Pais

1 ببینید پدر چه محبتی به ما ارزانی داشته است تا فرزندان خدا خوانده شویم! و چنین نیز هستیم! از همین روست که دنیا ما را نمی‌شناسد، چرا که او را نشناخت.

1 ببینید پدر چه محبتی به ما ارزانی داشته است تا فرزندان خدا خوانده شویم! و چنین نیز هستیم! از همین روست که دنیا ما را نمی‌شناسد، چرا که او را نشناخت.

15 چرا که شما روح بندگی را نیافته‌اید تا باز ترسان باشید، بلکه روح پسرخواندگی را یافته‌اید که به واسطۀ آن ندا درمی‌دهیم: «اَبّا،* پدر.» 16 و روحْ خود با* روح ما شهادت می‌دهد که ما فرزندان خداییم.

12 امّا به همۀ کسانی که او را پذیرفتند، این حق را داد* که فرزندان خدا شوند، یعنی به هر کس که به نام او ایمان آورْد؛

3 فیض و سلامتی بر شما باد، از جانب خدا، پدر ما، و خداوندْ عیسی مسیح

13 چنانکه پدر بر فرزندان خود رئوف است،

همچنان خداوند نیز بر ترسندگان خویش رأفت می‌کند.

13 چنانکه پدر بر فرزندان خود رئوف است،

همچنان خداوند نیز بر ترسندگان خویش رأفت می‌کند.

14 زیرا سرشتِ ما را می‌داند،

و به یاد دارد که ما خاک هستیم!

5 پدر یتیمان و مدافع بیوه‌زنان

خداست در مسکن مقدس خود.

8 با این همه، ای خداوند، تو پدر ما هستی.

ما گِل هستیم و تو کوزه‌گری؛

همۀ ما کارِ دست توییم.

16 براستی که تو پدر مایی،

اگرچه ابراهیم ما را نشناسد

و اسرائیل ما را بجا نیاورد!

تو ای یهوه، ’پدر‘ مایی؛

’ولیّ ما‘ است، نام تو از ازل.

6 زیرا که برای ما کودکی زاده

و پسری به ما بخشیده شد؛

سلطنت بر دوش او خواهد بود

و او ’مشاور شگفت‌انگیز‘ و ’خدای قدیر‘

و ’پدر سرمدی‘ و ’سَرور صلح‘ خوانده خواهد شد.

6 زیرا که برای ما کودکی زاده

و پسری به ما بخشیده شد؛

سلطنت بر دوش او خواهد بود

و او ’مشاور شگفت‌انگیز‘ و ’خدای قدیر‘

و ’پدر سرمدی‘ و ’سَرور صلح‘ خوانده خواهد شد.

26 پرندگان آسمان را بنگرید که نه می‌کارند و نه می‌دِرَوَند و نه در انبار ذخیره می‌کنند و پدر آسمانی شما به آنها روزی می‌دهد. آیا شما بس باارزشتر از آنها نیستید؟

29 آیا دو گنجشک را به یک پول سیاه* نمی‌فرو‌شند؟ با این همه، حتی یک گنجشک نیز بدون خواست پدر شما به زمین نمی‌افتد. 30 حتی موهای سر شما به تمامی شمرده شده است. 31 پس مترسید، زیرا ارزش شما بیش از هزاران گنجشک است.

6 امّا تو، هنگامی که دعا می‌کنی به اتاق خود برو، در را ببند و نزد پدر خود که در نهان است، دعا کن. آنگاه پدرِ نهان‌بینِ تو، به تو پاداش خواهد داد.

17 امّا تو چون روزه می‌گیری، به سر خود روغن بزن و صورت خود را بشوی 18 تا روزۀ تو بر مردم عیان نباشد، بلکه بر پدر تو که در نهان است، و پدرِ نهان‌بینِ تو، به تو پاداش خواهد داد.

11 کدام‌یک از شما پدران، اگر پسرش از او ماهی بخواهد، ماری بدو می‌بخشد؟ 12 یا اگر تخم‌مرغ بخواهد، عقربی به او عطا می‌کند؟ 13 حال اگر شما با همۀ بدسیرتی‌تان می‌دانید که باید به فرزندان خود هدایای نیکو بدهید، چقدر بیشتر پدر آسمانی شما روح‌القدس را به هر که از او بخواهد، عطا خواهد فرمود.»

