Pão

11 خداوند به موسی گفت: 12 «شکایت بنی‌اسرائیل را شنیده‌ام. بدیشان بگو: "هنگام عصر گوشت خواهید خورد و بامدادان از نان سیر خواهید شد تا بدانید که من یهوه خدای شما هستم."»

13 شامگاهان، بِلدرچین‌ها برآمدند و اردوگاه را پوشانیدند؛ و بامدادان لایه‌ای از شبنم، گرداگرد اردوگاه نشست. 14 و چون شبنم برخاست، اینک بر روی صحرا پولَکهای ریز شبیه ژالۀ یخ‌زده بر زمین پدیدار شد. 15 بنی‌اسرائیل با دیدن آن به یکدیگر گفتند: «این چیست؟»* زیرا نمی‌دانستند آن چیست. موسی بدیشان گفت: «این نانی است که خداوند به شما داده تا بخورید.

31 خاندان اسرائیل آن نان را مَنّا* نامیدند. آن همچون تخم گشنیز سفید بود و طعمی چون کلوچۀ عسلی داشت.

23 با این حال، افلاک برین را فرمان داد

و درهای آسمان را بگشود؛

24 بر آنها ’مَنّا‘ بارانید تا بخورند،

و غلّۀ آسمانی بدیشان عطا فرمود.

25 آدمیان نان فرشتگان را خوردند؛

و برایشان آذوقه فرستاد تا سیر شدند.

14 تو علف را برای چارپایان می‌رویانی،

و گیاهان را تا انسان با آنها زراعت کند،

تا از دلِ زمین خوراک برآورد،

15 و شراب را تا دل آدمی را شاد گرداند،

و روغن را تا روی وی را شاداب سازد،

و نان را تا جان او را نیرو بخشد.

32 عیسی پاسخ داد: «آمین، آمین، به شما می‌گویم، موسی نبود که آن نان را از آسمان به شما داد، بلکه پدر من است که نان حقیقی را از آسمان به شما می‌دهد. 33 زیرا نان خدا آن است که از آسمان نازل شده، به جهان حیات می‌بخشد.» 34 پس گفتند: «این نان را همواره به ما بده.» 35 عیسی به آنها گفت: «نان حیات من هستم. هر که نزد من آید، هرگز گرسنه نشود، و هر که به من ایمان آوَرَد هرگز تشنه نگردد.

48 من نان حیاتم. 49 پدران شما، مَنّا را در بیابان خوردند، و با این حال مردند. 50 امّا نانی که از آسمان نازل می‌شود چنان است که هر که از آن بخورَد، نخواهد مرد. 51 مَنَم آن نان زنده که از آسمان نازل شد. هر کس از این نان بخورَد، تا ابد زنده خواهد ماند. نانی که من برای حیات جهان می‌بخشم، بدن من است.»

3 او شما را خوار و زبون ساخت و گرسنه گذاشت، و خوراکِ مَنّا را به شما خورانید که نه شما از آن خبر داشتید و نه پدرانتان، تا به شما بیاموزاند که انسان تنها به نان زنده نیست، بلکه به هر‌ کلامی که از دهان خداوند صادر شود انسان زنده می‌شود.

4 عیسی در پاسخ گفت: «نوشته شده است که:

«"انسان تنها به نان زنده نیست،

بلکه به هر کلامی که از دهان خدا صادر شود."*»

19 همچنین نان را برگرفته، شکر کرد و پاره نمود و به آنها داد و گفت: «این بدن من است که برای شما داده می‌شود؛ این را به یاد من به جا آرید.»

26 زیرا هر گاه این نان را بخورید و از این جام بنوشید، مرگ خداوند را اعلام می‌کنید تا زمانی که بازآید.

16 آیا جام برکت که به جهت آن شکر می‌گزاریم، شریک شدن در خون مسیح نیست؟ و آیا نانی که پاره می‌کنیم، شریک شدن در بدن مسیح نیست؟ 17 از آنجا که نانْ یکی است، ما نیز که بسیاریم، یک بدن هستیم، زیرا همه از یک نان بهره می‌یابیم.

9 «پس شما این‌گونه دعا کنید:

«ای پدر ما که در آسمانی،

نام تو مقدّس باد.

10 پادشاهی تو بیاید.

ارادۀ تو، چنانکه در آسمان انجام می‌شود،

بر زمین نیز به انجام رسد.

11 نان روزانۀ ما را امروز به ما عطا فرما.

9 شخص گشاده‌دست خود نیز مبارک خواهد بود،

چراکه از نان خود به بینوایان می‌دهد.

37 عیسی در جواب فرمود: «شما خود به ایشان خوراک دهید.» گفتند: «آیا می‌خواهی برویم و دویست دینار* نان بخریم و به آنها بدهیم تا بخورند؟» 38 فرمود: «چند نان دارید؟ بروید و تحقیق کنید.» پس پرس و جو کردند و گفتند: «پنج نان و دو ماهی.» 39 آنگاه به شاگردان خود فرمود تا مردم را دسته دسته بر سبزه‌ها بنشانند. 40 بدین‌گونه مردم در دسته‌های صد، و پنجاه نفری بر زمین نشستند. 41 آنگاه پنج نان و دو ماهی را برگرفت و به آسمان نگریسته، برکت داد. سپس نانها را پاره کرد و به شاگردان خود داد تا پیش مردم بگذارند؛ دو ماهی را نیز میان همه تقسیم کرد. 42 همه خوردند و سیر شدند، 43 و از خرده‌های نان و ماهی، دوازده سبدِ پر برگرفتند.

25 من جوان بودم و اینک سالخورده‌ام،

با این همه، هرگز پارسایی را ندیده‌ام که وانهاده شده باشد

و نه فرزندانش را که گدای نان شوند.

خمیرمایۀ فَریسیان و صَدّوقیان

5 چون به آن سوی دریا رفتند، شاگردان فراموش کردند با خود نان بردارند. 6 عیسی به ایشان گفت: «آگاه باشید و از خمیرمایۀ فَریسیان و صَدّوقیان دوری کنید.» 7 پس ایشان در میان خود بحث کرده، می‌گفتند: «با خود نان نیاورده‌ایم.» 8 عیسی این را دریافت و به ایشان گفت: «ای سست‌ایمانان، چرا دربارۀ اینکه نان ندارید با هم بحث می‌کنید؟ 9 آیا هنوز درک نمی‌کنید؟ آیا به یاد ندارید آن پنج نان و پنج هزار تن و چند سبد را که برگرفتید؟ 10 یا آن هفت نان و چهار هزار تن و چند زنبیل را که برگرفتید؟ 11 پس چرا درک نمی‌کنید که با شما دربارۀ نان سخن نگفتم؟ بلکه گفتم که از خمیرمایۀ فَریسیان و صَدّوقیان دوری کنید.» 12 آنگاه درک کردند که بدیشان دربارۀ تعلیم فَریسیان و صَدّوقیان هشدار داده است، نه دربارۀ خمیرمایۀ نان.

نان خود را بر آبها بفرست

1 نان خود را بر آبها بفرست،

زیرا پس از روزهای بسیار آن را باز خواهی یافت.

2 قسمتی به هفت، بلکه به هشت تن بده،

زیرا نمی‌دانی چه بلایی بر زمین واقع تواند شد.