Pecado

23 زیرا همه گناه کرده‌اند و از جلال خدا کوتاه می‌آیند.

23 زیرا همه گناه کرده‌اند و از جلال خدا کوتاه می‌آیند. 24 امّا به فیض او و به واسطۀ آن بهای رهایی* که در مسیحْ عیسی است، به‌رایگان پارسا شمرده می‌شوند.

20 زیرا هیچ بشری با به جا آوردن اعمال شریعت، در نظر خدا پارسا شمرده نمی‌شود، بلکه شریعتْ گناه را به ما می‌شناساند.

23 زیرا مزد گناه مرگ است، امّا عطای خدا حیات جاویدان در* خداوند ما مسیحْ عیساست.

6 همۀ ما همچون شخص نجس شده‌ایم،

و اعمال نیک ما جملگی همچون پارچه‌ای کثیف است!

همگی ما مانند برگْ پژمُرده‌ایم،

و گناهان ما همچون باد، ما را با خود می‌برد.

4 هر کس در گناه زندگی می‌کند بر‌خلاف شریعت عمل می‌کند؛ گناه به‌واقع مخالفت با شریعت است.

زندگی به واسطۀ روح

1 پس اکنون برای آنان که در مسیحْ عیسی هستند، دیگر هیچ محکومیتی نیست، 2 زیرا در مسیحْ عیسی، قانونِ روحِ حیاتْ مرا از قانون گناه و مرگ آزاد کرد؛

12 پس مگذارید گناه در بدنهای فانی شما فرمان براند تا امیال آن را اطاعت کنید. 13 اعضای بدن خود را تسلیم گناه نکنید تا ابزار شرارت باشند، بلکه همچون کسانی که از مرگ به زندگی بازگشته‌اند، خود را تسلیم خدا کنید. و اعضای بدن خود را به او بسپارید تا ابزار پارسایی باشند. 14 زیرا گناه بر شما فرمان نخواهد راند، چون زیر شریعت نیستید بلکه زیر فیضید.

غلامان پارسایی

15 پس چه گوییم؟ آیا گناه کنیم چون زیر شریعت نیستیم، بلکه زیر فیضیم؟ هرگز! 16 آیا نمی‌دانید که وقتی خود را همچون بندگانی فرمانبردار تسلیم کسی می‌کنید، بندگان آن کس خواهید بود که او را فرمان می‌برید، خواه بندۀ گناه، که منجر به مرگ می‌شود، خواه بندۀ اطاعت، که به پارسایی می‌انجامد؟ 17 امّا خدا را شکر که هرچند پیشتر بندگان گناه بودید، لیکن به تمامی دل مطیع آن تعلیم گشتید که بدان سپرده شدید. 18 شما با آزاد شدن از گناه، بندگان پارسایی شده‌اید.

غلامان پارسایی

15 پس چه گوییم؟ آیا گناه کنیم چون زیر شریعت نیستیم، بلکه زیر فیضیم؟ هرگز!

14 ما می‌دانیم که شریعت روحانی است، امّا من انسانی نفسانی‌ام و همچون برده به گناه فروخته شده‌ام. 15 من نمی‌دانم چه می‌کنم، زیرا نه آنچه را که می‌خواهم، بلکه آنچه را که از آن بیزارم، انجام می‌دهم. 16 امّا اگر آنچه را که نمی‌خواهم، انجام می‌دهم، پس می‌پذیرم که شریعت نیکوست. 17 در این صورت، دیگر من نیستم که آن عمل را انجام می‌دهم، بلکه گناهی است که در من ساکن است.

34 عیسی پاسخ داد: «آمین، آمین، به شما می‌گویم، کسی که گناه می‌کند، غلام گناه است.

8 اگر بگوییم بَری از گناهیم، خود را فریب داده‌ایم و راستی در ما نیست. 9 ولی اگر به گناهان خود اعتراف کنیم، او که امین و عادل است، گناهان ما را می‌آمرزد و از هر نادرستی پاکمان می‌سازد.

9 ولی اگر به گناهان خود اعتراف کنیم، او که امین و عادل است، گناهان ما را می‌آمرزد و از هر نادرستی پاکمان می‌سازد.

6 اگر بگوییم با او رفاقت داریم، حال آنکه در تاریکی گام می‌زنیم، دروغ می‌گوییم و به راستی عمل نمی‌کنیم.

دلی طاهر در من بیافرین

1 خدایا، بر حسب محبت خود

مرا فیض عطا فرما!

بر حسب رحمت بیکران خویش

نافرمانیهایم را محو ساز.

