A paixão de Cristo
A paixão de Cristo é o ato de amor supremo da história. Jesus sofreu voluntariamente a cruz, carregando os pecados da humanidade para nos dar vida eterna.
O caminho da cruz
Jesus sabia o que o aguardava. Mesmo em agonia, submeteu-se à vontade do Pai e caminhou resolutamente para o Calvário.
Yɨɨsu aragamba igʉrʉ wu ukukwa nu ukuryʉka kwazɨ
Kʉtangɨra ribhaga riyo, Yɨɨsu akatanga kʉragɨrɨra abhɨɨga bhaazɨ habhwɨrʉ kʉbha areenderwa ajɨ Yɨrusarɨɨmu, na anyaakibhwɨ bhʉkʉngʼu. Akabhabhʉʉrɨra, aranyaakibhwa na abhakaruka bha Abhayaahudi, na abhakʉrʉ bha abhakuhaani na abhiija bhi imigirʉ ja Musa, kuhika kwitwa. Nawe urusikʉ rwa katatʉ kwɨma ukukwa kwazɨ, araryʉka.
akabhabhʉʉrɨra, "Ekoro yaanɨ irumikirɨ bhʉkʉngʼu ekerengo chu ukukwa. Mwikarɨ hanʉ, motengeeze hamwɨmwɨ na niinyɨ."
Neewe aarɨ nʉ ʉmʉbhɨrɨ gu umwana wa amasaahɨ
akiiyicha, akabha musuuku kwa Mungu,
akiisirirya kukwa,
nʉʉrʉ kukwa kʉmʉsarabha!
Mmbe, kʉ kʉbha abhaana bhanɨ ɨmɨbhɨrɨ na amasaahɨ, Yɨɨsu wʉʉsi akaaza anʉ ʉmʉbhɨrɨ nche ebho. Akakorabhu, korereke kʉhɨtɨra uruku rwazɨ, ahizɨ Shɨtaani, wʉnʉ ana zinguru zu uruku. Na Yɨɨsu akakwa korereke abhatigɨ abhaatʉ bhanʉ bhaarɨ bhambʉʉsa igʉrʉ wu ukwʉbhaha uruku bhiiyagaarʉrɨ mubhwikari bhwabhʉ bhwʉsi.
O sacrifício voluntário
Ninguém tirou a vida de Jesus — Ele a deu voluntariamente. Ele veio para servir e dar a sua vida em resgate por muitos.
"Bhaabha ansɨɨgirɨ, kʉ kʉbha nɨrahurucha ʉbhʉhʉru bhwanɨ, korereke nebhogege naatu. Atareeho ʉmʉʉtʉ wʉnʉ akʉtʉra kunduusha ʉbhʉhʉru bhwanɨ. Niinyɨ inyimwene nikuhurucha ʉbhʉhʉru bhwanɨ. Nɨnʉ ʉbhʉnaja bhwu kuhurucha ʉbhʉhʉru bhwanɨ, na nɨnʉ ʉbhʉnaja bhwo okogega ʉbhʉhʉru kwikɨ. Nɨ-Bhaabha umwene wʉnʉ answajiryɨ kokorabhu."
Nu Umwana wʉ Ʉmʉʉtʉ atiizirɨ kʉhʉkɨribhwa, nawe akaaza kohokerya abhaatʉ na kuhurucha ʉbhʉhʉru bhwazɨ bhʉbhɨ ubhutuurya kʉbhaatʉ abhaaru."
Abhakʉrʉ bha abhakuhaani ni ichandarʉ chʉsi bhakatanga komohya obhomenyeekererya bhwʉ ʉkʉgamba Yɨɨsu, korereke bhamʉtɨnɨrɨ na kumwita. Nawe, bhataarɨ bharabhona obhomenyeekererya bhwʉbhwʉsi.
Nawe Mungu akatwerecha kʉbha atʉsɨɨgirɨ bhʉkʉngʼu, kukuhurucha Kiriisitʉ akwɨ igʉrʉ wɨɨtʉ, hanʉ twarɨ tʉkɨɨrɨ abhakʉri bhʉ ʉbhʉbhɨ.
Moreenderwa mwigumiriryɨ, kʉ kʉbha nʉʉrʉ Kiriisitʉ umwene akanyaakibhwa igʉrʉ waanyu. Ko kokorabhu, akabhatigɨra ekerenjo, korereke mʉbhɨ mʉramwɨga. Ewe ataakʉrirɨ bhʉbhɨ bhwʉbhwʉsi, naabha kʉgamba ʉrʉrɨmɨ rwʉrwʉsi. Hanʉ aatukirwɨ, atagarukiiryɨ ingʼana ryʉryʉsi. Hanʉ aanyaakiibhwɨ, atabhugirɨ ararɨhanʼya isiirɨ. Nawe, akatigɨra Mungu gʉʉsi, atɨnɨrɨ koheene. Yɨɨsu umwene akagega ʉbhʉbhɨ bhwɨtʉ mʉmʉbhɨrɨ gwazɨ, akabhambwa kʉmʉsarabha, korereke itwɨ tʉtahizwa kwikɨ nʉ ʉbhʉbhɨ, nawe tʉbhɨ nu ubhwikari bhwe eheene. Imwɨ mʉhʉniibhwɨ kʉ kʉhɨtɨra okotemwa kwazɨ.