As 10 parábolas mais importantes de Jesus
/images/a/b005cf3b-0d8d-4700-9dc9-6b1a9ef82b00)
Jesus ensinou lições profundas por meio de parábolas, histórias curtas e simbólicas que comunicam verdades espirituais. Cada parábola tem um significado especial e atemporal, revelando o caráter de Deus e ensinando como viver como cristãos. Aqui estão 10 das parábolas mais marcantes e suas lições:
1. Parábola do Semeador (Mateus 13:3-9)
ତଦାନୀଂ ସ ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତୈସ୍ତାନ୍ ଇତ୍ଥଂ ବହୁଶ ଉପଦିଷ୍ଟୱାନ୍| ପଶ୍ୟତ, କଶ୍ଚିତ୍ କୃଷୀୱଲୋ ବୀଜାନି ୱପ୍ତୁଂ ବହିର୍ଜଗାମ,
ତସ୍ୟ ୱପନକାଲେ କତିପଯବୀଜେଷୁ ମାର୍ଗପାର୍ଶ୍ୱେ ପତିତେଷୁ ୱିହଗାସ୍ତାନି ଭକ୍ଷିତୱନ୍ତଃ|
ଅପରଂ କତିପଯବୀଜେଷୁ ସ୍ତୋକମୃଦ୍ୟୁକ୍ତପାଷାଣେ ପତିତେଷୁ ମୃଦଲ୍ପତ୍ୱାତ୍ ତତ୍କ୍ଷଣାତ୍ ତାନ୍ୟଙ୍କୁରିତାନି,
କିନ୍ତୁ ରୱାୱୁଦିତେ ଦଗ୍ଧାନି ତେଷାଂ ମୂଲାପ୍ରୱିଷ୍ଟତ୍ୱାତ୍ ଶୁଷ୍କତାଂ ଗତାନି ଚ|
ଅପରଂ କତିପଯବୀଜେଷୁ କଣ୍ଟକାନାଂ ମଧ୍ୟେ ପତିତେଷୁ କଣ୍ଟକାନ୍ୟେଧିତ୍ୱା ତାନି ଜଗ୍ରସୁଃ|
ଅପରଞ୍ଚ କତିପଯବୀଜାନି ଉର୍ୱ୍ୱରାଯାଂ ପତିତାନି; ତେଷାଂ ମଧ୍ୟେ କାନିଚିତ୍ ଶତଗୁଣାନି କାନିଚିତ୍ ଷଷ୍ଟିଗୁଣାନି କାନିଚିତ୍ ତ୍ରିଂଶଗୁଂଣାନି ଫଲାନି ଫଲିତୱନ୍ତି|
ଶ୍ରୋତୁଂ ଯସ୍ୟ ଶ୍ରୁତୀ ଆସାତେ ସ ଶୃଣୁଯାତ୍|
A parábola do semeador fala sobre a receptividade das pessoas à Palavra de Deus. Cada tipo de solo representa diferentes maneiras de receber e aplicar o Evangelho em nossas vidas. Somente um coração fértil e comprometido pode dar frutos espirituais abundantes.
2. O Bom Samaritano (Lucas 10:25-37)
ଅନନ୍ତରମ୍ ଏକୋ ୱ୍ୟୱସ୍ଥାପକ ଉତ୍ଥାଯ ତଂ ପରୀକ୍ଷିତୁଂ ପପ୍ରଚ୍ଛ, ହେ ଉପଦେଶକ ଅନନ୍ତାଯୁଷଃ ପ୍ରାପ୍ତଯେ ମଯା କିଂ କରଣୀଯଂ?
ଯୀଶୁଃ ପ୍ରତ୍ୟୁୱାଚ, ଅତ୍ରାର୍ଥେ ୱ୍ୟୱସ୍ଥାଯାଂ କିଂ ଲିଖିତମସ୍ତି? ତ୍ୱଂ କୀଦୃକ୍ ପଠସି?
ତତଃ ସୋୱଦତ୍, ତ୍ୱଂ ସର୍ୱ୍ୱାନ୍ତଃକରଣୈଃ ସର୍ୱ୍ୱପ୍ରାଣୈଃ ସର୍ୱ୍ୱଶକ୍ତିଭିଃ ସର୍ୱ୍ୱଚିତ୍ତୈଶ୍ଚ ପ୍ରଭୌ ପରମେଶ୍ୱରେ ପ୍ରେମ କୁରୁ, ସମୀପୱାସିନି ସ୍ୱୱତ୍ ପ୍ରେମ କୁରୁ ଚ|
ତଦା ସ କଥଯାମାସ, ତ୍ୱଂ ଯଥାର୍ଥଂ ପ୍ରତ୍ୟୱୋଚଃ, ଇତ୍ଥମ୍ ଆଚର ତେନୈୱ ଜୀୱିଷ୍ୟସି|
କିନ୍ତୁ ସ ଜନଃ ସ୍ୱଂ ନିର୍ଦ୍ଦୋଷଂ ଜ୍ଞାପଯିତୁଂ ଯୀଶୁଂ ପପ୍ରଚ୍ଛ, ମମ ସମୀପୱାସୀ କଃ? ତତୋ ଯୀଶୁଃ ପ୍ରତ୍ୟୁୱାଚ,
