Oração

بخواهید، بجویید، بکوبید

7 «بخواهید، که به شما داده خواهد شد؛ بجویید، که خواهید یافت؛ بکوبید، که در به رویتان گشوده خواهد شد.

بخواهید، بجویید، بکوبید

7 «بخواهید، که به شما داده خواهد شد؛ بجویید، که خواهید یافت؛ بکوبید، که در به رویتان گشوده خواهد شد. 8 زیرا هر که بخواهد، به دست آوَرَد و هر که بجوید، یابد و هر که بکوبد، در به رویش گشوده شود.

11 حال اگر شما با همۀ بدسیرتی‌تان، می‌دانید که باید به فرزندان خود هدایای نیکو بدهید، چقدر بیشتر پدر شما که در آسمان است به آنان که از او بخواهند، هدایای نیکو خواهد بخشید.

22 اگر ایمان داشته باشید، هرآنچه در دعا درخواست کنید، خواهید یافت.»

22 اگر ایمان داشته باشید، هرآنچه در دعا درخواست کنید، خواهید یافت.»

9 «پس به شما می‌گویم، بخواهید که به شما داده خواهد شد؛ بجویید که خواهید یافت؛ بکوبید که در به رویتان گشوده خواهد شد. 10 زیرا هر که بخواهد، به دست آورد؛ و هر که بجوید، یابد؛ و هر که بکوبد، در به رویش گشوده شود.

مَثَل بیوه‌زن سمج

1 عیسی برای شاگردان مَثَلی آورد تا نشان دهد که باید همیشه دعا کنند و هرگز دلسرد نشوند. 2 فرمود: «در شهری قاضی‌ای بود که نه از خدا باکی داشت، نه به خلق خدا توجهی. 3 در همان شهر بیوه‌زنی بود که پیوسته نزدش می‌آمد و از او می‌خواست دادش از دشمن بستاند. 4 قاضی چندگاهی به او اعتنا نکرد. امّا سرانجام با خود گفت: "هرچند از خدا باکی ندارم و به خلق خدا نیز بی‌توجهم، 5 امّا چون این بیوه‌زن مدام زحمتم می‌دهد، دادش می‌ستانم، مبادا پیوسته بیاید و مرا به ستوه آورد!"‌» 6 آنگاه خداوند فرمود: «شنیدید این قاضی بی‌انصاف چه گفت؟ 7 حال، آیا خدا به دادِ برگزیدگان خود که روز و شب به درگاه او فریاد برمی‌آورند، نخواهد رسید؟ آیا این کار را همچنان به تأخیر خواهد افکند؟ 8 به شما می‌گویم که به‌زودی به داد ایشان خواهد رسید. امّا هنگامی که پسر انسان آید، آیا ایمان بر زمین خواهد یافت؟»

24 پس به شما می‌گویم، هرآنچه در دعا درخواست کنید، ایمان داشته باشید که آن را یافته‌اید، و از آنِ شما خواهد بود.

24 پس به شما می‌گویم، هرآنچه در دعا درخواست کنید، ایمان داشته باشید که آن را یافته‌اید، و از آنِ شما خواهد بود.

24 پس به شما می‌گویم، هرآنچه در دعا درخواست کنید، ایمان داشته باشید که آن را یافته‌اید، و از آنِ شما خواهد بود.

13 و هرآنچه به نام من درخواست کنید، من آن را انجام خواهم داد، تا پدر در پسر جلال یابد.

13 و هرآنچه به نام من درخواست کنید، من آن را انجام خواهم داد، تا پدر در پسر جلال یابد. 14 اگر چیزی به نام من از من بخواهید، آن را انجام خواهم داد.

13 و هرآنچه به نام من درخواست کنید، من آن را انجام خواهم داد، تا پدر در پسر جلال یابد. 14 اگر چیزی به نام من از من بخواهید، آن را انجام خواهم داد.

7 اگر در من بمانید و کلام من در شما بماند، هرآنچه می‌خواهید، درخواست کنید که برآورده خواهد شد.

16 شما نبودید که مرا برگزیدید، بلکه من شما را برگزیدم و مقرر داشتم تا بروید و میوه آورید و میوۀ شما بماند، تا هر چه از پدر به نام من درخواست کنید به شما عطا کند.

24 تا کنون به نام من چیزی نخواسته‌اید؛ بخواهید تا بیابید و شادی‌تان کامل شود.

17 پیوسته دعا کنید؛

17 پیوسته دعا کنید؛

16 همیشه شاد باشید؛ 17 پیوسته دعا کنید؛ 18 در هر وضعی شکرگزار باشید، زیرا این است ارادۀ خدا برای شما در مسیحْ عیسی.

