Pão
O pão é símbolo central na Bíblia: do maná no deserto ao pão da vida — Jesus. A Escritura usa o pão para ensinar sobre provisão divina, comunhão e dependência espiritual.
O maná do céu
Deus alimentou Israel no deserto com pão do céu. O maná era diário, fiel e suficiente — retrato da provisão constante de Deus.
O pão da vida
Jesus declarou: 'Eu sou o pão da vida.' Quem vem a Ele nunca terá fome, e quem nele crê jamais terá sede. Ele é o sustento eterno.
Asi Jizɔz ɔbɔnɔmạŋ, <<kusɛgɛ Ubasɛ utekɛnɛ iyɛ, one sạŋ ukpen uwukan kɛ kitawɔ ɔkara mạŋchen, Nɛ asi ukpenɛnɛ uwukan kɛ chiem Ubasɛ. >>
Partilha e comunhão
O partir do pão une o corpo de Cristo. Na Ceia, na generosidade e na partilha, expressamos a comunhão com Deus e uns com os outros.
Kɛkɛ da ebuni aŋana baruŋ durim aaː
Asewori kɛ rewe,
dɛbad ɔkɔmɔ dokom yoyo.
Sạŋ kɛbɔd yoyo uwukan,
sạŋ uremɛ da awu ebuni urema, aa kɛ rɔchɛ da ire kɛ rewe.
Ye bara kɛ rewe ya kokpoji uwɛ dujii dewe dewe.
Provisão divina
O justo não é desamparado e seus descendentes não mendigam pão. Deus provê com fidelidade o alimento de cada dia.
Kuburɔ Bɛ Farasi Nɛ Bɛ Sadusi
kubi yɛ bɔŋɛtɔ jizɔz akrinɛ ɔkpa kɛtama ari roŋɔ kokpoji bɛbɛ. Jizɔz utek bɛŋ<< koibaruŋ; unim akomduŋ bobɛ farɛsis nɛ sadusi atok awuŋi. >> Bɔŋɛtɔ asani chiem bɛŋ bɛŋ atek, <<ibitega nɛ kitawɔ ɔkara ye ɛkanɛ atok duŋ amɛ usạri baruŋɔ nɛ>>. Jizɔz ɔbɔu bɛŋ, <<obo eyibiduŋ ɛkpa boni nɛ kokpoji wɔŋ? obusạri kunɛa boni orɛgɛǃ dukpeŋa akɔ duŋ? baruŋ arama da ndimiɛgi kitawɔ ɔkara dikạkạra aten nye ane dɔgɔt aten uwɛ ane aji umuŋɔ ikari atenan. Baruŋ arama da ane dɔgɔt anaŋ aji dikạkạra atenan? Obusạri uremɛ iyɛ abon kɔtama akɔruŋ ayenɛruŋ iyɛ chiemɛ kitawɔ ɔkara ure aam nyɔmi nɛ abon? Koi baruŋ nɛ bobɛ usạri kitawɔ ɔkara uburɔ bɛ Farasi nɛ bɛ sadusiǃ >> Kɛ ikạmasi bɔŋɛtɔ yɛyɛ awunɛ arikɔmɔ kɔtama iyɛ Jizɔz bɛŋ kotoŋ udugi akoibɛŋ nɛ bobɛ uyạŋi kɛ kitawɔ ɔkara ukusarimạŋ uburɔ asi akɔbɛŋɛnɛ kukoi nɛ bobɛ bɛ Farisi nɛ bɛ Sadusi achegi.