ଏକୋ ଜନୋ ଯିରୂଶାଲମ୍ପୁରାଦ୍ ଯିରୀହୋପୁରଂ ଯାତି, ଏତର୍ହି ଦସ୍ୟୂନାଂ କରେଷୁ ପତିତେ ତେ ତସ୍ୟ ୱସ୍ତ୍ରାଦିକଂ ହୃତୱନ୍ତଃ ତମାହତ୍ୟ ମୃତପ୍ରାଯଂ କୃତ୍ୱା ତ୍ୟକ୍ତ୍ୱା ଯଯୁଃ|
ଅକସ୍ମାଦ୍ ଏକୋ ଯାଜକସ୍ତେନ ମାର୍ଗେଣ ଗଚ୍ଛନ୍ ତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ୱା ମାର୍ଗାନ୍ୟପାର୍ଶ୍ୱେନ ଜଗାମ|
ଇତ୍ଥମ୍ ଏକୋ ଲେୱୀଯସ୍ତତ୍ସ୍ଥାନଂ ପ୍ରାପ୍ୟ ତସ୍ୟାନ୍ତିକଂ ଗତ୍ୱା ତଂ ୱିଲୋକ୍ୟାନ୍ୟେନ ପାର୍ଶ୍ୱେନ ଜଗାମ|
କିନ୍ତ୍ୱେକଃ ଶୋମିରୋଣୀଯୋ ଗଚ୍ଛନ୍ ତତ୍ସ୍ଥାନଂ ପ୍ରାପ୍ୟ ତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ୱାଦଯତ|
ତସ୍ୟାନ୍ତିକଂ ଗତ୍ୱା ତସ୍ୟ କ୍ଷତେଷୁ ତୈଲଂ ଦ୍ରାକ୍ଷାରସଞ୍ଚ ପ୍ରକ୍ଷିପ୍ୟ କ୍ଷତାନି ବଦ୍ଧ୍ୱା ନିଜୱାହନୋପରି ତମୁପୱେଶ୍ୟ ପ୍ରୱାସୀଯଗୃହମ୍ ଆନୀଯ ତଂ ସିଷେୱେ|
ପରସ୍ମିନ୍ ଦିୱସେ ନିଜଗମନକାଲେ ଦ୍ୱୌ ମୁଦ୍ରାପାଦୌ ତଦ୍ଗୃହସ୍ୱାମିନେ ଦତ୍ତ୍ୱାୱଦତ୍ ଜନମେନଂ ସେୱସ୍ୱ ତତ୍ର ଯୋଽଧିକୋ ୱ୍ୟଯୋ ଭୱିଷ୍ୟତି ତମହଂ ପୁନରାଗମନକାଲେ ପରିଶୋତ୍ସ୍ୟାମି|
ଏଷାଂ ତ୍ରଯାଣାଂ ମଧ୍ୟେ ତସ୍ୟ ଦସ୍ୟୁହସ୍ତପତିତସ୍ୟ ଜନସ୍ୟ ସମୀପୱାସୀ କଃ? ତ୍ୱଯା କିଂ ବୁଧ୍ୟତେ?
ତତଃ ସ ୱ୍ୟୱସ୍ଥାପକଃ କଥଯାମାସ ଯସ୍ତସ୍ମିନ୍ ଦଯାଂ ଚକାର| ତଦା ଯୀଶୁଃ କଥଯାମାସ ତ୍ୱମପି ଗତ୍ୱା ତଥାଚର|
Essa parábola nos ensina sobre o amor ao próximo, independentemente de raça ou religião. O samaritano ajudou um desconhecido, mostrando que a verdadeira fé se revela no amor ao próximo.
3. A Ovelha Perdida (Lucas 15:4-7)
କସ୍ୟଚିତ୍ ଶତମେଷେଷୁ ତିଷ୍ଠତ୍ମୁ ତେଷାମେକଂ ସ ଯଦି ହାରଯତି ତର୍ହି ମଧ୍ୟେପ୍ରାନ୍ତରମ୍ ଏକୋନଶତମେଷାନ୍ ୱିହାଯ ହାରିତମେଷସ୍ୟ ଉଦ୍ଦେଶପ୍ରାପ୍ତିପର୍ୟ୍ୟନତଂ ନ ଗୱେଷଯତି, ଏତାଦୃଶୋ ଲୋକୋ ଯୁଷ୍ମାକଂ ମଧ୍ୟେ କ ଆସ୍ତେ?
ତସ୍ୟୋଦ୍ଦେଶଂ ପ୍ରାପ୍ୟ ହୃଷ୍ଟମନାସ୍ତଂ ସ୍କନ୍ଧେ ନିଧାଯ ସ୍ୱସ୍ଥାନମ୍ ଆନୀଯ ବନ୍ଧୁବାନ୍ଧୱସମୀପୱାସିନ ଆହୂଯ ୱକ୍ତି,
ହାରିତଂ ମେଷଂ ପ୍ରାପ୍ତୋହମ୍ ଅତୋ ହେତୋ ର୍ମଯା ସାର୍ଦ୍ଧମ୍ ଆନନ୍ଦତ|
ତଦ୍ୱଦହଂ ଯୁଷ୍ମାନ୍ ୱଦାମି, ଯେଷାଂ ମନଃପରାୱର୍ତ୍ତନସ୍ୟ ପ୍ରଯୋଜନଂ ନାସ୍ତି, ତାଦୃଶୈକୋନଶତଧାର୍ମ୍ମିକକାରଣାଦ୍ ଯ ଆନନ୍ଦସ୍ତସ୍ମାଦ୍ ଏକସ୍ୟ ମନଃପରିୱର୍ତ୍ତିନଃ ପାପିନଃ କାରଣାତ୍ ସ୍ୱର୍ଗେ ଽଧିକାନନ୍ଦୋ ଜାଯତେ|
Deus é como o pastor que busca incessantemente uma ovelha perdida. Essa parábola revela o amor incansável de Deus pelos pecadores, celebrando a alegria no céu quando alguém se arrepende.