18 و در همه وقت، با همه نوع دعا و تمنا، در روح دعا کنید و برای همین بیدار و هوشیار باشید و پیوسته با پایداری برای همۀ مقدسین دعا کنید.

18 و در همه وقت، با همه نوع دعا و تمنا، در روح دعا کنید و برای همین بیدار و هوشیار باشید و پیوسته با پایداری برای همۀ مقدسین دعا کنید.

2 با هوشیاری و شکرگزاری، خود را وقف دعا کنید.

12 در امیدْ شادمان، در سختیها شکیبا و در دعا ثابت‌قدم باشید.

9 «پس شما این‌گونه دعا کنید:

«ای پدر ما که در آسمانی،

نام تو مقدّس باد.

10 پادشاهی تو بیاید.

ارادۀ تو، چنانکه در آسمان انجام می‌شود،

بر زمین نیز به انجام رسد.

11 نان روزانۀ ما را امروز به ما عطا فرما.

12 و قرضهای ما را ببخش،

چنانکه ما نیز قرضداران خود را می‌بخشیم.

13 و ما را در آزمایش میاور،

بلکه از آن شریر رهاییمان ده.

[زیرا پادشاهی و قدرت و جلال، تا ابد از آنِ توست. آمین.]

2 به ایشان گفت: «هرگاه دعا می‌کنید، بگویید:

«"ای پدر،

نام تو مقدّس باد،

پادشاهی تو بیاید،

3 نان روزانۀ ما را هر روز به ما عطا فرما.

4 گناهان ما را ببخش،

زیرا ما نیز همۀ قرضداران خود را می‌بخشیم.

و ما را در آزمایش میاور."‌»

دعا

5 «هنگامی که دعا می‌کنی، همچون ریاکاران مباش که دوست می‌دارند در کنیسه‌ها و سَرِ کوچه‌ها ایستاده، دعا کنند تا مردم آنها را ببینند. آمین، به شما می‌گویم، اینان پاداش خود را به تمامی یافته‌اند.

6 امّا تو، هنگامی که دعا می‌کنی به اتاق خود برو، در را ببند و نزد پدر خود که در نهان است، دعا کن. آنگاه پدرِ نهان‌بینِ تو، به تو پاداش خواهد داد.

6 امّا تو، هنگامی که دعا می‌کنی به اتاق خود برو، در را ببند و نزد پدر خود که در نهان است، دعا کن. آنگاه پدرِ نهان‌بینِ تو، به تو پاداش خواهد داد.

7 «همچنین، هنگام دعا، عباراتی توخالی تکرار مکنید، آن‌گونه که اقوام بت‌پرست می‌کنند، زیرا می‌پندارند به سبب زیاده گفتن، دعایشان مستجاب می‌شود.

7 «همچنین، هنگام دعا، عباراتی توخالی تکرار مکنید، آن‌گونه که اقوام بت‌پرست می‌کنند، زیرا می‌پندارند به سبب زیاده گفتن، دعایشان مستجاب می‌شود.

7 «همچنین، هنگام دعا، عباراتی توخالی تکرار مکنید، آن‌گونه که اقوام بت‌پرست می‌کنند، زیرا می‌پندارند به سبب زیاده گفتن، دعایشان مستجاب می‌شود. 8 پس مانند ایشان مباشید، زیرا پدر شما پیش از آنکه از او درخواست کنید، نیازهای شما را می‌داند.

16 پس نزد یکدیگر به گناهانِ خود اعتراف کنید و برای یکدیگر دعا کنید تا شفا یابید. دعایِ شخص پارسا، با قدرت بسیار عمل می‌کند.

16 پس نزد یکدیگر به گناهانِ خود اعتراف کنید و برای یکدیگر دعا کنید تا شفا یابید. دعایِ شخص پارسا، با قدرت بسیار عمل می‌کند.

5 اگر از شما کسی بی‌بهره از حکمت است، درخواست کند از خدایی که سخاوتمندانه و بدون ملامت به همه عطا می‌کند، و به وی عطا خواهد شد. 6 امّا با ایمان درخواست کند و هیچ تردید به خود راه ندهد، زیرا کسی که تردید دارد، چون موج دریاست که با وزش باد به هر سو رانده می‌شود. 7 چنین‌کس نپندارد که از خداوند چیزی خواهد یافت، 8 زیرا شخصی است دو دل و در تمامی رفتار خویش ناپایدار.

