As 10 parábolas mais importantes de Jesus
/images/a/b005cf3b-0d8d-4700-9dc9-6b1a9ef82b00)
Jesus ensinou lições profundas por meio de parábolas, histórias curtas e simbólicas que comunicam verdades espirituais. Cada parábola tem um significado especial e atemporal, revelando o caráter de Deus e ensinando como viver como cristãos. Aqui estão 10 das parábolas mais marcantes e suas lições:
1. Parábola do Semeador (Mateus 13:3-9)
తదానీం స దృష్టాన్తైస్తాన్ ఇత్థం బహుశ ఉపదిష్టవాన్| పశ్యత, కశ్చిత్ కృషీవలో బీజాని వప్తుం బహిర్జగామ,
తస్య వపనకాలే కతిపయబీజేషు మార్గపార్శ్వే పతితేషు విహగాస్తాని భక్షితవన్తః|
అపరం కతిపయబీజేషు స్తోకమృద్యుక్తపాషాణే పతితేషు మృదల్పత్వాత్ తత్క్షణాత్ తాన్యఙ్కురితాని,
కిన్తు రవావుదితే దగ్ధాని తేషాం మూలాప్రవిష్టత్వాత్ శుష్కతాం గతాని చ|
అపరం కతిపయబీజేషు కణ్టకానాం మధ్యే పతితేషు కణ్టకాన్యేధిత్వా తాని జగ్రసుః|
అపరఞ్చ కతిపయబీజాని ఉర్వ్వరాయాం పతితాని; తేషాం మధ్యే కానిచిత్ శతగుణాని కానిచిత్ షష్టిగుణాని కానిచిత్ త్రింశగుంణాని ఫలాని ఫలితవన్తి|
శ్రోతుం యస్య శ్రుతీ ఆసాతే స శృణుయాత్|
A parábola do semeador fala sobre a receptividade das pessoas à Palavra de Deus. Cada tipo de solo representa diferentes maneiras de receber e aplicar o Evangelho em nossas vidas. Somente um coração fértil e comprometido pode dar frutos espirituais abundantes.
2. O Bom Samaritano (Lucas 10:25-37)
అనన్తరమ్ ఏకో వ్యవస్థాపక ఉత్థాయ తం పరీక్షితుం పప్రచ్ఛ, హే ఉపదేశక అనన్తాయుషః ప్రాప్తయే మయా కిం కరణీయం?
యీశుః ప్రత్యువాచ, అత్రార్థే వ్యవస్థాయాం కిం లిఖితమస్తి? త్వం కీదృక్ పఠసి?
తతః సోవదత్, త్వం సర్వ్వాన్తఃకరణైః సర్వ్వప్రాణైః సర్వ్వశక్తిభిః సర్వ్వచిత్తైశ్చ ప్రభౌ పరమేశ్వరే ప్రేమ కురు, సమీపవాసిని స్వవత్ ప్రేమ కురు చ|
తదా స కథయామాస, త్వం యథార్థం ప్రత్యవోచః, ఇత్థమ్ ఆచర తేనైవ జీవిష్యసి|
కిన్తు స జనః స్వం నిర్ద్దోషం జ్ఞాపయితుం యీశుం పప్రచ్ఛ, మమ సమీపవాసీ కః? తతో యీశుః ప్రత్యువాచ,
ఏకో జనో యిరూశాలమ్పురాద్ యిరీహోపురం యాతి, ఏతర్హి దస్యూనాం కరేషు పతితే తే తస్య వస్త్రాదికం హృతవన్తః తమాహత్య మృతప్రాయం కృత్వా త్యక్త్వా యయుః|
అకస్మాద్ ఏకో యాజకస్తేన మార్గేణ గచ్ఛన్ తం దృష్ట్వా మార్గాన్యపార్శ్వేన జగామ|
ఇత్థమ్ ఏకో లేవీయస్తత్స్థానం ప్రాప్య తస్యాన్తికం గత్వా తం విలోక్యాన్యేన పార్శ్వేన జగామ|
కిన్త్వేకః శోమిరోణీయో గచ్ఛన్ తత్స్థానం ప్రాప్య తం దృష్ట్వాదయత|
తస్యాన్తికం గత్వా తస్య క్షతేషు తైలం ద్రాక్షారసఞ్చ ప్రక్షిప్య క్షతాని బద్ధ్వా నిజవాహనోపరి తముపవేశ్య ప్రవాసీయగృహమ్ ఆనీయ తం సిషేవే|
పరస్మిన్ దివసే నిజగమనకాలే ద్వౌ ముద్రాపాదౌ తద్గృహస్వామినే దత్త్వావదత్ జనమేనం సేవస్వ తత్ర యోఽధికో వ్యయో భవిష్యతి తమహం పునరాగమనకాలే పరిశోత్స్యామి|
ఏషాం త్రయాణాం మధ్యే తస్య దస్యుహస్తపతితస్య జనస్య సమీపవాసీ కః? త్వయా కిం బుధ్యతే?