4. O Filho Pródigo (Lucas 15:11-32)
ଅପରଞ୍ଚ ସ କଥଯାମାସ, କସ୍ୟଚିଦ୍ ଦ୍ୱୌ ପୁତ୍ରାୱାସ୍ତାଂ,
ତଯୋଃ କନିଷ୍ଠଃ ପୁତ୍ରଃ ପିତ୍ରେ କଥଯାମାସ, ହେ ପିତସ୍ତୱ ସମ୍ପତ୍ତ୍ୟା ଯମଂଶଂ ପ୍ରାପ୍ସ୍ୟାମ୍ୟହଂ ୱିଭଜ୍ୟ ତଂ ଦେହି, ତତଃ ପିତା ନିଜାଂ ସମ୍ପତ୍ତିଂ ୱିଭଜ୍ୟ ତାଭ୍ୟାଂ ଦଦୌ|
କତିପଯାତ୍ କାଲାତ୍ ପରଂ ସ କନିଷ୍ଠପୁତ୍ରଃ ସମସ୍ତଂ ଧନଂ ସଂଗୃହ୍ୟ ଦୂରଦେଶଂ ଗତ୍ୱା ଦୁଷ୍ଟାଚରଣେନ ସର୍ୱ୍ୱାଂ ସମ୍ପତ୍ତିଂ ନାଶଯାମାସ|
ତସ୍ୟ ସର୍ୱ୍ୱଧନେ ୱ୍ୟଯଂ ଗତେ ତଦ୍ଦେଶେ ମହାଦୁର୍ଭିକ୍ଷଂ ବଭୂୱ, ତତସ୍ତସ୍ୟ ଦୈନ୍ୟଦଶା ଭୱିତୁମ୍ ଆରେଭେ|
ତତଃ ପରଂ ସ ଗତ୍ୱା ତଦ୍ଦେଶୀଯଂ ଗୃହସ୍ଥମେକମ୍ ଆଶ୍ରଯତ; ତତଃ ସତଂ ଶୂକରୱ୍ରଜଂ ଚାରଯିତୁଂ ପ୍ରାନ୍ତରଂ ପ୍ରେଷଯାମାସ|
କେନାପି ତସ୍ମୈ ଭକ୍ଷ୍ୟାଦାନାତ୍ ସ ଶୂକରଫଲୱଲ୍କଲେନ ପିଚିଣ୍ଡପୂରଣାଂ ୱୱାଞ୍ଛ|
ଶେଷେ ସ ମନସି ଚେତନାଂ ପ୍ରାପ୍ୟ କଥଯାମାସ, ହା ମମ ପିତୁଃ ସମୀପେ କତି କତି ୱେତନଭୁଜୋ ଦାସା ଯଥେଷ୍ଟଂ ତତୋଧିକଞ୍ଚ ଭକ୍ଷ୍ୟଂ ପ୍ରାପ୍ନୁୱନ୍ତି କିନ୍ତ୍ୱହଂ କ୍ଷୁଧା ମୁମୂର୍ଷୁଃ|
ଅହମୁତ୍ଥାଯ ପିତୁଃ ସମୀପଂ ଗତ୍ୱା କଥାମେତାଂ ୱଦିଷ୍ୟାମି, ହେ ପିତର୍ ଈଶ୍ୱରସ୍ୟ ତୱ ଚ ୱିରୁଦ୍ଧଂ ପାପମକରୱମ୍
ତୱ ପୁତ୍ରଇତି ୱିଖ୍ୟାତୋ ଭୱିତୁଂ ନ ଯୋଗ୍ୟୋସ୍ମି ଚ, ମାଂ ତୱ ୱୈତନିକଂ ଦାସଂ କୃତ୍ୱା ସ୍ଥାପଯ|
ପଶ୍ଚାତ୍ ସ ଉତ୍ଥାଯ ପିତୁଃ ସମୀପଂ ଜଗାମ; ତତସ୍ତସ୍ୟ ପିତାତିଦୂରେ ତଂ ନିରୀକ୍ଷ୍ୟ ଦଯାଞ୍ଚକ୍ରେ, ଧାୱିତ୍ୱା ତସ୍ୟ କଣ୍ଠଂ ଗୃହୀତ୍ୱା ତଂ ଚୁଚୁମ୍ବ ଚ|
ତଦା ପୁତ୍ର ଉୱାଚ, ହେ ପିତର୍ ଈଶ୍ୱରସ୍ୟ ତୱ ଚ ୱିରୁଦ୍ଧଂ ପାପମକରୱଂ, ତୱ ପୁତ୍ରଇତି ୱିଖ୍ୟାତୋ ଭୱିତୁଂ ନ ଯୋଗ୍ୟୋସ୍ମି ଚ|
କିନ୍ତୁ ତସ୍ୟ ପିତା ନିଜଦାସାନ୍ ଆଦିଦେଶ, ସର୍ୱ୍ୱୋତ୍ତମୱସ୍ତ୍ରାଣ୍ୟାନୀଯ ପରିଧାପଯତୈନଂ ହସ୍ତେ ଚାଙ୍ଗୁରୀଯକମ୍ ଅର୍ପଯତ ପାଦଯୋଶ୍ଚୋପାନହୌ ସମର୍ପଯତ;
ପୁଷ୍ଟଂ ଗୋୱତ୍ସମ୍ ଆନୀଯ ମାରଯତ ଚ ତଂ ଭୁକ୍ତ୍ୱା ୱଯମ୍ ଆନନ୍ଦାମ|
ଯତୋ ମମ ପୁତ୍ରୋଯମ୍ ଅମ୍ରିଯତ ପୁନରଜୀୱୀଦ୍ ହାରିତଶ୍ଚ ଲବ୍ଧୋଭୂତ୍ ତତସ୍ତ ଆନନ୍ଦିତୁମ୍ ଆରେଭିରେ|
ତତ୍କାଲେ ତସ୍ୟ ଜ୍ୟେଷ୍ଠଃ ପୁତ୍ରଃ କ୍ଷେତ୍ର ଆସୀତ୍| ଅଥ ସ ନିୱେଶନସ୍ୟ ନିକଟଂ ଆଗଚ୍ଛନ୍ ନୃତ୍ୟାନାଂ ୱାଦ୍ୟାନାଞ୍ଚ ଶବ୍ଦଂ ଶ୍ରୁତ୍ୱା
ଦାସାନାମ୍ ଏକମ୍ ଆହୂଯ ପପ୍ରଚ୍ଛ, କିଂ କାରଣମସ୍ୟ?