6 امّا با ایمان درخواست کند و هیچ تردید به خود راه ندهد، زیرا کسی که تردید دارد، چون موج دریاست که با وزش باد به هر سو رانده می‌شود.

6 امّا با ایمان درخواست کند و هیچ تردید به خود راه ندهد، زیرا کسی که تردید دارد، چون موج دریاست که با وزش باد به هر سو رانده می‌شود. 7 چنین‌کس نپندارد که از خداوند چیزی خواهد یافت،

2 حسرت چیزی را می‌خورید، امّا آن را به دست نمی‌آورید. از طمع مرتکب قتل می‌شوید، امّا باز به آنچه می‌خواهید نمی‌رسید. جنگ و جدال بر پا می‌کنید، امّا به دست نمی‌آورید، از آن رو که درخواست نمی‌کنید!*

8 به خدا نزدیک شوید، که او نیز به شما نزدیک خواهد شد. ای گناهکاران، دستهای خود را پاک کنید، و ای دو دلان، دلهای خود را طاهر سازید.

3 مرا بخوان که تو را اجابت خواهم کرد و تو را از چیزهای عظیم و مخفی که ندانسته‌ای، آگاه خواهم ساخت.

3 مرا بخوان که تو را اجابت خواهم کرد و تو را از چیزهای عظیم و مخفی که ندانسته‌ای، آگاه خواهم ساخت.

12 آنگاه که مرا بخوانید و آمده، نزد من دعا کنید، شما را اجابت خواهم کرد.

13 آنگاه که مرا بجویید، مرا خواهید یافت؛ اگر مرا به تمامی دلِ خود بجویید،

2 ای که دعا می‌شنوی

نزد تو تمامی بشر خواهند آمد.

24 زیرا او مظلومیت مظلوم را حقیر و خوار نشمرده،

و روی خود را از او نپوشانیده است؛

بلکه فریاد کمک او را شنیده است.

15 و در روز تنگی مرا بخوان؛

من تو را بیرون خواهم کشید،

و تو مرا جلال خواهی داد.»

17 به دهان خویش نزد او فریاد برآوردم؛

و ستایش او بر زبان من بود.

18 اگر بدی را در دل خود منظور می‌داشتم،

خداوندگار نمی‌شنید.

18 اگر بدی را در دل خود منظور می‌داشتم،

خداوندگار نمی‌شنید.

19 اما خدا براستی شنیده

و به آواز دعای من گوش فرا داده است.

خداوند را دوست می‌دارم

1 خداوند را دوست می‌دارم،

زیرا که آواز من و فریاد التماسم را شنیده است.

2 چون گوش خود را به من مایل گردانیده،

در روزهای زندگی خود او را خواهم خواند.

6 در تنگی خویش، خداوند را خواندم،

و نزد خدایم فریاد کمک بلند کردم.

او از معبد خود صدایم را شنید،

و فریاد کمکم به درگاه وی، به گوشش رسید.

17 او به دعای بیچارگان التفات خواهد کرد،

و استدعای ایشان را خوار نخواهد شمرد.

44 با این همه، بر تنگی ایشان نظر افکند،

هنگامی که فریادشان را شنید.

45 به‌خاطر آنها عهد خویش را به یاد آورد،

و بر حسب کثرت محبت خویش گذشت نمود.

18 خداوند نزدیک است به همۀ آنان که او را می‌خوانند؛

به آنان که او را صادقانه می‌خوانند.

14 این است اطمینانی که در حضور او داریم که هر گاه چیزی بر طبق ارادۀ وی درخواست کنیم، ما را می‌شنود.

14 این است اطمینانی که در حضور او داریم که هر گاه چیزی بر طبق ارادۀ وی درخواست کنیم، ما را می‌شنود. 15 و اگر می‌دانیم که هرآنچه از او درخواست کنیم ما را می‌شنود، پس اطمینان داریم که آنچه از او خواسته‌ایم، دریافت کرده‌ایم.

15 و اگر می‌دانیم که هرآنچه از او درخواست کنیم ما را می‌شنود، پس اطمینان داریم که آنچه از او خواسته‌ایم، دریافت کرده‌ایم.

22 و هرآنچه از او درخواست کنیم، خواهیم یافت، زیرا از احکام او اطاعت می‌کنیم و آنچه موجب خشنودی اوست، انجام می‌دهیم.

16 پس آزادانه* به تخت فیض نزدیک شویم تا رحمت بیابیم و فیضی را حاصل کنیم که به هنگام نیاز یاریمان دهد.

16 پس آزادانه* به تخت فیض نزدیک شویم تا رحمت بیابیم و فیضی را حاصل کنیم که به هنگام نیاز یاریمان دهد.

