O papel da mulher
A Bíblia honra a mulher como colaboradora essencial no plano de Deus. De Provérbios 31 às mulheres do Novo Testamento, a Escritura celebra a sabedoria, a força e a fé feminina.
A mulher virtuosa
Mulher virtuosa, quem a achará? Seu valor excede o de rubis. Ela é sábia, trabalhadora, generosa e temida pelo Senhor.
Cò a gheibh bean shubhailceach? Oir tha a luach gu mòr os cionn chlach uasal.
Earbaidh cridhe a fir aisde, agus cha bhi feum aige air creich.
Iocaidh i math dha, agus chan e olc, rè uile làithean a beatha.
Iarraidh i olann agus lìon, agus obraichidh i gu toileach le a làmhan.
Tha i mar longan nan ceannaichean, bheir i a biadh o thìr chèin.
Eiridh i mar an ceudna nuair as i an oidhche a tha fhathast ann, agus bheir i lòn da teaghlach, agus cuibhreann da maighdeannan.
Measaidh i achadh, agus ceannaichidh i e: le toradh a làmh suidhichidh i fìonlios.
Crioslaichidh i a leasraidh le neart, agus neartaichidh i a gàirdeanan.
Mothaichidh i gu bheil a ceannachd math: cha tèid a coinneal as anns an oidhche.
Cuiridh i a làmhan air an dealgan, agus gabhaidh glacan a làmh greim den chuigeil.
Fosglaidh i a glac don truaghan, agus sìnidh i a làmhan don fheumach.
Nì i lìon-aodach grinn, agus reicidh i e, agus bheir i criosan don cheannaiche.
Neart agus urram is aodach dhi; agus nì i gàirdeachas anns an àm ri teachd.
Fosglaidh i a beul le gliocas, agus tha lagh a’ choibhneis air a teangaidh.
Bheir i an aire do shlighean a teaghlaich, agus chan ith i aran an dìomhanais.
Cuiridh gach bean ghlic a taigh suas; ach leagaidh a’ bhean amaideach sìos e le a làmhan fhèin.
A mhic, èisd thusa ri teagasg d’athar, agus na trèig lagh do mhàthar:
Beleza interior
A beleza verdadeira não é exterior, mas o caráter incorruptível de um espírito manso e tranquilo. Isso tem grande valor diante de Deus.
Mar an ceudna, a mhnathan, bithibh umhail dur fir fhèin, a-chum ma tha dream air bith eas-umhail don fhacal, gum bi iadsan mar an ceudna, as eugmhais an fhacail, air an cosnadh le deagh chaitheamh-beatha nam ban;
Nuair a bheachdaicheas iad air ur caitheamh-beatha geamnaidh maille ri eagal.
Na b’i ur brèaghachd fighe an fhuilt agus a’ cur òir oirbh, agus dheagh thrusgan umaibh, a’ bhrèaghachd sin on leth a-muigh:
Ach duine falaichte a’ chridhe, ann an neo-thruaillidheachd spioraid mhacanta agus chiùin, nì a tha ro-luachmhor ann an sealladh Dhè.
Oir b’ann mar seo a rinn na mnathan naomha o shean, aig an robh am muinghinn ann an Dia, iad fhèin brèagha, air dhaibh a bhith umhail dam fir fhèin;
Amhail a thug Sàrah ùmhlachd do Abrahàm, a’ gairm tighearna dheth: don nigheanan sibhse am feadh a nì sibh gu math, agus gun gheilt oirbh le uamhas sam bith,
Mar an ceudna, fheara, gabhaibh-se còmhnaidh maille riu a rèir eòlais, a’ tabhairt urraim don mhnaoi mar an soitheach as anfhainne, agus mar mhuinntir a tha nan co-oighreachan air gràs na beatha; a-chum nach cuirear bacadh air ur n-ùrnaighean.
Air an dòigh cheudna, na mnathan a chur aodaich iomchaidh umpa, gan sgeadachadh fhèin le nàisneachd agus stuaim: chan ann le casadh an gruaige, no le òr, no le neamhnaidean, no le culaidhean luachmhor;
Is amhail sin is còir do na mnathan a bhith suidhichte, gun a bhith nan luchd-tuaileis; ach a bhith measarra, ionraic anns na h-uile nithean.
Parceria e dignidade
Deus criou homem e mulher à sua imagem. A mulher não é inferior, mas parceira e co-herdeira da graça da vida.
Agus chruthaich Dia an duine na dhealbh fhèin, ann an dealbh Dhè chruthaich e e: fireannach agus boireannach chruthaich e iad.
Agus bheannaich Dia iad, agus thubhairt Dia riu, Sìolaichibh, agus fàsaibh lìonmhor, agus lìonaibh an talamh, agus ceannsaichibh e: agus biodh uachdaranachd agaibh os cionn èisg na mara, agus os cionn eunlaith nan speur, agus os cionn gach nì beò a ghluaiseas air an talamh.
Agus thubhairt an Tighearna Dia, Chan eil e math gum biodh an duine na aonar: nì mi dha còmhnadh da rèir fhèin.
Ris a’ mhnaoi thubhairt e, Meudaichidh mi gu mòr do dhoilgheas agus do thorrachas; am pèin beiridh tu clann, agus rid fhear bidh do thogradh, agus bidh uachdaranachd aige ort.
Gidheadh, chan eil am fear as eugmhais na mnà, no a’ bhean as eugmhais an fhir, anns an Tighearna.
Oir mar a tha a’ bhean on fhear, is amhail sin a tha am fear tre an mhnaoi mar an ceudna: ach is ann o Dhia a tha na h-uile nithean.
A mhnathan, bithibh umhail dur fir fhèin, mar don Tighearna.
Oir is e am fear ceann na mnà, eadhon mar as e Crìosd ceann na h-eaglais: agus is esan Slànaighear a’ chuirp.
Uime sin, mar a tha an eaglais umhail do Chrìosd, mar sin biodh na mnathan dam fir fhèin mar an ceudna anns gach nì:
Mar an ceudna na mnathan aosda a bhith nan giùlan mar as cubhaidh do naomhachd, gun a bhith nan luchd-tuaileis, gun a bhith trom air fìon, a bhith nan luchd-teagaisg air nithean matha;
A-chum gun teagaisg iad na mnathan òga a bhith ciallach, gràdhach air am fir, gràdhach air an cloinn,
A bhith eagnaidh, geamnaidh, fantainn aig an taigh, a bhith math, umhail dam fir a-chum nach faigh facal Dhè mì-chliù.