32 «ای گلۀ کوچک، ترسان مباشید، زیرا خشنودی پدر شما این است که پادشاهی را به شما عطا کند.

17 هر بخشش نیکو و هر عطای کامل از بالاست، نازل شده از پدر نورها که در او نه تغییری است و نه سایۀ ناشی از دگرگونی.

32 او که پسر خود را دریغ نداشت، بلکه او را در راه همۀ ما فدا ساخت، آیا همراه با او همه چیز را به ما نخواهد بخشید؟

6 عیسی به او گفت: «من راه و راستی و حیات هستم؛ هیچ‌کس جز به واسطۀ من، نزد پدر نمی‌آید.

2 در خانۀ پدر من منزل بسیار است، وگرنه به شما می‌گفتم. می‌روم تا مکانی برای شما آماده کنم.

13 و هرآنچه به نام من درخواست کنید، من آن را انجام خواهم داد، تا پدر در پسر جلال یابد.

21 آن که احکام مرا دارد و از آنها پیروی می‌کند، اوست که مرا دوست می‌دارد؛ و آن که مرا دوست می‌دارد، پدرم او را دوست خواهد داشت و من نیز او را دوست داشته، خود را بر او ظاهر خواهم ساخت.»

23 عیسی پاسخ داد: «اگر کسی مرا دوست بدارد، کلام مرا نگاه خواهد داشت، و پدرم او را دوست خواهد داشت، و ما نزد او خواهیم آمد و با او مسکن خواهیم گزید.

18 هیچ‌کس هرگز خدا را ندیده است. امّا آن پسر یگانه* که در آغوش پدر است، همان او را شناسانید.

28 من به آنها حیات جاویدان می‌بخشم، و به‌یقین هرگز هلاک نخواهند شد. کسی آنها را از دست من نخواهد ربود. 29 پدر من که آنها را به من بخشیده از همه بزرگتر است،* و هیچ‌کس نمی‌تواند آنها را از دست پدر من برُباید. 30 من و پدر یکی هستیم.»

24 ای پدر، می‌خواهم آنها که به من بخشیده‌ای با من باشند، همان‌جا که من هستم، تا جلال مرا بنگرند، جلالی که تو به من بخشیده‌ای؛ زیرا پیش از آغاز جهان مرا دوست می‌داشتی.

27 پدرم همه چیز را به من سپرده است. هیچ‌کس پسر را نمی‌شناسد جز پدر، و هیچ‌کس پدر را نمی‌شناسد جز پسر، و آنان که پسر بخواهد او را بر ایشان آشکار سازد.

48 پس شما کامل باشید چنانکه پدر آسمانی شما کامل است.

8 امّا شما ’استاد‘ خوانده مشوید، زیرا تنها یک استاد دارید، و همۀ شما برادرید. 9 هیچ‌کس را نیز بر روی زمین ’پدر‘ مخوانید، زیرا تنها یک پدر دارید که در آسمان است.

53 آیا گمان می‌کنی نمی‌توانم هم‌اکنون از پدر خود بخواهم که بیش از دوازده فوج فرشته به یاری‌ام فرستد؟

36 پس رحیم باشید، چنانکه پدر شما رحیم است.

20 خدا و پدر ما را تا ابد جلال باد. آمین.

7 سختیها را به منزلۀ تأدیب تحمل کنید؛ خدا با شما همچون پسران رفتار می‌کند. زیرا کدام پسر است که پدرش او را تأدیب نکند؟ 8 اگر شما تأدیب نشده‌اید، در حالی که همه از آن سهمی داشته‌اند، پس حرامزاده‌اید، نه فرزندان حقیقی. 9 به‌علاوه، همۀ ما پدران زمینی داشته‌ایم که تأدیبمان می‌کردند، و ما به آنها احترام می‌گذاشتیم. حال، چقدر بیشتر باید پدر روحهایمان را اطاعت کنیم تا حیات داشته باشیم. 10 پدران ما کوتاه‌زمانی بنا بر صلاحدید خود، ما را تأدیب کردند. امّا خدا برای خیریت خودمان ما را تأدیب می‌کند تا در قدّوسیت او سهیم شویم.