2 مرا از تقصیرم به تمامی شستشو ده،

و از گناهم مرا طاهر کن!

4 به تو، آری تنها به تو، گناه ورزیده‌ام،

و آنچه را که در نظرت بد است به عمل آورده‌ام.

از این رو چون سخن می‌گویی، بر حقی،

و چون داوری می‌کنی، بی‌عیبی!

5 براستی که تقصیرکار زاده شده‌ام،

و گناهکار، از زمانی که مادرم به من آبستن شد!

6 اینک به راستی در قلب مشتاقی،

و در باطنم، مرا حکمت می‌آموزی.

7 با زوفا پاکم کن که طاهر خواهم شد،

شستشویم کن که از برف سفیدتر خواهم شد.

8 شادی و سرور را به من بشنوان،

بگذار استخوانهایی که کوبیده‌ای به وجد آید.

9 روی خود را از گناهانم بپوشان،

و تقصیرهایم را به تمامی محو ساز.

5 آنگاه به گناه خود نزد تو اعتراف کردم

و جرمم را پنهان نداشتم.

گفتم: «عِصیان خود را نزد خداوند اعتراف خواهم کرد»؛

و تو جرمِ گناهم را عفو کردی. سِلاه

خوشا به حال آن که عِصیانش آمرزیده شد

1 خوشا به حال آن که عِصیانش آمرزیده شد،

و گناهش پوشانیده گردید.

11 خداوندا، به‌خاطر نام خود تقصیر مرا بیامرز،

زیرا که بزرگ است!

6 خداوندا، رحمت و محبت خود را به یاد آر،

زیرا که آنها از ازل بوده است.

7 گناهان جوانی‌ام را به یاد میاور،‌

و نه نافرمانیهایم را!

بر حسب محبت خود مرا یاد کن،

به‌خاطر نیکویی خود، ای خداوند.

12 کیست که اشتباهات خود را تشخیص دهد؟

مرا از خطایای پنهان مبرا ساز!

13 هر که نافرمانیهای خود را بپوشاند، کامیاب نخواهد شد،

اما هر که آنها را اعتراف کند و ترک نماید، رحمت خواهد یافت.

24 او خودْ گناهان ما را در بدن خویش بر دار* حمل کرد، تا برای گناهان بمیریم و برای پارسایی زیست کنیم، همان که به زخمهایش شفا یافته‌اید.

21 او پسری به دنیا خواهد آورد و تو او را عیسی* خواهی نامید، زیرا او قوم خود را از گناهانشان نجات خواهد بخشید.»

21 او کسی را که گناه را نشناخت، در راه ما گناه ساخت،* تا ما در وی پارساییِ خدا شویم.

28 مسیح نیز پس از آنکه یک بار قربانی شد تا گناهان بسیاری را بر دوش کِشد، دیگر بار ظاهر خواهد شد، نه برای رفع گناه، بلکه تا آنان را که مشتاقانه چشم به راه اویند، نجات بخشد.

8 آن که در گناه زندگی می‌کند از ابلیس است، زیرا ابلیس از همان آغاز گناه کرده و می‌کند. از همین رو پسر خدا ظهور کرد تا کارهای ابلیس را باطل سازد.

18 ما می‌دانیم که هر که از خدا مولود شده است، در گناه زندگی نمی‌کند، بلکه آن ’مولودِ خدا‘ او را حفظ می‌کند و دست آن شریر به او نمی‌رسد.

5 پس، هرآنچه را در وجود شما زمینی است، بکُشید، یعنی بی‌عفتی، ناپاکی، هوی و هوس، امیال زشت و شهوت‌پرستی* را که همان بت‌پرستی است.

3 مباد که در میان شما از بی‌عفتی یا هر گونه ناپاکی یا شهوت‌پرستی* حتی سخن به میان آید، زیرا اینها شایستۀ مقدسین نیست.

11 در کارهای بی‌ثمر تاریکی سهیم نشوید، بلکه آنها را افشا کنید. 12 زیرا حتی بر زبان آوردن آنچه چنین کسان در خفا می‌کنند، شرم‌آور است.

26 «خشمگین باشید، اما گناه مکنید»*: مگذارید روزتان در خشم به سر رسد،*

نیکی کردن به همه

1 ای برادران، اگر کسی به گناهی گرفتار شود، شما که روحانی هستید او را با ملایمت به راه راست بازگردانید. در عین حال، به هوش باش که خود نیز در وسوسه نیفتی.

