Pecado
O pecado é a realidade que separa a humanidade de Deus. Mas a Bíblia também revela a solução: o sangue de Cristo que nos purifica e a graça que nos liberta de toda condenação.
A universalidade do pecado
Todos pecaram e carecem da glória de Deus. Não há justo, nem sequer um. O pecado entrou no mundo por um homem, mas a graça veio por Jesus.
Oir pheacaich na h-uile, agus tha iad air teachd geàrr air glòir Dhè:
Oir pheacaich na h-uile, agus tha iad air teachd geàrr air glòir Dhè:
Air dhaibh a bhith air am fìreanachadh gu saor le a ghràs, tre an t-saorsa a tha ann an Iosa Crìosd;
Uime sin cha bhi feòil air bith air a fìreanachadh na fhianais-san, tre obraichean an lagha: oir is ann tre an lagh a tha eòlas peacaidh.
Oir is e tuarasdal a’ pheacaidh am bàs: ach is e saor-thìodhlac Dhè a’ bheatha mhaireannach, tre Iosa Crìosd ar Tighearna.
Agus tha sinne uile mar nì truaillidh, agus ar n-uile fhìreantachd mar luideig shalaich; agus tha sinn uile air seargadh mar dhuilleach; agus rinn ar lochdan, mar a’ ghaoth, ar giùlan air falbh.
Ge bè neach a nì peacadh, tha e mar an ceudna a’ briseadh an lagha: oir is e am peacadh briseadh an lagha.
Liberdade da condenação
Não há condenação para os que estão em Cristo Jesus. Ele nos libertou da lei do pecado e da morte para vivermos em novidade de vida.
Air an adhbhar sin chan eil a-nis dìteadh sam bith don dream sin a tha ann an Iosa Crìosd, a tha a’ gluasad chan ann a rèir na feòla, ach a rèir an Spioraid.
Oir shaor lagh Spiorad na beatha, ann an Iosa Crìosd, mise o lagh a’ pheacaidh agus a’ bhàis.
Air an adhbhar sin na rìoghaicheadh am peacadh nur corp bàsmhor, air chor is gun tugadh sibh ùmhlachd dha na ana-miannan.
Agus na tugaibh ur buill nan airm euceirt don pheacadh: ach thugaibh sibh fhèin do Dhia, mar dhream a tha beò o na mairbh, agus ur buill nan airm fìreantachd do Dhia.
Oir cha bhi aig a’ pheacadh tighearnas oirbh: oir chan eil sibh fon lagh, ach fo ghràs.
Ciod uime sin? Am peacaich sinn, do bhrìgh nach eil sinn fon lagh, ach fo ghràs? Nar leigeadh Dia.
Nach eil fhios agaibh, an tì don toir sibh sibh fhèin mar sheirbhisich a-chum ùmhlachd, gur seirbhisich sibh don tì don dèan sibh ùmhlachd; mas ann don pheacadh a-chum bàis, no do ùmhlachd a-chum fìreantachd?
Ach buidheachas do Dhia, an dèidh dhuibh a bhith nur seirbhisich don pheacadh, gun tug sibh o ur cridhe ùmhlachd don chumadh teagaisg sin don tugadh sibh thairis.
Air dhuibh, matà, a bhith air ur dèanamh saor on pheacadh, rinn sibh seirbhis don fhìreantachd.
Ciod uime sin? Am peacaich sinn, do bhrìgh nach eil sinn fon lagh, ach fo ghràs? Nar leigeadh Dia.
Oir tha fhios againn gu bheil an lagh spioradail: ach tha mise feòlmhor, air mo reic fon pheacadh.
Oir an nì a tha mi a’ dèanamh, cha taitneach leam e: oir an nì a b’àill leam, chan e a tha mi a’ dèanamh; ach an nì as fuathach leam, is e sin a tha mi a’ dèanamh.
Uime sin ma tha mi a’ dèanamh an nì nach b’àill leam, tha mi ag aontachadh leis an lagh, gu bheil e math.
A-nis, matà, cha mhise nas mò a tha a’ dèanamh seo, ach am peacadh a tha a’ gabhail còmhnaidh annam.
Fhreagair Iosa iad, Gu deimhinn deimhinn tha mi ag ràdh ribh, ge bè a nì peacadh, is seirbhiseach don pheacadh e.
Confissão e perdão
Se confessarmos os nossos pecados, Deus é fiel e justo para nos perdoar e purificar de toda injustiça. A confissão liberta a alma.
Ma their sinn nach eil peacadh againn, tha sinn gar mealladh fhèin, agus chan eil an fhìrinn annainn.
Ma dh’aidicheas sinn ar peacaidhean, tha esan fìrinneach agus ceart, a-chum ar peacaidhean a mhaitheadh dhuinn, agus ar glanadh o gach uile neo-fhìreantachd.
Ma dh’aidicheas sinn ar peacaidhean, tha esan fìrinneach agus ceart, a-chum ar peacaidhean a mhaitheadh dhuinn, agus ar glanadh o gach uile neo-fhìreantachd.