ତତଃ ସୋୱାଦୀତ୍, ତୱ ଭ୍ରାତାଗମତ୍, ତୱ ତାତଶ୍ଚ ତଂ ସୁଶରୀରଂ ପ୍ରାପ୍ୟ ପୁଷ୍ଟଂ ଗୋୱତ୍ସଂ ମାରିତୱାନ୍|
ତତଃ ସ ପ୍ରକୁପ୍ୟ ନିୱେଶନାନ୍ତଃ ପ୍ରୱେଷ୍ଟୁଂ ନ ସମ୍ମେନେ; ତତସ୍ତସ୍ୟ ପିତା ବହିରାଗତ୍ୟ ତଂ ସାଧଯାମାସ|
ତତଃ ସ ପିତରଂ ପ୍ରତ୍ୟୁୱାଚ, ପଶ୍ୟ ତୱ କାଞ୍ଚିଦପ୍ୟାଜ୍ଞାଂ ନ ୱିଲଂଘ୍ୟ ବହୂନ୍ ୱତ୍ସରାନ୍ ଅହଂ ତ୍ୱାଂ ସେୱେ ତଥାପି ମିତ୍ରୈଃ ସାର୍ଦ୍ଧମ୍ ଉତ୍ସୱଂ କର୍ତ୍ତୁଂ କଦାପି ଛାଗମେକମପି ମହ୍ୟଂ ନାଦଦାଃ;
କିନ୍ତୁ ତୱ ଯଃ ପୁତ୍ରୋ ୱେଶ୍ୟାଗମନାଦିଭିସ୍ତୱ ସମ୍ପତ୍ତିମ୍ ଅପୱ୍ୟଯିତୱାନ୍ ତସ୍ମିନ୍ନାଗତମାତ୍ରେ ତସ୍ୟୈୱ ନିମିତ୍ତଂ ପୁଷ୍ଟଂ ଗୋୱତ୍ସଂ ମାରିତୱାନ୍|
ତଦା ତସ୍ୟ ପିତାୱୋଚତ୍, ହେ ପୁତ୍ର ତ୍ୱଂ ସର୍ୱ୍ୱଦା ମଯା ସହାସି ତସ୍ମାନ୍ ମମ ଯଦ୍ୟଦାସ୍ତେ ତତ୍ସର୍ୱ୍ୱଂ ତୱ|
କିନ୍ତୁ ତୱାଯଂ ଭ୍ରାତା ମୃତଃ ପୁନରଜୀୱୀଦ୍ ହାରିତଶ୍ଚ ଭୂତ୍ୱା ପ୍ରାପ୍ତୋଭୂତ୍, ଏତସ୍ମାତ୍ କାରଣାଦ୍ ଉତ୍ସୱାନନ୍ଦୌ କର୍ତ୍ତୁମ୍ ଉଚିତମସ୍ମାକମ୍|
A parábola do filho pródigo fala sobre o perdão e o amor incondicional de Deus por Seus filhos, mesmo quando se desviam.
5. A Pérola de Grande Valor (Mateus 13:45-46)
ଅନ୍ୟଞ୍ଚ ଯୋ ୱଣିକ୍ ଉତ୍ତମାଂ ମୁକ୍ତାଂ ଗୱେଷଯନ୍
ମହାର୍ଘାଂ ମୁକ୍ତାଂ ୱିଲୋକ୍ୟ ନିଜସର୍ୱ୍ୱସ୍ୱଂ ୱିକ୍ରୀଯ ତାଂ କ୍ରୀଣାତି, ସ ଇୱ ସ୍ୱର୍ଗରାଜ୍ୟଂ|
Jesus ensina que o Reino de Deus é o bem mais precioso e devemos estar dispostos a renunciar tudo para possuí-lo.
6. O Fariseu e o Publicano (Lucas 18:9-14)
ଯେ ସ୍ୱାନ୍ ଧାର୍ମ୍ମିକାନ୍ ଜ୍ଞାତ୍ୱା ପରାନ୍ ତୁଚ୍ଛୀକୁର୍ୱ୍ୱନ୍ତି ଏତାଦୃଗ୍ଭ୍ୟଃ, କିଯଦ୍ଭ୍ୟ ଇମଂ ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତଂ କଥଯାମାସ|
ଏକଃ ଫିରୂଶ୍ୟପରଃ କରସଞ୍ଚାଯୀ ଦ୍ୱାୱିମୌ ପ୍ରାର୍ଥଯିତୁଂ ମନ୍ଦିରଂ ଗତୌ|
ତତୋଽସୌ ଫିରୂଶ୍ୟେକପାର୍ଶ୍ୱେ ତିଷ୍ଠନ୍ ହେ ଈଶ୍ୱର ଅହମନ୍ୟଲୋକୱତ୍ ଲୋଠଯିତାନ୍ୟାଯୀ ପାରଦାରିକଶ୍ଚ ନ ଭୱାମି ଅସ୍ୟ କରସଞ୍ଚାଯିନସ୍ତୁଲ୍ୟଶ୍ଚ ନ, ତସ୍ମାତ୍ତ୍ୱାଂ ଧନ୍ୟଂ ୱଦାମି|
ସପ୍ତସୁ ଦିନେଷୁ ଦିନଦ୍ୱଯମୁପୱସାମି ସର୍ୱ୍ୱସମ୍ପତ୍ତେ ର୍ଦଶମାଂଶଂ ଦଦାମି ଚ, ଏତତ୍କଥାଂ କଥଯନ୍ ପ୍ରାର୍ଥଯାମାସ|
କିନ୍ତୁ ସ କରସଞ୍ଚାଯି ଦୂରେ ତିଷ୍ଠନ୍ ସ୍ୱର୍ଗଂ ଦ୍ରଷ୍ଟୁଂ ନେଚ୍ଛନ୍ ୱକ୍ଷସି କରାଘାତଂ କୁର୍ୱ୍ୱନ୍ ହେ ଈଶ୍ୱର ପାପିଷ୍ଠଂ ମାଂ ଦଯସ୍ୱ, ଇତ୍ଥଂ ପ୍ରାର୍ଥଯାମାସ|
ଯୁଷ୍ମାନହଂ ୱଦାମି, ତଯୋର୍ଦ୍ୱଯୋ ର୍ମଧ୍ୟେ କେୱଲଃ କରସଞ୍ଚାଯୀ ପୁଣ୍ୟୱତ୍ତ୍ୱେନ ଗଣିତୋ ନିଜଗୃହଂ ଜଗାମ, ଯତୋ ଯଃ କଶ୍ଚିତ୍ ସ୍ୱମୁନ୍ନମଯତି ସ ନାମଯିଷ୍ୟତେ କିନ୍ତୁ ଯଃ କଶ୍ଚିତ୍ ସ୍ୱଂ ନମଯତି ସ ଉନ୍ନମଯିଷ୍ୟତେ|
Essa parábola nos lembra que Deus valoriza um coração humilde e arrependido, em contraste com a arrogância espiritual. O publicano, ao reconhecer seus pecados, foi justificado diante de Deus.