نیکی کردن به همه

1 ای برادران، اگر کسی به گناهی گرفتار شود، شما که روحانی هستید او را با ملایمت به راه راست بازگردانید. در عین حال، به هوش باش که خود نیز در وسوسه نیفتی. 2 بارهای سنگین یکدیگر را حمل کنید که این‌گونه شریعت مسیح را به جا خواهید آورد.

طرز رفتار با برادر خطاکار

15 «اگر برادرت به تو گناه ورزد، نزدش برو و میان خودت و او خطایش را به او گوشزد کن. اگر سخنت را پذیرفت، برادرت را بازیافته‌ای؛

طرز رفتار با برادر خطاکار

15 «اگر برادرت به تو گناه ورزد، نزدش برو و میان خودت و او خطایش را به او گوشزد کن. اگر سخنت را پذیرفت، برادرت را بازیافته‌ای؛

6 «امّا هر که سبب شود یکی از این کوچکان که به من ایمان دارند لغزش خورَد، او را بهتر آن می‌بود که سنگ آسیابی بزرگ به گردنش بسته، در اعماق دریا غرق شود!

3 چرا پَرِ کاه را در چشم برادرت می‌بینی، امّا از چوبی که در چشم خود داری غافلی؟

14 زیرا اگر خطاهای مردم را ببخشید، پدر آسمانیِ شما نیز شما را خواهد بخشید.

16 پس نزد یکدیگر به گناهانِ خود اعتراف کنید و برای یکدیگر دعا کنید تا شفا یابید. دعایِ شخص پارسا، با قدرت بسیار عمل می‌کند.

17 بنابراین، هر که بداند چه کاری درست است و آن را انجام ندهد، گناه کرده است.

8 به خدا نزدیک شوید، که او نیز به شما نزدیک خواهد شد. ای گناهکاران، دستهای خود را پاک کنید، و ای دو دلان، دلهای خود را طاهر سازید.

4 ای زناکاران، آیا نمی‌دانید دوستی با دنیا دشمنی با خداست؟ هر که در پی دوستی با دنیاست، خود را دشمن خدا می‌سازد.

10 از یک دهان، هم ستایش بیرون می‌آید، هم نفرین! ای برادران من، شایسته نیست چنین باشد.

8 مهمتر از همه، یکدیگر را به شدّت محبت کنید، زیرا محبت، انبوه گناهان را می‌پوشاند.

راه پارسایان و راه شریران

1 خوشا به حال کسی که در مشورت شریران گام نزند

و در راه گنهکاران نایستد

و در محفل تمسخرگران ننشیند؛

133 گامهای مرا در کلام خود استوار فرما،

تا هیچ بدی بر من تسلط نیابد.

9 آن که در صداقت گام برمی‌دارد در راهِ بی‌خطر است،

اما آن که به راهِ کج می‌رود رسوا خواهد شد.

45 شخصِ نیک از خزانۀ نیکوی دل خود نیکویی برمی‌آورد، و شخصِ بد از خزانۀ بدِ دل خود، بدی. زیرا زبان از آنچه دل از آن لبریز است، سخن می‌گوید.

9 آیا نمی‌دانید که ظالمان وارث پادشاهی خدا نخواهند شد؟ فریب نخورید! بی‌عفتان، بت‌پرستان، زناکاران، لواط‌گران - چه فاعل و چه مفعول، 10 دزدان، طمع‌ورزان، میگساران، ناسزاگویان و شیّادان وارث پادشاهی خدا نخواهند شد.

4 سپس پیلاتُس دیگر بار بیرون آمد و یهودیان *را گفت: «اینک او را نزد شما بیرون می‌آورم تا بدانید که من هیچ سببی برای محکوم کردن او نیافتم.» 5 پس عیسی تاج خار بر سر و ردای ارغوانی بر تن بیرون آمد. پیلاتُس به آنها گفت: «اینک آن انسان!» 6 چون سران کاهنان و نگهبانان معبد او را دیدند، فریاد برآورده، گفتند: «بر صلیبش کن! بر صلیبش کن!» پیلاتُس به ایشان گفت: «شما خودْ او را ببرید و مصلوب کنید، چون من سببی برای محکوم کردن او نیافته‌ام.»

23 اگر گناهان کسی را ببخشایید، بر آنها بخشیده خواهد شد؛ و اگر گناهان کسی را نابخشوده بگذارید، نابخشوده خواهد ماند.»

7 اگر آنچه را که نیکوست انجام دهی، آیا پذیرفته نمی‌شوی؟ ولی اگر آنچه را که نیکوست انجام ندهی، بدان که گناه بر در به کمین نشسته و مشتاق توست، اما تو باید بر آن چیره شوی.»