Ouvir: o que a Bíblia ensina sobre a escuta
O que significa ouvir na Bíblia
Na Bíblia, ouvir significa muito mais do que registrar sons: ouvir a Deus é prestar atenção, crer e colocar a mensagem em prática. Tanto no hebraico (shama) quanto no grego (akouo), o ato de ouvir está inseparavelmente ligado à obediência.
A fé cristã nasce dessa escuta atenta. Paulo explica que a confiança em Deus não surge do nada, mas de ouvir a mensagem de Cristo proclamada:
De̱ wu̱te̱ yadu̱ jab o̱ haan u̱du̱ in u̱ fu̱n-u̱ ho̱g-du̱ Rem-su̱ M-re̱me̱r, tu̱msu̱ na hog Rem-su̱ m-Re̱me̱r u̱du̱ Rem-u̱s Kiristi.(Roma-ne̱ 10:17)
¿Se̱di re̱ne̱ o̱ ne̱t-tu̱ ya jab u̱du̱ ró da, e̱ do̱te̱ keru̱ fag-du̱ Yawe u̱ sa-u̱ u̱r-se̱ge̱? ¿Re̱ne̱ o̱ e̱ do̱te̱ yadu̱ jab u̱du̱ wu̱ e̱ tame̱ ho̱g-du̱ mo̱t-u̱t wa da? ¿Re̱ne̱ o̱ e̱ do̱te̱ u̱t-ho̱g a waku̱n waru̱ u̱n da?(Roma-ne̱ 10:14)
Yage̱ wa to̱-tu̱ u̱t-ho̱g, wa ho̱g.>>(Matiyu 13:9)
Ouvir e colocar em prática
Ouvir a instrução divina sem agir é considerado autoengano nas Escrituras. Jesus e Tiago insistem que a maturidade espiritual não se mede pela quantidade de ensino acumulado, mas pela disposição prática de edificar a vida sobre o que foi ouvido:
<<U̱ remu̱ iya, ko̱wana ho̱ge̱ re̱m-u̱s ri, wa dor se̱, wa o̱ ba wa u̱s-ve̱ru̱ wa, wu̱ maye̱ bu-u wa u̱ do̱m-u̱ po̱k u-ta’ar. Da-u̱ yu̱-u̱ kasne̱, gi-su̱ shi m-bu̱, mya-mu̱ yu̱nne̱ mo̱ gu̱p u-bu tu̱msu̱ o̱ he̱e̱g da. Remu̱ u̱zu̱ na maag o̱ u̱ do̱m-u̱ po̱k u-ta’ar. Ko̱wana ho̱ge̱ re̱m-u̱s ri wa kagu̱b se̱ da, wa o̱ ba ragu̱ ne̱t-tu̱ wa, wu̱ maye̱ bu-u wa u̱ do̱m m-hereg. Da-u̱ yu̱-u̱ kasne̱, se̱ gi-su̱ shi m-bu̱, mya-mu̱ yu̱nne̱ mo̱ gu̱p u-bu, se̱ bu-u o̱ he, he̱-u̱r yo̱-de̱.>>(Matiyu 7:24-27)
Ko̱-uyan o̱ no̱ iise̱ du̱gu̱-du̱ ri ko̱-uyan o̱ no̱ o̱nke̱ du̱gu̱-du̱ ri, ko̱-uyan o̱ no̱ ho̱ge̱ du̱gu̱-du̱ ri, ko̱-uyan o̱ no̱ hyane̱ me̱ u̱t-no̱m, waan to̱ u̱-me̱ u-iis. A no̱ no̱me̱ tunto̱ no̱m-to̱ Ru̱-u̱ ru̱s-du̱ jab u̱t-no̱m u̱r-kot u̱ no̱ ne̱.(Firipi-ne̱ 4:9)
Ye̱so̱ shu̱s wa zu̱, <<Rem-su̱ u-Ru̱ zu̱u̱g, a-no̱m u̱t-re̱ u̱ war-o̱ ne̱t do̱te̱ u̱r-fat da, se̱ rem-su̱ rwu̱ne̱ du̱gu̱ nu-u̱ u-Ru̱.>>(Matiyu 4:4)
Como reconhecer a voz de Deus
Jesus usa a relação entre o pastor e o rebanho para ilustrar como os discípulos aprendem a discernir a sua voz. Esse reconhecimento depende de convivência constante, apego à palavra revelada e atenção à ação de Deus:
Me̱ ya ana! U̱m o̱ ees u̱ bo̱n-du̱ is tu̱msu̱ u̱m o̱ u̱t-ko̱o̱t. A waku̱n ho̱ge̱ cwar-u ri tu̱msu̱ wa upus u-is u̱m do̱’e̱ cwaan u̱-me̱ bu-u wa tu̱msu̱ u̱m do̱’e̱ re̱-du̱ no̱m u̱t-re̱ u̱r-kot u̱ wa ne̱, tu̱msu̱ wa do̱’e̱ u̱t-re̱ u̱ me̱ ne̱.(Hyan-u Yohanna 3:20)
¿U̱m o̱ shu̱t-du̱ no̱ tu̱msu̱, u̱t-shu̱’u̱t u̱zu̱ Ru̱-u̱ yaag no̱ Yar u-He̱n u̱ ank-mu̱ no̱m-tu̱ m-shin u̱ te̱k-u̱ no̱ remu̱ zu̱ no̱ do̱ro̱g u̱t-bo̱r? Iya-o̱ da! Wa yaag no̱ remu̱ u̱zu̱ no̱ yaag jab-u̱ re̱m-su̱ no̱ ho̱ge̱ u̱ mo̱t-u̱t Kiristi ne̱.(Garatiya-ne̱ 3:5)
A certeza de que Deus ouve a oração
A escuta bíblica é uma via de mão dupla. Deus não é indiferente às aflições humanas: Ele inclina os ouvidos para atender o clamor sincero dos que o buscam com humildade e confiança:
Sabedoria para ouvir os outros
A Bíblia também orienta a escuta nas relações humanas diárias. Precipitar-se para falar antes de ouvir é sinal de insensatez, enquanto a paciência para acolher conselhos, correções e dialogar em momentos de conflito preserva a paz e edifica o próximo:
<<A o̱r-u̱ ró no̱mu̱ bo̱ u̱t-ba’as do̱’e̱ bo̱ ko̱su̱ wa u̱zu̱ wa no̱ngu̱ bo̱ u̱t-ba’as, no̱ wa ne̱ yu̱r. A ne̱tu̱ wa e̱ru̱ bo̱, bo̱ mu̱ttu̱n wa u̱-do̱m u-fu̱n. Se̱di a wa e̱ru̱ bo̱ da, se̱ bo̱ mang m-ha u̱ ne̱t gan ne̱ ko̱ ne̱t-ne̱ yu̱r, remu̱ ko̱-uyan rem-se̱ na ku̱b remu̱ war-mu̱ ne̱t-ne̱ yu̱r ko̱ ne̱t-ne̱ tu̱t. A o̱r-u̱ ró gu̱gme̱ e̱rru̱ u̱n, se̱ bo̱ waru̱ a-doru̱ Ye̱so̱ ne̱, a wa gu̱gme̱ e̱rru̱ a-dor-ne̱, muute̱ wa u̱ka wu̱ nape̱ u-Ru̱ da, ko̱ wa-o̱nku̱ shik-u̱ tar.(Matiyu 18:15-17)
Este artigo te tocou? Faça uma oração!
+581 estão orando agora.
Junte-se à corrente de oração.