Preservação das escrituras: como Deus protegeu sua Palavra
A garantia de que a Palavra de Deus permanece
A preservação das Escrituras é o princípio bíblico de que Deus sustentou a integridade de sua mensagem ao longo da história. O texto sagrado não resistiu aos séculos por mero acaso cultural, mas pelo compromisso divino em cumprir tudo o que revelou.
Jesus afirmou com clareza que nem o menor traço da Lei deixaria de se cumprir. Enquanto as estruturas do mundo passam e a vida humana se esvai como a relva, a mensagem do Senhor permanece inalterada para cada geração.
неба і зямля мінуцца, а словы Мае ня мінуць;(Мацьвея 24:35)
Бо праўду кажу вам: пакуль ня мінецца неба і зямля, ані ёта адна, ані рыска адзіная ня мінецца з закона, пакуль ня збудзецца ўсё.(Мацьвея 5:18)
Трава жухне, кветка вяне, а слова Бога нашага жыцьме вечна.(Ісаі 40:8)
як адроджаныя ня з тленнага насеньня, а ад нятленнага, ад слова Божага, жывога і нязбытнага давеку.
Бо ўсякая плоць - быццам трава, і ўсякая слава людзкая - быццам квет на траве, засохла трава - квет ейны апаў;
а слова Гасподняе вечна жыве. А гэта ёсьць тое слова, якое вам абвешчана.(1 Пятра 1:23-25)
Бо ўсякая плоць - быццам трава, і ўсякая слава людзкая - быццам квет на траве, засохла трава - квет ейны апаў;
а слова Гасподняе вечна жыве. А гэта ёсьць тое слова, якое вам абвешчана.(1 Пятра 1:24,25)
Da inspiração divina ao registro humano
A preservação do texto está diretamente ligada à sua origem. A Escritura não nasceu da vontade ou de conjecturas humanas; homens foram conduzidos pelo Espírito Santo para registrar fielmente a vontade de Deus em contextos históricos reais.
Ao longo do tempo, essa revelação progressiva culminou na encarnação de Jesus Cristo, o Verbo vivo. Tudo o que Deus realizou e comunicou carrega valor permanente e não pode ser desfeito pelo tempo.
ведаючы перш за ўсё тое, што ніякага прароцтва ў Пісаньні нельга тлумачыць паводле свайго разуменьня.
Бо ніколі прароцтва ня бывала агалошана з волі людзкой, а прамаўлялі яго сьвятыя Божыя людзі, натхнёныя Духам Сьвятым.(2 Пятра 1:20,21)
Бог, Які шмат разоў і ўсякімі спосабамі гаварыў зьвеку да бацькоў нашых праз прарокаў,
у апошнія дні гэтыя гаварыў нам праз Сына, Якога паставіў спадкаемцам усяго, празь Якога і вякі стварыў.
Гэты, будучы водбліскам славы Ягонай і вобразам істоты Ягонай і трымаючы ўсё словам сілы Сваёй, зьдзейсьніўшы Сабою ачышчэньне грахоў нашых, сеў праваруч велічы на вышыні,(Габрэяў 1:1-3)
І Слова стала плоцьцю, і ўсялілася ў нас, поўнае мілаты і праўды; і мы бачылі славу Ягоную, славу, як Адзінароднага ад Айца.(Яна 1:14)
Уведаў я, што ўсё, што робіць Бог, застаецца навекі; Ён робіць так, каб багавейна ступалі перад абліччам Яго.(Эклезіяста 3:14)
O propósito da preservação na vida diária
Deus não preservou a Escritura apenas como arquivo da antiguidade, mas como instrumento de vida. O texto sagrado foi mantido acessível para gerar fé, conduzir ao arrependimento e orientar as decisões práticas de cada dia.
Guardar a Palavra na memória e no coração protege contra o erro moral e sustenta a esperança em períodos difíceis. Transmitir esse conhecimento de pais para filhos assegura que a verdade do Evangelho continue alcançando e transformando vidas.
А я спадзяюся на літасьць Тваю; хай сэрца маё суцешыцца ратаваньнем Тваім; засьпяваю Госпаду, Які дабром надарыў мяне.(Псалтыр 12:6,7)
Кіроўцу хору. Псальма Давідава.
Хай пачуе цябе Гасподзь у дзень скрухі, хай абароніць цябе імя Бога Якаўлевага.
Хай пашле табе дапамогу са Сьвятыні, і зь Сіёна хай падмацуе цябе.
Хай успомніць усе прынашэньні ахвяраў твае і цэласпаленьне тваё хай зробіць тлустым.
Няхай дасьць табе, што па сэрцы табе, і ўсе намеры твае няхай выканае.
Мы парадуемся выратаваньню твайму, і ў імя Бога нашага падымем сьцяг. Няхай выканае Гасподзь усе просьбы твае.
Сёньня спазнаў я, што Гасподзь ратуе памазанца Свайго; адказвае яму са сьвятых нябёсаў Сваіх магутнасьцю ратавальнай правіцы Сваёй.
Некаторыя калясьніцамі, некаторыя конямі, а мы імем Госпада, Бога нашага, хвалімся:(Псалтыр 19:1-8)
І хай будуць словы гэтыя, якія Я наказваю табе сёньня, у сэрцы тваім;
і перадавай іх дзецям тваім і кажы пра іх, седзячы ў доме тваім і йдучы дарогаю, і кладучыся і ўстаючы;
і завяжы іх у знак на руку тваю, і хай будуць яны павязкаю над вачыма тваімі,
і напішы іх на вушаках дома твайго і на брамах тваіх.(Другі Закон 6:6-9)
А што кажа Пісаньне? «Блізка да цябе слова, у вуснах тваіх і ў сэрцы тваім» - слова веры, якое прапаведуем.(Рымлянаў 10:8)
Такім чынам, вера ад слуханьня, а слуханьне - ад слова Божага.
Але пытаюся: хіба яны ня чулі? Наадварот, «па ўсёй зямлі прайшоў голас іхні, і да межаў сусьвету іхнія словы».(Рымлянаў 10:17,18)
А ўсё, што пісана было раней, напісана нам дзеля настаўленьня, каб мы цярплівасьцю і суцяшэньнем зь Пісаньняў захоўвалі надзею.(Рымлянаў 15:4)
бо гэта добра і даспадобы Збаўцу нашаму Богу,
Які хоча, каб усе людзі ўратаваліся і дасягнулі спазнаньня ісьціны.(1 Цімафея 2:3,4)
і ўразумець вышэйшую за ўразуменьне любоў Хрыстовую, каб вам напоўніцца ўсёю поўніцаю Божаю.(Эфэсянаў 3:19)
Este artigo te tocou? Faça uma oração!
+581 estão orando agora.
Junte-se à corrente de oração.