7. Os Talentos (Mateus 25:14-30)
ଅପରଂ ସ ଏତାଦୃଶଃ କସ୍ୟଚିତ୍ ପୁଂସସ୍ତୁଲ୍ୟଃ, ଯୋ ଦୂରଦେଶଂ ପ୍ରତି ଯାତ୍ରାକାଲେ ନିଜଦାସାନ୍ ଆହୂଯ ତେଷାଂ ସ୍ୱସ୍ୱସାମର୍ଥ୍ୟାନୁରୂପମ୍
ଏକସ୍ମିନ୍ ମୁଦ୍ରାଣାଂ ପଞ୍ଚ ପୋଟଲିକାଃ ଅନ୍ୟସ୍ମିଂଶ୍ଚ ଦ୍ୱେ ପୋଟଲିକେ ଅପରସ୍ମିଂଶ୍ଚ ପୋଟଲିକୈକାମ୍ ଇତ୍ଥଂ ପ୍ରତିଜନଂ ସମର୍ପ୍ୟ ସ୍ୱଯଂ ପ୍ରୱାସଂ ଗତୱାନ୍|
ଅନନ୍ତରଂ ଯୋ ଦାସଃ ପଞ୍ଚ ପୋଟଲିକାଃ ଲବ୍ଧୱାନ୍, ସ ଗତ୍ୱା ୱାଣିଜ୍ୟଂ ୱିଧାଯ ତା ଦ୍ୱିଗୁଣୀଚକାର|
ଯଶ୍ଚ ଦାସୋ ଦ୍ୱେ ପୋଟଲିକେ ଅଲଭତ, ସୋପି ତା ମୁଦ୍ରା ଦ୍ୱିଗୁଣୀଚକାର|
କିନ୍ତୁ ଯୋ ଦାସ ଏକାଂ ପୋଟଲିକାଂ ଲବ୍ଧୱାନ୍, ସ ଗତ୍ୱା ଭୂମିଂ ଖନିତ୍ୱା ତନ୍ମଧ୍ୟେ ନିଜପ୍ରଭୋସ୍ତା ମୁଦ୍ରା ଗୋପଯାଞ୍ଚକାର|
ତଦନନ୍ତରଂ ବହୁତିଥେ କାଲେ ଗତେ ତେଷାଂ ଦାସାନାଂ ପ୍ରଭୁରାଗତ୍ୟ ତୈର୍ଦାସୈଃ ସମଂ ଗଣଯାଞ୍ଚକାର|
ତଦାନୀଂ ଯଃ ପଞ୍ଚ ପୋଟଲିକାଃ ପ୍ରାପ୍ତୱାନ୍ ସ ତା ଦ୍ୱିଗୁଣୀକୃତମୁଦ୍ରା ଆନୀଯ ଜଗାଦ; ହେ ପ୍ରଭୋ, ଭୱତା ମଯି ପଞ୍ଚ ପୋଟଲିକାଃ ସମର୍ପିତାଃ, ପଶ୍ୟତୁ, ତା ମଯା ଦ୍ୱିଗୁଣୀକୃତାଃ|
ତଦାନୀଂ ତସ୍ୟ ପ୍ରଭୁସ୍ତମୁୱାଚ, ହେ ଉତ୍ତମ ୱିଶ୍ୱାସ୍ୟ ଦାସ, ତ୍ୱଂ ଧନ୍ୟୋସି, ସ୍ତୋକେନ ୱିଶ୍ୱାସ୍ୟୋ ଜାତଃ, ତସ୍ମାତ୍ ତ୍ୱାଂ ବହୁୱିତ୍ତାଧିପଂ କରୋମି, ତ୍ୱଂ ସ୍ୱପ୍ରଭୋଃ ସୁଖସ୍ୟ ଭାଗୀ ଭୱ|
ତତୋ ଯେନ ଦ୍ୱେ ପୋଟଲିକେ ଲବ୍ଧେ ସୋପ୍ୟାଗତ୍ୟ ଜଗାଦ, ହେ ପ୍ରଭୋ, ଭୱତା ମଯି ଦ୍ୱେ ପୋଟଲିକେ ସମର୍ପିତେ, ପଶ୍ୟତୁ ତେ ମଯା ଦ୍ୱିଗୁଣୀକୃତେ|
ତେନ ତସ୍ୟ ପ୍ରଭୁସ୍ତମୱୋଚତ୍, ହେ ଉତ୍ତମ ୱିଶ୍ୱାସ୍ୟ ଦାସ, ତ୍ୱଂ ଧନ୍ୟୋସି, ସ୍ତୋକେନ ୱିଶ୍ୱାସ୍ୟୋ ଜାତଃ, ତସ୍ମାତ୍ ତ୍ୱାଂ ବହୁଦ୍ରୱିଣାଧିପଂ କରୋମି, ତ୍ୱଂ ନିଜପ୍ରଭୋଃ ସୁଖସ୍ୟ ଭାଗୀ ଭୱ|
ଅନନ୍ତରଂ ଯ ଏକାଂ ପୋଟଲିକାଂ ଲବ୍ଧୱାନ୍, ସ ଏତ୍ୟ କଥିତୱାନ୍, ହେ ପ୍ରଭୋ, ତ୍ୱାଂ କଠିନନରଂ ଜ୍ଞାତୱାନ୍, ତ୍ୱଯା ଯତ୍ର ନୋପ୍ତଂ, ତତ୍ରୈୱ କୃତ୍ୟତେ, ଯତ୍ର ଚ ନ କୀର୍ଣଂ, ତତ୍ରୈୱ ସଂଗୃହ୍ୟତେ|
ଅତୋହଂ ସଶଙ୍କଃ ସନ୍ ଗତ୍ୱା ତୱ ମୁଦ୍ରା ଭୂମଧ୍ୟେ ସଂଗୋପ୍ୟ ସ୍ଥାପିତୱାନ୍, ପଶ୍ୟ, ତୱ ଯତ୍ ତଦେୱ ଗୃହାଣ|
ତଦା ତସ୍ୟ ପ୍ରଭୁଃ ପ୍ରତ୍ୟୱଦତ୍ ରେ ଦୁଷ୍ଟାଲସ ଦାସ, ଯତ୍ରାହଂ ନ ୱପାମି, ତତ୍ର ଛିନଦ୍ମି, ଯତ୍ର ଚ ନ କିରାମି, ତତ୍ରେୱ ସଂଗୃହ୍ଲାମୀତି ଚେଦଜାନାସ୍ତର୍ହି
