Paciência
A paciência é fruto do Espírito e virtude essencial da vida cristã. Deus é paciente conosco, e nos chama a ser pacientes com os outros e nas provações.
A paciência de Deus
Deus é clemente e tardio em irar-se. Sua paciência revela seu desejo de que todos se arrependam e cheguem ao conhecimento da verdade.
కేచిద్ యథా విలమ్బం మన్యన్తే తథా ప్రభుః స్వప్రతిజ్ఞాయాం విలమ్బతే తన్నహి కిన్తు కోఽపి యన్న వినశ్యేత్ సర్వ్వం ఏవ మనఃపరావర్త్తనం గచ్ఛేయురిత్యభిలషన్ సో ఽస్మాన్ ప్రతి దీర్ఘసహిష్ణుతాం విదధాతి|
హే ప్రియతమాః, యూయమ్ ఏతదేకం వాక్యమ్ అనవగతా మా భవత యత్ ప్రభోః సాక్షాద్ దినమేకం వర్షసహస్రవద్ వర్షసహస్రఞ్చ దినైకవత్|
తేషాం పాపినాం మధ్యేఽహం ప్రథమ ఆసం కిన్తు యే మానవా అనన్తజీవనప్రాప్త్యర్థం తస్మిన్ విశ్వసిష్యన్తి తేషాం దృష్టాన్తే మయి ప్రథమే యీశునా ఖ్రీష్టేన స్వకీయా కృత్స్నా చిరసహిష్ణుతా యత్ ప్రకాశ్యతే తదర్థమేవాహమ్ అనుకమ్పాం ప్రాప్తవాన్|
Esperar com paciência
Os que esperam no Senhor renovam as forças. A paciência produz caráter, e o caráter produz esperança que não decepciona.
యద్ అప్రత్యక్షం తస్య ప్రత్యాశాం యది వయం కుర్వ్వీమహి తర్హి ధైర్య్యమ్ అవలమ్బ్య ప్రతీక్షామహే|
అపరం ప్రత్యాశాయామ్ ఆనన్దితా దుఃఖసమయే చ ధైర్య్యయుక్తా భవత; ప్రార్థనాయాం సతతం ప్రవర్త్తధ్వం|
Paciência nas provações
O amor é paciente. A paciência é marca de maturidade espiritual e nos permite perseverar mesmo quando as circunstâncias são adversas.
ప్రేమ చిరసహిష్ణు హితైషి చ, ప్రేమ నిర్ద్వేషమ్ అశఠం నిర్గర్వ్వఞ్చ|
అపరం తత్ కుత్సితం నాచరతి, ఆత్మచేష్టాం న కురుతే సహసా న క్రుధ్యతి పరానిష్టం న చిన్తయతి,
సత్కర్మ్మకరణేఽస్మాభిరశ్రాన్తై ర్భవితవ్యం యతోఽక్లాన్తౌస్తిష్ఠద్భిరస్మాభిరుపయుక్తసమయే తత్ ఫలాని లప్స్యన్తే|
సహిష్ణుతాసాన్త్వనయోరాకరో య ఈశ్వరః స ఏవం కరోతు యత్ ప్రభు ర్యీశుఖ్రీష్ట ఇవ యుష్మాకమ్ ఏకజనోఽన్యజనేన సార్ద్ధం మనస ఐక్యమ్ ఆచరేత్;
సర్వ్వథా నమ్రతాం మృదుతాం తితిక్షాం పరస్పరం ప్రమ్నా సహిష్ణుతాఞ్చాచరత|
అతఏవ యూయమ్ ఈశ్వరస్య మనోభిలషితాః పవిత్రాః ప్రియాశ్చ లోకా ఇవ స్నేహయుక్తామ్ అనుకమ్పాం హితైషితాం నమ్రతాం తితిక్షాం సహిష్ణుతాఞ్చ పరిధద్ధ్వం|
త్వం వాక్యం ఘోషయ కాలేఽకాలే చోత్సుకో భవ పూర్ణయా సహిష్ణుతయా శిక్షయా చ లోకాన్ ప్రబోధయ భర్త్సయ వినయస్వ చ|
Perseverança até o fim
Quem perseverar até o fim será salvo. O domínio próprio é maior que a conquista de uma cidade.
కిన్తు యః కశ్చిత్ శేషం యావద్ ధైర్య్యమాశ్రయతే, సఏవ పరిత్రాయిష్యతే|
యుష్మాకం ప్రభుః కస్మిన్ దణ్డ ఆగమిష్యతి, తద్ యుష్మాభి ర్నావగమ్యతే, తస్మాత్ జాగ్రతః సన్తస్తిష్ఠత|
పశ్య మయా శీఘ్రమ్ ఆగన్తవ్యం తవ యదస్తి తత్ ధారయ కో ఽపి తవ కిరీటం నాపహరతు|