8 યાહાટી ઓ મા વિસ્વાસી બાહાબોઅયેહેય, છેલ્લે જ્યો-જ્યો વાતો હાચ્ચો હેય, એને જ્યો-જ્યો વાતો આદરા યોગ્ય હેય એને જ્યો-જ્યો વાતો પોરમેહેર ન્યાયી માનહે, એને જ્યો-જ્યો વાતો પવિત્ર હેય, એને જ્યો-જ્યો વાતો હાર્યો હેય, એને જ્યો-જ્યો વાતો પ્રશંસા યોગ્ય હેય એટલે જી બી ઉત્તમ એને પ્રશંસા વાતો હેય ચ્ચેહેવોય તુમહે મન લાગી રોય.

2 યા દુનિયા લોકહા હારકા તુમા નાંય બોના, બાકી તુમહે મોન બોદલાય જાયનાકોય તુમહે ચાલ-ચલન બી બોદલાય જાય, જ્યાકોય તુમા પોરમેહેરા ઇચ્છા કાય હેય, એને ચ્યાલ કાય ગોમહે, એને ચ્યા સિદ્ધ ઇચ્છા કાય હેય, તી માલુમ કોઅતે રા.

13 યાહાટી, હારેરીતે વિચાર કોઆ એને પોતાના મોનાલ કાબુમાય રાખા, એને હાચવીન રા એને ઈસુ ખ્રિસ્તા પાછા યેઅના સમયે તુમહાન મિળનારા તારણાહાટી પુરી-પુરી આશા રાખા, જીં પોરમેહેર તુમહાન પોતાના સદા મોયાથી દેઅરી, જોવે ઈસુ ખ્રિસ્ત હોરગામાઅને, પાછો યા દુનિયામાય યેઅરી.

20 પોરમેહેરા શક્તિકોય જો આપહામાય કામ કોઅય રિયહો, આપહે માગના એને કલ્પના કોઅના કોઅતા બોજ વોદારી પોરમેહેર કોઅય હોકહે. 21 ખ્રિસ્તા મંડળીમાય એને ઈસુ ખ્રિસ્તામાય, પોરમેહેરા સ્તુતિ પીડીથીપીડી લોગુ યુગાન-યુગ ઓઅતી રોય. આમેન.

12 કાહાકા પોરમેહેરા વચન જીવતા, પ્રબળ, એને કોઅહાબી બેન દાઅયેવાળી તારવાયે કોઅતા ચીંદળા હેય, તી જીવ એને આત્મા, એને હાંદા એને આડકાહા લોગુ ઉંડે ઉતી જાહે, એને આમહે મોના ઇચ્છાયો એને વિચારાહાન પારખેહે.

20 એને ઈસુવે આખ્યાં, "માઅહું જીં વિચાર કોઅહે, આખહે એને કોઅહે, તીંજ માઅહાન પોરમેહેરા હામ્મે મેલાં કોઅહે. 21 ચ્યા મોનામાઅને, ખારાબ વિચાર, વ્યબિચાર, ચોરી, ખૂન, પારકી થેએ, 22 લોબ, લુચ્ચાઈ, છેતારના, જુઠા કામ, નિંદા, અભિમાન, ઓકાલ વગારન્યો વાતો, 23 ઓહડે બોદે પાપ મોનામાઅને બાઆ નિંગતેહે એને માઅહાન મેલાં માઅહું કોઅહે."

25 યાહાટી આંય તુમહાન આખહુ કા, શારીરિક જીવના ચિંતા મા કોઅહા કા આમા કાય ખાઉં, એને કાય પિયહું, એને નાંય તે આપહે શરીરા ચિંતા કોઅના, કા આમા કાય પોવહું. કાહાકા જીવન ખાઅનાથી, એને શરીર ફાડકાહા કોઅતા વોદારે કિમત્યા નાંય હેય કા?

7 પ્રાર્થના કોઅતી સમયે ગેર યહૂદી લોકહા રોકા શબ્દાહાલ પાછી-પાછી નાંય બોલના, કાહાકા ચ્યા હુમાજતાહા કા આમા વદારે બોલહુ તોવે તો વોનાઈ.