11 پسرم، تأدیب خداوند را خوار مشمار،

و از توبیخ او بیزاری مجو،

12 زیرا خداوند آنان را که دوست می‌دارد، تأدیب می‌کند

چنانکه پدری، فرزند خویش را که مایۀ خشنودی اوست.

11 پسرم، تأدیب خداوند را خوار مشمار،

و از توبیخ او بیزاری مجو،

12 زیرا خداوند آنان را که دوست می‌دارد، تأدیب می‌کند

چنانکه پدری، فرزند خویش را که مایۀ خشنودی اوست.

روابط فرزندان و والدین

1 ای فرزندان، از والدین خود در خداوند اطاعت کنید، زیرا کار درست این است. 2 «پدر و مادر خود را گرامی دار»، که این نخستین حکمِ با وعده است: 3 «تا سعادتمند باشی و بر زمین عمرِ طولانی کنی.»*

4 ای پدران، فرزندان خود را خشمگین مسازید، بلکه آنها را با تعلیم و تربیت خداوند بزرگ کنید.

4 ای پدران، فرزندان خود را خشمگین مسازید، بلکه آنها را با تعلیم و تربیت خداوند بزرگ کنید.

12 «پدر و مادر خود را گرامی دار تا در سرزمینی که یهوه خدایت به تو می‌بخشد، روزهایت دراز شود.

هشدار علیه فریفتگی

8 پسرم، به رهنمود پدر خویش گوش فرا ده

و تعلیم مادر خویش را ترک منما؛

9 زیرا تاج زیبا بر سرت

و جواهر بر گردنت خواهد بود.

24 پدر شخص پارسا را شادی بسیار است؛

آن که پسری حکیم دارد، از او شادمان خواهد بود.

5 نادان، تأدیب پدر خویش را خوار می‌شمارد،

اما هر که پذیرای توبیخ باشد عاقل است.

6 تاجِ سَرِ پیران، نوادگانند،

و شوکت فرزندان، پدران ایشان.

20 هر که پدر یا مادر خود را نفرین کند،

چراغش در تاریکی غلیظ خاموش خواهد شد.

20 ای فرزندان، والدین خود را در هر امری اطاعت کنید، زیرا این خداوند را خشنود می‌سازد. 21 ای پدران، فرزندان خویش را تلخکام مسازید، مبادا دلسرد شوند.

3 فرزندان،* میراثی‌از جانب خداوندند،

و ثمرۀ رَحِم، پاداشی‌از سوی او.

4 بسان تیرها در دست مرد دلاور،

همچنانند فرزندان ایام جوانی.

5 خوشا به حال آن که تَرکِش خویش از آنها پر سازد!

چنین کسان هرگز شرمسار نخواهند شد،

آنگاه که در دروازه با دشمنان سخن بگویند.

19 زندگان، آری زندگانند که تو را سپاس می‌گویند،

همانند من، امروز.

پدران به پسران خویش

امانت تو را خواهند آموخت.

16 «پدران به سبب فرزندانشان کشته نشوند، و نه فرزندان به سبب پدرانشان. هر کس برای گناه خودش کشته شود.

19 زیرا خلقت با اشتیاق تمام در انتظار ظهور پسران خداست.

13 ای پدران، به شما می‌نویسم،

زیرا او را که از آغاز است، شناخته‌اید.

ای جوانان، به شما می‌نویسم،

زیرا بر آن شریر غلبه یافته‌اید.

ای بچه‌ها، به شما می‌نویسم،

زیرا پدر را شناخته‌اید.

14 ای پدران، به شما می‌نویسم،

زیرا او را که از آغاز است، شناخته‌اید.*

ای جوانان، به شما می‌نویسم،

زیرا توانایید و کلام خدا در شما ساکن است،

و بر آن شریر غلبه یافته‌اید.

دل نبستن به دنیا

15 دنیا و آنچه را در آن است، دوست مدارید. اگر کسی دنیا را دوست بدارد، محبتِ پدر در او نیست.