Páscoa
A Páscoa é a celebração suprema da redenção. Do cordeiro pascal no Egito ao Cordeiro de Deus que tira o pecado do mundo, ela aponta para o sacrifício e a vitória de Cristo.
A caminhada para a cruz
Jesus entrou em Jerusalém como Rei humilde, e a multidão o aclamou. Ele sabia do sofrimento que viria, mas caminhou em obediência até o fim.
അഗ്രഗാമിനഃ പശ്ചാദ്ഗാമിനശ്ച മനുജാ ഉച്ചൈർജയ ജയ ദായൂദഃ സന്താനേതി ജഗദുഃ പരമേശ്വരസ്യ നാമ്നാ യ ആയാതി സ ധന്യഃ, സർവ്വോപരിസ്ഥസ്വർഗേപി ജയതി|
പശ്യ വയം യിരൂശാലമ്നഗരം യാമഃ, തത്ര പ്രധാനയാജകാധ്യാപകാനാം കരേഷു മനുഷ്യപുത്രഃ സമർപിഷ്യതേ;
തേ ച തം ഹന്തുമാജ്ഞാപ്യ തിരസ്കൃത്യ വേത്രേണ പ്രഹർത്തും ക്രുശേ ധാതയിതുഞ്ചാന്യദേശീയാനാം കരേഷു സമർപയിഷ്യന്തി, കിന്തു സ തൃതീയദിവസേ ശ്മശാനാദ് ഉത്ഥാപിഷ്യതേ|
A paixão de Cristo
Jesus foi zombado, açoitado e crucificado. Ele orou no Getsêmani e entregou sua vida voluntariamente, dizendo: 'Está consumado!'
തതസ്തേ തസ്യ വസനം മോചയിത്വാ കൃഷ്ണലോഹിതവർണവസനം പരിധാപയാമാസുഃ
കണ്ടകാനാം മുകുടം നിർമ്മായ തച്ഛിരസി ദദുഃ, തസ്യ ദക്ഷിണകരേ വേത്രമേകം ദത്ത്വാ തസ്യ സമ്മുഖേ ജാനൂനി പാതയിത്വാ, ഹേ യിഹൂദീയാനാം രാജൻ, തുഭ്യം നമ ഇത്യുക്ത്വാ തം തിരശ്ചക്രുഃ,
അപരമ് ഏഷ യിഹൂദീയാനാം രാജാ യീശുരിത്യപവാദലിപിപത്രം തച്ഛിരസ ഊർദ്വ്വേ യോജയാമാസുഃ|
അപരമുദിതവാൻ ഹേ പിത ർഹേ പിതഃ സർവ്വേം ത്വയാ സാധ്യം, തതോ ഹേതോരിമം കംസം മത്തോ ദൂരീകുരു, കിന്തു തൻ മമേച്ഛാതോ ന തവേച്ഛാതോ ഭവതു|
തതോ യീശുരുച്ചൈരുവാച, ഹേ പിത ർമമാത്മാനം തവ കരേ സമർപയേ, ഇത്യുക്ത്വാ സ പ്രാണാൻ ജഹൗ|
തദാ യീശുരമ്ലരസം ഗൃഹീത്വാ സർവ്വം സിദ്ധമ് ഇതി കഥാം കഥയിത്വാ മസ്തകം നമയൻ പ്രാണാൻ പര്യ്യത്യജത്|
A ressurreição gloriosa
Ele não está aqui — ressuscitou! O túmulo vazio é a prova de que a morte foi derrotada e Cristo vive para sempre.
സ ദൂതോ യോഷിതോ ജഗാദ, യൂയം മാ ഭൈഷ്ട, ക്രുശഹതയീശും മൃഗയധ്വേ തദഹം വേദ്മി|
സോഽത്ര നാസ്തി, യഥാവദത് തഥോത്ഥിതവാൻ; ഏതത് പ്രഭോഃ ശയനസ്ഥാനം പശ്യത|
സോഽവദത്, മാഭൈഷ്ട യൂയം ക്രുശേ ഹതം നാസരതീയയീശും ഗവേഷയഥ സോത്ര നാസ്തി ശ്മശാനാദുദസ്ഥാത്; തൈ ര്യത്ര സ സ്ഥാപിതഃ സ്ഥാനം തദിദം പശ്യത|
സോത്ര നാസ്തി സ ഉദസ്ഥാത്|
പാപിനാം കരേഷു സമർപിതേന ക്രുശേ ഹതേന ച മനുഷ്യപുത്രേണ തൃതീയദിവസേ ശ്മശാനാദുത്ഥാതവ്യമ് ഇതി കഥാം സ ഗലീലി തിഷ്ഠൻ യുഷ്മഭ്യം കഥിതവാൻ താം സ്മരത|
തതഃ ശ്മശാനസ്ഥാനം പൂർവ്വമ് ആഗതോ യോന്യശിഷ്യഃ സോപി പ്രവിശ്യ താദൃശം ദൃഷ്ടാ വ്യശ്വസീത്|
യതഃ ശ്മശാനാത് സ ഉത്ഥാപയിതവ്യ ഏതസ്യ ധർമ്മപുസ്തകവചനസ്യ ഭാവം തേ തദാ വോദ്ധും നാശൻകുവൻ|