తతః స వ్యవస్థాపకః కథయామాస యస్తస్మిన్ దయాం చకార| తదా యీశుః కథయామాస త్వమపి గత్వా తథాచర|
Essa parábola nos ensina sobre o amor ao próximo, independentemente de raça ou religião. O samaritano ajudou um desconhecido, mostrando que a verdadeira fé se revela no amor ao próximo.
3. A Ovelha Perdida (Lucas 15:4-7)
కస్యచిత్ శతమేషేషు తిష్ఠత్ము తేషామేకం స యది హారయతి తర్హి మధ్యేప్రాన్తరమ్ ఏకోనశతమేషాన్ విహాయ హారితమేషస్య ఉద్దేశప్రాప్తిపర్య్యనతం న గవేషయతి, ఏతాదృశో లోకో యుష్మాకం మధ్యే క ఆస్తే?
తస్యోద్దేశం ప్రాప్య హృష్టమనాస్తం స్కన్ధే నిధాయ స్వస్థానమ్ ఆనీయ బన్ధుబాన్ధవసమీపవాసిన ఆహూయ వక్తి,
హారితం మేషం ప్రాప్తోహమ్ అతో హేతో ర్మయా సార్ద్ధమ్ ఆనన్దత|
తద్వదహం యుష్మాన్ వదామి, యేషాం మనఃపరావర్త్తనస్య ప్రయోజనం నాస్తి, తాదృశైకోనశతధార్మ్మికకారణాద్ య ఆనన్దస్తస్మాద్ ఏకస్య మనఃపరివర్త్తినః పాపినః కారణాత్ స్వర్గే ఽధికానన్దో జాయతే|
Deus é como o pastor que busca incessantemente uma ovelha perdida. Essa parábola revela o amor incansável de Deus pelos pecadores, celebrando a alegria no céu quando alguém se arrepende.
4. O Filho Pródigo (Lucas 15:11-32)
అపరఞ్చ స కథయామాస, కస్యచిద్ ద్వౌ పుత్రావాస్తాం,
తయోః కనిష్ఠః పుత్రః పిత్రే కథయామాస, హే పితస్తవ సమ్పత్త్యా యమంశం ప్రాప్స్యామ్యహం విభజ్య తం దేహి, తతః పితా నిజాం సమ్పత్తిం విభజ్య తాభ్యాం దదౌ|
కతిపయాత్ కాలాత్ పరం స కనిష్ఠపుత్రః సమస్తం ధనం సంగృహ్య దూరదేశం గత్వా దుష్టాచరణేన సర్వ్వాం సమ్పత్తిం నాశయామాస|
తస్య సర్వ్వధనే వ్యయం గతే తద్దేశే మహాదుర్భిక్షం బభూవ, తతస్తస్య దైన్యదశా భవితుమ్ ఆరేభే|
తతః పరం స గత్వా తద్దేశీయం గృహస్థమేకమ్ ఆశ్రయత; తతః సతం శూకరవ్రజం చారయితుం ప్రాన్తరం ప్రేషయామాస|
కేనాపి తస్మై భక్ష్యాదానాత్ స శూకరఫలవల్కలేన పిచిణ్డపూరణాం వవాఞ్ఛ|
శేషే స మనసి చేతనాం ప్రాప్య కథయామాస, హా మమ పితుః సమీపే కతి కతి వేతనభుజో దాసా యథేష్టం తతోధికఞ్చ భక్ష్యం ప్రాప్నువన్తి కిన్త్వహం క్షుధా ముమూర్షుః|