1 જોવે હજારો લોક ટોળો વોળીન ઈસુવાપાય યેને, ઓલે બોદે કા યોકબિજાલ બીચડી દેત, તોવે ઈસુ પેલ્લા ચ્યા શિષ્યહાન આખતો લાગ્યો, "પોરૂષી લોકહા ડોંગ્યા હારકા ખમીરથી હાચવીન રોજા. 2 કાહાકા કોઅહીજ વસ્તુ ઓહડી નાંય હેય કા તી ડાકલી રોય એને યોકતી વસ્તુ ઓહડી નાંય હેય કા તી દુબાડી હોકાય બાકી બોદાંજ ખુલ્લાં પોડી જાય. 3 તો આંદારામાય તુમહાય જીં આખ્યાં તી દિહા ઉજવાડામાય વોનાયી, એને તુમહાય બાઆં ડાકીન કાનામાય દુંદરીન આખ્યાં, તી બોદે જાગે બોંબલીન આખરી."

4 બાકી આંય તુમહાન જ્યા મા હાંગાત્યા હેતા આખતાહાવ, કા જ્યેં શરીરાલ માઆઇ ટાકી હોકતેહેં બાકી ચ્યે આત્માલ નાશ નાંય કોઇ હોકે, ચ્યાહાન મા બીયહા. 5 આંય તુમહાન ચેતાવણી દેયન આખતાહાવ કા કાદાલ બીયના નાંય, બાકી જો માઆઇ ટાકી હોકે એને ચ્યા પાછે નરકા કોળીમાય ટાકી હોકહે, ચ્યા પોરમેહેરાલ બીયજા, આંય હાચ્ચાં આખતાહાવ ચ્યા પોરમેહેરાલ બીયજા. 6 કાય બેન પોયહામાય પાચ હાકરીયેં ચિડેં વેચાતેહે કા નાંય? તેરુંબી ચ્યામાઅને યોકાલબી પોરમેહેર વિહરાય નાંય જાય. 7 તુમહે ટોલપીવોઅને કીહીં કોલહા હેય તી બી તો જાંઅહે. ચ્યાહાટી તુમા બીયહા મા, તુમા બોજ ચિડહા કોઅતાબી કિમત્યા હેતા.

8 આંય તુમહાન આખતાહાવ, "જીં માઅહું લોકહા હોમ્મે માની લેહે તો મા શિષ્ય હેય, ચ્યાલ આંય, માઅહા પોહોબી પોરમેહેરા હોરગા દૂતહા હોમ્મે માની લિહીં. 9 બાકી જીં માઅહું માન માઅહા હોમ્મે નાંય માને, ચ્યાલ આંયબી મા પોરમેહેરા હોરગા દૂતહા હોમ્મે આખી દિહીં કા ઓ મા શિષ્ય નાંય હેય."

10 જીં કાદાં માઅહા પોહા વિરુદમાય વાત આખી, ચ્યા ઓ પાપ માફ કોઅવામાય યી, બાકી જીં પવિત્ર આત્મા વિરુદમાય નિંદા કોએ, ચ્યા પાપ નાંય માફ કોઅવામાય યી.

11 જોવે માઅહે તુમહાન ચ્યા સોબાયે ઠિકાણે એને આગેવાન એને ઓદિકાર્યાપાય દોયન લેય જાય, તોવે કાય જાવાબ દેઅના, કા કાય આખના, ચ્યા ચિંતા નાંય કોઅના. 12 "કાહાકા કાય આખના, તી ચ્યેજ સમયે પવિત્ર આત્મા તુમહાન હિકાડી, કા કાય આખના હેય."

13 પાછે ટોળામાઅને યોક જાંએ ઈસુલ આખ્યાં, "ગુરુજી, મા બાહાલ તું આખી દે, કા આબહા મિલકાત માન વાટી દેય." 14 બાકી ઈસુય ચ્યાલ આખ્યાં, "ઓ બાહા, માન કુંયે તુમહે ન્યાય કોઅરા કા મિલકાત વાટાં નિવડયોહો?" 15 પાછે ઈસુય ચ્યાહાન આખ્યાં, "હાચવીન રા, એને બોદા લોબથી બોચી રોજા, કાહાકા જીવન કિમત્યા હેય તુમહે વોદારી મિલકાતે લેદે નાંય હેય."

