Pão

11 Agus labhair an Tighearna ri Maois, ag ràdh,

12 Chuala mi gearan chloinn Israeil; labhair riu, ag ràdh, Mu fheasgar ithidh sibh feòil, agus anns a’ mhadainn sàsaichear sibh le aran: agus bidh fhios agaibh gur mise an Tighearna ur Dia.

13 Agus nuair a bha am feasgar ann, an sin thàinig na gearra-goirt a-nìos, agus chòmhdaich iad an camp; agus anns a’ mhadainn bha an drùchd na laighe mu thimcheall a’ champa.

14 Agus nuair a dh’èirich an drùchd, a bha na laighe, suas, feuch, bha air aghaidh an fhàsaich nì beag cruinn, beag mar an liath-reothadh air an talamh.

15 Agus nuair a chunnaic clann Israeil e, thubhairt iad gach aon ri chèile, Mana: oir cha robh fhios aca ciod e. Agus thubhairt Maois riu, Seo an t-aran a thug an Tighearna dhuibh ra ithe.

31 Agus thug taigh Israeil Mana mar ainm air; agus bha e mar fhrois coriandeir, geal, agus a bhlas mar abhlain air an dèanamh le mil.

23 Ged dh’àithn e do na neòil on àirde, agus ged dh’fhosgail e dorsan nan nèamh;

24 Agus ged fhras e a-nuas mana orra ri ithe, agus ged thug e dhaibh coirce nan nèamh.

25 Dh’ith daoine biadh nan aingeal; thug e dhaibh an sàth de lòn.

14 Bheir e air feur fàs don sprèidh, agus air luibh a-chum seirbhis an duine, a-chum aran a thabhairt as an talamh,

15 Agus fìon a nì cridhe an duine subhach, ola a nì a ghnùis dealrach, agus aran a neartaicheas cridhe an duine.

32 An sin thubhairt Iosa riu, Gu deimhinn deimhinn tha mi ag ràdh ribh, nach tug Maois dhuibh an t-aran o nèamh; ach tha m’Athair-sa a’ toirt dhuibh an arain fhìor o nèamh.

33 Oir is e sin aran Dhè a tha a’ teachd a-nuas o nèamh, agus a tha a’ tabhairt beatha don t-saoghal.

34 An sin thubhairt iad ris, A Thighearna, thoir dhuinne an t-aran seo an còmhnaidh.

35 Agus thubhairt Iosa riu, Is mise aran na beatha: an tì a thig am ionnsaigh-sa, cha bhi acras gu bràth air; agus an tì a chreideas annamsa, cha bhi tart gu bràth air.

48 Is mise aran na beatha.

49 Dh’ith ur n-athraichean mana anns an fhàsach agus fhuair iad bàs.

50 Is e seo an t-aran a tha a’ teachd a-nuas o nèamh, a-chum is gun ith neach dheth, agus nach faigh e bàs.

51 Is mise an t-aran beò, a thàinig a-nuas o nèamh: ma dh’itheas neach air bith den aran seo, bidh e beò gu sìorraidh: agus an t-aran a bheir mise uam, is e m’fheòil e, a bheir mi airson beatha an t-saoghail.

3 Agus dh’irioslaich e thu, agus thug e ort acras fhulang, agus bheathaich e thu le mana (nì nach b’aithne dhut fhèin, cha mhò a b’aithne dod athraichean e), a-chum gun tugadh e ort fios a bhith agad nach ann le aran a-mhàin a bheathaichear duine, ach leis gach facal a thig a-mach à beul an Tighearna bidh duine beò.

4 Ach fhreagair esan agus thubhairt e, Tha e sgrìobhte, Chan ann le aran a-mhàin a bheathaichear duine, ach leis gach uile fhacal a thig o bheul Dhè.

19 Agus ghlac e aran, agus an dèidh buidheachas a thabhairt, bhris e, agus thug e dhaibhsan e, ag ràdh, Is e seo mo chorp-sa a tha air a thoirt air ur son-se: dèanaibh seo mar chuimhneachan ormsa.