ୱଣିକ୍ଷୁ ମମ ୱିତ୍ତାର୍ପଣଂ ତୱୋଚିତମାସୀତ୍, ଯେନାହମାଗତ୍ୟ ୱୃଦ୍ୱ୍ୟା ସାକଂ ମୂଲମୁଦ୍ରାଃ ପ୍ରାପ୍ସ୍ୟମ୍|
ଅତୋସ୍ମାତ୍ ତାଂ ପୋଟଲିକାମ୍ ଆଦାଯ ଯସ୍ୟ ଦଶ ପୋଟଲିକାଃ ସନ୍ତି ତସ୍ମିନ୍ନର୍ପଯତ|
ଯେନ ୱର୍ଦ୍ୱ୍ୟତେ ତସ୍ମିନ୍ନୈୱାର୍ପିଷ୍ୟତେ, ତସ୍ୟୈୱ ଚ ବାହୁଲ୍ୟଂ ଭୱିଷ୍ୟତି, କିନ୍ତୁ ଯେନ ନ ୱର୍ଦ୍ୱ୍ୟତେ, ତସ୍ୟାନ୍ତିକେ ଯତ୍ କିଞ୍ଚନ ତିଷ୍ଠତି, ତଦପି ପୁନର୍ନେଷ୍ୟତେ|
ଅପରଂ ଯୂଯଂ ତମକର୍ମ୍ମଣ୍ୟଂ ଦାସଂ ନୀତ୍ୱା ଯତ୍ର ସ୍ଥାନେ କ୍ରନ୍ଦନଂ ଦନ୍ତଘର୍ଷଣଞ୍ଚ ୱିଦ୍ୟେତେ, ତସ୍ମିନ୍ ବହିର୍ଭୂତତମସି ନିକ୍ଷିପତ|
Nesta história, Jesus ensina sobre a responsabilidade de usar bem os dons e recursos que Deus nos confiou. A fidelidade nas pequenas coisas abre portas para bênçãos maiores.
8. O Rico e Lázaro (Lucas 16:19-31)
ଏକୋ ଧନୀ ମନୁଷ୍ୟଃ ଶୁକ୍ଲାନି ସୂକ୍ଷ୍ମାଣି ୱସ୍ତ୍ରାଣି ପର୍ୟ୍ୟଦଧାତ୍ ପ୍ରତିଦିନଂ ପରିତୋଷରୂପେଣାଭୁଂକ୍ତାପିୱଚ୍ଚ|
ସର୍ୱ୍ୱାଙ୍ଗେ କ୍ଷତଯୁକ୍ତ ଇଲିଯାସରନାମା କଶ୍ଚିଦ୍ ଦରିଦ୍ରସ୍ତସ୍ୟ ଧନୱତୋ ଭୋଜନପାତ୍ରାତ୍ ପତିତମ୍ ଉଚ୍ଛିଷ୍ଟଂ ଭୋକ୍ତୁଂ ୱାଞ୍ଛନ୍ ତସ୍ୟ ଦ୍ୱାରେ ପତିତ୍ୱାତିଷ୍ଠତ୍;
ଅଥ ଶ୍ୱାନ ଆଗତ୍ୟ ତସ୍ୟ କ୍ଷତାନ୍ୟଲିହନ୍|
କିଯତ୍କାଲାତ୍ପରଂ ସ ଦରିଦ୍ରଃ ପ୍ରାଣାନ୍ ଜହୌ; ତତଃ ସ୍ୱର୍ଗୀଯଦୂତାସ୍ତଂ ନୀତ୍ୱା ଇବ୍ରାହୀମଃ କ୍ରୋଡ ଉପୱେଶଯାମାସୁଃ|
ପଶ୍ଚାତ୍ ସ ଧନୱାନପି ମମାର, ତଂ ଶ୍ମଶାନେ ସ୍ଥାପଯାମାସୁଶ୍ଚ; କିନ୍ତୁ ପରଲୋକେ ସ ୱେଦନାକୁଲଃ ସନ୍ ଊର୍ଦ୍ଧ୍ୱାଂ ନିରୀକ୍ଷ୍ୟ ବହୁଦୂରାଦ୍ ଇବ୍ରାହୀମଂ ତତ୍କ୍ରୋଡ ଇଲିଯାସରଞ୍ଚ ୱିଲୋକ୍ୟ ରୁୱନ୍ନୁୱାଚ;
ହେ ପିତର୍ ଇବ୍ରାହୀମ୍ ଅନୁଗୃହ୍ୟ ଅଙ୍ଗୁଲ୍ୟଗ୍ରଭାଗଂ ଜଲେ ମଜ୍ଜଯିତ୍ୱା ମମ ଜିହ୍ୱାଂ ଶୀତଲାଂ କର୍ତ୍ତୁମ୍ ଇଲିଯାସରଂ ପ୍ରେରଯ, ଯତୋ ୱହ୍ନିଶିଖାତୋହଂ ୱ୍ୟଥିତୋସ୍ମି|
ତଦା ଇବ୍ରାହୀମ୍ ବଭାଷେ, ହେ ପୁତ୍ର ତ୍ୱଂ ଜୀୱନ୍ ସମ୍ପଦଂ ପ୍ରାପ୍ତୱାନ୍ ଇଲିଯାସରସ୍ତୁ ୱିପଦଂ ପ୍ରାପ୍ତୱାନ୍ ଏତତ୍ ସ୍ମର, କିନ୍ତୁ ସମ୍ପ୍ରତି ତସ୍ୟ ସୁଖଂ ତୱ ଚ ଦୁଃଖଂ ଭୱତି|