అహముత్థాయ పితుః సమీపం గత్వా కథామేతాం వదిష్యామి, హే పితర్ ఈశ్వరస్య తవ చ విరుద్ధం పాపమకరవమ్
తవ పుత్రఇతి విఖ్యాతో భవితుం న యోగ్యోస్మి చ, మాం తవ వైతనికం దాసం కృత్వా స్థాపయ|
పశ్చాత్ స ఉత్థాయ పితుః సమీపం జగామ; తతస్తస్య పితాతిదూరే తం నిరీక్ష్య దయాఞ్చక్రే, ధావిత్వా తస్య కణ్ఠం గృహీత్వా తం చుచుమ్బ చ|
తదా పుత్ర ఉవాచ, హే పితర్ ఈశ్వరస్య తవ చ విరుద్ధం పాపమకరవం, తవ పుత్రఇతి విఖ్యాతో భవితుం న యోగ్యోస్మి చ|
కిన్తు తస్య పితా నిజదాసాన్ ఆదిదేశ, సర్వ్వోత్తమవస్త్రాణ్యానీయ పరిధాపయతైనం హస్తే చాఙ్గురీయకమ్ అర్పయత పాదయోశ్చోపానహౌ సమర్పయత;
పుష్టం గోవత్సమ్ ఆనీయ మారయత చ తం భుక్త్వా వయమ్ ఆనన్దామ|
యతో మమ పుత్రోయమ్ అమ్రియత పునరజీవీద్ హారితశ్చ లబ్ధోభూత్ తతస్త ఆనన్దితుమ్ ఆరేభిరే|
తత్కాలే తస్య జ్యేష్ఠః పుత్రః క్షేత్ర ఆసీత్| అథ స నివేశనస్య నికటం ఆగచ్ఛన్ నృత్యానాం వాద్యానాఞ్చ శబ్దం శ్రుత్వా
దాసానామ్ ఏకమ్ ఆహూయ పప్రచ్ఛ, కిం కారణమస్య?
తతః సోవాదీత్, తవ భ్రాతాగమత్, తవ తాతశ్చ తం సుశరీరం ప్రాప్య పుష్టం గోవత్సం మారితవాన్|
తతః స ప్రకుప్య నివేశనాన్తః ప్రవేష్టుం న సమ్మేనే; తతస్తస్య పితా బహిరాగత్య తం సాధయామాస|
తతః స పితరం ప్రత్యువాచ, పశ్య తవ కాఞ్చిదప్యాజ్ఞాం న విలంఘ్య బహూన్ వత్సరాన్ అహం త్వాం సేవే తథాపి మిత్రైః సార్ద్ధమ్ ఉత్సవం కర్త్తుం కదాపి ఛాగమేకమపి మహ్యం నాదదాః;
కిన్తు తవ యః పుత్రో వేశ్యాగమనాదిభిస్తవ సమ్పత్తిమ్ అపవ్యయితవాన్ తస్మిన్నాగతమాత్రే తస్యైవ నిమిత్తం పుష్టం గోవత్సం మారితవాన్|
తదా తస్య పితావోచత్, హే పుత్ర త్వం సర్వ్వదా మయా సహాసి తస్మాన్ మమ యద్యదాస్తే తత్సర్వ్వం తవ|
కిన్తు తవాయం భ్రాతా మృతః పునరజీవీద్ హారితశ్చ భూత్వా ప్రాప్తోభూత్, ఏతస్మాత్ కారణాద్ ఉత్సవానన్దౌ కర్త్తుమ్ ఉచితమస్మాకమ్|
A parábola do filho pródigo fala sobre o perdão e o amor incondicional de Deus por Seus filhos, mesmo quando se desviam.