Ma their sinn gu bheil comann againn ris, agus sinn a’ gluasad ann an dorchadas, tha sinn a’ dèanamh brèige, agus chan eil sinn a’ dèanamh na fìrinn:
Dèan tròcair orm, a Dhè, a rèir do choibhneas gràidh; a rèir lìonmhorachd do chaomh-thròcairean, dubh as m’easaontas.
Gu h-iomlan ionnail mi om lochd, agus glan mi om pheacadh,
Ad aghaidh, ad aghaidh fhèin a-mhàin pheacaich mi, agus rinn mi olc ad shealladh, air chor is gum fìreanaichear thusa nuair a labhras tu, gum bi thu glan nuair a bheir thu breith.
Feuch, ann an euceart dhealbhadh mi, agus ann am peacadh ghabh mo mhàthair mi na broinn.
Feuch, is ionmhainn leat an fhìrinn anns an taobh a-staigh, agus anns an ionad fhalaichte bheir thu orm gliocas a thuigsinn.
Glan mi le hiosop agus bidh mi glan; ionnail mi, agus bidh mi nas gile na sneachd.
Thoir orm guth subhachais agus aoibhneis a chluinntinn, agus nì na cnàmhan a bhris thu gàirdeachas.
Falaich do ghnùis om pheacaidhean, agus dubh as m’euceartan gu lèir.
Dh’aidich mi mo pheacadh dhut, agus cha do cheil mi m’euceart. Thubhairt mi, Aidichidh mi m’easaontais don Tighearna, agus mhaith thusa cionta mo pheacaidh. Selah.
Is beannaichte esan don do mhaitheadh a easaontas, da bheil a pheacadh air a fhalach.
Air sgàth d’ainme, a Thighearna, lagh mo chionta, oir tha e mòr.
Cuimhnich do chaomh-thròcairean, a Thighearna, agus do choibhneasan gràdhach, oir tha iad ann o chian nan cian.
Peacaidhean m’òige agus m’easaontais, na cuimhnich thusa; a rèir do thròcair bi-sa cuimhneachail orm, air sgàth do mhaitheis, a Thighearna.
Cò a thuigeas a sheachrain? O lochdan diamhair glan thusa mi.
An tì a dh’fhalaicheas a pheacaidhean, cha soirbhich leis; ach esan a dh’aidicheas agus a thrèigeas iad, gheibh e tròcair.
Vencendo o pecado
Cristo nos resgatou e nos restaurou. Devemos mortificar as obras da carne, fugir do pecado e prosseguir em santidade.
Neach a ghiùlain ar peacaidhean e fhèin na chorp fhèin air a’ chrann, a-chum air dhuinn a bhith marbh don pheacadh, gum bitheamaid beò do fhìreantachd: neach le a bhuillean a tha sibh air ur tèarnadh.
Agus beiridh i mac, agus bheir thu Iosa mar ainm air; oir saoraidh e a shluagh fhèin om peacaidhean.
Oir rinn e esan do nach b’aithne peacadh na ìobairt-pheacaidh air ar son-se; a-chum gum bitheamaid-ne air ar dèanamh nar fìreantachd Dhè annsan.
Mar sin thugadh Crìosd suas aon uair a thoirt air falbh peacaidhean mhòran; ach an dara uair as eugmhais peacaidh foillsichear e dhaibh-san aig a bheil sùil ris, a-chum slàinte.
An tì a nì peacadh, is ann on diabhal a tha e; oir tha an diabhal a’ peacachadh o thùs. Is ann a-chum na crìche seo a dh’fhoillsicheadh Mac Dhè, a-chum gun sgriosadh e obraichean an diabhail.
Tha fhios againn ge bè neach a ghineadh le Dia nach peacaich e; ach an tì a ghineadh o Dhia, coimheadaidh e e fhèin, agus cha bhean an droch aon ris.
Uime sin claoidhibh ur buill a tha air an talamh, strìopachas, neòghlaine, fonn-collaidh, ana-miannan, agus sannt, nì as iodhal-adhradh;
Ach na biodh strìopachas, agus gach uile neòghlaine, no sannt, uiread is air an ainmeachadh nur measg, mar as cubhaidh do naoimh:
Agus na biodh co-chomann agaibh ri obraichean neo-thairbheach an dorchadais, ach gum b’fheàrr leibh an cronachadh.
Oir is gràineil eadhon rin innse na nithean a tha air an dèanamh leo ann an uaigneas.
Biodh fearg oirbh, agus na peacaichibh: na laigheadh a’ ghrian air ur corraich:
Responsabilidade e restauração
O pecado tem consequências, mas Deus restaura o arrependido. Devemos corrigir uns aos outros com mansidão e cobrir o pecado com amor.
A bhràithrean, ma ghlacar neach ann an coire air bith gu h-obann, sibhse a tha spioradail togaibh suas a shamhail sin de dhuine ann an spiorad na macantachd; a’ toirt aire dhut fhèin, nach buairear thu mar an ceudna.