16 پس آزادانه* به تخت فیض نزدیک شویم تا رحمت بیابیم و فیضی را حاصل کنیم که به هنگام نیاز یاریمان دهد.

6 و بدون ایمان ممکن نیست بتوان خدا را خشنود ساخت، زیرا هر که به او نزدیک می‌شود، باید ایمان داشته باشد که او هست و جویندگان خود را پاداش می‌دهد.

25 پس او قادر است آنان را که از طریق وی نزد خدا می‌آیند، جاودانه نجات بخشد،* زیرا همیشه زنده است تا برایشان شفاعت کند.

6 برای هیچ چیز نگران نباشید، بلکه در هر چیز با دعا و استغاثه، همراه با شکرگزاری، درخواستهای خود را به خدا ابراز کنید. 7 بدین‌گونه، آرامش خدا که فراتر از تمامی عقل است، دلها و ذهنهایتان را در مسیحْ عیسی محفوظ نگاه خواهد داشت.

6 برای هیچ چیز نگران نباشید، بلکه در هر چیز با دعا و استغاثه، همراه با شکرگزاری، درخواستهای خود را به خدا ابراز کنید.

19 و خدای من، همۀ نیازهای شما را بر حسب دولت پرجلال خود در مسیحْ عیسی رفع خواهد کرد.

8 پس آرزویم این است که مردان در همه جا، بی‌خشم و جدال، دستهایی مقدّس را به دعا برافرازند.

8 پس آرزویم این است که مردان در همه جا، بی‌خشم و جدال، دستهایی مقدّس را به دعا برافرازند.

8 سه بار از خداوند تمنا کردم آن را از من برگیرد، 9 امّا مرا گفت: «فیض من تو را کافی است، زیرا قدرت من در ضعف به کمال می‌رسد.» پس با شادیِ هر چه بیشتر به ضعفهایم فخر خواهم کرد تا قدرت مسیح بر من ساکن شود.

26 و روح نیز در ضعف ما به یاری‌مان می‌آید، زیرا نمی‌دانیم چگونه باید دعا کنیم. امّا روح با ناله‌هایی بیان‌ناشدنی، برای ما شفاعت می‌کند. 27 و او که کاوشگر دلهاست، فکر روح را می‌داند، زیرا روح مطابق با ارادۀ خدا برای مقدسین شفاعت می‌کند.

26 و روح نیز در ضعف ما به یاری‌مان می‌آید، زیرا نمی‌دانیم چگونه باید دعا کنیم. امّا روح با ناله‌هایی بیان‌ناشدنی، برای ما شفاعت می‌کند. 27 و او که کاوشگر دلهاست، فکر روح را می‌داند، زیرا روح مطابق با ارادۀ خدا برای مقدسین شفاعت می‌کند.

20 امّا او به وعدۀ خدا از بی‌ایمانی شک نکرد، بلکه در ایمانْ استوار شده، خدا را تجلیل نمود. 21 او یقین داشت که خدا قادر است به وعدۀ خود وفا کند.

20 جلال باد بر او که می‌تواند به وسیلۀ آن نیرو که در ما فعال است، بی‌نهایت فزونتر از هرآنچه بخواهیم یا تصور کنیم، عمل کند.

20 جلال باد بر او که می‌تواند به وسیلۀ آن نیرو که در ما فعال است، بی‌نهایت فزونتر از هرآنچه بخواهیم یا تصور کنیم، عمل کند.

18 آمین، به شما می‌گویم، هرآنچه بر زمین ببندید، در آسمان بسته خواهد شد؛ و هرآنچه بر زمین بگشایید، در آسمان گشوده خواهد شد.

20 زیرا جایی که دو یا سه نفر به نام من جمع شوند، من آنجا در میان ایشان حاضرم.»

21 امّا این جنس جز به روزه و دعا بیرون نمی‌رود.]»

39 سپس قدری پیش رفته به رویْ بر خاک افتاد و دعا کرد: «ای پدر من، اگر ممکن است این جام از من بگذرد، امّا نه به خواست من، بلکه به ارادۀ تو.»

محبت به دشمنان

27 «امّا ای شما که گوش فرا می‌دهید، به شما می‌گویم که دشمنان خود را محبت نمایید و به آنان که از شما نفرت دارند، نیکی کنید. 28 برای هر که نفرینتان کند برکت بطلبید، و هر کس را که آزارتان دهد دعای خیر کنید.

31 «ای شَمعون، ای شَمعون، شیطان اجازه خواست شما را همچون گندم غَربال کند. 32 امّا من برای تو دعا کردم تا ایمانت تلف نشود. پس چون بازگشتی، برادرانت را استوار بدار.»