5. A Pérola de Grande Valor (Mateus 13:45-46)
అన్యఞ్చ యో వణిక్ ఉత్తమాం ముక్తాం గవేషయన్
మహార్ఘాం ముక్తాం విలోక్య నిజసర్వ్వస్వం విక్రీయ తాం క్రీణాతి, స ఇవ స్వర్గరాజ్యం|
Jesus ensina que o Reino de Deus é o bem mais precioso e devemos estar dispostos a renunciar tudo para possuí-lo.
6. O Fariseu e o Publicano (Lucas 18:9-14)
యే స్వాన్ ధార్మ్మికాన్ జ్ఞాత్వా పరాన్ తుచ్ఛీకుర్వ్వన్తి ఏతాదృగ్భ్యః, కియద్భ్య ఇమం దృష్టాన్తం కథయామాస|
ఏకః ఫిరూశ్యపరః కరసఞ్చాయీ ద్వావిమౌ ప్రార్థయితుం మన్దిరం గతౌ|
తతోఽసౌ ఫిరూశ్యేకపార్శ్వే తిష్ఠన్ హే ఈశ్వర అహమన్యలోకవత్ లోఠయితాన్యాయీ పారదారికశ్చ న భవామి అస్య కరసఞ్చాయినస్తుల్యశ్చ న, తస్మాత్త్వాం ధన్యం వదామి|
సప్తసు దినేషు దినద్వయముపవసామి సర్వ్వసమ్పత్తే ర్దశమాంశం దదామి చ, ఏతత్కథాం కథయన్ ప్రార్థయామాస|
కిన్తు స కరసఞ్చాయి దూరే తిష్ఠన్ స్వర్గం ద్రష్టుం నేచ్ఛన్ వక్షసి కరాఘాతం కుర్వ్వన్ హే ఈశ్వర పాపిష్ఠం మాం దయస్వ, ఇత్థం ప్రార్థయామాస|
యుష్మానహం వదామి, తయోర్ద్వయో ర్మధ్యే కేవలః కరసఞ్చాయీ పుణ్యవత్త్వేన గణితో నిజగృహం జగామ, యతో యః కశ్చిత్ స్వమున్నమయతి స నామయిష్యతే కిన్తు యః కశ్చిత్ స్వం నమయతి స ఉన్నమయిష్యతే|
Essa parábola nos lembra que Deus valoriza um coração humilde e arrependido, em contraste com a arrogância espiritual. O publicano, ao reconhecer seus pecados, foi justificado diante de Deus.
7. Os Talentos (Mateus 25:14-30)
అపరం స ఏతాదృశః కస్యచిత్ పుంసస్తుల్యః, యో దూరదేశం ప్రతి యాత్రాకాలే నిజదాసాన్ ఆహూయ తేషాం స్వస్వసామర్థ్యానురూపమ్
ఏకస్మిన్ ముద్రాణాం పఞ్చ పోటలికాః అన్యస్మింశ్చ ద్వే పోటలికే అపరస్మింశ్చ పోటలికైకామ్ ఇత్థం ప్రతిజనం సమర్ప్య స్వయం ప్రవాసం గతవాన్|
అనన్తరం యో దాసః పఞ్చ పోటలికాః లబ్ధవాన్, స గత్వా వాణిజ్యం విధాయ తా ద్విగుణీచకార|
యశ్చ దాసో ద్వే పోటలికే అలభత, సోపి తా ముద్రా ద్విగుణీచకార|
