekkona suure usu lakkobinnaro; Hedokkeekki megena Hedokkeetti katamaakokki mege usuu gutii ani s’aafinara; hitti katamaa daruurkko Hedokkee dollekko tadaginnatta taɂusubtti Iyyerusaalemitta; kaɂusubkki megekkee usuu gutii ani s’aafinara.
Maayyona hikka kahegeroo mas’aafaa kas’aafamero haafurakko koo gohank’k’ise, hikka mas’aafayi kasegaamero kagiri gaakotti ilnna k’ulluutti katamaakotti k’oobakko Waa usu hank’k’isiinnara.