Raiva
A raiva é uma emoção humana que a Bíblia trata com seriedade. Irar-se não é pecado em si, mas a ira descontrolada destrói relacionamentos e abre porta para o mal.
Controlar a ira
A Bíblia nos exorta a ser tardios para irar-se. A resposta branda desvia o furor, e o que se controla é mais forte que um guerreiro.
Mga minahal ko nga kaigsoonan, timan-i ninyo kini: kinahanglan andam kita sa pagpaminaw, dili magpataka ug sulti ug dili daling masuko.
Ang malumanay nga tubag makahupay sa kasuko,
apan ang singhag makapaalsa sa dugo.
Ang tawong mapailubon maalamon gayod,
apan ang tawo nga daling masuko nagpakita
sa iyang pagkabuang-buang.
Ang tawong buang-buang mopagawas gayod sa iyang kasuko,
apan ang tawong maalamon makapugong sa iyang kaugalingon.
Masuko dayon ang tawong buang-buang kon insultohon,
apan ang tawong maalamon
dili magtagad sa mga pagpanginsulto kaniya.
Irar-se sem pecar
Paulo ensina: irai-vos, mas não pequeis. Não deixe o sol se pôr sobre a vossa ira, para não dar lugar ao diabo.
Kon masuko kamo, "pagbantay nga dili kamo makasala." Ug ayaw ninyo palungtara ang inyong kasuko sa tibuok adlaw. Ayaw ninyo hatagi ug higayon ang Yawa nga motintal kaninyo sa pagpakasala.
Dalaygon ang tawo nga maglikay sa kasamok;
ang buang-buang lang ang gustog gubot.
Sa sobrang garbo,
adunay mga tawo nga dili maminaw ug tambag,
ug mao kini ang hinungdan sa kagubot.
Kon gusto sila magmaalamon kinahanglan
maminaw sila ug tambag.
Amor e perdão acima da raiva
O amor cobre multidão de pecados. A Bíblia nos chama a não alimentar rancor, mas a perdoar e amar, vencendo a raiva com compaixão.
Ang kasilag makahaling ug kasamok,
apan ang gugma makapasaylo sa tanang kasaypanan.
Ang tawo nga naghigugma, mapailubon, maayo sa iyang isigka-tawo, dili masinahon, dili hambogiro o garboso, dili bastos, dili hakog, dili ulitan, dili madinumtanon,
" ‘Ayaw ninyo dumti ang inyong isigka-tawo. Badlonga ninyo siya kon nakasala siya aron wala kamoy tulubagon.
" ‘Ayaw kamo pagpanimalos o pagdumot sa inyong isigka-tawo, kondili higugmaa ninyo siya sama sa inyong paghigugma sa inyong kaugalingon. Ako mao ang Ginoo.
Miingon usab siya, "Ang naggawas sa tawo mao ang makapahugaw kaniya. Kay gikan sa kasing-kasing sa tawo ang daotan nga mga panghuna-huna nga mao ang nagtukmod kaniya sa pagpakighilawas gawas sa kaminyoon, pagpangawat, pagpatay, pagpanapaw, pagkahakog, paghimo sa tanang matang sa kadaotan, pagpanglimbong, pagbinastos, pagkasina, pagsulti ug daotan batok sa isigka-tawo, pagpasigarbo, ug pagbinuang. Kining tanang mga daotang binuhatan gikan sa sulod sa kasing-kasing sa tawo, ug mao kini ang nakapahugaw kaniya."
Mga igsoon ko kang Cristo, pagbantay kamo nga dili kamo magbaton ug daotan sulod sa inyong kasing-kasing nga mao ang makaluya sa inyong pagtuo hangtod nga mahilayo kamo sa buhi nga Dios.
"Kon bulagan sa bana ang iyang asawa
ug magminyo ang asawa pag-usab,
kinahanglan dili na siya bawion sa iyang bana,
kay makapahugaw gayod kini sa tibuok ninyong yuta.
Apan kamong mga Israelinhon nagkinabuhi nga
sama sa babayeng nagbaligya sa iyang dungog.
Daghan kamog mga hinigugma nga dios-dios.
Apan bisan pa, gitawag ko gihapon kamo
nga mobalik kamo kanako?
Ako, ang Ginoo, ang nag-ingon niini.
Tan-awa ang taas nga mga dapit.
Aduna pa ba didtoy dapit diin wala ninyo mahugawi?
Gihugawan ninyo ang yuta
tungod sa inyong pagsimba sa mga dios-dios
ug sa inyong pagkadaotan.
Sama kamo sa usa ka babayeng nagbaligya sa iyang dungog,
nga naglingkod daplin sa dalan aron sa paghulat ug lalaki.
Sama usab kamo sa tulisan nga nag-atang
sa iyang mabiktima.
Mao kana ang hinungdan nga wala mag-ulan
sa panahon sa ting-ulan.
Apan bisan pa niana, gahi gihapon kamog ulo.
Sama sa babayeng nagbaligya sa iyang dungog,
wala gayod kamoy ulaw.
Unya karon moingon kamo kanako, ‘Amahan ko, kauban
ka nako sukad pa sa akong pagkabata.
Kanunay ka na lang bang masuko kanako?