A bhràithrean, ma ghlacar neach ann an coire air bith gu h-obann, sibhse a tha spioradail togaibh suas a shamhail sin de dhuine ann an spiorad na macantachd; a’ toirt aire dhut fhèin, nach buairear thu mar an ceudna.
Giùlainibh uallaichean a chèile, agus mar sin coileanaibh lagh Chrìosd.
Uime sin ma pheacaicheas do bhràthair ad aghaidh, imich agus innis a lochd dha eadar thu fhèin agus esan a-mhàin: ma dh’èisdeas e riut, choisinn thu do bhràthair.
Uime sin ma pheacaicheas do bhràthair ad aghaidh, imich agus innis a lochd dha eadar thu fhèin agus esan a-mhàin: ma dh’èisdeas e riut, choisinn thu do bhràthair.
Ach ge bè neach a bheir oilbheum do aon neach den mhuinntir bhig seo a tha a’ creidsinn annamsa, b’fheàrr dha gum biodh clach-mhuilinn air a crochadh ra mhuineal, agus gum biodh e air a bhàthadh ann an doimhne na fairge.
Agus carson a tha thu a’ faicinn an smùirnein a tha an sùil do bhràthar, ach nach eil thu a’ toirt fa-near na sail a tha ann ad shùil fhèin?
Oir ma mhaitheas sibh an cionta do dhaoine, maithidh ur n-Athair nèamhaidh dhuibhse mar an ceudna:
Aidichibh ur lochdan da chèile, agus dèanaibh ùrnaigh airson a chèile, a-chum gun tèarnar sibh. Tha mòr-èifeachd ann an ùrnaigh dhùrachdaich an fhìrein.
Uime sin dhàsan don aithne math a dhèanamh, agus nach dèan e, is peacadh e dha.
Dlùthaichibh ri Dia, agus dlùthaichidh e ribh: glanaibh ur làmhan, a pheacacha, agus glanaibh ur cridhe, sibhse aig a bheil an inntinn dhùbailte.
Adhaltranaichean, agus a bhan-adhaltranaichean, nach eil fhios agaibh gur naimhdeas an aghaidh Dhè càirdeas an t-saoghail? Ge bè air bith neach uime sin leis an àill a bhith na charaid don t-saoghal, tha e na nàmhaid do Dhia.
As an aon bheul tha beannachadh agus mallachadh a’ teachd a-mach. Mo bhràithrean, cha chòir do na nithean seo a bhith mar seo.
Agus ro na h-uile nithean biodh agaibh teas-ghràdh da chèile; oir cuiridh gràdh falach air mòran pheacaidhean.
Fuga do pecado
Bem-aventurado o que não anda no conselho dos ímpios. O caminho do justo é guardado pelo Senhor, e sua Palavra nos protege da queda.
Is beannaichte an duine sin nach gluais ann an comhairle nan aingidh, agus nach seas ann an slighe nam peacach, agus nach suidh ann an cathair luchd-fanaid:
Stiùir mo cheuman a rèir d’fhacail, agus na biodh aig euceart sam bith uachdaranachd orm.
Esan a ghluaiseas ann an ionracas, gluaisidh e gu tèarainte; ach esan a chlaonas a shlighean, aithnichear e.
Bheir duine math nì math a-mach à deagh ionmhas a chridhe; agus bheir droch dhuine nì olc a-mach à droch ionmhas a chridhe: oir is ann à pailteas a chridhe a labhras a bheul.
Nach eil fhios agaibh nach sealbhaich luchd-dèanamh na h-eucoir rìoghachd Dhè? Na meallar sibh: cha sealbhaich luchd-strìopachais, no luchd-iodhal-adhraidh, no luchd-adhaltranais, no luchd-macnais, no na daoine a tha ciontach de neò-ghlaine mhì-nàdurra,
No gadaichean, no daoine sanntach, no misgeirean, no luchd-ana-cainnt, no luchd-fòirneirt, rìoghachd Dhè.
An sin chaidh Pilat a-mach a-rìs, agus thubhairt e riu, Feuch, tha mi ga thoirt a-mach dur n-ionnsaigh, a-chum gum bi fhios agaibh nach eil mise a’ faotainn coire sam bith ann.
An sin thàinig Iosa a-mach, agus an crùn droighinn air, agus an fhallaing phurpair uime. Agus thubhairt Pilat riu, Feuch an duine!
Uime sin, nuair a chunnaic na h-àrd-shagartan agus na maoir e, ghlaodh iad, ag ràdh, Ceus e, ceus e. Thubhairt Pilat riu, Gabhaibh-se e, agus ceusaibh e: oir chan eil mise a’ faotainn coire sam bith ann.
Cò air bith iad dom maith sibh am peacaidhean, tha iad maithte dhaibh; agus cò air bith iad don cùm sibh am peacaidhean gun am maitheadh, tha iad air an cumail.
Ma nì thu gu math, nach gabhar riut? Agus mura dèan thu gu math, aig an doras tha peacadh na laighe. Agus riutsa bidh a thogradh, agus bidh uachdaranachd agad air.