కిన్తు యో దాస ఏకాం పోటలికాం లబ్ధవాన్, స గత్వా భూమిం ఖనిత్వా తన్మధ్యే నిజప్రభోస్తా ముద్రా గోపయాఞ్చకార|
తదనన్తరం బహుతిథే కాలే గతే తేషాం దాసానాం ప్రభురాగత్య తైర్దాసైః సమం గణయాఞ్చకార|
తదానీం యః పఞ్చ పోటలికాః ప్రాప్తవాన్ స తా ద్విగుణీకృతముద్రా ఆనీయ జగాద; హే ప్రభో, భవతా మయి పఞ్చ పోటలికాః సమర్పితాః, పశ్యతు, తా మయా ద్విగుణీకృతాః|
తదానీం తస్య ప్రభుస్తమువాచ, హే ఉత్తమ విశ్వాస్య దాస, త్వం ధన్యోసి, స్తోకేన విశ్వాస్యో జాతః, తస్మాత్ త్వాం బహువిత్తాధిపం కరోమి, త్వం స్వప్రభోః సుఖస్య భాగీ భవ|
తతో యేన ద్వే పోటలికే లబ్ధే సోప్యాగత్య జగాద, హే ప్రభో, భవతా మయి ద్వే పోటలికే సమర్పితే, పశ్యతు తే మయా ద్విగుణీకృతే|
తేన తస్య ప్రభుస్తమవోచత్, హే ఉత్తమ విశ్వాస్య దాస, త్వం ధన్యోసి, స్తోకేన విశ్వాస్యో జాతః, తస్మాత్ త్వాం బహుద్రవిణాధిపం కరోమి, త్వం నిజప్రభోః సుఖస్య భాగీ భవ|
అనన్తరం య ఏకాం పోటలికాం లబ్ధవాన్, స ఏత్య కథితవాన్, హే ప్రభో, త్వాం కఠిననరం జ్ఞాతవాన్, త్వయా యత్ర నోప్తం, తత్రైవ కృత్యతే, యత్ర చ న కీర్ణం, తత్రైవ సంగృహ్యతే|
అతోహం సశఙ్కః సన్ గత్వా తవ ముద్రా భూమధ్యే సంగోప్య స్థాపితవాన్, పశ్య, తవ యత్ తదేవ గృహాణ|
తదా తస్య ప్రభుః ప్రత్యవదత్ రే దుష్టాలస దాస, యత్రాహం న వపామి, తత్ర ఛినద్మి, యత్ర చ న కిరామి, తత్రేవ సంగృహ్లామీతి చేదజానాస్తర్హి
వణిక్షు మమ విత్తార్పణం తవోచితమాసీత్, యేనాహమాగత్య వృద్వ్యా సాకం మూలముద్రాః ప్రాప్స్యమ్|
అతోస్మాత్ తాం పోటలికామ్ ఆదాయ యస్య దశ పోటలికాః సన్తి తస్మిన్నర్పయత|
యేన వర్ద్వ్యతే తస్మిన్నైవార్పిష్యతే, తస్యైవ చ బాహుల్యం భవిష్యతి, కిన్తు యేన న వర్ద్వ్యతే, తస్యాన్తికే యత్ కిఞ్చన తిష్ఠతి, తదపి పునర్నేష్యతే|
అపరం యూయం తమకర్మ్మణ్యం దాసం నీత్వా యత్ర స్థానే క్రన్దనం దన్తఘర్షణఞ్చ విద్యేతే, తస్మిన్ బహిర్భూతతమసి నిక్షిపత|
Nesta história, Jesus ensina sobre a responsabilidade de usar bem os dons e recursos que Deus nos confiou. A fidelidade nas pequenas coisas abre portas para bênçãos maiores.
