Preservação das escrituras: como Deus protegeu sua Palavra
A garantia de que a Palavra de Deus permanece
A preservação das Escrituras é o princípio bíblico de que Deus sustentou a integridade de sua mensagem ao longo da história. O texto sagrado não resistiu aos séculos por mero acaso cultural, mas pelo compromisso divino em cumprir tudo o que revelou.
Jesus afirmou com clareza que nem o menor traço da Lei deixaria de se cumprir. Enquanto as estruturas do mundo passam e a vida humana se esvai como a relva, a mensagem do Senhor permanece inalterada para cada geração.
Неба і зямля прамінуць; а словы Мае не прамінуць.(Мацьвея 24:35)
Бо сапраўды кажу вам: пакуль не праміне неба і зямля, аніводная ёта ці рыска не праміне з Закону, пакуль ня станецца ўсё.(Мацьвея 5:18)
Высыхае трава, вяне кветка, але слова Бога нашага трывае на вякі.(Ісая 40:8)
як тыя, што адроджаныя не са зьнішчальнага насеньня, але з незьнішчальнага, праз слова Бога Жывога, Які трывае на вякі.
Бо ўсякае цела — як трава, і ўсякая слава чалавечая — як кветка на траве; засохла трава, і кветка яе ўпала,
але слова Госпада трывае на вякі. А гэта ёсьць тое слова, якое вам дабравешчана.(1 Пятра 1:23-25)
Бо ўсякае цела — як трава, і ўсякая слава чалавечая — як кветка на траве; засохла трава, і кветка яе ўпала,
але слова Госпада трывае на вякі. А гэта ёсьць тое слова, якое вам дабравешчана.(1 Пятра 1:24,25)
Da inspiração divina ao registro humano
A preservação do texto está diretamente ligada à sua origem. A Escritura não nasceu da vontade ou de conjecturas humanas; homens foram conduzidos pelo Espírito Santo para registrar fielmente a vontade de Deus em contextos históricos reais.
Ao longo do tempo, essa revelação progressiva culminou na encarnação de Jesus Cristo, o Verbo vivo. Tudo o que Deus realizou e comunicou carrega valor permanente e não pode ser desfeito pelo tempo.
разумеючы спачатку, што ніякае прароцтва з Пісаньня ня мае адвольнага тлумачэньня,
бо ніколі прароцтва не прыносілася воляй чалавека, але гаварылі яго сьвятыя Божыя людзі, ведзеныя Духам Сьвятым.(2 Пятра 1:20,21)
Бог, Які шмат разоў і шматлікімі спосабамі здаўна гаварыў да бацькоў праз прарокаў,
у апошнія гэтыя дні прамовіў да нас праз Сына, Якога паставіў за спадкаемцу ўсяго, праз Якога і вякі ўчыніў.
Ён, будучы зьзяньнем славы і выразам існасьці Ягонай і ўсё словам моцы Сваёй трымаючы, учыніўшы праз Сябе ачышчэньне грахоў нашых, сеў праваруч велічы на вышынях,(Гебраяў 1:1-3)
І Слова Целам сталася, і пасялілася між нас, поўнае ласкі і праўды, і мы бачылі славу Яго, славу, як Адзінароднага ў Айца.(Яна 1:14)
І даведаўся я, што ўсё, што робіць Бог, трывае на вякі; нельга да таго дадаць і нельга ад таго адняць, і Бог робіць так, каб баяліся аблічча Яго.(Эклезіяст 3:14)
O propósito da preservação na vida diária
Deus não preservou a Escritura apenas como arquivo da antiguidade, mas como instrumento de vida. O texto sagrado foi mantido acessível para gerar fé, conduzir ao arrependimento e orientar as decisões práticas de cada dia.
Guardar a Palavra na memória e no coração protege contra o erro moral e sustenta a esperança em períodos difíceis. Transmitir esse conhecimento de pais para filhos assegura que a verdade do Evangelho continue alcançando e transformando vidas.
«За злачынствы супраць прыгнечаных, за стогны ўцісканых паўстану цяпер, — кажа ГОСПАД, — пастаўлю ў бясьпецы таго, на якога дыхаюць [пагрозай]».
Словы ГОСПАДА — чыстыя словы, срэбра ў горне ад зямлі ачышчанае, сямікроць ператопленае.(Псальмы 12:6,7)
Кіраўніку хору. Псальм Давіда.
Нябёсы абвяшчаюць славу Божую, і прасьцяг апавядае пра творы рук Ягоных.
Дзень дню пераказвае вестку, і ноч ночы выказвае веданьне.
Бяз гуку, бяз словаў, ня чутны голас іхні.
Па ўсёй зямлі разыходзіцца гучаньне іхняе, а мова іхняя — да краю сусьвету. На іх Ён паставіў намёт для сонца,
і яно як жаніх выходзіць з пакою свайго, яно радасна гукае, як волат, калі прабег сьцяжыну сваю.
Ад краю неба выходзіць яно і бяжыць да краю ягонага, і нішто не схаваецца ад гарачыні ягонай.
Закон ГОСПАДА беззаганны, ён навяртае душу. Сьведчаньне ГОСПАДА вернае, яно робіць мудрым неразумнага.(Псальмы 19:1-8)
У сэрцы маім я хаваю слова Тваё, каб не зграшыць супраць Цябе.(Псальмы 119:11)
Гэтыя словы, якія я загадваю табе сёньня, няхай будуць у сэрцы тваім.
Паўтарай іх дзецям тваім, гавары іх, седзячы ў доме тваім, ідучы па дарозе, калі засынаеш і калі прачынаешся.
Прывяжы іх як знак да рукі сваёй, няхай будуць яны павязкаю над вачыма тваімі.
Напішы іх на дзьвярах дому твайго і на брамах тваіх.(Другазаконьне 6:6-9)
Але што кажа? «Блізка да цябе слова, у вуснах тваіх і ў сэрцы тваім», — гэта ёсьць слова веры, якое мы абвяшчаем.(Рымлянаў 10:8)
Таму вера — ад слуханьня, а слуханьне — праз слова Божае.
Але кажу: Ці ж яны ня чулі? Наадварот, «на ўсю зямлю пайшоў голас іхні, і да межаў сусьвету — словы іхнія».(Рымлянаў 10:17,18)
Бо ўсё, што было напісана, было напісана дзеля нашага навучаньня, каб праз цярплівасьць і суцяшэньне з Пісаньняў мы мелі надзею.(Рымлянаў 15:4)
бо гэта добра і прыемна перад Збаўцам нашым Богам,
Які хоча, каб усе людзі былі збаўленыя і прыйшлі да пазнаньня праўды.(1 Цімафея 2:3,4)
і зразумець любоў Хрыстовую, якая вышэй за разуменьне, каб вам напоўніцца ўсёю поўняй Божаю.(Эфэсцаў 3:19)
Este artigo te tocou? Faça uma oração!
+581 estão orando agora.
Junte-se à corrente de oração.