26 Oir cia minig is a dh’itheas sibh an t-aran seo, agus a dh’òlas sibh an cupan seo, tha sibh a’ foillseachadh bàs an Tighearna gus an tig e.

16 Cupan a’ bheannachaidh a tha sinne a’ beannachadh, nach e comann fuil Chrìosd e: an t-aran a tha sinn a’ briseadh, nach e comann corp Chrìosd e?

17 Oir ged tha sinne nar mòran, is aon aran agus aon chorp sinn: oir tha againn uile compàirt den aon aran.

9 Air an adhbhar sin dèanaibh-se ùrnaigh air a’ mhodh seo: Ar n-Athair a tha air nèamh, Gu naomhaichear d’ainm.

10 Thigeadh do rìoghachd. Dèanar do thoil air an talamh, mar a nìthear air nèamh.

11 Tabhair dhuinn an-diugh ar n-aran làitheil.

9 Beannaichear esan aig a bheil sùil fhial; oir bheir e de a aran don bhochd.

37 Ach fhreagair esan agus thubhairt e riu, Thugaibh-se dhaibh ra ithe. Agus thubhairt iadsan ris, An tèid sinn agus an ceannaich sinn luach dà cheud pèighinn de aran, a-chum gun tugamaid dhaibh nì ra ithe?

38 Ach thubhairt esan riu, Cia lìon buileann a tha agaibh? Rachaibh agus faicibh. Agus air faotainn fios dhaibh, thubhairt iad, Còig, agus dà iasg.

39 Agus dh’àithn e dhaibh a thoirt orra uile suidhe sìos nan cuideachdan air an fheur uaine.

40 Agus shuidh iad sìos nam buidhnean fa leth, nan ceudan agus nan lethcheudan.

41 Agus air dha na còig buileannan agus an dà iasg a ghabhail, agus amharc suas gu nèamh, bheannaich agus bhris e na buileannan, agus thug e da dheisciobail iad, a-chum gun cuireadh iad romhpa iad; agus roinn e an dà iasg orra uile.

42 Agus dh’ith iad uile, agus shàsaicheadh iad.

43 Agus thog iad dà-chliabh-dheug làn den bhiadh bhriste, agus de na h-èisg.

25 Bha mi òg, agus a-nis tha mi sean; gidheadh chan fhaca mi am fìrean air a thrèigsinn, agus a shliochd ag iarraidh arain.

5 Agus nuair a thàinig a dheisciobail a dh’ionnsaigh an taoibh eile, dhìochuimhnich iad aran a thabhairt leo.

6 Agus thubhairt Iosa riu, Thugaibh an aire, agus gleidhibh sibh fhèin o thaois ghoirt nam Pharasach, agus nan Sadusach.

7 Agus bha iad a’ reusonachadh eatorra fhèin ag ràdh, Is ann airson nach tug sinn aran leinn.

8 Agus nuair a thuig Iosa sin, thubhairt e riu, O sibhse air bheag creidimh, carson a tha sibh a’ reusonachadh eadaraibh fhèin gur ann a chionn nach tug sibh aran leibh?

9 Nach eil sibh fhathast a’ tuigsinn, no a’ cuimhneachadh còig buileannan nan còig mìle, agus cia lìon cliabh a thog sibh?

10 No seachd buileannan nan ceithir mìle, agus cia lìon basgaid a thog sibh?

11 Cionnas nach eil sibh a’ tuigsinn nach ann mu aran a thubhairt mi ribh, sibh a bhith air ur faicill o thaois ghoirt nam Pharasach agus nan Sadusach?

12 An sin thuig iad cionnas nach d’iarr e orra a bhith air am faicill o thaois ghoirt an arain, ach o theagasg nam Pharasach agus nan Sadusach.

1 Tilg d’aran air aghaidh nan uisgeachan; oir an dèidh mòran làithean gheibh thu e.

2 Thoir cuibhreann do sheachdnar, agus mar an ceudna do ochdnar; oir chan eil fhios agad ciod an t-olc a bhios air an talamh.