Magpadayon ba ang imong kasuko
hangtod sa kahangtoran?’
Mao kini kanunay ang inyong gisulti,
apan gihimo gihapon ninyo ang tanang kadaotan
nga gusto ninyong himuon."
Sa panahon sa paghari ni Josia, miingon ang Ginoo kanako, "Nakita mo ba ang gihimo sa maluibon nga Israel? Misimba siya sa mga dios-dios ibabaw sa matag taas nga bukid ug ilalom sa matag labong nga kahoy. Nahisama siya sa usa ka babayeng nagbaligya sa iyang dungog. Abi nakog mobalik na siya kanako human niya mahimo kining tanan, apan wala siya mobalik. Ug nakita kini sa iyang maluibon nga igsoon nga mao ang Juda. Gibulagan ko ang Israel ug gipapahawa tungod sa iyang pagpanapaw. Apan bisan pa niini, wala mahadlok ang iyang maluibon nga igsoon nga mao ang Juda nga nanapaw usab. Ug tungod kay wala ra may bali kaniya ang pagpanapaw, gihugawan niya ang yuta pinaagi sa pagsimba sa mga dios-dios nga bato ug kahoy. Bisan pa niining tanan, wala gayod mobalik kanako sa kinasing-kasing ang maluibon nga Juda. Nagpakaaron-ingnon lang kini nga mibalik kanako. Ako, ang Ginoo, ang nag-ingon niini."
Unya miingon ang Ginoo kanako, "Bisan ug dili matinud-anon ang Israel kanako, mas maayo pa sila kaysa maluibon nga Juda. Karon, lakaw ug isulti kini nga mensahe ngadto sa Israel,
"Ako, ang Ginoo, nag-ingon:
Balik kanako, maluibon nga Israel, kay maluloy-on ako.
Dili na ako masuko kanimo hangtod sa kahangtoran.
Angkona lang ang imong sala.
Angkona nga nagrebelde ka kanako,
nga Ginoo nga imong Dios,
ug misimba ka sa mga dios-dios
ilalom sa matag labong nga kahoy,
ug wala ka motuman kanako.
Ako, ang Ginoo, ang nag-ingon niini."
Miingon pa ang Ginoo, "Balik kamo, masupilon ko nga mga anak, kay akoa kamo. Magkuha akog usa o duha kaninyo gikan sa kada lungsod o tribo ug dad-on mo nako sa Israel. Unya hatagan ko kamog mga pangulong masinugtanon kanako. Mangulo sila kaninyo nga adunay kaalam ug panabot. Inig-abot sa panahon nga modaghan na kamo pag-ayo niana nga yuta, dili na ninyo hisgotan pa ang Sudlanan sa Kasabotan. Dili na ninyo kini handomon o hinumdoman pa, ug dili na kamo maghimo ug laing Sudlanan sa Kasabotan. Nianang higayona, tawgon ninyo ang Jerusalem nga, ‘Trono sa Ginoo.’ Ug ang tanang nasod magtigom sa Jerusalem sa pagpasidungog sa ngalan sa Ginoo. Dili na sila magbuhat sumala sa sugo sa ilang gahi ug daotan nga kasing-kasing. Nianang higayona, ang katawhan sa Juda ug sa Israel nga gikan sa pagkabihag sa amihan mag-uban sa pagbalik ngadto sa yuta nga gihatag ko sa ilang mga katigulangan ingon nga ilang panulondon.
"Miingon ako sa akong kaugalingon,
" ‘Malipay gayod ako nga moila kaninyo nga akong mga anak,
ug hatagan ko kamog maayong yuta, ang labing maanindot
nga panulondon sa tibuok kalibotan.’
Abi kog tawgon ninyo akog ‘Amahan,’
ug dili na kamo mobiya kanako.
Apan sama kamo sa usa ka maluibon
nga asawa nga mibiya sa iyang bana.
Nagluib kamo kanako, o katawhan sa Israel.
Ako, ang Ginoo, ang nag-ingon niini."
Madungog ang kasaba ibabaw sa taas nga mga dapit.
Magtiyabaw ug magpakiluoy ang katawhan sa Israel
tungod sa daotan nila nga binuhatan,
ug tungod kay gikalimtan nila
ako, ang Ginoo nga ilang Dios.
"Kamong maluibon nga katawhan,
balik kamo kanako kay tarungon ko
ang inyong pagkamaluibon."
Motubag sila, "Oo, moduol kami kanimo
kay ikaw ang Ginoo nga among Dios.
Tinuod gayod nga dakong sayop ang among pagsimba
sa mga dios-dios didto sa mga bungtod ug mga bukid.
Kanimo lamang gayod ang kaluwasan sa Israel,
O Ginoo nga among Dios.
Gikan pa sa among pagkabata, gihurot sa makauulaw
nga mga dios-dios ang bunga sa hinagoan
sa among mga katigulangan,
ang ilang mga kahayopan
ug mga kabataan.
Angay kaming motago sa kaulaw kay kami
ug ang among mga katigulangan nakasala batok kanimo,
O Ginoo nga among Dios.
Sukad sa among pagkabata hangtod
karon wala kami motuman kanimo."