8. O Rico e Lázaro (Lucas 16:19-31)
ఏకో ధనీ మనుష్యః శుక్లాని సూక్ష్మాణి వస్త్రాణి పర్య్యదధాత్ ప్రతిదినం పరితోషరూపేణాభుంక్తాపివచ్చ|
సర్వ్వాఙ్గే క్షతయుక్త ఇలియాసరనామా కశ్చిద్ దరిద్రస్తస్య ధనవతో భోజనపాత్రాత్ పతితమ్ ఉచ్ఛిష్టం భోక్తుం వాఞ్ఛన్ తస్య ద్వారే పతిత్వాతిష్ఠత్;
అథ శ్వాన ఆగత్య తస్య క్షతాన్యలిహన్|
కియత్కాలాత్పరం స దరిద్రః ప్రాణాన్ జహౌ; తతః స్వర్గీయదూతాస్తం నీత్వా ఇబ్రాహీమః క్రోడ ఉపవేశయామాసుః|
పశ్చాత్ స ధనవానపి మమార, తం శ్మశానే స్థాపయామాసుశ్చ; కిన్తు పరలోకే స వేదనాకులః సన్ ఊర్ద్ధ్వాం నిరీక్ష్య బహుదూరాద్ ఇబ్రాహీమం తత్క్రోడ ఇలియాసరఞ్చ విలోక్య రువన్నువాచ;
హే పితర్ ఇబ్రాహీమ్ అనుగృహ్య అఙ్గుల్యగ్రభాగం జలే మజ్జయిత్వా మమ జిహ్వాం శీతలాం కర్త్తుమ్ ఇలియాసరం ప్రేరయ, యతో వహ్నిశిఖాతోహం వ్యథితోస్మి|
తదా ఇబ్రాహీమ్ బభాషే, హే పుత్ర త్వం జీవన్ సమ్పదం ప్రాప్తవాన్ ఇలియాసరస్తు విపదం ప్రాప్తవాన్ ఏతత్ స్మర, కిన్తు సమ్ప్రతి తస్య సుఖం తవ చ దుఃఖం భవతి|
అపరమపి యుష్మాకమ్ అస్మాకఞ్చ స్థానయో ర్మధ్యే మహద్విచ్ఛేదోఽస్తి తత ఏతత్స్థానస్య లోకాస్తత్ స్థానం యాతుం యద్వా తత్స్థానస్య లోకా ఏతత్ స్థానమాయాతుం న శక్నువన్తి|
తదా స ఉక్తవాన్, హే పితస్తర్హి త్వాం నివేదయామి మమ పితు ర్గేహే యే మమ పఞ్చ భ్రాతరః సన్తి
తే యథైతద్ యాతనాస్థానం నాయాస్యన్తి తథా మన్త్రణాం దాతుం తేషాం సమీపమ్ ఇలియాసరం ప్రేరయ|
తత ఇబ్రాహీమ్ ఉవాచ, మూసాభవిష్యద్వాదినాఞ్చ పుస్తకాని తేషాం నికటే సన్తి తే తద్వచనాని మన్యన్తాం|
తదా స నివేదయామాస, హే పితర్ ఇబ్రాహీమ్ న తథా, కిన్తు యది మృతలోకానాం కశ్చిత్ తేషాం సమీపం యాతి తర్హి తే మనాంసి వ్యాఘోటయిష్యన్తి|
తత ఇబ్రాహీమ్ జగాద, తే యది మూసాభవిష్యద్వాదినాఞ్చ వచనాని న మన్యన్తే తర్హి మృతలోకానాం కస్మింశ్చిద్ ఉత్థితేపి తే తస్య మన్త్రణాం న మంస్యన్తే|
A parábola alerta sobre as consequências de negligenciar os necessitados e viver para si mesmo. Também destaca a realidade do julgamento e da vida após a morte.
9. O Joio e o Trigo (Mateus 13:24-30)
అనన్తరం సోపరామేకాం దృష్టాన్తకథాముపస్థాప్య తేభ్యః కథయామాస; స్వర్గీయరాజ్యం తాదృశేన కేనచిద్ గృహస్థేనోపమీయతే, యేన స్వీయక్షేత్రే ప్రశస్తబీజాన్యౌప్యన్త|
కిన్తు క్షణదాయాం సకలలోకేషు సుప్తేషు తస్య రిపురాగత్య తేషాం గోధూమబీజానాం మధ్యే వన్యయవమబీజాన్యుప్త్వా వవ్రాజ|
తతో యదా బీజేభ్యోఽఙ్కరా జాయమానాః కణిశాని ఘృతవన్తః; తదా వన్యయవసాన్యపి దృశ్యమానాన్యభవన్|
తతో గృహస్థస్య దాసేయా ఆగమ్య తస్మై కథయాఞ్చక్రుః, హే మహేచ్ఛ, భవతా కిం క్షేత్రే భద్రబీజాని నౌప్యన్త? తథాత్వే వన్యయవసాని కృత ఆయన్?
