A paixão de Cristo
A paixão de Cristo é o ato de amor supremo da história. Jesus sofreu voluntariamente a cruz, carregando os pecados da humanidade para nos dar vida eterna.
O caminho da cruz
Jesus sabia o que o aguardava. Mesmo em agonia, submeteu-se à vontade do Pai e caminhou resolutamente para o Calvário.
I’see Vuc qik’u, üç’ür qa’asva ögeecad eyhe
Mançile qiyğa I’sa giyğalna telebabışis yuşan ha’a, Vuc İyerusalimqa əlyhəəs ıkkanva, maane ağsaqqalaaşine, kaahinaaşine ç’ak’ınbışde, Q’aanunne mə’əllimaaşine xılençe Vucee geeb əq’üba ooxhanasva, Vuc gik’asdava, xhebıd’esde yiğılir Vuc üç’ür qa’asdava.
Manke I’see manbışik’le eyhen:
– Yizın yik' qik’asde xhineene uts’urun gyatsts’ı. İnyaa aaxve, Zakasana muğurba gyuv’re.
Vuc avqana hı’ı.
Allahıl k’ırı alixhxhı, qik’as ark’ın,
çarmıxıl qik’as ark’ın.
O sacrifício voluntário
Ninguém tirou a vida de Jesus — Ele a deu voluntariamente. Ele veio para servir e dar a sua vida em resgate por muitos.
Zı Yizın can q’urbanna hele, qiyğa yı’q’əlqa alyaat’asva. Mançil-allar Dekkıs Zı ıkkanna. Şavaacad Yizın can ileşşe deş, man Zıcad hele. Man helesıd, yı’q’əlqa alyat’asıd Zasse əxən. Zak’le məxüd he’eva Yizde Dekkee uvhu.