ଅପରମପି ଯୁଷ୍ମାକମ୍ ଅସ୍ମାକଞ୍ଚ ସ୍ଥାନଯୋ ର୍ମଧ୍ୟେ ମହଦ୍ୱିଚ୍ଛେଦୋଽସ୍ତି ତତ ଏତତ୍ସ୍ଥାନସ୍ୟ ଲୋକାସ୍ତତ୍ ସ୍ଥାନଂ ଯାତୁଂ ଯଦ୍ୱା ତତ୍ସ୍ଥାନସ୍ୟ ଲୋକା ଏତତ୍ ସ୍ଥାନମାଯାତୁଂ ନ ଶକ୍ନୁୱନ୍ତି|
ତଦା ସ ଉକ୍ତୱାନ୍, ହେ ପିତସ୍ତର୍ହି ତ୍ୱାଂ ନିୱେଦଯାମି ମମ ପିତୁ ର୍ଗେହେ ଯେ ମମ ପଞ୍ଚ ଭ୍ରାତରଃ ସନ୍ତି
ତେ ଯଥୈତଦ୍ ଯାତନାସ୍ଥାନଂ ନାଯାସ୍ୟନ୍ତି ତଥା ମନ୍ତ୍ରଣାଂ ଦାତୁଂ ତେଷାଂ ସମୀପମ୍ ଇଲିଯାସରଂ ପ୍ରେରଯ|
ତତ ଇବ୍ରାହୀମ୍ ଉୱାଚ, ମୂସାଭୱିଷ୍ୟଦ୍ୱାଦିନାଞ୍ଚ ପୁସ୍ତକାନି ତେଷାଂ ନିକଟେ ସନ୍ତି ତେ ତଦ୍ୱଚନାନି ମନ୍ୟନ୍ତାଂ|
ତଦା ସ ନିୱେଦଯାମାସ, ହେ ପିତର୍ ଇବ୍ରାହୀମ୍ ନ ତଥା, କିନ୍ତୁ ଯଦି ମୃତଲୋକାନାଂ କଶ୍ଚିତ୍ ତେଷାଂ ସମୀପଂ ଯାତି ତର୍ହି ତେ ମନାଂସି ୱ୍ୟାଘୋଟଯିଷ୍ୟନ୍ତି|
ତତ ଇବ୍ରାହୀମ୍ ଜଗାଦ, ତେ ଯଦି ମୂସାଭୱିଷ୍ୟଦ୍ୱାଦିନାଞ୍ଚ ୱଚନାନି ନ ମନ୍ୟନ୍ତେ ତର୍ହି ମୃତଲୋକାନାଂ କସ୍ମିଂଶ୍ଚିଦ୍ ଉତ୍ଥିତେପି ତେ ତସ୍ୟ ମନ୍ତ୍ରଣାଂ ନ ମଂସ୍ୟନ୍ତେ|
A parábola alerta sobre as consequências de negligenciar os necessitados e viver para si mesmo. Também destaca a realidade do julgamento e da vida após a morte.
9. O Joio e o Trigo (Mateus 13:24-30)
ଅନନ୍ତରଂ ସୋପରାମେକାଂ ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତକଥାମୁପସ୍ଥାପ୍ୟ ତେଭ୍ୟଃ କଥଯାମାସ; ସ୍ୱର୍ଗୀଯରାଜ୍ୟଂ ତାଦୃଶେନ କେନଚିଦ୍ ଗୃହସ୍ଥେନୋପମୀଯତେ, ଯେନ ସ୍ୱୀଯକ୍ଷେତ୍ରେ ପ୍ରଶସ୍ତବୀଜାନ୍ୟୌପ୍ୟନ୍ତ|
କିନ୍ତୁ କ୍ଷଣଦାଯାଂ ସକଲଲୋକେଷୁ ସୁପ୍ତେଷୁ ତସ୍ୟ ରିପୁରାଗତ୍ୟ ତେଷାଂ ଗୋଧୂମବୀଜାନାଂ ମଧ୍ୟେ ୱନ୍ୟଯୱମବୀଜାନ୍ୟୁପ୍ତ୍ୱା ୱୱ୍ରାଜ|
ତତୋ ଯଦା ବୀଜେଭ୍ୟୋଽଙ୍କରା ଜାଯମାନାଃ କଣିଶାନି ଘୃତୱନ୍ତଃ; ତଦା ୱନ୍ୟଯୱସାନ୍ୟପି ଦୃଶ୍ୟମାନାନ୍ୟଭୱନ୍|
ତତୋ ଗୃହସ୍ଥସ୍ୟ ଦାସେଯା ଆଗମ୍ୟ ତସ୍ମୈ କଥଯାଞ୍ଚକ୍ରୁଃ, ହେ ମହେଚ୍ଛ, ଭୱତା କିଂ କ୍ଷେତ୍ରେ ଭଦ୍ରବୀଜାନି ନୌପ୍ୟନ୍ତ? ତଥାତ୍ୱେ ୱନ୍ୟଯୱସାନି କୃତ ଆଯନ୍?
ତଦାନୀଂ ତେନ ତେ ପ୍ରତିଗଦିତାଃ, କେନଚିତ୍ ରିପୁଣା କର୍ମ୍ମଦମକାରି| ଦାସେଯାଃ କଥଯାମାସୁଃ, ୱଯଂ ଗତ୍ୱା ତାନ୍ୟୁତ୍ପାଯ୍ୟ କ୍ଷିପାମୋ ଭୱତଃ କୀଦୃଶୀଚ୍ଛା ଜାଯତେ?