16 પાછે ઈસુવે ચ્યાહાન યોક દાખલો આખ્યો કા, "યોકતા માલદાર માઅહા જમીનમાય બોજ હારાં પાક્યા. 17 તોવે તો મોનામાય વિચાર કોઅતો લાગ્યો, માન નાંય ખોબાર કા આંય કાય કું? કાહાકા મા બોદો પાક થોવા હાટી મોઠો જાગો નાંય હેય. 18 તોવે ચ્યાય એહેકોય આખ્યાં, માન ખોબાર હેય કા માન કાય કોઅરા જોજે: આંય પોતાના કોઠીલ તોડીન મોઠી બોનાડીહી, એને તાં પોતાનો બોદો પાક એને માલમિલકાત થોવહી, 19 તોવે પોતાલ આખીહી કા ઓ મા જીવ, તુયેપાય બોજ વોરહા લોગુ બોજ મિલકાત થોવલી હેય, યાહાટી તું આરામ કોઓ, ખાય-પીન મોજ્યા કોઓ. 20 બાકી પોરમેહેરે ચ્યાલ આખ્યાં? ‘ઓ મૂર્ખા, આજે રાતી તું મોઅઇ જાહે, તોવે જીં તુયે પોતાનાહાટી યોખઠા કોઅલા હેય ચ્યાલ કું લી?’ 21 એહકોયજ ચ્યા માઅહા આરે ઓઈ જીં બોદા કાય પોતાહાટી યોખઠા કોઅહે, બાકી પોરમેહેરા સેવા કોઅરાહાટી પોતે મિલકાતે એને શક્તિ ઉપયોગ નાંય કોએ."

22 પાછે ઈસુય ચ્યા શિષ્યહાન આખ્યાં, ચ્યાહાટી આમા તુમહાન આખતાહાવ, કા શારીરિક જીવના ચિંતા મા કોઅહા આમા કાય ખાઉં એને કાય પિયહું; પાછા આમા શરીરામાય કાય પોવહું. 23 કાય જીવન ખાઅનાથી, એને શરીર ફાડકાહા કોઅતા વોદારે કિમત્યા હેય. 24 નેંડાડાહાલ એઅયા, ચ્યે પોએત નાંય, એને વાડેત નાંય, એને નાયતે કોઠયેમાય થોવેત, તેરુંબી પોરમેહેર ચ્યાહાન ખાવાડેહે, તુમહે કિંમાત ચિડહા કોઅતી વોદારે હેય. 25 તુમહામાયને ઓહડો કું હેય, જો પોતે જીવના બારામાય ચિંતા કોઅવાથી પોતે જીવન લાંબાવી હોકહે? 26 યાહાટી જો તુમા બોદહાથી વાહના કામબી નાંય કોઇ હોકે, તો જીવનામાય બિજ્યે વાતહે બારામાય કાહા ચિંતા કોઅતાહા? 27 "એને ફાડકાહાટી કાહા ચિંતા કોઅતાહા? જાડયેમાયને ફૂલજાડવા તુમા દિયાન કોઆ, ચ્યે કેહેકેન વોદતેહે; ચ્યે કાય મેહનાત નાંય કોએત, એને ચ્યે ફાડકે બી નાંય બોનાડે. તેરુંબી આંય તુમહાન આખહુ કા, સુલેમાન રાજાબી ચ્યા ઓલીબોદી સુંદરતા આતી તેરુંબી ચ્યાય ચ્યાહા હારકે ફાડકે નાંય પોવલે. 28 ચ્યાહાટી પોરમેહેર રાનામાઅને ગાહીયાલ, જીં આજે હેય એને હાકાળ વાડીન આગડામાય ટાકી દી, ઓહડાલ તો ફાડકે પોવાડેહે, તે ઓ વોછો બોરહો થોવનારાહાય, તુમહાન તો યા કોઅતા વોદારે દેખભાલ કોઅરી. 29 તે તુમા યા બારામાય ચિંતા મા કોઅહા, કા કાય ખાહું એને કાય પિયહું, એને શંકા મા કોઅહા. 30 કાહાકા દુનિયામાઅન્યા ગેર યહૂદી લોક યે બોદ્યો વાતો હોદતાહા, બાકી તુમહે હોરગામાઅને આબહો જાંઅહે, કા તુમહાન યે વસ્તુહુ ગોરાજ હેય." 31 બાકી હોરગ્યા રાજ્યામાઅને વાના હોદ કોઆ, તોવે તુમહાન દોરત્યેવોયને બોદા વાના મિળી જાય.

32 "તોવે ઈસુવે આખ્યાં, તુમા ગેટહા યોક હાના ટોળા હારકે હેય, યાહાટી કોઅયેહેબી વાતે તુમા બીયહા મા, કાહાકા પોરમેહેર આબાલ ઈ ગોમ્યા, કા તુમહાન રાજ્ય દી. 33 તુમહે મિલકાત વેચી દિયા, એને ગોરીબાહાન દાન દિયા; એને મોજરાય નાંય જાય ઓહડી ઠેલી રાખા, બાકી આપહેહાટી હોરગામાય મિલકાત બેગા કોઅયા, તાં ઘોટી નાંય જાય, જ્યા પાહાય બાંડ નાંય યેય, એને ઉદાડા નાંય ખાય. 34 કાહાકા જાં તો મિલકાત હેય, તો મોન સાદા તાંજ લાગલા રોય."

