Orgulho

18 غرور پیشروِ نابودی است،

و دل متکبر پیشروِ لغزش.

5 خداوند از هر که دلش متکبر باشد کراهت دارد،

یقین دان که چنین کس بی‌سزا نخواهد ماند.

25 پیش روی هر کس راهی هست که در نظرش درست می‌نماید،

اما عاقبت به مرگ می‌انجامد.

13 ترس خداوند، نفرت از بدی است؛

من از کبر و غرور، راه بد

و زبان منحرف نفرت دارم.

2 با تکبر، شرمساری می‌آید،

اما حکمت با فروتنان است.

2 با تکبر، شرمساری می‌آید،

اما حکمت با فروتنان است.

23 غرور آدمی او را خوار می‌سازد،

اما شخص افتاده‌دل عزّت می‌یابد.

23 غرور آدمی او را خوار می‌سازد،

اما شخص افتاده‌دل عزّت می‌یابد.

12 پیش از نابودی، دل آدمی متکبر می‌شود،

اما فروتنی پیش از عزّت می‌آید.

12 پیش از نابودی، دل آدمی متکبر می‌شود،

اما فروتنی پیش از عزّت می‌آید.

25 خداوند خانۀ متکبران را ویران می‌کند،

اما حدود بیوه‌زنان را پاس می‌دارد.

6 امّا فیضی که او می‌بخشد، بس فزونتر است. از همین رو کتاب می‌گوید:

«خدا در برابر متکبّران می‌ایستد،

امّا فروتنان را فیض می‌بخشد.»*

10 در حضور خدا فروتن شوید تا شما را سرافراز کند.

9 برادرِ حقیر به منزلت والای خود فخر کند، 10 امّا ثروتمند به حقارت خود، زیرا همچون گُلِ صحرا در گذر است.

5 ای جوانان، شما نیز تسلیم مشایخ باشید. همگی در رفتارتان با یکدیگر فروتنی را بر کمر بندید، زیرا،

«خدا در برابر متکبران می‌ایستد،

امّا فروتنان را فیض می‌بخشد.»*

6 پس خویشتن را زیرِ دست نیرومند خدا فروتن سازید تا در زمان مناسب سرافرازتان سازد. 7 همۀ نگرانیهای خود را به او بسپارید زیرا او به فکر شما هست.

11 زیرا هر که خود را بزرگ سازد، خوار خواهد شد، و هر که خود را خوار سازد، سرافراز خواهد گردید.»

3 هیچ کاری را از سَرِ جاه‌طلبی یا تکبّر نکنید، بلکه با فروتنی دیگران را از خود بهتر بدانید. 4 هیچ‌یک از شما تنها به فکر خود نباشد، بلکه به دیگران نیز بیندیشد. 5 همان طرز فکر را داشته باشید که مسیحْ عیسی داشت:

16 زیرا هر چه در دنیاست، یعنی هوای نَفْس، هوسهای چشم و غرورِ مال و مقام، نه از پدر بلکه از دنیاست.

12 پس آن که گمان می‌کند استوار است، به‌هوش باشد که نیفتد!

3 اگر همۀ دارایی خود را صدقه دهم و تن خویش به شعله‌های آتش بسپارم، امّا محبت نداشته باشم، هیچ سود نمی‌برم.

28 خدا آنچه را که این دنیا پَست و حقیر می‌انگارد، بلکه نیستیها را، برگزید تا هستیها را باطل سازد، 29 تا هیچ بشری در حضور او فخر نکند.

17 پس «هر که فخر می‌کند، به خداوند فخر کند.»*18 زیرا نه آن که خودستایی کند پذیرفته می‌شود، بلکه آن که خدا او را بستاید.

20 او ادامه داد: «آنچه از درونِ آدمی بیرون می‌آید، آن است که او را نجس می‌سازد. 21 زیرا اینهاست آنچه از درون و دل انسان بیرون می‌آید: افکار پلید، بی‌عفتی،* دزدی، قتل، زنا، 22 طمع، بدخواهی، حیله، هرزگی، حسادت، تهمت، تکبّر و حماقت. 23 این بدیها همه از درون سرچشمه می‌گیرد و آدمی را نجس می‌سازد.»

10 از تکبر چیزی جز نزاع برنخیزد

اما حکمت با کسانی است که مشورت‌پذیرند.

4 ثمرۀ فروتنی و ترس خداوند،

ثروت است و عزّت و حیات!

17 ثروتمندانِ این دنیا* را حکم نما که متکبّر نباشند و بر مال ناپایدار دنیا امید مبندند. بلکه امیدشان بر خدا باشد که همه چیز را به‌فراوانی برای ما فراهم می‌سازد تا از آنها لذت ببریم.

7 اما خداوند به سموئیل گفت: «به سیما و قامت بلندش منگر، زیرا او را رد کرده‌ام. خداوند همچون انسان نمی‌نگرد؛ انسان به ظاهر می‌نگرد، اما خداوند به دل.»

3 «سخنان کِبرآمیز دیگر مگویید،

و غرور از دهانتان بیرون میاید؛

زیرا یهوه، خدای دانا است،

و اعمال به او سنجیده می‌شود.

2 این همه را دست من ساخته است،

و بدین‌گونه همۀ آنها به وجود آمده؛

خداوند این را می‌فرماید.

«اما این است آن که بر وی نظر خواهم کرد:

آن که فروتن است و روحِ توبه‌کار دارد،

و از کلام من می‌لرزد.

37 اکنون من، نبوکدنصر، پادشاهِ آسمانها را می‌ستایم و تمجید و تکریم می‌کنم زیرا همۀ کارهای او حق و راههایش عدل است. او قادر است کسانی را که با تکبر رفتار می‌کنند، پست گرداند.

11 پادشاه اسرائیل در جواب گفت: «به او بگویید: "آن که جامۀ رزم بر تن کُند همچون کسی که آن را از تن به در کُند، لاف نزند."»

16 برای یکدیگر ارزش برابر قائل باشید! مغرور نباشید، بلکه با کسانی که از طبقات محرومند، معاشرت کنید.* خود را برتر از دیگران مپندارید.

22 امّا ثمرۀ روح، محبت، شادی، آرامش، صبر، مهربانی، نیکویی، وفاداری، 23 فروتنی و خویشتنداری است. هیچ شریعتی مخالف اینها نیست.