14 ایشان همگی به همراه زنان و نیز مریم مادر عیسی و برادران او، یکدل تمامی وقت خود را وقف دعا می‌کردند.

25 نزدیک نیمه‌شب، پولس و سیلاس مشغول دعا بودند و سرودخوانان خدا را ستایش می‌کردند و دیگر زندانیان نیز بدیشان گوش فرا می‌دادند

5 «زیرا موجهای مرگ احاطه‌ام کرده بود،

و سیلابهای نابودی بر من هجوم آورده بود؛

6 بندهای هاویه* به دورم تنیده بود،

و دامهای مرگ رویارویم بود.

7 «در تنگی خویش خداوند را خواندم،

و نزد خدای خود فریاد برآوردم.

او از معبد خود صدایم را شنید،

و فریادم به گوشش رسید.

19 «شبانگاه، در ابتدای پاسهای شب،

برخیز و فریاد برآور!

دل خویش را همچون آب

به حضور خداوندگار بریز!

به‌خاطر جان فرزندانت،

دستان خویش را به سوی او برافراز،

فرزندانی که بر سر هر کوی و برزن

از گرسنگی بیهوش می‌شوند.»

40 بیایید تا راههای خویش را بسنجیم و آنها را بیازماییم؛

بیایید تا به سوی خداوند بازگشت کنیم!

41 بیایید تا دلها و دستانمان را

به سوی خدایی که در آسمان است برافراشته، بگوییم:

دعوت به بازگشت

12 خداوند می‌فرماید: «با این حال، حتی همین الان با تمامی دل خود، و با روزه و گریه و ماتم، نزد من بازگشت کنید؛

6 «خداوند را حینی که یافت می‌شود بجویید،

و تا زمانی که نزدیک است او را بخوانید.

7 کسی نیست که نام تو را بخواند،

یا خویشتن را برانگیزد تا به تو تمسک جوید،

زیرا که روی خود را از ما نهان کرده‌ای،

و ما را به سبب گناهانمان گداخته‌ای.*

24 پیش از آنکه بخوانند پاسخ خواهم داد،

و هنوز سخن بر زبانشان است که خواهم شنید.

24 پیش از آنکه بخوانند پاسخ خواهم داد،

و هنوز سخن بر زبانشان است که خواهم شنید.

19 به‌یقین که قومی در صَهیون ساکن خواهند شد، و شما دیگر در اورشلیم نخواهید گریست. بلکه آنگاه که فریاد برآورید، او با شما بر حسب فیض عمل خواهد کرد، و به‌محض شنیدن صدایتان شما را اجابت خواهد نمود.

11 خداوند که قدوس اسرائیل و صانع اوست،

دربارۀ امور آینده چنین می‌فرماید:

«آیا دربارۀ فرزندانم مرا زیر سؤال می‌برید؟

آیا درمورد اعمال دستانم به من امر و نهی می‌کنید؟

7 در حضور خداوند آرام باش،

و صبورانه انتظار او را بکش!

به سبب آنان که در راههای خویش کامرانند،

و نقشه‌های پلید خود را به اجرا درمی‌آورند،

خویشتن را مکدر مساز!

17 شبانگاه و بامداد و نیمروز

شِکْوِه و ناله می‌کنم؛

و او صدایم را می‌شنود.

8 ای قوم، همواره بر او توکل کنید،

و سفرۀ دل خویش را بر او بگشایید؛

زیرا که خدا پناه ماست. سِلاه

جان من تشنۀ توست

1 خدایا، تو خدای من هستی،

با تمام وجود، تو را می‌جویم؛

جان من تشنۀ توست،

و پیکرم مشتاق تو،

در زمین خشک و بی‌طراوت و بی‌آب!

2 خوشا به حال آنان که شهادات او را نگاه می‌دارند،

و به جان و دل او را می‌جویند.

10 تو را به جان و دل می‌جویم؛

مگذار از فرمانهای تو منحرف شوم.

3 بدانید که خداوند سرسپردگان را برای خود جدا کرده است

و چون او را بخوانم، خداوند خواهد شنید.

3 خداوندا، صبحگاهان صدای مرا می‌شنوی؛

بامدادان، استدعایم را به حضورت می‌آرایم

و انتظار می‌کشم.

9 آن که از گوش فرا دادن به شریعت سر باز زند،

حتی دعایش کراهت‌آور است.

7 پایان همه چیز نزدیک است؛ پس جدّی و در دعا منضبط باشید.