35 તુમા સાદા કામ કોઅરાહાટી તિયારી રા એને મા યેયનાહાટી પુરી રાત દિવા હોલગાડી રાખા. 36 એને તુમા ચ્યા લોકહા હારકે બોના, જ્યા પોતે માલિકા વાટ એઅઇ રિયહો, કા તો વોરાડયાહા ઇહિને ફિરી યેયન દરવાજો ખોકડાવી તે તારાતુજ ચ્યાહાટી ખોલી દેય. 37 ધન્ય હેય ચ્યા ચાકાર, જ્યાહાન માલિક પાછો યેયનાહાટી વાટ એઅતા દેખે, આંય તુમહાન હાચ્ચાં આખતાહાવ કા ચ્યાહા માલિક યોકા ચાકારા હારકે ફાડકે પોવીન ચ્યાહાન ખાઅના ખાં બોહતાડી, એને ચ્યાહાપાય યેયન ચ્યાહા સેવા કોઅરી. 38 જો તો આરદ્યે રાતી, કા ઉજાળાં ઓઅતા યેયન ચ્યાહાન વાટ જોવતા એએ, તોવે ચ્યા ચાકાર ધન્ય હેય. 39 બાકી ઈ જાંઆઈ લીયા, કા જો ગાઆ માલિકાલ એહેકોય માલુમ રોતા, કા બાંડ કોઅહે વેળાઈયે યી, તે તો જાગતો રોતો; એને પોતે ગોઆમાય ચોરી નાંય ઓઅરા દેતો. 40 તુમાબી તિયાર રા, કાહાકા જ્યેં વેળાઈયે તુમા જાંએબી નાંય, ચ્યે વેળાયે માઅહા પોહો યેઅઈ જાય.

41 તોવે પિત્તરે આખ્યાં, "ઓ પ્રભુ, કાય ઓ દાખલો તું આમહાલુજ આખતોહો, કા બોદહાન?" 42 એને પ્રભુવે આખ્યાં, "ઈમાનદાર એને બુદ્ધિમાન કારબારી કું હેય? જ્યાલ માલિકાય પોતાના નોકાર-ચાકારાવોય કારબારી બોનાડયોહો, કા તો સોમયાવોય ચ્યાહાન ખાઅના વસ્તુ દેય. 43 ધન્ય હેય, તો ચાકાર, જ્યાલ માલિક યેઇન એહેંજ કોઅતો એએય. 44 આંય તુમહાન હાચ્ચાંજ આખતાહાવ કા; તો ચ્યાલ ચ્યા પોતાની બોદી મિલકાત્યે ઓદિકારી બોનાડી દી. 45 બાકી જોવે ચાકાર એહેકેન વિચાર કોઆ લાગે કા, મા માલિકા યેયના આજુ વાઆ હેય, એને એહેકોય આખીન બિજા ચાકાર એને ચાકારીહીન ઠોકાં લાગે, એને ખાતો પિતો લાગે, સાકાટ બોની જાય. 46 તોવે તો ચ્યા કારબારી માલિક પાછો યી, જોવે તો ચ્યા વાટ નાંય જોવે, એને ઓહડા સોમાયા જ્યા બારામાય તો જાંઆય બી નાંય. તોવે તો ચ્યાલ બોજ કોઠાણ સાજા દેયન એને ચ્યા ભાગ ડોંગ્યા લોકહાઆરે ઠોરવી. 47 બાકી જો ચાકાર ચ્યા દોણ્યા ઇચ્છા જાંઅતો આતો, એને તિયારી નાંય રિયો, એને ચ્યા ઇચ્છા પરમાણે નાંય ચાલ્યો, ચ્યાલ બોજ માર પોડી. 48 બાકી જો ચાકાર નાંય જાંઆય, એને માર જોડે ઓહડો કામ કોઅહે, ચ્યાલ વોછો માર પોડી, યાહાટી જ્યાલ બોજ દેનલા હેય, ચ્યાપાઅને બોજ માગવામાય યી, એને જ્યાલ બોજ હોપ્યહા, ચ્યાપાઅને બોજ લેવામાય યી."