ତେନାୱାଦି, ନହି, ଶଙ୍କେଽହଂ ୱନ୍ୟଯୱସୋତ୍ପାଟନକାଲେ ଯୁଷ୍ମାଭିସ୍ତୈଃ ସାକଂ ଗୋଧୂମା ଅପ୍ୟୁତ୍ପାଟିଷ୍ୟନ୍ତେ|
ଅତଃ ଶ୍ସ୍ୟକର୍ତ୍ତନକାଲଂ ଯାୱଦ୍ ଉଭଯାନ୍ୟପି ସହ ୱର୍ଦ୍ଧନ୍ତାଂ, ପଶ୍ଚାତ୍ କର୍ତ୍ତନକାଲେ କର୍ତ୍ତକାନ୍ ୱକ୍ଷ୍ୟାମି, ଯୂଯମାଦୌ ୱନ୍ୟଯୱସାନି ସଂଗୃହ୍ୟ ଦାହଯିତୁଂ ୱୀଟିକା ବଦ୍ୱ୍ୱା ସ୍ଥାପଯତ; କିନ୍ତୁ ସର୍ୱ୍ୱେ ଗୋଧୂମା ଯୁଷ୍ମାଭି ର୍ଭାଣ୍ଡାଗାରଂ ନୀତ୍ୱା ସ୍ଥାପ୍ୟନ୍ତାମ୍|
Essa história simboliza o bem e o mal coexistindo no mundo até o julgamento final, quando Deus fará a separação entre os justos e os ímpios.
10. As Dez Virgens (Mateus 25:1-13)
ଯା ଦଶ କନ୍ୟାଃ ପ୍ରଦୀପାନ୍ ଗୃହ୍ଲତ୍ୟୋ ୱରଂ ସାକ୍ଷାତ୍ କର୍ତ୍ତୁଂ ବହିରିତାଃ, ତାଭିସ୍ତଦା ସ୍ୱର୍ଗୀଯରାଜ୍ୟସ୍ୟ ସାଦୃଶ୍ୟଂ ଭୱିଷ୍ୟତି|
ତାସାଂ କନ୍ୟାନାଂ ମଧ୍ୟେ ପଞ୍ଚ ସୁଧିଯଃ ପଞ୍ଚ ଦୁର୍ଧିଯ ଆସନ୍|
ଯା ଦୁର୍ଧିଯସ୍ତାଃ ପ୍ରଦୀପାନ୍ ସଙ୍ଗେ ଗୃହୀତ୍ୱା ତୈଲଂ ନ ଜଗୃହୁଃ,
କିନ୍ତୁ ସୁଧିଯଃ ପ୍ରଦୀପାନ୍ ପାତ୍ରେଣ ତୈଲଞ୍ଚ ଜଗୃହୁଃ|
ଅନନ୍ତରଂ ୱରେ ୱିଲମ୍ବିତେ ତାଃ ସର୍ୱ୍ୱା ନିଦ୍ରାୱିଷ୍ଟା ନିଦ୍ରାଂ ଜଗ୍ମୁଃ|
ଅନନ୍ତରମ୍ ଅର୍ଦ୍ଧରାତ୍ରେ ପଶ୍ୟତ ୱର ଆଗଚ୍ଛତି, ତଂ ସାକ୍ଷାତ୍ କର୍ତ୍ତୁଂ ବହିର୍ୟାତେତି ଜନରୱାତ୍
ତାଃ ସର୍ୱ୍ୱାଃ କନ୍ୟା ଉତ୍ଥାଯ ପ୍ରଦୀପାନ୍ ଆସାଦଯିତୁଂ ଆରଭନ୍ତ|
ତତୋ ଦୁର୍ଧିଯଃ ସୁଧିଯ ଊଚୁଃ, କିଞ୍ଚିତ୍ ତୈଲଂ ଦତ୍ତ, ପ୍ରଦୀପା ଅସ୍ମାକଂ ନିର୍ୱ୍ୱାଣାଃ|
କିନ୍ତୁ ସୁଧିଯଃ ପ୍ରତ୍ୟୱଦନ୍, ଦତ୍ତେ ଯୁଷ୍ମାନସ୍ମାଂଶ୍ଚ ପ୍ରତି ତୈଲଂ ନ୍ୟୂନୀଭୱେତ୍, ତସ୍ମାଦ୍ ୱିକ୍ରେତୃଣାଂ ସମୀପଂ ଗତ୍ୱା ସ୍ୱାର୍ଥଂ ତୈଲଂ କ୍ରୀଣୀତ|
ତଦା ତାସୁ କ୍ରେତୁଂ ଗତାସୁ ୱର ଆଜଗାମ, ତତୋ ଯାଃ ସଜ୍ଜିତା ଆସନ୍, ତାସ୍ତେନ ସାକଂ ୱିୱାହୀଯଂ ୱେଶ୍ମ ପ୍ରୱିୱିଶୁଃ|
ଅନନ୍ତରଂ ଦ୍ୱାରେ ରୁଦ୍ଧେ ଅପରାଃ କନ୍ୟା ଆଗତ୍ୟ ଜଗଦୁଃ, ହେ ପ୍ରଭୋ, ହେ ପ୍ରଭୋ, ଅସ୍ମାନ୍ ପ୍ରତି ଦ୍ୱାରଂ ମୋଚଯ|
କିନ୍ତୁ ସ ଉକ୍ତୱାନ୍, ତଥ୍ୟଂ ୱଦାମି, ଯୁଷ୍ମାନହଂ ନ ୱେଦ୍ମି|
ଅତୋ ଜାଗ୍ରତଃ ସନ୍ତସ୍ତିଷ୍ଠତ, ମନୁଜସୁତଃ କସ୍ମିନ୍ ଦିନେ କସ୍ମିନ୍ ଦଣ୍ଡେ ୱାଗମିଷ୍ୟତି, ତଦ୍ ଯୁଷ୍ମାଭି ର୍ନ ଜ୍ଞାଯତେ|
Jesus enfatiza a necessidade de estarmos sempre preparados espiritualmente para Sua segunda vinda, pois ninguém sabe o momento exato.
As parábolas de Jesus continuam sendo fontes ricas de sabedoria e direção para a vida cristã. Ao aplicarmos esses ensinamentos, nos aproximamos mais de Deus e de Sua vontade.
Se este artigo te ajudou, faça sua parte e compartilhe a Palavra de Deus com aqueles que você ama.