Pular para o conteúdo
Publicidade

Preservação das escrituras: como Deus protegeu sua Palavra

A garantia de que a Palavra de Deus permanece

A preservação das Escrituras é o princípio bíblico de que Deus sustentou a integridade de sua mensagem ao longo da história. O texto sagrado não resistiu aos séculos por mero acaso cultural, mas pelo compromisso divino em cumprir tudo o que revelou.

Jesus afirmou com clareza que nem o menor traço da Lei deixaria de se cumprir. Enquanto as estruturas do mundo passam e a vida humana se esvai como a relva, a mensagem do Senhor permanece inalterada para cada geração.

Itōk so kimi vey tamtam kimi veg kimi mal wot lokse. Tō nowotwot lokse et van te me den lōtōti haphap mey a tasaq, ba mavan me den lōtōti haphap a tit saq vēhte. Kimi mowot lokse heylō nohohole non Ḡod, nohohole nan a nēh vaga wa nitog lap mi kimi. Veg Nayapyap Yon̄ mavap wo,

"Net del qeleso naplih

Wa nēlēn̄as nonoy qele natawhi vilih,

ba naplih nan temyen̄,

tō natawhēy tisisisgoy,

ba nohohole non Welan Ḡod notogtog lap vaga."

Tō nohohole gōh en, noyoy ēwē a kēy mal vasemlō vatag tō van hiy kimi.(1 Pita 1:23-25)

Veg Nayapyap Yon̄ mavap wo,

"Net del qeleso naplih

Wa nēlēn̄as nonoy qele natawhi vilih,

ba naplih nan temyen̄,

tō natawhēy tisisisgoy,

ba nohohole non Welan Ḡod notogtog lap vaga."

Tō nohohole gōh en, noyoy ēwē a kēy mal vasemlō vatag tō van hiy kimi.(1 Pita 1:24,25)

Da inspiração divina ao registro humano

A preservação do texto está diretamente ligada à sua origem. A Escritura não nasceu da vontade ou de conjecturas humanas; homens foram conduzidos pelo Espírito Santo para registrar fielmente a vontade de Deus em contextos históricos reais.

Ao longo do tempo, essa revelação progressiva culminou na encarnação de Jesus Cristo, o Verbo vivo. Tudo o que Deus realizou e comunicou carrega valor permanente e não pode ser desfeito pelo tempo.

Tō hag apwon yeh, kimi so ēglal so namanig ne vavap lēgēlgēg Layapyap Yon̄ en, namanig nan et van te me den nēdēmdēm non net ēwē. Veg tateh vavap lēgēlgēg geh nivan me heylō lemyōs non net, ba Nuvu Yon̄ mōyheg net so nihole lō nohohole non Ḡod.(2 Pita 1:20,21)

Yēhē ige mino Tujuw. Me am̄ag yeh en, Ḡod mohole me hiy ige yatqōtqōngēn heylō ige et lēgēlgēg. Vag m̄adeg kēy mavasemlō van noyoy non Ḡod a lemtehal tegtegha. Ba togtōkē, a sisqet babah ne qōn̄ en, Ḡod mohole me hiy gēn heylō Ēntēn. Ḡod mitin̄ namyam gōh heylō kē. Tō Ḡod metyak kē so kē nim̄agoy vel haphap del. Tō Ēntēn nesben goy vel haphap del lemyam gōh mi naman ne hohole nonon. Tō nēlēn̄as non Ḡod nihin̄yeg heylō kē. Tō kē en nitiy totgal non Ḡod. Mahē kē mak wenwen bah ige nonon den nubug nonoy en, tō kē mēvēykal lok alge. Tō kē mahaghiy how letno liwo a lemtō non Ḡod a neketket yeh.(Hibruw 1:1-3)

O propósito da preservação na vida diária

Deus não preservou a Escritura apenas como arquivo da antiguidade, mas como instrumento de vida. O texto sagrado foi mantido acessível para gerar fé, conduzir ao arrependimento e orientar as decisões práticas de cada dia.

Guardar a Palavra na memória e no coração protege contra o erro moral e sustenta a esperança em períodos difíceis. Transmitir esse conhecimento de pais para filhos assegura que a verdade do Evangelho continue alcançando e transformando vidas.

Seja o primeiro

Este artigo te tocou? Faça uma oração!

+581 estão orando agora.

Junte-se à corrente de oração.