తదానీం తేన తే ప్రతిగదితాః, కేనచిత్ రిపుణా కర్మ్మదమకారి| దాసేయాః కథయామాసుః, వయం గత్వా తాన్యుత్పాయ్య క్షిపామో భవతః కీదృశీచ్ఛా జాయతే?
తేనావాది, నహి, శఙ్కేఽహం వన్యయవసోత్పాటనకాలే యుష్మాభిస్తైః సాకం గోధూమా అప్యుత్పాటిష్యన్తే|
అతః శ్స్యకర్త్తనకాలం యావద్ ఉభయాన్యపి సహ వర్ద్ధన్తాం, పశ్చాత్ కర్త్తనకాలే కర్త్తకాన్ వక్ష్యామి, యూయమాదౌ వన్యయవసాని సంగృహ్య దాహయితుం వీటికా బద్వ్వా స్థాపయత; కిన్తు సర్వ్వే గోధూమా యుష్మాభి ర్భాణ్డాగారం నీత్వా స్థాప్యన్తామ్|
Essa história simboliza o bem e o mal coexistindo no mundo até o julgamento final, quando Deus fará a separação entre os justos e os ímpios.
10. As Dez Virgens (Mateus 25:1-13)
యా దశ కన్యాః ప్రదీపాన్ గృహ్లత్యో వరం సాక్షాత్ కర్త్తుం బహిరితాః, తాభిస్తదా స్వర్గీయరాజ్యస్య సాదృశ్యం భవిష్యతి|
తాసాం కన్యానాం మధ్యే పఞ్చ సుధియః పఞ్చ దుర్ధియ ఆసన్|
యా దుర్ధియస్తాః ప్రదీపాన్ సఙ్గే గృహీత్వా తైలం న జగృహుః,
కిన్తు సుధియః ప్రదీపాన్ పాత్రేణ తైలఞ్చ జగృహుః|
అనన్తరం వరే విలమ్బితే తాః సర్వ్వా నిద్రావిష్టా నిద్రాం జగ్ముః|
అనన్తరమ్ అర్ద్ధరాత్రే పశ్యత వర ఆగచ్ఛతి, తం సాక్షాత్ కర్త్తుం బహిర్యాతేతి జనరవాత్
తాః సర్వ్వాః కన్యా ఉత్థాయ ప్రదీపాన్ ఆసాదయితుం ఆరభన్త|
తతో దుర్ధియః సుధియ ఊచుః, కిఞ్చిత్ తైలం దత్త, ప్రదీపా అస్మాకం నిర్వ్వాణాః|
కిన్తు సుధియః ప్రత్యవదన్, దత్తే యుష్మానస్మాంశ్చ ప్రతి తైలం న్యూనీభవేత్, తస్మాద్ విక్రేతృణాం సమీపం గత్వా స్వార్థం తైలం క్రీణీత|
తదా తాసు క్రేతుం గతాసు వర ఆజగామ, తతో యాః సజ్జితా ఆసన్, తాస్తేన సాకం వివాహీయం వేశ్మ ప్రవివిశుః|
అనన్తరం ద్వారే రుద్ధే అపరాః కన్యా ఆగత్య జగదుః, హే ప్రభో, హే ప్రభో, అస్మాన్ ప్రతి ద్వారం మోచయ|
కిన్తు స ఉక్తవాన్, తథ్యం వదామి, యుష్మానహం న వేద్మి|
అతో జాగ్రతః సన్తస్తిష్ఠత, మనుజసుతః కస్మిన్ దినే కస్మిన్ దణ్డే వాగమిష్యతి, తద్ యుష్మాభి ర్న జ్ఞాయతే|
Jesus enfatiza a necessidade de estarmos sempre preparados espiritualmente para Sua segunda vinda, pois ninguém sabe o momento exato.
As parábolas de Jesus continuam sendo fontes ricas de sabedoria e direção para a vida cristã. Ao aplicarmos esses ensinamentos, nos aproximamos mais de Deus e de Sua vontade.
Se este artigo te ajudou, faça sua parte e compartilhe a Palavra de Deus com aqueles que você ama.