10 Któż znajdzie niewiastę stateczną, gdyż nad perły daleko większa jest cena jej?11 Serce męża jej ufa jej, a na korzyściach schodzić mu nie będzie.12 Dobrze mu czyni, a nie źle, po wszystkie dni żywota swego.

13 Szuka wełny i lnu, a pracuje ochotnie rękami swemi.14 Podobna jest okrętom kupieckim; z daleka przywodzi żywność swoję.15 I wstaje bardzo rano, a daje pokarm czeladzi swej, a obrok słuszny dziewkom swym.16 Obmyśla rolę, i ujmuje ją; z zarobku rąk swoich szczepi winnice.17 Przepasuje mocą biodra swe, a posila ramiona swoje.18 Doświadcza, że jest dobra skrzętność jej, a nie gaśnie w nocy pochodnia jej.19 Ręce swoje obraca do kądzieli, a palcami swemi trzyma wrzeciono.20 Rękę swą otwiera ubogiemu, a ręce swoje wyciąga ku nędznemu.

24 Płótno robi, i sprzedaje, także pasy sprzedaje kupcowi.25 Moc i przystojność jest odzieniem jej; nie frasuje się o czasy przyszłe.26 Mądrze otwiera usta swe, a nauka miłosierdzia jest na języku jej.27 Dogląda rządu w domu swym, a chleba próżnując nie je.

1 Mądra niewiasta buduje dom swój; ale go głupia rękami swemi rozwala.

8 Słuchaj, synu mój! ćwiczenia ojca twego, a nie opuszczaj nauki matki twojej.

1 Także i żony! bądźcie poddane mężom swoim, aby i ci, którzy nie wierzą słowu, przez pobożne obcowanie żon, bez słowa byli pozyskani,2 Obaczywszy czyste w bojaźni Bożej obcowanie wasze.3 Których ochędostwo niech będzie nie ono zwierzchne, w splecieniu włosów i obłożeniu się złotem, albo w ubieraniu się w szaty:4 Ale on skryty serdeczny człowiek, zależący w nieskażeniu cichego i spokojnego ducha, który jest przed obliczem Bożem kosztowny.5 Albowiem tak niekiedy i one święte małżonki, które nadzieję miały w Bogu, zdobiły się, będąc poddane mężom swoim.6 Jako Sara była posłuszną Abrahamowi nazywając go panem; której wy stałyście się córkami, gdy dobrze czynicie, nie bojąc się żadnego postrachu.

7 Także i wy, mężowie! mieszkajcie z niemi umiejętnie, a jako mdlejszemu naczyniu niewieściemu oddawajcie uczciwość, jako też spółdziedziczkom łaski żywota, aby się modlitwy wasze nie przerywały.

9 Także i niewiasty, aby się ubiorem przystojnym ze wstydem i skromnością zdobiły, nie z trefionemi włosami, albo złotem, albo perłami, albo szatami kosztownemi,

11 Żony także niech mają poważne, nie potwarliwe, trzeźwe, wierne we wszystkiem.

27 Stworzył tedy Bóg człowieka na wyobrażenie swoje; na wyobrażenie Boże stworzył go; mężczyznę i niewiastę stworzył je.28 I błogosławił im Bóg, i rzekł do nich Bóg: Rozradzajcie się, i rozmnażajcie się, i napełniajcie ziemię; i czyńcie ją sobie poddaną; i panujcie nad rybami morskimi, i nad ptactwem niebieskim, i nad wszelkim zwierzem, który się rusza na ziemi.

18 Rzekł też Pan Bóg: Nie dobrze być człowiekowi samemu; uczynię mu pomoc, która by była przy nim.

16 A do niewiasty rzekł: Obficie rozmnożę boleści twoje, i poczęcia twoje; w boleści rodzić będziesz dzieci, a wola twa poddana będzie mężowi twemu, a on nad tobą panować będzie.

11 A wszakże mąż nie jest bez niewiasty, ani niewiasta nie jest bez męża w Panu.12 Albowiem jako niewiasta z męża jest, tak też mąż przez niewiastę; jednak wszystkie rzeczy są z Boga.

22 Żony! bądźcie poddane mężom swoim, jako Panu;23 Albowiem mąż jest głową żony, jako i Chrystus głową kościoła; a on jest zbawicielem ciała.24 Jako tedy kościół poddany jest Chrystusowi, tak też żony mężom swoim we wszystkiem.

3 Także i stare niewiasty niech chodzą w ubiorze przystojnym, jako przystoi świętym; niech nie będą potwarliwe, nie kochające się w wielu wina, poczciwych rzeczy nauczające;4 Aby młodych pań rozumu uczyły, jakoby mężów swoich i dziatki miłować miały,5 A były roztropne, czyste, domu pilne, dobrotliwe, mężom swym poddane, aby słowo Boże nie było bluźnione.