49 આંય દોરત્યેવોય આગ લાવાં યેનોહો, એને આમી હોલગી જાતા તી માન કોલાં હારાં! 50 માન માહારુજ યોક ભયંકર આબદા બોગાવના હેય, જાવ લોગુ તી આબદા નાંય બોગવું, તાંઉલોગુ મા જીવ કોલો નિરાશ હેય! 51 "ઈ મા હુમાજતા કા આંય દોરત્યેવોય લોકહાવોચમાય શાંતી દાં યેનહો, આંય દોરત્યેવોય લોકહાવોચમાય શાંતી નાંય બાકી આલાગ કોઆડાં યેનહો. 52 કાહાકા આમી પાછે યોકા ગોઆમાય પાચ જાંઆ રોતા ઓરી, ચ્યાહામાય ફુટ પોડી, તીન લોક જ્યા માયેવોય બોરહો નાંય કોએ, ચ્યા બેન જાંઅહા વિરુદ કોઅરી જ્યા માયેવોય બોરહો કોઅતાહા, એને એહકોયજ બેન જાંઆ તીનહયા આરે કોઅરી. 53 આબહો પોહાઆરે, એને પોહો આબહા આરે વિરુદ કોઅરી, એને આયહો પોહયે આરે, એને પોહી આયહે વિરુદ કોઅરી, હાહુ વોવલ્યેહે આરે એને વોવલીહી હાહુ આરે વિરુદ કોઅરી."

54 એને ઈસુવે લોકહાન આખ્યાં, "જોવે દિહી બુડતા એછરે વાદળાં ચોડતા દેખાય, તોવે તુમા તારાત આખતાહા કા, પાઆઈ યી, એને હાચ્ચાંજ પાઆઈ યેહે; 55 એને બોખરો યેતો દેખીન, તુમા આખતાહા, કા તીડકા લાગી ઉઠી, એને એહેકોય હાચ્ચાંજ બોનહે. 56 ઓ ડોંગ્યાહાય, આકાશ એને દોરત્યે બારામાય પારાખતા તુમહાન આવડેહે, બાકી આમી યા સમાયામાય પોરમેહેર કાય કોઅરા માગહે ચ્યા બારામાય તુમા નાંય હોમજે?

57 તુમહાય પોતે નોક્કી કોઅરા જોજે કા તુમહેહાટી કાય કોઅના ઠીક હેય? 58 કાહાકા જોવે તું ફીરાદીવાળા આરે કોચર્યે વાટે જાહે, તાંઉ ચ્યાપાઅને છુટા હાટી કોશિશ કોઓ નાંય તે તો તુલ ન્યાય કોઅનારા પાય દોઇન લેય જાય, ન્યાય કોઅનારો તુલ સીપાડાલ હોઅપી દી, એને સીપાડા તુલ જેલેમાય કોંડી દી. 59 આંય તુલ હાચ્ચાં આખતાહાવ કા જાંઉ લોગુ બોદા પોયહા બોઅઇ નાંય દેય, તાંવ લોગુ તું જેલેમાઅને છુટી નાંય હોકહે."

3 કાહાકા આંય ચ્યા સદા મોયા લીદે જીં માન મીળહ્યા, આંય તુમા બોદહાલ ઈ આખતાહાવ કા, તુમા પોતાલ બોજ મોઠા મા હોમજાહા, બાકી પોરમેહેરાય તુમહાન જોલહો બોરહો દેનહો, ચ્યાનુસાર પોતાલ નમ્ર હોમજાં.

10 ઓ વિસ્વાસી બાહાબોઅયેહેય, આંય આમહે પ્રભુ ઈસુ ખ્રિસ્તા નાવામાય તુમહાન વિનાંતી કોઅતાહાંવ, કા તુમહે વોચમાય ફુટ નાંય પોડે બાકી યોક-બિજા આરે મેળમિલાપ રાખીન એકતામાય રા.

11 તુમહે મોના વિચાર કેવળ તુમાંજ જાંઆય હોકતાહા, બિજા માઅહું નાંય જાંઆય હોકે, તેહેકેનુજ પવિત્ર આત્મા સિવાય કાદાબી પોરમેહેરા વિચાર નાંય જાંઆય હોકે.

18 કાદોબી પોતાનાલ દોગો નાંય દેય, જો તુમહેમાઅને જો કાદોબી યા દુનિયા નોજરેમાય પોતે જ્ઞાની હોમજે, તે તો દુનિયા લોકહામાય મૂર્ખ બોને, યાહાટી કા તો પોરમેહેરા નોજરેમાય જ્ઞાની બોની જાય.